บทที่ 56 โกงความตายฉบับไลฟ์สด (3)

โดยที่ตัวเย่เกินเองก็ยังไม่รู้ ยอดผู้ติดตามในบัญชีของเขาพุ่งขึ้นแตะสามแสนคนไปแล้ว

ส่วนตัวเขานั้น ก็ยังคงนั่งไถคลิปสั้นไร้สาระไปเรื่อยเปื่อย

【ทำไมถึงไม่ปล่อยเช่าบ้านที่ว่างอยู่ล่ะ ทำไมหลังเลิกงานทุกคนถึงไม่ขับรถไปรับส่งผู้โดยสารกันนะ?】

【ช็อก! ผู้เชี่ยวชาญค้นพบว่า ถ้าคนเราไม่กินข้าวก็จะหิว!】

【วิชาแปลงร่างเจ็ดสิบสองท่าแปลงยังไง มาสอนเคล็ดลับสี่คำจำง่าย…】

คลิปวิดีโอจำนวนมากถูกนิ้วของเย่เกินปัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทว่านี่ก็ช่วยเร่งความเร็วในการคัดกรองเป้าหมายของเขาได้มากทีเดียว

【ติ๊ง! ตรวจพบปริมาณงานระดับมหาศาล! ขอให้โฮสต์กดติดตามสตรีมเมอร์รายนี้ทันที!】

จู่ๆ เสียงของระบบก็ดังขึ้นข้างหู นิ้วที่กำลังไถหน้าจออยู่ของเย่เกินชะงักกึกทันควัน

บนหน้าจอมือถือ กำลังฉายภาพกลุ่มคนหนุ่มสาวในชุดเครื่องแบบสีแดงสกรีนคำว่า "พี่หลง จิตอาสา" พวกเขาพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน พลางเดินลัดเลาะไปตามทางบนเขาในยามค่ำคืน

"อ้าว? งานใหญ่มหึมาอะไรกันเนี่ย?!"

เย่เกินสะดุ้งตกใจกับคำเตือนของระบบ ก่อนจะเพ่งสายตามองไปยังชื่อบัญชีที่กำลังไลฟ์อยู่

"ทีมจิตอาสาพี่หลง"

"เป็นพวกทีมสตรีมเมอร์ประเภทอ้างว่าไปช่วยคนแก่โดดเดี่ยวบนดอย เพื่อหาโอกาสกอบโกยเงินเข้ากระเป๋าหรือเปล่าเนี่ย?"

เย่เกินขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบแจ้งเตือนให้เขากดติดตามสตรีมเมอร์ในทันที

ทว่าระบบกลับไม่ได้บอกเหตุผลว่าทำไมต้องตาม

"เอาเถอะ! ระบบเป็นลูกพี่นี่หว่า! สั่งให้ตาม ฉันก็กดตามก็ได้วะ!"

หลังจากกดติดตามอย่างเงียบๆ เย่เกินก็ตัดสินใจปักหลักดูอยู่ในห้องไลฟ์นี้ ไม่ยอมเปลี่ยนไปไหน

เขารู้สึกสงสัยใคร่รู้ขึ้นมา ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่

พูดกันตามตรง ไลฟ์สดแนวนี้ถ้าไม่ทำออกมาจนปังสุดๆ คนแห่กันมาบริจาคช่วยเหลือถล่มทลาย ก็จะแป๊กสนิทจนห้องไลฟ์เงียบเหงาวังเวงเป็นป่าช้าไปเลย

และห้องไลฟ์ตรงหน้านี้ ก็จัดอยู่ในประเภทหลังอย่างไม่ต้องสงสัย

ในภาพ ชายร่างบึกบึนหัวโล้นคนหนึ่งกำลังนำกลุ่มวัยรุ่นแบกกระสอบข้าวสารเดินอยู่บนทางเดินเขา

"พวกเราทุกคน! พวกเรากำลังจะไปส่งมอบความอบอุ่นให้หมู่บ้านหลีฮวาแล้วนะ! ต้องทำให้มั่นใจว่าแจกถึงทุกหลังคาเรือน และต้องส่งให้ถึงมือคนเฒ่าคนแก่ทุกคนด้วยล่ะ!"

