บทที่ 64 นึกไม่ถึงว่าจะดังเป็นพลุแตกเพราะผีดิบ

“ทางการลงมือไวชะมัด!”

“คงกลัวคนเอาไปปั่นกระแสมั่วซั่วล่ะสิ”

“แล้วถ้าฉันเปิดไลฟ์ตอนนี้ จะโดนตัดสัญญาณไหมเนี่ย?”

เย่เกินเกาหัวแกรกๆ สลับหน้าจอมาที่ห้องไลฟ์ของตัวเอง แล้วตัดสินใจกดเริ่มถ่ายทอดสด

เวลาแบบนี้ยังจะกล้าไลฟ์ที่หมู่บ้านหลีฮวาอีก ไม่ใช่เพื่ออะไรหรอก เพื่อยอดคนดูกับเงินล้วนๆ

เย่เกินเป็นพวกมองโลกตามจริง เพราะคนที่อยู่กับความจริงเท่านั้นถึงจะใช้ชีวิตได้อย่างปรุโปร่ง

หลังจากเปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์เป็น "หมู่บ้านหลีฮวา" ผู้ชมจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ราวกับน้ำป่าหลาก

นอกจากฐานแฟนคลับเดิมเกือบสามแสนคนแล้ว ยังดึงดูดขาจรที่ผ่านมาเฉยๆ เข้ามาใหม่อีกนับแสนอย่างรวดเร็ว ยอดความนิยมในห้องไลฟ์พุ่งทะลุห้าแสนเข้าไปแล้ว

【ผู้ใช้ พี่หวังข้างบ้าน: เชี่ยเอ๊ย! พี่คุมศพนายแม่งแน่จริง บุกไปถึงจุดเกิดเหตุสดๆ เลยดิเนี่ย?】

【ผู้ใช้ คุณชายรวยอันดับหนึ่งแห่งเมืองจิง โดเนทซูเปอร์ร็อกเก็ต x 1 ให้สตรีมเมอร์ พร้อมข้อความ: พูดคำไหนคำนั้น แค่นายกล้าไลฟ์ ฉันก็กล้าเปย์!】

【ผู้ใช้ ฉันไม่ใช่ไม้ประดับ: สตรีมเมอร์ อย่าเข้าไปลึกในหมู่บ้านเด็ดขาดนะ!】

【ผู้ใช้ นักพรตเดียวดาย: ที่แท้สหายเย่ก็มาถึงก่อนหนึ่งก้าวแล้ว ตาแก่อย่างฉันก็ใกล้จะถึงแล้วเหมือนกัน!】

คอมเมนต์ลอยจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งผ่านหน้าจออย่างคึกคัก เย่เกินดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยัดมือถือใส่กระเป๋าเสื้อตรงหน้าอก

ความจริงตอนนี้เขายังไปไม่ถึงหมู่บ้านหลีฮวาด้วยซ้ำ แค่จอดรถไว้ตรงเชิงเขาเท่านั้น

ทว่าถึงจะเป็นอย่างนั้น กระแสของ "หมู่บ้านหลีฮวา" ที่กำลังคุกรุ่น ก็ทำให้ความนิยมในห้องไลฟ์ไต่ระดับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

รถตู้อู่หลิงหงกวงขับขึ้นทางบนเขาไม่ได้ เมื่อคืนพวกหวังหลงก็เลยต้องเดินเท้าขึ้นเขาเช่นกัน

เพียงแค่เดินอยู่บนทางขึ้นเขา ยอดความนิยมในห้องไลฟ์ของเย่เกินก็พุ่งขึ้นไม่หยุด

ห้าแสนหนึ่งหมื่น… ห้าแสนสองหมื่น… ห้าแสนสามหมื่น…

แทบจะทุกวินาที จะมีคนกลุ่มใหม่ทะลักเข้ามาตลอด

ส่วนใหญ่ถูกดึงดูดเข้ามาเพราะคลิป "ผีดิบ" พอเข้ามาในห้องไลฟ์ก็พากันบ่นอุบว่า "ทำไมยังไม่เห็นผีดิบสักที?"

