บทที่ 85 ชี้ใครคนนั้นตาย (สี่)

“ผีเข้าหรือไงเนี่ย? ทำไมมีแต่แอ็กเคานต์ทางการแห่มากดติดตามฉันขนาดนี้?”

“ฉันว่าฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมายสักหน่อยนี่หว่า!”

“ฉันแค่หาเงินเองนะโว้ย!”

เมื่อมองแถบแจ้งเตือนที่เต็มไปด้วยบัญชีทางการของเจ้าหน้าที่ตำรวจกดติดตาม เย่เกินก็กระตุกมุมปากยิกๆ

“ช่างเถอะ! ยังไงฉันก็ทำมาหากินสุจริตเปิดเผย ไม่มีอะไรต้องกลัว! อย่างมากคราวหลังตอนขับรถก็ไม่ไลฟ์แล้วกัน!”

พอมองเห็นตำรวจจราจรเมืองจิงโผล่มาอยู่ในรายชื่อผู้ติดตามใหม่ เย่เกินก็รู้สึกว่ามันชักจะหลุดโลกไปกันใหญ่

“รีบหาออร์เดอร์ รับงานไลฟ์สดกอบโกยเงินต่อดีกว่า เรื่องนี้สำคัญสุด!”

หลังสงบจิตสงบใจได้ เย่เกินก็รู้ดีว่า หากฆาตกรหั่นศพยังคิดจะลงมืออีก ด้วยฐานผู้ใช้งานมหาศาลของโต่วอิน ไม่แน่ว่าตนอาจจะหาเป้าหมายเหยื่อรายต่อไปของมันเจอก่อนใคร

คนที่กำลังจะตายในเมืองจิงช่วงนี้ส่วนใหญ่ก็ฝีมือมันทั้งนั้น ดังนั้นการที่เย่เกินจะปัดฟีดเจอเหยื่อล่วงหน้า จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นความแน่นอน

นิ้วมือเลื่อนหน้าจอ คราวนี้เย่เกินไม่แม้แต่จะหยุดดูคลิป แต่เลือกที่จะปัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว

คัดกรองคลิปจำนวนมากด้วยความเร็วสูง ไม่นาน เสียงของระบบก็ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง

【ติ๊ง! ผู้ใช้รายนี้กำลังจะเผชิญหน้ากับฆาตกรหั่นศพ! โอกาสเสียชีวิตต่างถิ่นสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์! แนะนำให้โฮสต์กดติดตามทันที! แนะนำให้โฮสต์รีบติดต่อเพื่อปิดการขายทันที!】

นิ้วที่กำลังปัดหน้าจอหยุดกึก เย่เกินเพ่งมองไปที่โทรศัพท์

ภาพในไลฟ์เป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักสวมกางเกงขาสั้น กำลังไลฟ์สดอยู่ริมทะเล

ตรงหน้าเธอมีไฟส่องสว่าง ผืนน้ำทะเลยามค่ำคืนอันมืดมิดตัดกับใบหน้าสะสวยของเธออย่างชัดเจน

เท้าเปล่าคู่นั้นเหยียบย่ำลงในน้ำทะเล ดูมีชีวิตชีวาและน่ารักไม่น้อย

“ทุกคนในห้องไลฟ์จ๋า วันนี้สตรีมเมอร์ออกมาเที่ยวอีกแล้วน้า! มีแฟนคลับคนไหนบ้านอยู่แถวทะเลบ้างมั้ย มาร่วมเฟรมบังเอิญเจอกันหน่อยเร็ว!”

รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์ แต่คอมเมนต์กลับโหรงเหรง มีโผล่มาเพียงประปราย

【หมาผู้ภักดีของไอศกรีม: สตรีมเมอร์! รอนะ! ฉันกำลังรีบไปหาเดี๋ยวนี้แหละ!】

【คนผ่านมาเฉยๆ: สตรีมเมอร์ เธอนี่ใจกล้าจริงๆ ไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้ไอ้ฆาตกรหั่นศพมันจ้องแต่ผู้หญิงที่อยู่คนเดียวแบบเธอน่ะ?】

【ปกป้องไอศกรีมที่ดีที่สุดในโลก: สตรีมเมอร์ กลับบ้านเถอะ! ฉันเห็นช่วงนี้มีสตรีมเมอร์สาวโดนเล่นงานไปสองคนแล้วนะ!】

แม้คอมเมนต์จะไม่คึกคักเท่าไร แต่ทุกคนที่พิมพ์มาล้วนเป็นห่วงความปลอดภัยของสตรีมเมอร์สาวทั้งนั้น

ดูออกเลยว่าห้องไลฟ์นี้ถึงจะไม่มีกระแส แต่ผู้ติดตามล้วนเป็นแฟนพันธุ์แท้

สตรีมเมอร์สาวขมวดคิ้ว เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่คอยเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับบ้าน ก็ฝืนยิ้มแห้งๆ ออกมา

“ทุกคนจ๋า! ฆาตกรหั่นศพคงไม่มาสนใจฉันหรอกมั้ง? ฉันเพิ่งออกมาได้แป๊บเดียวเองนะเนี่ย! ขอไลฟ์ให้ครบหนึ่งชั่วโมงก่อน ทำภารกิจของวันนี้เสร็จแล้วจะรีบกลับทันทีเลย!”

พูดจบ สตรีมเมอร์สาวก็ยังคงเดินย่ำคลื่นริมหาดต่อไปตามใจตัวเอง ภาพที่ออกมาดูงดงามน่ามองทีเดียว

เย่เกินมองการกระทำของเธอแล้วส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะกดเข้าไปดูข้อมูลบัญชีของสตรีมเมอร์สาวคนนี้

【ดึกแล้วไม่กินไอศกรีม, ผู้ติดตาม 30,000 คน!】

【ข้อมูลส่วนตัว: สาวน้อยผู้รักการผจญภัย!】

【ยืนยันตัวตนด้วยชื่อจริง: เฝิงเมิ่ง】

“เป็นสตรีมเมอร์สายลุยเอาต์ดอร์ตัวเล็กๆ สินะ!”

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เย่เกินก็ไม่รีรอแม้แต่น้อย รีบกดติดตามทันที

จากนั้น เขาก็พิมพ์ข้อความโฆษณาเจ้าประจำลงไปในห้องไลฟ์

เย่เกินรู้ซึ้งดีว่า ถ้าไม่รีบชิงลงมือโปรโมตก่อน ก็คงต้องซ้ำรอยบทเรียนความล้มเหลวจากเคส ‘แมวยั่วสวาทประจำผับ’ อีก โฆษณายังไม่ทันได้เห็น ลูกค้าก็โดนไอ้ฆาตกรหั่นศพชิงตัดหน้าคาบไปแดกเสียแล้ว

【บริการควบคุมศพตระกูลเย่: สตรีมเมอร์ครับ สนใจจองบริการควบคุมศพล่วงหน้าไหมครับ? ลูกค้าผู้หญิงคนแรกคิดราคาพิเศษ ลดไปเลยแปดสิบเปอร์เซ็นต์!】

หลังจากคอมเมนต์นี้ถูกส่งออกไป ห้องไลฟ์ที่เดิมทีคนไม่เยอะอยู่แล้วก็พลันเงียบกริบไปสองสามวินาที

จากนั้น ข้อความคอมเมนต์ก็พรั่งพรูไหลทะลักราวกับคนบ้าคลั่ง

【เชี่ยเอ๊ย! กลัวอะไรได้อย่างนั้นจริงๆ! เมื่อกี้ใครเพิ่งบอกว่าสตรีมเมอร์จะโดนไอ้ฆาตกรหั่นศพเล็งไว้นะ? ตอนนี้พี่คุมศพมาจริงด้วย! สตรีมเมอร์ไม่รอดแน่แล้ว!】

【แม่เจ้าโว้ย! ฉันลองไปส่องมาแล้ว หมอนี่มีผู้ติดตามตั้งหนึ่งล้าน ตัวจริงเสียงจริงเลยว่ะ!】

【สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ อย่ามัวแต่ลั้ลลาอยู่ริมทะเลเลย! รีบโกยเถอะ!】

ข้อความคอมเมนต์เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลาเดียวกัน บรรดาคนที่คอยจับตาดูรายชื่อผู้ติดตามของเย่เกินต่างก็ทยอยเห็นยอดการกดติดตามครั้งใหม่ จึงพากันแห่เข้ามาดูในห้องไลฟ์ทันที

【ยินดีต้อนรับ ฉันไม่ใช่ไม้ประดับ, ตำรวจเมืองจิง, แค่อยากขำ… เข้าสู่ห้องไลฟ์】

ยอดคนดูในห้องไลฟ์พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

เฝิงเมิ่งกำลังเล่นฟองคลื่นอย่างเพลิดเพลิน พลางชำเลืองมองหน้าจอไลฟ์เป็นระยะๆ

พอนึกขึ้นได้แล้วหันกลับไปมองจออีกที ริมฝีปากเล็กๆ ของเธอก็อ้าค้างเป็นรูปตัวโอทันที

ยอดคนดูในห้องไลฟ์พุ่งแตะหนึ่งแสนห้าหมื่นคนแล้ว! นี่เธอดังระเบิดระเบ้อแล้วงั้นเหรอ?!

เธอเลื่อนอ่านคอมเมนต์ย้อนหลังด้วยความตื่นเต้น อยากรู้เหลือเกินว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทว่า พอได้เห็นข้อความจาก ‘บริการควบคุมศพตระกูลเย่’ รอยยิ้มดีใจปลาบปลื้มเมื่อครู่ก็พลันเจื่อนลงในพริบตา

"ฉะ…ฉัน โดนพี่คุมศพกดติดตามเหรอเนี่ย?!"

"จบเห่แล้ว! จบกัน! ฉันต้องตายแน่ๆ!"

เฝิงเมิ่งทรุดฮวบลงไปนั่งแช่น้ำทะเล ใบหน้าขาวซีดเผือด วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

ช่วงเวลานี้ คนที่เล่นโต่วอินมีใครบ้างจะไม่รู้ว่า คนที่โดนพี่คุมศพกดติดตาม ไม่มีใครหนีรอดจากความตายได้เลยสักคน!

เฝิงเมิ่งจ้องมองหน้าจอไลฟ์ตาค้าง นิ่งอึ้งไปเนิ่นนาน ราวกับยอมรับชะตากรรมได้แล้ว เธอจึงเค้นยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

"พี่คุมศพยังอยู่ไหมคะ?"

【บริการควบคุมศพตระกูลเย่: อยู่ครับ!】

เมื่อเห็นพี่คุมศพตอบกลับ เฝิงเมิ่งก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ "ฉันขอถามหน่อยได้ไหมคะว่า ทำไมฉันถึงต้องตาย?"

【บริการควบคุมศพตระกูลเย่: ก็คุณโดนไอ้ฆาตกรหั่นศพเล็งหัวเข้าแล้วน่ะสิ! สนใจจองบริการไว้ก่อนไหมครับ? อย่างน้อยๆ ผมก็ยังช่วยตามเก็บชิ้นส่วนศพคุณให้ครบได้นะ!】

"…"

"ฉะ…ฉันขอจองคิวไว้ก่อนแล้วกันค่ะ!"

【บริการควบคุมศพตระกูลเย่: ผมส่งข้อความส่วนตัวไปให้แล้ว เป็นเลขบัญชีธนาคารของผมเอง! คุณเป็นลูกค้าผู้หญิงคนแรกเลยนะ เงินเข้าแปดพันหยวนเมื่อไหร่ ผมจะรีบออกเดินทางไปหาทันที!】

"ตกลงค่ะ!"

เฝิงเมิ่งนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ริมหาด เธอกดเปิดหน้าต่างข้อความส่วนตัว แล้วโอนเงินตามจำนวนที่ตกลงไว้เข้าบัญชีของเย่เกิน

เธอมองห้องไลฟ์ที่อุตส่าห์มียอดคนดูถล่มทลายได้ยากเย็นแสนเข็ญ แต่กลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ก่อนหน้านี้มีคนเตือนให้เธอกลับ แต่เธอกลับเข้าข้างตัวเองคิดว่าคงไม่ซวยขนาดนั้น

คิดไม่ถึงเลยว่า คนที่โดนหมายหัวจะเป็นตัวเองเข้าจริงๆ!

ก็เหมือนช่วงที่ไข้หวัดระบาดแล้วไม่ยอมใส่แมสก์ คิดว่าตัวเองคงรอด พอติดเข้าจริงๆ ถึงได้มานั่งเสียใจทีหลัง

เธอนั่งเหม่ออยู่ริมทะเล ท่าทางหงอยเหงาดูน่าเวทนาจับใจ

คนส่วนใหญ่ในห้องไลฟ์ต่างพากันส่งข้อความปลอบใจ

เวลานี้ ใครบ้างจะไม่รู้ถึงกิตติศัพท์ ‘คำสาปกดติดตาม’ ของพี่คุมศพ?

【ผู้ใช้แค่อยากขำ: สตรีมเมอร์ เดี๋ยวถ้าเห็นใครดูน่าสงสัย รีบใส่เกียร์หมาโกยแน่บเลยนะ! เผื่อจะวิ่งเร็วพอยื้อเวลาให้ตำรวจไปถึงทัน!】

【ผู้ใช้พี่หวังข้างบ้าน: ถึงน้องสาวจะน่าสงสารก็เถอะ! แต่ตำรวจก็เตือนแล้วว่าผู้หญิงอย่าเพิ่งออกมาเพ่นพ่านข้างนอก ดันไม่เชื่อฟังเอง คราวนี้ใครก็ช่วยไม่ได้แล้ว!】

【ผู้ใช้ฉันไม่ใช่ไม้ประดับ โดเนทจรวดหนึ่งลำให้สตรีมเมอร์ พร้อมฝากข้อความ: สตรีมเมอร์! อาศัยจังหวะนี้ รีบวิ่งไปทางที่มีคนเยอะๆ เลย! ตำรวจกำลังบึ่งไปแล้ว! ไม่แน่ว่าเธออาจจะยังมีโอกาสหนีรอดจากเงื้อมมือฆาตกรหั่นศพก็ได้นะ!】

"ครืดๆ~"

มือถือสั่นครืดคราดจากเอฟเฟกต์ของขวัญ เฝิงเมิ่งมองคอมเมนต์ลอยที่เด้งขึ้นมาใหม่ แววตาพลันวาบประกายความหวังขึ้นมา

"จริงด้วย! ขอแค่ไปถึงที่คนเยอะๆ ก่อนจะโดนฆาตกรหั่นศพจับตัวได้ ฉันก็ยังมีโอกาสรอด!"

สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดลุกโชนขึ้นมาในอก เฝิงเมิ่งไม่สนแม้กระทั่งจะใส่รองเท้า รีบวิ่งเตลิดมุ่งหน้าไปยังชายหาดที่มีผู้คนหนาตาในทันที

ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่กองสืบสวนคดีอาญาแห่งสำนักงานตำรวจเมืองจิงต่างระดมกำลังขับรถมุ่งหน้าไปยังริมทะเลด้วยความเร็วสูงสุด

ภายใต้ราตรีอันมืดมิด เฝิงเมิ่งหอบหายใจจนตัวโยน ในที่สุดก็วิ่งมาถึงแถวๆ จุดกางเต็นท์ริมทะเลจนได้

พอมองเห็นว่าในทะเลไกลๆ ยังพอมีคนกำลังว่ายน้ำอยู่บ้าง เส้นประสาทที่ตึงเครียดแทบขาดในใจเพิ่งจะผ่อนคลายลงได้ชั่วครู่ ทว่าจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มหน้าตาดีสวมหมวกว่ายน้ำคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาหาเธอ