บทที่ 66 การยืนยันตัวตนบนโต่วอิน

ฝั่งสตรีมเมอร์สาวกดติดตามเย่เกินกันไปแล้ว

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในรถตู้ของกองบังคับการตำรวจสืบสวนคดีอาญาเมืองจิง

ไป๋หย่ากำลังใช้มือถือเปิดดูห้องไลฟ์ของเย่เกิน ส่วนจ้าวเจิ้งกั๋วกับหนิงเถียนก็นั่งดูกันอย่างออกรสออกชาติ

"เฮ้ย! จะว่าไป เจ้าหนุ่มเย่คนนี้มีฝีมือไม่เบาเลยแฮะ!"

จ้าวเจิ้งกั๋วจ้องเลือดดำที่ถูกขับออกมาจากร่างของสวีเหวินในจอภาพ พลางเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

"จริงด้วยค่ะ! หนูก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีเรื่องพวกนี้ด้วย!"

ดวงตาเรียวเล็กของหนิงเถียนจับจ้องตาไม่กะพริบ มีเพียงไป๋หย่าที่ขมวดคิ้วมุ่นเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

"หัวหน้าคะ…คุณว่า การที่เขามาไลฟ์สดสู้กับผีดิบแบบนี้ มันจะส่งผลกระทบไม่ดีหรือเปล่าคะ? แล้วก็ ถ้าผีดิบตัวนั้นยังมีทางรักษาให้หายได้…เมื่อกี้เขาจะไม่ถือว่าไลฟ์สดฆ่าคนเหรอคะ?"

"เฮ้ย! คิดสุดโต่งไปแล้ว!

คลิปบันทึกไลฟ์ก็อยู่นี่ไง! เจ้าหนุ่มเย่โดนผีดิบพุ่งเข้าใส่ก่อน ถึงได้กระชากมันออกมานอกบ้าน! ส่วนเรื่องที่แดดเผาผีดิบจนเกรียมขนาดนั้น ทุกคนก็เห็นกันคาตา!

เรื่องพวกนี้มันเอามาตัดสินอะไรไม่ได้หรอก!

แต่ก็นะ…"

จ้าวเจิ้งกั๋วพูดพลางหรี่ตามองไป๋หย่า ทำเอาเธอชะงักไป "แต่อะไรคะ?"

"แต่ฉันรู้สึกว่าเธอดูจะเป็นห่วงเป็นใยเจ้าหนุ่มเย่จังนะ!"

"หัวหน้า พูดจาเพ้อเจ้ออะไรคะ! ฉันแค่คิดว่าเขาจะโดนแบนไลฟ์เพราะทำผิดกฎหมายหรือใช้ความรุนแรงหรือเปล่าต่างหาก!"

"เรื่องนี้ก็…คงต้องดูเจตนาของเบื้องบนแล้วล่ะ!"

จ้าวเจิ้งกั๋วจ้องมองห้องไลฟ์ที่กระแสความนิยมยังคงพุ่งทะยาน ในใจก็พอจะเดาทางได้แล้ว

เปิดไลฟ์มาตั้งนานขนาดนี้ ห้องไลฟ์ยังไม่โดนสั่งปิด นั่นก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่างแล้ว

อีกด้านหนึ่ง ณ ห้องประชุมตำรวจเมืองจิง

ไป๋จงหมิงเองก็กำลังดูไลฟ์ของเย่เกินอยู่เช่นกัน หางตาของเขากระตุกถี่ๆ

"โลกนี้มีผีดิบอยู่จริงๆ เหรอเนี่ย?"

ข้างกายเขาในเวลานี้ มีคนหนุ่มสาวในชุดเครื่องแบบสีดำสองคนนั่งอยู่ ทั้งคู่กำลังดูไลฟ์สดด้วยความสนใจอย่างยิ่ง

ทั้งสองคนนี้เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง รูปร่างเพรียวกระชับกระฉับกระเฉง ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้มีวิชาการต่อสู้ติดตัว

ทว่า สิ่งที่สะดุดตาอย่างแท้จริงกลับไม่ใช่รูปร่างหน้าตา แต่เป็นตราสัญลักษณ์พิเศษที่ติดอยู่ตรงหน้าอก

"หน่วยงานพิเศษของรัฐ!"

