บทที่ 291ร่องรอยมือซ้าย

เซี่ยชิงหันกลับไป พบว่าหวงเจิ้นอี้ก็ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย เธอรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก จึงพูดขึ้นว่า “ฉันคิดว่าในกลุ่มคนร้ายอาจจะมีคนถนัดซ้ายค่ะ แต่ก็ไม่แน่เสมอไป”

หวงเจิ้นอี้ก้าวขายาวๆ เข้ามา “หมายความว่ายังไง”

เซี่ยชิงชี้ไปที่ข้างเตียง “ฉันดูภาพถ่ายแล้ว จำได้ว่าตอนนั้นผู้ตายนอนอยู่ตรงนี้ ใกล้กับขอบเตียง ถ้าใช้มือขวาลงมือ ก็ควรจะเป็นแบบนี้…”