บทที่ 94 ศพที่สลัดไม่หลุด!

“เป็นไปไม่ได้! อีนี่มันตายไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ?”

“ได้ยังไงกัน? กูก็เป็นคนลงมือหั่นร่างมันเองกับมือแท้ๆ!”

“ตัวประหลาดเหรอ? หรือผีสางวะเนี่ย?!”

ดวงตาของชายหน้าปรุเต็มไปด้วยความหวาดผวาอย่างสุดขีด ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยว่าเฝิงเมิ่งกำลังจะกระโดดมาถึงตรงหน้ามันแล้ว

สายลมหนาวพัดกรรโชก ร่างของศพพุ่งดิ่งลงมาด้วยความเร็วชวนขนหัวลุก ไอ้ปรุลนลานรีบออกแรงกระชากร่างของหลินซือซืออย่างทุลักทุเล

เมื่อเห็นสายตาของผู้คนรอบข้างเริ่มหันมาจับจ้อง และร่างของเฝิงเมิ่งก็กระชั้นชิดเข้ามาทุกที แววตาของไอ้ปรุก็ฉายประกายความหงุดหงิดขึ้นมา มันตัดสินใจเหวี่ยงหลินซือซือทิ้งไปข้างทาง แล้วรีบใส่เกียร์หมามุ่งหน้าออกไปนอกตลาดกลางคืนทันที

“เชี่ยเอ๊ย! ตราบใดที่กูยังรอด ยังไงก็ยังมีโอกาสเสมอ!”

“รอให้กูหนีไปถึงที่ลับตาคนก่อนเถอะ!”

“ไม่ว่ามึงจะเป็นผีหรือตัวห่าอะไร กูจะสับมึงให้เละเป็นชิ้นๆ อีกรอบให้ดู!”

ไอ้ปรุสบถด่าในลำคอด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง

มันรู้ดีว่าถ้าขืนยังดันทุรังพาหลินซือซือหนีไปด้วย ยังไงก็โดนเฝิงเมิ่งตามทันร้อยเปอร์เซ็นต์

พอลดตัวถ่วงไปได้คนหนึ่ง มันก็วิ่งพล่านอย่างว่องไวราวกับหนูท่อ

ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางคลื่นฝูงชนอันเนืองแน่น ไป๋จงหมิงกับจ้าวเจิ้งกั๋วก็ชูตราตำรวจพลางตะโกนลั่น

“ตำรวจกำลังปฏิบัติหน้าที่ครับทุกคน ขอทางหน่อย! ขอทางด้วยครับ!”

ได้ผลชะงัด

ฝูงชนต่างรู้ความ รีบหลบถอยไปอยู่สองฝั่งถนน ทำให้กลุ่มของพวกเขาเห็นภาพตอนที่ไอ้หน้าปรุทิ้งหลินซือซือแล้วเผ่นหนีเอาชีวิตรอดได้อย่างชัดเจน ส่วนศพของเฝิงเมิ่งก็กระโดดตามไอ้หน้าปรุออกไปนอกตลาดกลางคืนติดๆ

เย่เกินชี้ไปทางไอ้หน้าปรุแล้วตะโกนลั่น “ไม่ผิดแน่! ไอ้หมอนั่นแหละคือฆาตกรหั่นศพ!”

“ดีมาก! พวกเราตามไปจับมัน!”

หลังจากปล่อยหนิงเถียนไว้ดูแลหลินซือซือแล้ว ทุกคนก็วิ่งตามเฝิงเมิ่งที่กำลังลอยตัวกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางออกไปนอกตลาดกลางคืน

พลังขาท่อนล่างของเฝิงเมิ่งเว่อร์วังอลังการมาก พอล็อกเป้าหมายที่เป็นฆาตกรหั่นศพได้แล้ว เพียงกระโดดไม่กี่ครั้งก็แทบจะไปดักหน้ามันได้ทันที

ทว่าฆาตกรหั่นศพเองก็ไม่ได้โง่ แม้มันจะไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมีพลังกระโดดเหลือเชื่อขนาดนั้น แต่ด้วยสัญชาตญาณอันช่ำชองของคนร้ายที่หนีคดี มันจึงพุ่งพรวดมุดเข้าไปในตรอกซอกซอยแคบๆ ริมถนนใหญ่ทันที