เย่เกินไม่ได้สนใจคอมเมนต์ ยังดีที่มี "แค่อยากขำ" คอยช่วยอธิบายให้ผู้ชมกลุ่มใหม่อย่างใจเย็น

ทางเดินบนเขาตอนกลางวัน ย่อมเดินง่ายกว่าตอนกลางคืนอยู่แล้ว

เพียงครึ่งชั่วโมง เย่เกินก็มาถึงทางเข้าหมู่บ้านหลีฮวา

เมื่อยืนอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน แม้จะไม่รู้เรื่องฮวงจุ้ยอะไรเลย แต่เย่เกินก็สัมผัสได้ถึงความรกร้างวังเวงภายในหมู่บ้าน

บ้านดินชั้นเดียวเตี้ยๆ โทรมๆ ส่วนใหญ่เปิดประตูไม้ทิ้งไว้ เครื่องเรือนข้างในมีหยากไย่เกาะเต็มไปหมด

ดูออกได้ชัดเจนเลยว่าพวกชาวบ้านในหมู่บ้านหลีฮวาน่าจะทิ้งบ้านหนีไปเพราะเรื่องบางอย่าง

เย่เกินเดินเข้าไปดูในบ้านดินสองสามหลัง พบว่าข้าวของเครื่องใช้ยังอยู่ครบ มีแค่พวกจอบเสียมที่ใช้ทำเกษตรเท่านั้นที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เย่เกินขมวดคิ้ว ไม่ได้คิดอะไรต่อ

ในเมื่อหาในบ้านดินไม่เจออะไร งั้นก็ลองไปดูที่บ้านปูนสองชั้นที่โผล่มาในไลฟ์ของหวังหลงเมื่อคืน บางทีถ้าเจอไอ้ผู้ใหญ่บ้านที่เป็นผีดิบ อาจจะได้คำตอบเรื่องพวกนี้ก็ได้

เนื่องจากเป็นสิ่งปลูกสร้างที่เด่นที่สุดในหมู่บ้าน เย่เกินจึงหาบ้านสองชั้นหลังนั้นเจอได้อย่างง่ายดาย

ทว่า ทั้งๆ ที่ดวงอาทิตย์กำลังแผดแสงจ้าอยู่กลางหัว พอเย่เกินมายืนอยู่หน้าบ้าน เขากลับรู้สึกหนาวเยือกจับขั้วหัวใจขึ้นมาดื้อๆ

ประตูไม้ชั้นหนึ่งของบ้านแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ด้านในมืดสนิทราวกับหลุมดำ

เย่เกินเขย่งปลายเท้า ย่องเข้าไปที่ประตูบ้านเงียบกริบเหมือนแมว

มีเสียงขู่คำราม "กรรรร" แว่วลอดผ่านช่องว่างระหว่างบานประตูออกมา

เมื่อเพ่งสายตามองลอดช่องประตูเข้าไปดูให้ชัด สันหลังของเย่เกินก็พลันเย็นวาบขึ้นมาทันที

ภายในห้อง ร่างของชายฉกรรจ์เจ็ดคนนอนทับเกยกันแน่น ใบหน้าของแต่ละคนเขียวคล้ำปนซีดขาว พากันนอนตัวสั่นเทิ้ม ในบรรยากาศมืดสลัว ร่างของหลายคนถึงกับมีเกล็ดน้ำค้างแข็งสีขาวเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง

เย่เกินกวาดตามองอย่างละเอียด ในบรรดาเจ็ดคนนี้ มีเพียงคนเดียวที่เล็บยังเป็นทรงปกติ ไม่ได้งอกยาวแหลมคมออกมา

ตอนนี้เขาถูกผู้ชายอีกหกคนกดทับร่างไว้ ที่คอเต็มไปด้วยรอยเขี้ยว ทว่าผิวหนังยังคงมีสีเหลืองอ่อนเหมือนคนปกติหลงเหลืออยู่รำไร

"ยังมีคนหนึ่งที่ยังไม่กลายร่างแฮะ…"

"เขาคือคนที่โดนกัดสินะ! หน้าคุ้นๆ อยู่นี่หว่า!"

"ฉันจำได้แล้ว รู้สึกว่าจะชื่อสวีเหวินใช่ไหมนะ?"

