บทที่ 349คดีฆาตกรรมกับดอกไม้ริมทาง

ถานอี้เอ่ยขึ้น "หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น"

ฟู่ต๋ากับหลี่จี้คุมตัวเขาขึ้นรถไป

เติ้งเหวินเสียงยกก้อนหินขนาดใหญ่ที่เปื้อนคราบเลือดออกมา มันเป็นหินทรงยาวขนาดพอๆ กับหมอน ยาวราวสองฟุต กว้างหนึ่งฟุต สูงสิบกว่าเซนติเมตร ด้านบนมีรอยร้าวเล็กน้อย และมีเศษโคลนติดอยู่ในรอยร้าวนั้นประปราย