บทที่ 86 ปั่นหัวอยู่ในกำมือ

“คนสวย! คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

ใบหน้าของชายหนุ่มหน้าตาดีฉายแววห่วงใย

ท่ามกลางความหวาดระแวงขั้นสุด เมื่อเห็นหนุ่มหล่อเดินตรงเข้ามาหา เฝิงเมิ่งก็แก้มแดงระเรื่อ รู้สึกโล่งใจขึ้นมาได้เปลาะหนึ่ง

“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ…”

เธอขยับตัวเข้าไปใกล้หนุ่มหล่อโดยไม่รู้ตัว พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

ยังดีที่แถวนี้ไม่มีคนท่าทางน่าสงสัย ดูทรงแล้วน่าจะรอดพ้นเคราะห์ร้ายมาได้แล้ว!

คนในห้องไลฟ์ต่างเริ่มพากันส่งกำลังใจ

【ตูบผู้ภักดีของไอศกรีม: สตรีมเมอร์ต้องล้างอาถรรพ์ได้แน่! ตอนนี้เจอคนแล้วด้วย! ฆาตกรหั่นศพไม่กล้าโผล่มาหรอก!】

【ไอศกรีมอร่อยที่สุดในสามโลก: คราวนี้สตรีมเมอร์คงรอดแล้วมั้ง? ผู้ชายคนนี้ดูหุ่นล่ำเอาเรื่องอยู่นะ!】

【ฉันไม่ใช่ตัวประกอบนะ: เยี่ยมมาก! สตรีมเมอร์ อยู่ตรงนั้นแหละ ตำรวจใกล้จะถึงชายหาดแล้ว!】

คอมเมนต์ลอยนับไม่ถ้วนต่างพากันมองโลกในแง่ดี

ทว่าวินาทีถัดมา เรื่องที่ทุกคนคาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น!

ชายหนุ่มรูปงามขยับเข้าไปชิดเฝิงเมิ่งอย่างจงใจ มือขาวผ่องแตะลงบนไหล่เธอเบาๆ

“คุณ…ดูเกร็งๆ นะครับ…กลัวอะไรอยู่เหรอ?”

“…พูดไปคุณอาจไม่เชื่อ แต่ฉันกำลังถูกฆาตกรตามล่าอยู่น่ะค่ะ!”

อาจเป็นเพราะเครียดจัด เฝิงเมิ่งจึงไม่ได้สนใจที่ชายแปลกหน้ามาแตะเนื้อต้องตัว หรือไม่ก็คงเป็นเพราะเขาหน้าตาดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

“ถึงผมจะไม่รู้ว่าที่คุณพูดจริงหรือเปล่า…แต่ในเมื่อคุณกลัวขนาดนี้ ถ้าไม่รังเกียจ ไปนั่งพักในเต็นท์ของผมก่อนไหมครับ?”

“เอ่อ…ก็ได้ค่ะ!”

ชายหนุ่มส่งยิ้มอบอุ่นให้ หัวใจของเฝิงเมิ่งเต้นระรัว ใบหน้าเห่อแดงขึ้นมาขณะเดินตามเขามาจนถึงหน้าเต็นท์เล็กๆ หลังหนึ่ง

เขารูดซิปเปิดเต็นท์แล้วมุดเข้าไปนั่งด้านใน

“นั่งพักสักหน่อยสิครับ เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง”

“ค่ะ…”

เฝิงเมิ่งนั่งลงข้างกายชายหนุ่มอย่างว่าง่าย สองแก้มเริ่มแดงระเรื่อ บรรยากาศรอบตัวชวนให้อบอวลไปด้วยความโรแมนติก

ทว่าในวินาทีถัดมา พอเธอหันกลับไปมองเขา ผ้าสีขาวผืนหนึ่งก็ถูกโปะเข้าที่ใบหน้าของเธอทันที!

“อื้อๆ…”

เธอส่งเสียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว ร่างของเฝิงเมิ่งชักกระตุกอย่างแรง ก่อนจะหมดสติล้มพับลงไปในเต็นท์!

ส่วนชายหนุ่มรูปงามก็แบกเฝิงเมิ่งที่หมดสติขึ้นบ่า แล้วมุ่งหน้าออกจากชายหาดไปทันที

【พี่ข้างบ้านแซ่หวัง: เชี่ยเอ๊ย! ผู้ชายคนนี้คือฆาตกรหั่นศพหรอกเหรอวะ!】

【เศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองจิง: คุณพระ! ใครจะไปคิดวะเนี่ย! สตรีมเมอร์เดินไปส่งตัวเองถึงปากเสือแท้ๆ!】

【ฟ้าสว่างแล้ว: แต่นี่ก็แปลว่าพวกเรารู้หน้าตาที่แท้จริงของฆาตกรหั่นศพแล้วไม่ใช่เหรอ! หล่อขนาดนี้เลยเรอะ! มิน่าล่ะถึงล่อลวงเหยื่อผู้หญิงสำเร็จทุกครั้ง!】

ห้องไลฟ์เดือดพล่านขึ้นมาทันที

บนถนนเลียบชายทะเล ไป๋หย่า หนิงเถียน และจ้าวเจิ้งกั๋วนั่งอยู่ที่เบาะหลัง กำลังดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องไลฟ์ด้วยความเจ็บใจจนแทบอกแตกตาย!

