บทที่ 476 เดิมพันหยกเหลืองชั้นยอด

“ท่านมิเห็นหรือ สายน้ำฮวงโหหลั่งรินจากฟากฟ้า ไหลบ่าสู่มหาสมุทรไม่หวนคืน”

เฉียนซือเยว่ขบคิดความหมายของบทกวีวรรคนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน ภาพในมโนนึกของนางคล้ายแลเห็นเกลียวคลื่นอันเชี่ยวกรากซัดสาด โหมกระหน่ำกู่ร้องมุ่งหน้าสู่ทะเลกว้าง

ภาพอันยิ่งใหญ่อลังการตระการตาเพียงนี้ แค่บทกวีเพียงวรรคเดียวกลับถ่ายทอดออกมาได้อย่างหมดจด แสดงให้เห็นถึงพลังพู่กันอันกล้าแกร่งและพรสวรรค์อันเปี่ยมล้นอย่างแท้จริง