เย่เกินยืนสังเกตการณ์อยู่ในความเงียบ พลางจ้องมองไปยังสวีเหวิน

หลังจากโดนพิษศพเล่นงาน หากยังไม่ได้ดื่มกินเลือดสดๆ ของมนุษย์ และพิษยังไม่แล่นเข้าสู่หัวใจ ก็ยังมีโอกาสขับพิษออกมารักษาชีวิตไว้ได้

ตอนนี้ดูเหมือนเจ้าสวีเหวินคนนี้จะยังพอมีทางรอดอยู่!

เย่เกินมองภาพในห้องอย่างตะลึงงันพลางลังเลอยู่ แต่ในห้องไลฟ์กลับเดือดพล่านขึ้นมาแล้ว

【ผู้ใช้ คนผ่านมาเฉยๆ: แม่เจ้าโว้ย! นี่ฉันได้เห็นตัวเป็นๆ แบบนี้จริงๆ เหรอเนี่ย!】

【ผู้ใช้ เงินซื้อความสุขฉันไม่ได้: สตรีมเมอร์ บุกเข้าไปซัดพวกมันเลย เดี๋ยวฉันเปย์ให้เอง!】

【ผู้ใช้ ฉันไม่ใช่ไม้ประดับ: สตรีมเมอร์ ถึงนายจะเก่งแค่ไหน แต่ก็อย่าเอาชีวิตไปเสี่ยงดีกว่า แนะนำให้รอตำรวจมาช่วยเถอะ!】

【สตรีมเมอร์ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ไม่ใช่ว่าป๊อดไปแล้วเหรอวะ?】

【สตรีมเมอร์ นายลองโยนก้อนหินเข้าไปดูก่อนดีไหม?】

ขณะที่ผู้ชมในไลฟ์นับไม่ถ้วนคิดว่าเย่เกินคงจะวางแผนอย่างรัดกุม จู่ๆ เขาก็ยกเท้าถีบประตูห้องเสียงดังสนั่น "โครม!"

ผู้ชายหลายคนที่ยังตัวสั่นงันงกอยู่ในห้องต่างหันขวับมามองเย่เกินด้วยความงุนงง

"ขอโทษทีครับ! บริการควบคุมศพตระกูลเย่เดลิเวอรีมาส่งถึงที่แล้ว!"

มุมปากของเย่เกินยกยิ้มกวนๆ ก่อนจะล้วงมือไปจับแส้ที่ซ่อนอยู่ในอกเสื้อ

"โฮก!!!"

สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงคำรามลั่นห้อง

ผีดิบสีม่วงปนขาวทั้งหกตัวผุดลุกขึ้นมาจากพื้นพร้อมกัน ตัวหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาจู่โจมเย่เกินเป็นตัวแรก

"พิษศพแล่นเข้าหัวใจแล้วนี่หว่า! รักษาไม่ทันแล้วล่ะ! ขอโทษด้วยนะ คงต้องส่งแกไปสู่สุคติแล้ว!"

เมื่อเห็นศพม่วงกระโจนพุ่งตรงเข้ามา เย่เกินก็ตวัดสายตาเย็นชา ชักแส้ควบคุมศพออกจากอกเสื้อทันที

"เพียะ!"

เสียงฟาดแส้ดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า!

ร่างของศพม่วงยังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ แส้สีแดงก็ตวัดรัดเข้าที่ต้นขาของมัน มือหนาของเย่เกินออกแรงกระชาก แขนที่ดูผอมเพรียวนั้นสะบัดแส้เพียงครั้งเดียว ก็ดึงร่างของศพม่วงที่พุ่งกระโจนเข้ามาให้เซถลาไปอีกทาง

ไม่เพียงแค่นั้น แรงดึงลากยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับเหวี่ยงร่างของศพม่วงลอยละลิ่วออกไปนอกบ้าน

แสงแดดจัดจ้าแผดเผาลงบนร่างของศพม่วง พลันมีควันดำทะมึนพวยพุ่งออกจากร่างมันทันที

มันล้มลงไปนอนกลิ้งอยู่บนพื้น ดิ้นรนทุรนทุราย ผิวหนังทั่วทั้งตัวเดือดพล่านราวกับไอน้ำที่กำลังถูกแสงอาทิตย์แผดระเหย