ในบรรดาทั้งสองคน ชายชุดดำเป็นฝ่ายพูดมากกว่า เมื่อเห็นว่าไป๋จงหมิงยังคงมีข้อกังขา เขาก็แย้มยิ้มบางๆ

"ท่านผู้การไป๋ครับ โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น! ผีดิบก็แค่หาดูได้ยากขึ้นเพราะระดับเทคโนโลยีในปัจจุบันก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น ไม่ได้แปลว่ามันจะไม่มีอยู่จริงเสียหน่อย

ตรงกันข้าม บริการควบคุมศพตระกูลเย่คนนี้น่าสนใจมากทีเดียว! ผมดูลีลาการใช้แส้ของเขาแล้ว เป็นเพลงแส้ควบคุมศพสายตรงแท้ๆ การจะฝึกปรือเพลงแส้จนบรรลุถึงขั้นไร้เทียมทานแบบนี้ได้ นับเป็นยอดคนจริงๆ ครับ!"

"อ้าว? แม้แต่หัวหน้าเซียวก็ยังมองเขาไว้สูงขนาดนี้เชียวรึ?"

ได้ยินดังนั้น ไป๋จงหมิงก็อดประหลาดใจไม่ได้

ต้องรู้ก่อนว่า ผู้ตรวจการเซียวอวี่คนนี้คือหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหัวหน้าทีมของหน่วยงานพิเศษ คนระดับที่ทำให้เขาเอ่ยปากชมว่าเป็นยอดคนได้ ย่อมต้องมีฝีมือร้ายกาจอย่างไม่ต้องสงสัย

"ไม่ได้มองเขาสูงหรอกครับ! แต่เขามาถูกทางและระดับฝีมือถึงขั้นแล้วต่างหาก! ผู้สืบทอดสายตรงของสำนักควบคุมศพ หากเป็นในอดีตก็ถือเป็นผู้อาวุโสระดับสูงคนหนึ่ง แล้วนับประสาอะไรกับยุคนี้ล่ะครับ?

เกรงว่าต่อให้อาจารย์ของผมมาเอง ก็คงต้องนับรุ่นอาวุโสกับเขาอยู่ดี"

เซียวอวี่หัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ทวีความบ้าคลั่งยิ่งขึ้น เขาก็โบกมือไปมา

"ท่านผู้การไป๋ครับ! ห้องไลฟ์ของคนคนนี้ไม่ต้องไปตัดสัญญาณหรอก คนมีความสามารถ จะมัวปิดบังซ่อนเร้นไปทำไมกัน?"

"แต่ว่า…ไลฟ์แบบนี้ ผมเกรงว่า…"

ไป๋จงหมิงยังคงลังเลอย่างเห็นได้ชัด แต่เซียวอวี่กลับไม่ได้ใส่ใจ

"ท่านกลัวเรื่องภาพรุนแรงเลือดสาดเหรอครับ? หรือกลัวกระทบต่อศีลธรรมอันดี? เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ปัญหาหรอก ปัญหาที่แท้จริงคือการปิดบังซ่อนเร้น วันใดวันหนึ่งที่คนทั้งโลกค้นพบเข้า ความโกลาหลที่จะตามมานั่นต่างหากที่น่าสะพรึงกลัว!"

"ความหมายของคุณคือ…"

"ท่านผู้นำเฒ่าแห่งหน่วยงานพิเศษของรัฐจับยามพยากรณ์ไว้แล้ว ลมฝนกำลังจะตั้งเค้าฟ้าดินกำลังจะแปรปรวน! ให้พวกชาวบ้านได้เปิดหูเปิดตาเห็นคนเก่งและเรื่องประหลาดพิสดารบ้างก็ดีเหมือนกัน!"

"หา?!"

"ฮ่าๆ! ท่านผู้การไป๋ อย่ามัวแต่อึ้งเลยครับ รีบเตรียมรถเถอะ! ผมกับเสี่ยวจิ้งยังรอที่จะไปพบหน้าพี่คุมศพคนนี้อยู่นะครับ!"

"อ้อๆ ได้เลย!"