"ครับพี่หลง สบายใจได้เลย! พวกเราไม่ยอมให้พ่อแม่พี่น้องคนแก่ในหมู่บ้านต้องแบกข้าวสารเองแน่นอน!"

กลุ่มวัยรุ่นพากันขานรับคำของพี่หลง ใบหน้าของทุกคนเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม

ยอดคนดูออนไลน์ในห้องไลฟ์มีเพียงแค่ประมาณสามพันคน ทว่าทุกคนที่กำลังแบกกระสอบข้าวสารกลับดูกระตือรือร้นและมีความสุข ไม่เห็นแววความเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่า การได้ทำความดีนั้นมันสร้างความสุขที่เอ่อล้นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ

เย่เกินมองห้องไลฟ์อย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมระบบถึงได้เพ่งเล็งคนกลุ่มนี้

ภายในห้องไลฟ์อันเงียบเหงา แม้แต่คอมเมนต์ก็มีเพียงไม่กี่ข้อความที่ส่งมาแสดงความชื่นชมและถอนหายใจด้วยความซาบซึ้ง

【ผู้ใช้นักพรตเดียวดาย: สตรีมเมอร์ มุ่งมั่นทำความดีเข้าไว้เถิด อย่าได้กังวลถึงวันข้างหน้าเลย! กุศลผลบุญที่ท่านสั่งสมไว้ ลูกหลานของท่านย่อมได้รับอานิสงส์คุ้มครองอย่างแน่นอน】

【ผู้ใช้ซินแสฮวงจุ้ยเมืองจิง: สตรีมเมอร์ ฉันเห็นว่าคุณมีโหงวเฮ้งของผู้มีบุญบารมี ทว่าระหว่างคิ้วกลับมีไอมืดลอยขึ้นมาจางๆ เกรงว่าจะต้องเผชิญกับเคราะห์ร้าย คุณเป็นคนดี แต่ฉันขอแนะนำว่าคืนนี้อย่าเพิ่งเข้าไปในหมู่บ้านหลีฮวาเลย!】

【ผู้ใช้องค์กรสวัสดิการเมืองจิง: สตรีมเมอร์ คำร้องขอโครงการช่วยเหลือบรรเทาความยากจนของหมู่บ้านหลีฮวาที่ยื่นมา กำลังอยู่ในขั้นตอนการร่างแผนนะ วางใจเถอะ ไม่ช้าก็คงมีข่าวดีแล้วล่ะ!】

แม้คอมเมนต์จะมีไม่มาก แต่ในสภาพแวดล้อมบนโลกออนไลน์ยุคนี้ การได้เห็นห้องไลฟ์ที่ใสสะอาดบริสุทธิ์แบบนี้ นับว่าหาได้ยากยิ่งจริงๆ

เย่เกินบีบนวดหว่างคิ้วเบาๆ เขารู้สึกมีลางสังหรณ์บางอย่าง

กลุ่มคนในองค์กรนี้ ดูเหมือนจะตั้งใจทำงานจิตอาสาจริงๆ ไม่ใช่พวกสารเลวที่อาศัยคราบนักบุญมาฉวยโอกาสหากิน

"แต่ทำไมถึงบอกว่าเป็นงานระดับมหาศาลล่ะ? หรือว่า…"

เมื่อมองดูใบหน้าที่สดใสและเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของแต่ละคนในจอ เย่เกินก็เกิดความรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หากการประเมินของระบบถูกต้องล่ะก็ คนกลุ่มนี้อาจจะต้องเผชิญหน้ากับหายนะครั้งใหญ่เข้าจริงๆ แล้ว

เขาลังเลอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายก็พิมพ์ข้อความส่งไปในคอมเมนต์

【ผู้ใช้บริการควบคุมศพตระกูลเย่: สตรีมเมอร์ อย่าเพิ่งเข้าหมู่บ้านไปเลยครับ! พูดจริงๆ นะ! รอพรุ่งนี้ค่อยเข้าไปไม่ได้เหรอ?】