การกระโดดพุ่งตัวครั้งถัดไปของเฝิงเมิ่งจึงวืดไป เมื่อมองเข้าไปในตรอกซอยที่ทั้งแคบและรก เธอก็ไม่สามารถกระโดดระยะไกลได้อีก ทำได้เพียงเปลี่ยนมากระโดดหยองๆ แบบผีดิบในหนัง ส่งผลให้ความเร็วลดฮวบลงทันตาเห็น

จนกระทั่งกลุ่มของเย่เกินที่วิ่งตามหลังมาสามารถไล่กวดจนทัน

“บัดซบเอ๊ย! นี่เราจะคลาดกับมันอีกแล้วเหรอวะ?”

เมื่อมองไปยังตรอกซอยที่คดเคี้ยวซับซ้อน ไป๋จงหมิงก็มีสีหน้าเคร่งเครียดลงทันที เขารู้ดีว่าถ้าปล่อยให้ฆาตกรหั่นศพมีเวลาละก็ มันจะปลอมแปลงเป็นใบหน้าใหม่อีกครั้ง และถึงตอนนั้นคงยากที่จะตามหามันเจอ

“จะรีบร้อนไปทำไมล่ะครับ? กลิ่นอายชีวิตของมันถูกศพล็อกเป้าไว้แล้วรอบหนึ่ง ต่อให้มันจะหนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ศพก็ยังตามหามันเจออยู่ดี!”

เย่เกินผ่อนฝีเท้าลงอย่างไม่ยี่หระ แล้วเดินทอดน่องตามหลังเฝิงเมิ่งไปอย่างชิลๆ

ดูเหมือนเขาจะไม่กลัวเลยสักนิดว่าจะหาตัวฆาตกรหั่นศพไม่เจอ

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของไป๋จงหมิงก็เริ่มคลายความตึงเครียดลงเล็กน้อย “นี่นายพูดจริงเหรอ?”

“จริงสิครับ! สบายใจได้เลย! แม่นยำยิ่งกว่าระบบนำทางจีพีเอสซะอีก!”

เย่เกินโบกมือปัดๆ แถมยังหยิบมือถือขึ้นมาดูความเคลื่อนไหวในห้องไลฟ์สดเสียด้วยซ้ำ

【ผู้ใช้ เปปป้าหมูป่า: เชี่ยเอ๊ย! ดูเส้นทางหนีของไอ้ฆาตกรหั่นศพนี่สิ สงสัยมันคงเดินสำรวจทั่วเมืองจิงมาแล้วไม่รู้กี่รอบแน่ๆ!】

【ผู้ใช้ ดอกไม้งามแห่งเมืองจิง: พี่คุมศพคะ! ถ้าวันนี้พี่จับไอ้สารเลวนี่ได้ หนูจะกดส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตให้สิบอันเน้นๆ เลยค่ะ!】

【ผู้ใช้ กระต่ายมุ้งมิ้ง: พี่คุมศพ! ปกติดูฟรีมาตลอด แต่วันนี้ถ้าพี่จับฆาตกรหั่นศพได้นะ หนูยอมเอาเงินเก็บที่จะซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมมาโดเนทให้พี่เลยเอ้า!】

【ให้ตายสิ ไอ้ฆาตกรหั่นศพนี่มันทำเอาสาวๆ โกรธแค้นกันทั้งบางเลยนี่หว่า!】

【พี่คุมศพรีบพามันเข้าคุกเร็วๆ เลยนะ ตำแหน่งของพี่ในใจสาวๆ เมืองจิงจะได้พุ่งกระฉูดขึ้นไปอีกขั้น!】

เย่เกินมองคอมเมนต์ลอยอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่ร่างของเฝิงเมิ่งก็พาทุกคนเดินหลุดพ้นออกมาจากตรอกซอย

ด้านนอกตรอกเป็นสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ข้างในยังมีคนไร้บ้านและคู่รักเดินอยู่ประปราย

บนม้านั่งยาวตัวหนึ่งในสวน ฆาตกรหั่นศพแปลงโฉมกลายเป็นตาลุงจรจัดผมเผ้ารุงรังไปแล้ว ใต้ก้นรองด้วยหนังสือพิมพ์ที่เพิ่งคุ้ยขึ้นมาจากถังขยะ ทั้งตัวส่งกลิ่นเหม็นหึ่งจนแมลงวันบินตอมว่อน

มองแวบแรก ไม่มีใครคิดเชื่อมโยงคนคนนี้เข้ากับไอ้หนุ่มหน้าปรุก่อนหน้านี้แน่

มันนั่งหลังค่อม ตัวสั่นงันงก ทว่าสายตากลับลอบมองไปยังทิศทางที่พวกเย่เกินกำลังเดินมา

การเล่นละครตบตาต่อหน้าตำรวจ ฆาตกรหั่นศพเคยทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

มันเข้าใจหลักจิตวิทยาเป็นอย่างดี ขอแค่คลาดสายตาพวกมันไปได้สักครั้ง ก็ย้อนกลับไปทางเดิมได้ โดยไม่มีใครคิดฝันว่ามันจะกล้าหนีกลับไปเส้นทางเดิม

ถึงเวลานั้น พอกลุ่มตำรวจรู้ตัว มันก็คงเผ่นหนีรอดไปได้อย่างสบายใจเฉิบแล้ว!

หัวใจของมันเต้นรัวระทึก ฆาตกรหั่นศพสะใจและเสพติดความตื่นเต้นที่ศัตรูอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับมองไม่ออกว่ามันเป็นใคร

มุมปากยกยิ้มขึ้น ฆาตกรหั่นศพมองดูกลุ่มของเย่เกินที่กำลังจะเดินผ่านตัวมันไปพลางยิ้มกระหยิ่มใจ!

ทว่าในวินาทีถัดมา เฝิงเมิ่งที่เป็นคนนำทางกลับชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะบิดร่างหันขวับอย่างพิลึกพิลั่น!

“ฮ่าาา…”

ไอเย็นยะเยือกเสียดกระดูกพ่นออกมาจากปากของเธอ สองแขนที่เหยียดตรงแข็งทื่อชี้ไปยังมันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าแม้แต่น้อย!

“เป็นไปได้ยังไงวะ?!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาอันเย็นเยียบ ฆาตกรหั่นศพก็ลุกพรวดขึ้นมาจากม้านั่งทันที ทำให้กลุ่มของเย่เกินหันขวับไปมองมันเป็นตาเดียว

“มันคือฆาตกรหั่นศพ! มันปลอมตัวมา!”

เย่เกินชี้ไปที่ฆาตกรหั่นศพอย่างมั่นใจ ส่วนไอ้ตัวการก็ใส่เกียร์หมาสับขาวิ่งหนีทันที!

ระหว่างที่วิ่ง มันก็ถอดเสื้อผ้าตัวเหม็นหึ่งทิ้งไปพลาง นี่คือชุดที่มันเพิ่งแย่งมาจากคนไร้บ้านในสวนสาธารณะเมื่อครู่

มันดึงวิกผมฟูฟ่องบนหัวโยนทิ้งไปข้างทาง แล้วล้วงวิกผมสั้นประบ่าอีกอันออกมาถือไว้ ก่อนจะมุดหัวพุ่งเข้าไปในป่าละเมาะของสวนสาธารณะทันที!

“ยังจะหนีอีกเรอะ!”

คราวนี้ไป๋จงหมิงไม่ยอมพลาดซ้ำสอง เขารีบยกหูโทรศัพท์สั่งการให้ตำรวจฝ่ายสืบสวนปิดล้อมทางออกทุกทางของสวนสาธารณะไว้ ต่อให้มีไก่บินรอดออกไปสักตัวก็ต้องจับมาตรวจค้นให้ได้!

