บทที่ 191 ตะขาบพันขา ตายแล้วมิอาจสูญสิ้น (สาม)

“บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงไม่ใช่วันสิ้นโลกวะ?”

“อยู่ในสังคมปกติ แล้วให้ฉันแบกไอ้ตัวพรรค์นี้ไว้ จะใช้ชีวิตต่อไปยังไง?”

“ฉันไม่อยากตาย! ฉันตายไม่ได้! ชีวิตฉันสูงส่งกว่าพวกวะระชนชั้นต่ำพวกนั้นตั้งเยอะ! ฉันยังมีเงิน ฉันตายไม่ได้เด็ดขาด!”