เนื่องจากในห้องไลฟ์มีคนดูน้อยมาก ทันทีที่คอมเมนต์นี้ลอยขึ้นมา พี่หลงก็มองเห็นและตอบกลับในทันที

พี่หลงเอียงหน้าชำเลืองมองมือถือ แล้วยกมือขึ้นลูบหัวโล้นของตัวเอง

"สหายท่านนี้ แล้วก็สหายอีกสองสามท่านเมื่อกี้ด้วย พวกคุณเตือนคนอื่นกันแบบนี้ไม่ถูกนะ! มีที่ไหนยกเรื่องงมงายภูตผีปีศาจมาอ้าง เพื่อห้ามไม่ให้คนเข้าหมู่บ้านกันล่ะ?"

"ฉันลงพื้นที่สำรวจมาก่อนแล้ว! หมู่บ้านหลีฮวาน่ะ ส่วนใหญ่มีแต่คนแก่อาศัยอยู่ตามลำพัง พวกคนหนุ่มสาวออกไปทำงานรับจ้างในเมืองกันหมด ทิ้งไว้ก็แค่คนแก่ที่ไม่มีแรงและไม่มีความรู้ พวกคุณบอกฉันหน่อยสิว่าหมู่บ้านแบบนี้มันจะมีอันตรายอะไรได้?"

ใต้แสงจันทร์ พี่หลงส่งยิ้มซื่อๆ ออกมาอย่างเป็นกันเอง

ในฐานะหัวหน้าทีม เขากำลังแบกกระสอบข้าวสารไว้บนบ่าถึงสองกระสอบ ทว่ากลับไม่แสดงท่าทีเหน็ดเหนื่อยออกมาให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

ในขณะที่คนอื่นกำลังนอนซุกตัวใต้ผ้าห่มไถมือถือ ใครจะไปคิดว่ายังมีคนที่ยอมเดินเท้าขึ้นเขาในยามค่ำคืนแบบนี้

【ผู้ใช้บริการควบคุมศพตระกูลเย่: สตรีมเมอร์ต้องรีบขนาดนั้นเลยเหรอครับ? รอเอาข้าวสารไปส่งพรุ่งนี้ไม่ได้หรือไง?】

คราวนี้ พี่หลงอาจจะกำลังง่วนอยู่กับการรีบเดินทาง จึงไม่ได้สังเกตเห็นคอมเมนต์ของเย่เกิน แต่กลับเป็นผู้ชมอีกคนในห้องไลฟ์ที่เข้ามาช่วยตอบคำถามแทน

【ผู้ใช้นักพรตเดียวดาย: ที่แท้ก็สหายเย่นี่เอง! ท่านคงยังไม่รู้ สองสามวันมานี้หมู่บ้านหลีฮวาดูเหมือนจะไม่มีข่าวคราวส่งออกมาเลย

ก่อนหน้านี้ประสกหลงท่านนี้ติดต่อประสานงานกับคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านอย่างสม่ำเสมอ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ๆ ระยะนี้ทางหมู่บ้านกลับขาดการติดต่อไป ประสกหลงเป็นห่วงจนทนไม่ไหว พอข้าวสารมาถึงคืนนี้ แกก็เลยรีบพาทีมงานออกเดินทางทันที!】

"หา? เป็นคนใจบุญขนาดนี้เลยเหรอ?"

เมื่อได้อ่านคำอธิบายของนักพรตเดียวดาย เย่เกินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจขึ้นมา

หากคนอื่นเขาตั้งใจทำความดีกันจริงๆ ตนเองจะมีสิทธิ์อะไรไปขัดขวางเขากันล่ะ?