ถูกเซียวอวี่เอ่ยเร่ง ไป๋จงหมิงจึงได้สติทันทีและเริ่มสั่งการจัดกำลังคนชุดใหม่มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านหลีฮวา…

ฝ่ายปฏิบัติการของแอปโต่วอิน

หลินซือซือ ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการของโต่วอินกำลังกวาดสายตามองดูห้องไลฟ์ห้าสิบอันดับแรกด้วยความเบื่อหน่าย

ในบรรดาห้าสิบห้องไลฟ์นี้ มีพวกโชว์เนื้อหนังวาบหวิวไปแล้วกว่าสามสิบห้อง นักดนตรีที่พอมีชื่อเสียงอีกสิบกว่าห้อง นอกนั้นก็เป็นเน็ตไอดอลรายย่อย ดูไปดูมาก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด

ทันใดนั้น ห้องไลฟ์สุดประหลาดห้องหนึ่งก็สะดุดเข้าตาของหลินซือซือ

【บริการควบคุมศพตระกูลเย่: หมู่บ้านหลีฮวา】

"หืม? นี่มันไลฟ์อะไรเนี่ย?"

ท่ามกลางภาพไลฟ์สดที่เต็มไปด้วยหน้าอกตูมๆ และผิวขาวเนียนนุ่ม หลินซือซือกลับมองเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังถือแส้หวดใส่ผู้ชายอีกคน เธอจึงอดสงสัยไม่ได้

"ขัดหูขัดตา! มันดูแปลกแยกเกินไปแล้ว!"

"คนดูสมัยนี้ชอบดูอะไรแบบนี้กันเหรอ?"

ด้วยความสงสัย หลินซือซือจึงขยายหน้าจอห้องไลฟ์ของเย่เกินขึ้นมาดู เมื่อเห็นของขวัญและกระแสความนิยมในห้องไลฟ์ของเขายังคงพุ่งทะยานไม่หยุด ปากของเธอก็อ้าค้างเป็นรูปตัวโอ

"นี่คงไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่ไหนกระโดดข้ามฟากมาโต่วอินหรอกนะ?"

"ไม่น่าจะใช่มั้ง?"

ดูจากชื่อห้องไลฟ์แล้ว มีคนใหญ่คนโตที่ไหนจะตั้งชื่อว่า 'บริการควบคุมศพตระกูลเย่' กันล่ะ?

"หรือว่าจะปั่นยอดเอานะ?"

หลินซือซือตั้งข้อสงสัย

ทว่า ภาพเหตุการณ์ถัดมากลับทำให้เธอต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

นั่นคือตอนที่เย่เกินลากศพม่วงตัวหนึ่งออกไปตากแดดจัดจนแห้งกรอบเหลือตัวลีบเล็กเท่าลำไผ่!

"เชี่ย! เชี่ยเอ๊ย! นี่มันตัวอะไรวะเนี่ย!"

หลินซือซืออดสบถออกมาไม่ได้ แต่เธอก็ต้องยอมรับว่า ตัวเองกำลังดูจนตาค้างไปแล้ว

จากนั้น เย่เกินก็เริ่มอธิบายวิธีถอนพิษศพ แถมยังลงมือสาธิตให้ดูจริงๆ ทำเอาหลินซือซืออ้าปากค้างจนพูดไม่ออก

ในภาพไลฟ์สด พิษศพสีดำที่ไหลทะลักออกมาจากตัวสวีเหวินผสมเข้ากับน้ำชาดแดงจนเกิดกลุ่มควันสีขาวพวยพุ่ง ราวกับกำลังทุบทำลายโลกทัศน์และความรับรู้เดิมๆ ของหลินซือซือลงอย่างสิ้นเชิง

หลินซือซือดูเพลินจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วจริงๆ

"หมอนี่เป็นคนมีของนี่หว่า!"

หลินซือซือพึมพำกับตัวเอง เธอจ้องมองยอดความนิยมที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ในห้องไลฟ์ แววตาพลันวาบผ่านไปด้วยความเจ้าเล่ห์

"สตรีมเมอร์แบบนี้ ถ้าดันขึ้นมาได้จะมีมูลค่ามากกว่าพวกสตรีมเมอร์ขายเรือนร่างพวกนั้นตั้งเยอะ!"

แม้ว่าไลฟ์ของเย่เกินจะน่าสนใจจริงๆ แต่สิ่งที่หลินซือซือให้ความสำคัญคือมูลค่าทางการค้าที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังต่างหาก

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกหูโทรศัพท์ต่อสายหาเจ้าหน้าที่เทคนิคคนหนึ่ง

"ฮัลโหล! เสี่ยวหานเหรอ! ลองช่วยดันห้องบริการควบคุมศพตระกูลเย่ขึ้นหน้าแนะนำหน่อยซิ!"