ทุกคนไม่ได้รีบร้อนวิ่งไล่ตามฆาตกรหั่นศพ แต่หันมามองเฝิงเมิ่งแทน

ตอนนี้ทุกคนต่างรู้ซึ้งแล้วว่า ศพจะพาพวกตนไปหาตัวคนร้ายได้อย่างแน่นอน

หลังจากยืนนิ่งอยู่ที่เดิมพักใหญ่ ร่างของเฝิงเมิ่งไม่ได้กระโดดมุ่งหน้าเข้าไปในป่าละเมาะ แต่กลับค่อยๆ กระโดดไปยังทิศตรงข้ามแทน

คราวนี้ หลังจากล็อกเป้าหมายไปยังเด็กสาวผมหน้าม้าตรงที่ยืนทำเนียนถ่ายเซลฟี่อยู่ใต้ต้นไม้ เธอก็งอเข่าทั้งสองข้างแล้วพุ่งกระโดดเข้าไปหาทันที

เด็กสาวคนนั้นคาดไม่ถึงเลยว่าเฝิงเมิ่งจะพุ่งตรงเข้ามาหาตัวเองอย่างแม่นยำขนาดนี้ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของเฝิงเมิ่งก็กระแทกเธอล้มลงไปกองกับพื้นอย่างจัง

ร่างศพเย็นยะเยือกทั้งชื้นทั้งหนักอึ้ง เด็กสาวถูกเฝิงเมิ่งทับเอาไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

“พวกแก…พวกแกจะทำอะไรน่ะ! ถอยไปนะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วย!”

ใบหน้าของเด็กสาวฉายแววตื่นตระหนก พร้อมกับส่งเสียงออดอ้อนน่ารักสมวัยออกมา

พอเห็นภาพตรงหน้า กลุ่มของไป๋จงหมิงและจ้าวเจิ้งกั๋วถึงกับยืนเหวอไปตามๆ กัน

“นี่มัน…เย่เกิน ศพหาผิดคนหรือเปล่าเนี่ย?”

ไม่ใช่แค่พวกไป๋จงหมิงเท่านั้นที่เริ่มสงสัย แม้แต่คนดูในห้องไลฟ์ก็เริ่มตั้งคำถามว่าศพชี้เป้าผิดคนหรือไม่!

เพราะเด็กสาวตรงหน้าดูบริสุทธิ์น่ารัก น้ำเสียงก็ใสซื่อไร้เดียงสา ไม่มีทางที่จะเป็นไอ้ฆาตกรหั่นศพโรคจิตคนนั้นไปได้เลยจริงๆ

【ดอกไม้งามแห่งเมืองจิง: ถึงจะอยากให้สตรีมเมอร์จับฆาตกรหั่นศพได้ก็เถอะ แต่อย่าไปทำร้ายน้องสาวผู้บริสุทธิ์เขาสิคะ!】

【บุรุษผู้มัวเมาในกามารมณ์: ใช่ๆ! น้องสาวคนนั้นกลัวจนแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว ดูสิ น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้! ศพนี่ชี้ผิดคนชัวร์!】

【พี่หวังข้างบ้าน: พี่คุมศพจะพลาดได้ยังไงวะ? ให้กูพูดนะ พวกมึงน่ะโดนภาพลักษณ์ภายนอกของชะนีหลอกตาเข้าให้แล้ว!】

ชั่วพริบตาเดียว คอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์ก็แตกออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน

ทว่า ไม่ว่าจะเผชิญกับข้อกังขาจากทางตำรวจ หรือความคลางแคลงใจจากคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ เย่เกินก็ยังคงมีสีหน้าราบเรียบไม่เปลี่ยน

“คนน่ะหลอกลวงกันได้ แต่ศพ…ไม่มีวันโกหกใครแน่นอน!”

เขาเดินทอดน่องเข้าไปใกล้เด็กสาวที่กำลังถูกศพกดทับอยู่ จากนั้นก็คว้าหมับเข้าที่เส้นผมของเธออย่างคล่องแคล่ว แล้วออกแรงกระชากเต็มเหนี่ยว!

วิกผมพร้อมกับแผ่นหนังมนุษย์หลุดติดมือออกมาทันที เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงซึ่งซ่อนอยู่ใต้หน้ากากนั้น… ที่แท้ก็คือไอ้หน้าปรุคนเดิมนั่นเอง!