บทที่ 192 ตะขาบร้อยขา ตายมิยอมแข็ง (4)

“แปลกชะมัด! หรือว่าการทำนายของเย่เกินจะพลาดกันได้?”

ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง พลางเงยหน้ามองหลี่กัง ซึ่งมุมปากของอีกฝ่ายเผยแววกระหยิ่มใจแวบหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด

“เป็นไงล่ะครับหัวหน้า! ผมบอกแล้วว่าผมโดนใส่ร้าย?”