บทที่ 275ภาพถ่ายที่ระลึก

“บนกระจกมีรอยนิ้วมือ ไปกันเถอะ พวกเรากลับกันได้แล้ว” ถานอี้ปัดฝุ่นดินบนตัว ก้าวยาวๆ เดินลงเขาไป

หลีเข่อเอ่ยขึ้น “คราวก่อนที่มาปีนเขา หญ้ายังไม่ทันจะเขียวเลย ตอนนี้ดีจัง ดอกไม้บานสะพรั่งไปทั่ว ถึงจะมีสุสานอยู่บ้าง แต่ก็ยังรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจอยู่ดี”

หลี่จี้ว่า “ไว้หาเวลาไปปีนเขาด้วยกันสักรอบไหมล่ะ”