“เป็นไปได้ยังไง? ฆาตกรหั่นศพอยู่ที่ชายหาดงั้นเหรอ?”

ใบหน้าของไป๋หย่าซีดเผือด

“ถ้าเมื่อกี้ฉันไม่เร่งให้เธอวิ่งไปหาที่ที่มีคนเยอะๆ เธอคงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ใช่ไหมคะ?”

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด จ้าวเจิ้งกั๋วจึงตบไหล่เธอเบาๆ เป็นเชิงปลอบ

“เรื่องนี้โทษเธอไม่ได้หรอก! ไอ้ฆาตกรหั่นศพมันคงเล็งว่ายน้ำขึ้นฝั่งมาหาเหยื่อตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพียงแต่จังหวะมันนรกแตก กลายเป็นว่ายัยหนูนั่นดันวิ่งโร่เข้าไปหามันเองต่างหาก!

แต่อย่างน้อย การตามรอยเย่เกินครั้งนี้ก็ทำให้เราคืบหน้าไปอีกขั้นนะ!

อย่างน้อยพวกเราก็เห็นหน้าค่าตาของไอ้ฆาตกรหั่นศพแล้ว!

ฉันส่งภาพแคปหน้าจอจากในไลฟ์ไปให้ฝ่ายเทคนิคตรวจสอบแล้ว คิดว่าอีกเดี๋ยวคงได้ข้อมูลยืนยันตัวตนแน่!

ถึงตอนนั้น ขอแค่ตามเบาะแสไปจับกุม ก็มีโอกาสลากคอมันเข้าซังเตได้คาหนังคาเขาเลย!”

“แต่ว่า เย่เกินคนนี้จะแม่นเกินไปแล้วนะคะเนี่ย! บัญชีไหนที่เขากดติดตาม พอบอกว่าจะซวยก็ซวยจริงๆ เสียด้วยสิ!”

หนิงเถียนที่อยู่ข้างๆ เอียงคอ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แววตาของเธอทอประกายประหลาด

“นั่นสิ! หมอนั่นมีของจริงๆ!”

จ้าวเจิ้งกั๋วพยักหน้า ก่อนจะหันไปเร่งคนขับรถ “เหยียบมิดคันเร่งเลย! เร็วขึ้นอีก! พวกเราต้องรีบไปปิดล้อมพื้นที่ เผื่อจะยังดักสกัดจับไอ้ฆาตกรทัน!”

รถตำรวจแล่นตะบึงไปตามแนวชายฝั่ง ไม่นานนักก็มีรถตำรวจอีกหลายคันทยอยเข้าปิดล้อมทั่วทั้งบริเวณ

กำลังตำรวจกลุ่มใหญ่เริ่มกระจายกำลังปูพรมค้นหาตามแนวชายฝั่งใกล้เคียงทันที

ทว่าแม้จะระดมกำลังคนไปมากมายขนาดนั้น กลับไม่พบแม้แต่เงาของชายในไลฟ์สดหรือเฝิงเมิ่งเลยสักนิด

“บัดซบเอ๊ย! นี่เรามาช้าไปก้าวหนึ่งอีกแล้วงั้นเหรอวะ?”

จ้าวเจิ้งกั๋วยืนกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิดอยู่ริมชายหาด

ทันใดนั้น ชายชราหลังค่อมคนหนึ่งที่สะพายกระสอบผ้าใบขนาดใหญ่ไว้บนหลังก็เดินเฉียดผ่านหน้าเขาไป

จ้าวเจิ้งกั๋วมองกระสอบผ้าใบนั่นด้วยความเอะใจ พลันรู้สึกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า…ไอ้กระสอบใบใหญ่นั่นมันพอจะยัดคนเป็นๆ ลงไปได้ทั้งคนเลยไม่ใช่หรือไง?

