บทที่ 427 โทสะของทารกน้อย

เสื้อผ้าและผ้าเช็ดหน้าต่างร่วงหล่นลงบนพื้น กระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไม่เป็นระเบียบ

เยี่ยนซิ่วหรงใบหน้าซีดเผือด นางเห็นกับตาว่าฉือหมังพาคนสองคนเหยียบย่ำลงบนเสื้อผ้าและงานปักของตน

นางกำหมัดแน่น โมโหจนตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง!