บทที่ 426 ยุ่งวุ่นวาย

“หุบปาก” น้องหญิงเล็กที่น่ารักว่านอนสอนง่ายในสายตาเขากลับเอ็ดเขาเบาๆ ก่อนจะหันไปยิ้มตาหยีให้เยี่ยนซิ่วหรง

“ขอบคุณเจ้าค่ะพี่สาว ข้าจะเอากลับไปให้ท่านแม่ ท่านแม่ต้องทึ่งในฝีมือปักผ้าของท่านแน่ๆ เลย แหะๆ ข้าช่วยท่านซักนะเจ้าคะ”

เซี่ยหว่านหว่านยิ้มอย่างมีความสุข พับแขนเสื้อขึ้นหมายจะช่วยเยี่ยนซิ่วหรงซักเสื้อผ้า