แต่พอกวาดตามองรูปร่างผอมโซโรยแรงของชายชรา เขาก็ปัดความคิดไร้สาระนี้ทิ้งไป

เพราะไม่ว่าจะมองมุมไหน ตาแก่คนนี้ก็ห่างไกลจากภาพลักษณ์หนุ่มหล่อของไอ้ฆาตกรหั่นศพมากเกินไป

เขาปล่อยให้ชายชราเดินจากไปแบบนั้น และหลังจากการระดมค้นหาอย่างหนัก ในที่สุดตำรวจก็พบจุดเกิดเหตุแห่งแรก

ภายในเต็นท์ของฆาตกรหั่นศพ โทรศัพท์มือถือของเฝิงเมิ่งยังคงวางทิ้งไว้อยู่ตรงนั้น

ดูเหมือนไอ้ฆาตกรจะรู้ว่าเฝิงเมิ่งกำลังไลฟ์สดอยู่ และมันไม่ได้คิดจะกดปิดห้องไลฟ์เลยแม้แต่น้อย

ขณะที่กำลังกวาดสายตามองความยุ่งเหยิงภายในเต็นท์ จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของจ้าวเจิ้งกั๋วก็ดังลั่นขึ้นมา

เขากดรับสาย เป็นฝ่ายเทคนิคของสถานีตำรวจที่ติดต่อมา

“ฮัลโหล! หัวหน้าจ้าวครับ! ตรวจสอบประวัติของชายรูปหล่อคนนั้นได้แล้วครับ…แต่ว่า…”

“แต่อะไรของแกวะ?”

“ในฐานข้อมูลระบุว่า ชายคนนั้น…ตายไปตั้งแต่สองปีก่อนแล้วครับ!”

“ว่าไงนะ!?”

สิ้นเสียงจากปลายสาย จ้าวเจิ้งกั๋วก็ยืนแข็งทื่อเป็นหินไปทันที

ชั่วพริบตานั้น ในหัวของเขาก็สว่างวาบ เหมือนเพิ่งจะฉุกคิดถึงจุดบอดบางอย่างขึ้นมาได้!

“ไป๋หย่า! เร็วเข้า รีบเปิดคลิปย้อนหลังในห้องไลฟ์ดูซิ!”

“ค่ะ!”

ไป๋หย่ารีบควักมือถือออกมาอย่างไว แล้วเปิดคลิปช่วงที่เฝิงเมิ่งถูกทำร้ายขึ้นมาดูอีกรอบ

จังหวะที่เฝิงเมิ่งโดนชายหนุ่มเอาผ้าอุดปาก ตรงมุมเต็นท์มีกระสอบป่านใบใหญ่ตั้งอยู่ใบหนึ่ง!

กระสอบใบนั้น เหมือนกับกระสอบที่ชายแก่เพิ่งสะพายเดินผ่านหน้าเขาไปเปี๊ยบ!

“เชี่ยเอ๊ย! ไอ้เวรนั่น! หนีรอดไปต่อหน้าต่อตาแท้ๆ!”

จ้าวเจิ้งกั๋วกระทืบเท้าลงบนพื้นทรายด้วยความแค้นใจ ถึงตอนนี้เขาถึงเพิ่งตาสว่าง ว่าไอ้ฆาตกรหั่นศพมันจงใจเปิดหน้าให้ทุกคนเห็นตั้งแต่แรก!

มันรู้ว่ามีคนกำลังดูไลฟ์อยู่ เลยจงใจสร้างภาพจำให้ทุกคนปักใจเชื่อว่ามันเป็นหนุ่มหล่อ

ถ้าเป็นแบบนั้น ขอแค่มันมีวิชา ‘ย่อกระดูกเปลี่ยนโฉม’ สักหน่อย มันก็แต่งหน้าแปลงกายเดินหนีไปต่อหน้าต่อตาทุกคนได้อย่างลอยนวล!

ทำคดีมาตั้งหลายปี ใช่ว่าจ้าวเจิ้งกั๋วจะไม่เคยเจอคนร้ายที่มีวิชาอาคมติดตัว

แต่ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าวันนี้จะโดนฆาตกรหั่นศพปั่นหัวเล่นซะอยู่หมัดแบบนี้!

กระทั่งชาวเน็ตทั่วทั้งโซเชียลก็ยังโดนมันต้มซะเปื่อย!

“ถ้าไอ้ฆาตกรหั่นศพมันเปลี่ยนหน้าย่อกระดูกได้จริงๆ การจะตามจับตัวมันก็แทบไม่ต่างจากงมเข็มในมหาสมุทรเลย!”

สีหน้าของเขาหมองลงทันตา จ้าวเจิ้งกั๋วถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา

ผ่านไปพักใหญ่ จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าจึงค่อยคลายความตึงเครียดลงไปบ้าง

“ถ้าหาก…ให้เย่เกินใช้วิชาควบคุมศพตามหาฆาตกรหั่นศพล่ะ? มันจะ…”

“แต่กรมตำรวจออกจะใหญ่โตขนาดนี้ จะต้องไปบากหน้าขอร้องคนนอกเนี่ยนะ…”

แววตาฉายความลังเลอยู่แวบหนึ่ง ก่อนที่จ้าวเจิ้งกั๋วจะยกมือถือขึ้นมา แล้วกดโทรหาไป๋จงหมิงทันที