บทที่ 484 ข้าต่างหากที่เป็นบ่าวผู้ซื่อสัตย์ของพี่สาวข้า

หลิวสือเข่าอ่อนยวบ เกือบจะทิ้งตัวคุกเข่าลงไปดังตุ้บให้ผู้อื่นได้หัวเราะเยาะ

เขายิ้มประจบพลางกล่าว “พี่หญิง ข้าหมายความว่า แม้ร้านขายของชำจะอยู่ไกลมาก แต่ก็ไม่อาจขวางกั้นใจที่พร้อมจะวิ่งไปอีกรอบเพื่อท่านได้ ข้าจะใช้วิชาตัวเบาเหาะไป ไปเร็วมาเร็ว ไม่ให้เสียเรื่องของท่านแน่นอน พี่หญิง ข้าไปแล้วนะ คุกเข่งคุกเข่าอะไรกันไม่ต้องหรอก เวลาบีบกระชั้นเหลือเกิน อิๆ”

หลิวสือตีเนียนเอาตัวรอดไปได้อย่างลื่นไหลเช่นนี้เอง