บทที่ 170 เพื่อนธรรมดา ของขวัญธรรมดา

ปรมาจารย์เว่ยไม่รู้ว่าเฉินซูหลานเชิญใครไว้บ้าง เมื่อได้ยินว่ายังมีคนมาไม่ถึงก็ชะงัก “เสี่ยวกู้คือใคร?”

“เพื่อนคนหนึ่งของหร่านหร่าน” เฉินซูหลานหรี่ตา มองไปทางประตู น้ำเสียงแผ่วช้า “ไม่รู้ทำไมยังไม่มา หร่านหร่าน หลานลองถามดูสิ”

ฉินหร่านถือตะเกียบอยู่ เธอมองเฉิงจวิ้นแวบหนึ่ง แล้วเหลือบไปทางลู่จ้าวอิ่ง ก่อนลดเสียง “ยายเรียกเขามาด้วยหรือ?”