เพื่อพิสูจน์ว่าพี่หลงทำงานการกุศลจริงหรือไม่ เย่เกินจึงกดออกจากห้องไลฟ์ แล้วเข้าไปดูข้อมูลส่วนตัวในหน้าโปรไฟล์ของ "ทีมจิตอาสาพี่หลง"

【ทีมจิตอาสาพี่หลง ยอดผู้ติดตามสามหมื่นคน!】

【สมาชิกของบัญชีทีมจิตอาสาพี่หลง: หวังหลง, อันเสี่ยวจิ้ง, สวีเหวิน ยืนยันตัวตนด้วยชื่อจริงแล้ว!】

【บัญชีนี้ได้รับการรับรองพิเศษจากองค์กรการกุศลระดับชาติ!】

"นี่มัน… ดูเหมือนว่าจะเป็นองค์กรจิตอาสาของจริงแฮะ!"

อาจเป็นเพราะหลายปีมานี้เห็นเล่ห์เหลี่ยมกลโกงบนโลกออนไลน์มามากเกินไป เย่เกินจึงไม่ค่อยยอมปักใจเชื่อง่ายๆ กับพวกช่องสื่อสังคมออนไลน์พวกนี้

ทว่า บัญชีของหวังหลงคนนี้ เห็นได้ชัดว่าแตกต่างออกไปจริงๆ

อย่างแรกเลย เขาไม่ได้เปิดตะกร้าขายสินค้าในไลฟ์สด อย่างที่สอง อันดับการโดเนทของขวัญจากแฟนคลับก็มีแต่ของขวัญฟรีราคาไม่กี่บาทอย่างน่าเวทนา

ห้องไลฟ์แบบนี้ พูดตรงๆ ว่าถ้าต้องจ้างนักแสดงมาเยอะขนาดนี้เพื่อตั้งองค์กรการกุศลขึ้นมาจัดฉาก ทุกวันนี้ก็คงมีแต่ขาดทุนย่อยยับวันละหลายตังค์

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เย่เกินก็สลับหน้าจอไปที่หลังบ้านของบัญชีตัวเอง

ยอดข้อมูลการไลฟ์ของเขานับว่ายอดเยี่ยมมาก ลำพังแค่รายได้จากของขวัญก็พุ่งขึ้นไปถึงหลักแสนแล้ว

แน่นอนว่า เงินก้อนใหญ่ที่สุดในนั้นมาจากซูเปอร์ร็อกเก็ตที่หลี่ซินหยวนเป็นคนโดเนทให้

แม้จะรู้สึกปวดใจอยู่บ้าง แต่เย่เกินก็กัดฟัน ตัดใจกดถอนเงินสดออกมาหลายหมื่นหยวน

จากนั้น เขาก็กดโดเนทจรวดหนึ่งลำเข้าไปในห้องไลฟ์ของหวังหลงทันที

เอฟเฟกต์จรวดสว่างวาบขึ้นกลางห้องไลฟ์ ทำเอาคอมเมนต์อันเบาบางที่มีอยู่ประปรายถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

คงไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่า ห้องไลฟ์ที่เงียบเหงาซบเซาแบบนี้ วันหนึ่งจะมีเอฟเฟกต์ของขวัญแบบเสียเงินโผล่ขึ้นมาได้

มือถือของหวังหลงสั่นขึ้นมาสองสามครั้ง เขามองดูหน้าจอห้องไลฟ์ของตัวเองด้วยความประหลาดใจ

"มีคนโดเนทจรวดให้เหรอเนี่ย?"

เขามองดูเอฟเฟกต์ของขวัญในห้องไลฟ์ด้วยความมึนงง

ผ่านไปครู่ใหญ่ กว่าที่เขาจะได้สติกลับมา

"ขอบคุณของขวัญจากสหายเยะ… สหายเย่ด้วยนะครับ! คุณสบายใจได้เลยนะ ของขวัญที่คุณให้มานี้ ผมจะนำไปใช้ซื้อสิ่งของบรรเทาทุกข์ทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน! ถึงตอนนั้น ผมจะนำหลักฐานค่าใช้จ่ายกับสเตตเมนต์บัญชีมาแจกแจงให้ดูอย่างชัดเจนเลยครับ!"

【ผู้ใช้บริการควบคุมศพตระกูลเย่: สตรีมเมอร์ คุณไม่ต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้นแหละ ผมขอแค่อย่างเดียว คืนนี้อย่าเพิ่งเข้าหมู่บ้านไปเลย!】