บทที่ 292เบาะแสที่ซ่อนอยู่

เซี่ยชิงใช้นิ้วหัวแม่มือกดขอบกระดาษไว้ แล้วกรีดเปิดย้อนจากด้านหลังไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว เพียงสองสามวินาทีต่อมา เธอก็พบเศษกระดาษขนาดเท่าฝ่ามือสองแผ่น

แผ่นหนึ่งเขียนไว้ว่า: เยี่ยหว่าน ฉันไม่ใช่เซี่ยเสวี่ยอี๋ และเธอก็ไม่มีทางเป็นเหอหงเย่า

ส่วนอีกแผ่นเขียนไว้ว่า: มักจะมีบางช่วงเวลา ที่ฉันหวังว่าที่นี่จะเป็นโลกแห่งยุทธภพ มีแค้นต้องชำระ มีหนี้แค้นต้องสะสาง ได้ใช้ชีวิตอย่างสะใจไร้พันธนาการเหมือนกับหยวนเฉิงจื้อ