บทที่ 112 ผู้ยิ่งใหญ่แทบคลั่ง ที่แท้เธอเป็นแค่นักเรียนม.ปลายงั้นเหรอ

เบอร์โทรศัพท์ที่บันทึกไว้ในมือถือของฉินหร่านมีอยู่ไม่กี่เบอร์ และเบอร์ของแพทย์เจ้าของไข้ของเฉินซูหลานถูกเธอจัดไว้เป็นอันดับแรก

หลังจากรับสาย หัวสมองของเธอก็แทบระเบิด มันอื้ออึงไปหมด ไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ เธอก็พรวดพราดออกจากห้องเรียนมาทันที

เธอฝ่าลมฝนบึ่งมาด้วยไอเย็นยะเยือกทั่วร่าง หยดน้ำฝนที่เกาะบนเส้นผมไหลรินลงมาตามแนวคิ้ว