บทที่ 485 กายศักดิ์สิทธิ์ดอกบัว

หลิวเย่สะกดรอยยิ้มเอ็นดูที่มุมปากไว้ แล้วเอ่ยขึ้นว่า "เวลาก็ดึกมากแล้ว น้องหญิง น้องเขย ครอบครัวพวกเราคงต้องขอตัวกลับก่อนล่ะ!"

เซี่ยซือเหิงถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าครอบครัวของเซี่ยเจายังคงอยู่กันพร้อมหน้า

กระนั้นเขาก็ไม่ได้มีท่าทีเก้อเขินแต่อย่างใด ตรงกันข้ามกลับยิ่งกอดภรรยาของตนแน่นขึ้นไปอีก