บทที่ 309เตรียมงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่

เฉินเยว่หัวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก “ไม่นึกเลยว่าจะมีคนจิตใจวิปริตขนาดนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว”

เซี่ยซวินเหลือบมองเธอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังเปี่ยมความหมาย “คนเราแต่ละคนมีความชอบและความมุ่งมั่นของตัวเอง เฉินเฉินกับจวินจวินชอบทำการค้า ชิงชิงชอบต่อกรกับความชั่วร้าย คุณอาจจะไม่ชอบ แต่คุณต้องเรียนรู้ที่จะเคารพ เยว่หัว เด็กๆ โตกันหมดแล้ว ถ้าคุณไม่เคารพพวกเขา ก็รังแต่จะผลักพวกเขาให้ไกลออกไปเรื่อยๆ”

“ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะคอยจับผิดเธอสักหน่อย แต่เด็กคนนั้นดื้อเหลือเกิน ไม่ลงรอยกับคนเป็นแม่อย่างฉันเลย…” พูดถึงตรงนี้ เฉินเยว่หัวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง “ช่างเถอะ พูดเรื่องเดิมๆ ซ้ำซากไปก็ไม่มีประโยชน์ เอาเป็นว่าต่างคนต่างอยู่ให้สบายใจอย่างที่คุณว่าก็แล้วกัน”