บทที่ 162 สวมหมวกเขียวใบเดียวกัน

ท่านโหวจิ่งอันยิ้มเยาะอย่างประชดประชัน "เจ้าก็ไม่มีเมียแล้วเหมือนกันนั่นแหละ~"

ใบหน้าของเซี่ยจิ้นอันมืดทะมึน เขาตวาดถามหญิงรับใช้สูงวัยด้วยความโกรธ "พูดมา! นางไปไหนแล้ว? แอบไปลักลอบพบผู้ชายอีกแล้วใช่หรือไม่!"

"ลูกเอ๋ย ข้าว่าเจ้าคงคิดมากเกินไปหน่อย โหรวโหรวไม่น่าใช่คนเช่นนั้นหรอก"