เพียงชั่วพริบตาเดียว ขนาดตัวของศพม่วงก็หดเล็กลงไปรอบหนึ่ง

มันพยายามหนีให้พ้นจากแสงแดดอย่างบ้าคลั่ง แต่พอลุกขึ้นยืนทีไร ก็ถูกแส้ของเย่เกินฟาดจนล้มคว่ำลงไปทุกที

ศพม่วงไม่ใช่ศพขาว ยังไม่มีพละกำลังมหาศาล มันแค่ได้ดื่มเลือดของสวีเหวินเข้าไป ถึงพอมีเรี่ยวแรงเคลื่อนไหวได้บ้าง

ในยามนี้ มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เกินเลยแม้แต่น้อย

เสียงควันดำดัง "ฉี่ๆ" ลอยคละคลุ้งอยู่หน้าตึกหลังเล็ก ร่างของศพม่วงเกลือกกลิ้งไปมาบนพื้น

"โฮก~ โฮก~ โฮก~"

เสียงคำรามแหบพร่าดังก้องไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ศพม่วงดิ้นรนเอาเป็นเอาตาย

ขณะที่ควันดำพวยพุ่งออกมาจากร่างไม่หยุด ร่างกายของมันก็แปรเปลี่ยนจากชายหนุ่มกำยำกลายเป็นสัตว์ประหลาดหนังหุ้มกระดูก

สภาพนั้นดูราวกับท่อนไม้ไผ่รูปทรงมนุษย์ที่ถูกสูบเลือดเนื้อและไอชีวิตไปจนเหือดแห้ง

ในที่สุด ซากศพก้านไม้ไผ่ที่ถูกควันดำรมจนดำมะเมื่อมก็นอนแน่นิ่งอยู่ใต้แสงแดด ศพม่วงอีกหลายตัวที่เหลืออยู่ในบ้านเห็นเข้า ก็พลันสงบเสงี่ยมเจียมตัวขึ้นมาทันที

พวกมันขดตัวสั่นงันงก หมอบคุดคู้อยู่ในมุมมืดของห้อง ไม่เหลือเค้าความดุร้ายเหมือนตอนเจอหน้าเย่เกินในคราแรกอีกเลย

ส่วนภายในห้องไลฟ์สด เมื่อได้เห็นเย่เกินจับศพม่วงมาตากแดดจนแห้งกลายเป็น "ท่อนไม้ไผ่" ก็ระเบิดความฮือฮาขึ้นมาทันที

【คุณชายรวยอันดับหนึ่งแห่งเมืองจิง: เชี่ยเอ๊ย! ผีดิบมันน่าขยะแขยงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? ได้เปิดหูเปิดตาแล้วสิเรา!】

【พี่หวังข้างบ้าน: ตอนนี้ยังมีใครอีก? ยังมีใครอีกไหม! ที่กล้าสงสัยคำพูดของพี่คุมศพ? นี่ไม่ใช่ผีดิบเหรอ? ถ้าตัวนี้ไม่ใช่ผีดิบ ฉันจะยอมกินมันสดๆ เลยเอ้า!】

【ผู้ใช้ ฟ้าสว่างแล้ว ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตให้สตรีมเมอร์ x1: สตรีมเมอร์ สุดยอดมาก! นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนไลฟ์สดฆ่าผีดิบเลยนะเนี่ย!】

【คงไม่ใช่สเปเชียลเอฟเฟกต์หรอกนะ?】

【คอมเมนต์บน บ้านนายทำซีจีสดๆ ได้เนียนขนาดนี้เลยเหรอ?】

【ไม่ไหวแล้ว! โคตรมันส์! ฉันต้องไปลากเพื่อนมาดูด้วยแล้ว!】

【บวกหนึ่ง! นี่มันสตรีมเมอร์ช้างเผือกชัดๆ!】

การปรากฏตัวของผีดิบ ผนวกกับขั้นตอนการกำจัดศพ ได้สร้างกระแสไลฟ์สดที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

หกแสน เจ็ดแสน… หนึ่งล้านคน!!!

ยอดความนิยมในห้องไลฟ์พุ่งทะยานราวกับจรวดทะลวงฟ้า!

แม้แต่ตัวเย่เกินเองก็คงนึกไม่ถึงเลยว่า วันหนึ่งตนจะต้องมาโด่งดังเป็นพลุแตกเพราะฝูงผีดิบแบบนี้!