"เอ่อ…พี่ซือซือครับ จริงๆ ผมก็สังเกตเห็นสตรีมเมอร์คนนี้แล้วเหมือนกัน! แต่ว่า เนื้อหาไลฟ์ของเขาเนี่ย…มันไม่ค่อยเหมาะจะโปรโมตหนักๆ หรือเปล่าครับ?"

"…อืม มันก็ถูกของนาย! แต่ไม่เป็นไรหรอก ตราบใดที่เขาทำเงินได้ พวกเราจะช่วยคุ้มกะลาหัวให้เขาสักวันสองวันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!"

"งั้นก็ได้ครับ!"

เมื่อวางสาย เจ้าหน้าที่เทคนิคก็รีบจัดการทำลิงก์โปรโมตขึ้นหน้าแรกของโต่วอินอย่างเร่งด่วน

"กำลังไลฟ์สดสังหารผีดิบ…"

ทันทีที่ลิงก์นี้ถูกแปะขึ้นบนหน้าแรก ก็ดึงดูดคลื่นมหาชนจำนวนมหาศาลให้หลั่งไหลทะลักเข้าไปในห้องไลฟ์ชั่วพริบตา

หนึ่งล้านห้าแสน, หนึ่งล้านแปดแสน, สองล้านคน!

ความนิยมพุ่งเข้าใกล้ระดับท็อปสามสิบของสตรีมเมอร์ทั้งแพลตฟอร์มแล้ว!

แถมคนที่เข้ามาดู แทบจะไม่มีใครกดย้ายออกไปจากห้องไลฟ์เลยสักคน!

นี่มันหมายความว่าอย่างไร?

นี่มันยอดผู้เข้าชมที่เหนียวแน่นหนึบชัดๆ!

"สตรีมเมอร์ระดับขุมทรัพย์! นี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ!"

เมื่อเห็นกระแสความนิยมในห้องไลฟ์ของเย่เกินมีแต่พุ่งขึ้นไม่มีแผ่วลง ดวงตาของหลินซือซือก็เปล่งประกายเจิดจ้า

"เร็วเข้า! ออกตราสัญลักษณ์ยืนยันตัวตนทางการให้เขาเดี๋ยวนี้!"

เธอต่อสายโทรศัพท์ไปอีกรอบ คราวนี้ฝ่ายเทคนิคถึงกับลำบากใจ

"พี่ซือซือครับ เรื่องนี้มันต้องเซ็นสัญญาก่อนถึงจะออกให้ได้ไม่ใช่เหรอครับ?"

"ฉันบอกให้ก็คือให้! นายจะไปรู้อะไรวะ! มีปัญหาขึ้นมาฉันรับผิดชอบเอง!"

"ก็ได้ครับ!"

ด้วยคำสั่งอันเด็ดขาด หลินซือซือจ้องมองเย่เกินที่เพิ่งจะถอนพิษศพให้สวีเหวินเสร็จสิ้นในหน้าจอไลฟ์ ในดวงตาเต็มไปด้วยความละโมบราวกับหมาป่าผู้หิวกระหาย

"เย่เกินใช่ไหมล่ะ? ฉันต้องคว้าตัวนายมาให้ได้! ไลฟ์มาตั้งนานขนาดนี้ยังไม่มีเบื้องบนโทรมาสั่งให้ฉันปิดห้องไลฟ์ ดูท่าแล้ว นายคงไม่ธรรมดาจริงๆ สินะ! คนอย่างนาย แม่จะจับเซ็นสัญญาให้ได้เลยคอยดู!"

เธอเลียริมฝีปาก ก่อนจะสั่งการให้คนรีบไปร่างสัญญาเตรียมไว้ทันที

ทางฝั่งหมู่บ้านหลีฮวา เย่เกินที่ยืนอยู่ใต้แสงแดดแผดเผาตอนเที่ยงวัน จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลังขึ้นมาเฉยๆ

เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ

"ทำไมรู้สึกเหมือนโดนตัวอะไรจ้องจะเล่นงานอยู่เลยแฮะ?"