บทที่ 348รอยเลือดบนก้อนหิน

หม่าหงต๋าไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย เท้าสะเอวตะโกนกลับไป “พี่สาม พูดแบบนี้หมายความว่าไงว่าฉันจะทำอะไร? ไม่เห็นตำรวจหรือไง คนเขาให้ฉันทำอะไรฉันก็ต้องทำสิ”

ชายคนนั้นมองเซี่ยชิงและคนอื่นๆ แวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าฟู่ต๋าดูมีอายุมากที่สุด จึงหันไปพูดกับฟู่ต๋า “คุณตำรวจ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ครับ ที่ดินบ้านผมมีศพฝังอยู่หรือไง?”

ฟู่ต๋าเอ่ยขึ้น “นี่คงเป็นผู้ใหญ่บ้านหม่าสินะครับ พวกเรามาตรวจค้นตามขั้นตอนปกติ ขอความร่วมมือด้วยครับ”