ตอนที่ 96
บทที่ 96 รวยแล้วก็ยังจะคุมศพอยู่ดี
อยากกินตี๋น้อย · 6,573 ตัวอักษร
"กริ๊งๆ~"
ทันใดนั้น หน้าจอมือถือก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง สลับเป็นหน้าจอสายเรียกเข้า
เย่เกินดึงสติตัวเองกลับมาดู เป็นเบอร์แปลกในเมืองจิง แต่เขาก็กดรับสาย
"ฮัลโหล ขอสายคุณเย่เกิน คุณเย่ใช่ไหมคะ?"
ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงหวานใส เย่เกินชะงักไปเล็กน้อย
"คุณคือ?"
"อ๋อ ฉันหลินซือซือฝ่ายดูแลระบบของโต่วอินค่ะ! จำได้ไหมคะ คนที่นัดคุณไว้ที่ร้านแผงลอยน่ะค่ะ!"
"คุณเองเหรอครับ มีอะไรหรือเปล่า กำลังจะไปหาอยู่พอดีเลย!"
"อย่าเพิ่งมาเด็ดขาดเลยนะคะ! ที่นี่โดนแฟนคลับของคุณล้อมไว้จนแน่นเอี้ยดแล้วเนี่ย! ฉันต้องแอบไปขอข้อมูลหลังบ้านถึงได้เบอร์มาโทรหาคุณนี่แหละค่ะ!"
"อ้าว ผมมีแฟนคลับคลั่งไคล้เบอร์นี้เลยเหรอเนี่ย?"
"ก็ใช่น่ะสิคะ! พอรู้ข่าวว่าคุณจะมาเซ็นสัญญาที่นี่ ทุกคนก็แห่กันมาล้อมร้านไว้หมดเลย!"
"ซี๊ดดด~ ฉันฮอตขนาดนั้นเชียว?"
"แหม ไม่ดูบ้างล่ะคะว่าคุณเพิ่งจับใครไป! ช่างเถอะ ที่นี่คงเซ็นสัญญากันไม่ได้แล้วละ เอาเป็นว่าคุณแอบส่งโลเคชันมาให้ฉัน เดี๋ยวฉันจะหาจังหวะชิ่งออกไปหาค่ะ!"
"ลานจอดรถของตลาดโต้รุ่งได้ไหมครับ?"
"ได้ค่ะ! รอฉันแป๊บเดียวนะ!"
"ตู๊ดๆ~"
สายตัดไปแล้ว เย่เกินยังคงนั่งเอ๋ออยู่ตรงนั้น
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลีซีก็เอาศอกสะกิดแขนเขา
"เย่เกิน? เย่เกิน?"
"หือ มีอะไรเหรอ?"
"ฟังจากที่คุย เดี๋ยวจะมีคนมาหาเหรอ?"
"ใช่! เทพเจ้าแห่งโชคลาภของเราเอง!"
เย่เกินเพิ่งนึกขึ้นได้ พอมองหน้าจอมือถือก็เห็นว่าไลฟ์สดกำลังพยายามต่อสัญญาณกลับมาหลังวางสาย เขาจึงรีบกดปิดไลฟ์ทันที
ขืนยังเปิดค้างไว้ ดีไม่ดีจะมีแฟนคลับแห่มาปิดล้อมลานจอดรถอีก
"นี่ฉันดังขนาดนี้จริงๆ เหรอเนี่ย?"
ด้วยความที่ยังแอบกังขาในคำพูดของหลินซือซืออยู่ เย่เกินเลยลองกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ตัวเอง
【บริการควบคุมศพตระกูลเย่ ผู้ติดตาม 1.45 ล้านคน!】
【ยืนยันตัวตนอย่างเป็นทางการโดยโต่วอิน, ยืนยันตัวตนโดยตำรวจเมืองจิง, ยอดของขวัญสะสมมูลค่าเกือบล้านหยวน!】
【ความสำเร็จของบัญชี: ติดท็อป 20 ห้องไลฟ์สดที่ร้อนแรงที่สุด!】
"เชี่ย! นี่กลายเป็นเน็ตไอดอลไปแล้วจริงดิ?"
พอมองข้อมูลโปรไฟล์สุดอลังการ มุมปากของเย่เกินก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ในกล่องข้อความส่วนตัวมีจุดแดงแจ้งเตือนกะพริบพรึ่บพรั่บไม่หยุดหย่อน
พอลองกดเปิดดูเล่นๆ ก็เจอข้อความจากสตรีมเมอร์สาวๆ ส่งคำชวนนัดเจอนอกรอบมารัวๆ
【สตรีมเมอร์ ต๋าจี่ของนาย: พี่คุมศพขา ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ? เราอยู่เมืองเดียวกันด้วยน้า!】
【สตรีมเมอร์ เอวบางร่างน้อยของพี่: พี่คุมศพขา! ดันน้องสาวคนนี้หน่อยสิคะ! ฝีมือสะบัดแส้ของพี่ดูแซ่บมากเลย น้องมีน้ำตาเทียนเตรียมไว้พอดีเลยค่ะ พี่ว่า…】
【สตรีมเมอร์ อย่าเพิ่งหมดแรงคาห้องไลฟ์หนู: พี่ชายคุมศพขา หนูยอมเป็นซอมบี้น้อยของพี่เลย ให้พี่ต้อนทุกวันก็ยังไหว! แค่พี่เซย์เยสคำเดียว หนูพร้อมบินลัดฟ้าไปหาคืนนี้เลยค่ะ!】
สารพัดข้อความสุดจะบรรยายที่เล่นเอาไร้ขอบเขตลิมิต ทำลายโลกทัศน์เดิมๆ ของเย่เกินจนกระเจิง
จู่ๆ เขาก็นึกถึงคำพูดหนึ่งขึ้นมา 'โลกของคนรวยน่ะ พวกเขาเล่นพิเรนทร์กันเบอร์ไหน คนธรรมดาไม่มีทางจินตนาการถึงหรอก'
"จึ๊ๆ… มิน่าล่ะเขาถึงว่าพอดังแล้วเรื่องคาวๆ ก็ตามมา ฉันเข้าใจละว่าทำไมพวกดาราถึงนอกใจกันบ่อยนัก โดนทักหลังไมค์มารัวๆ แบบนี้ ใครมันจะไปทนไหววะ?"
เย่เกินเบะปากแล้วกดล็อกหน้าจอมือถือ
เขารู้ดีแก่ใจว่า ความสำเร็จตรงหน้านี้ ล้วนเป็นเพราะวิชาควบคุมศพพามาทั้งนั้น
ถ้ามัวแต่หลงระเริงไปกับแสงสีเงินทอง ก็เสียของที่ระบบอุตส่าห์ให้มาพอดี
"ขอแค่รับงานต่อไปเรื่อยๆ ฉันก็จะมีสกิลเพิ่มขึ้นอีกเรื่อยๆ! พัฒนาตัวเองนี่แหละสำคัญที่สุด!"
ระหว่างกำลังคิดอะไรเงียบๆ อยู่นั้น เสียงส้นสูงกระทบพื้น "กึกๆ" ก็ดังแว่วมาจากนอกรถ
"คุณเย่ใช่ไหมคะ?"
เสียงใสของหญิงสาวดังขึ้น เย่เกินมองออกไปนอกรถ เห็นสาวสวยในชุดกระโปรงรัดรูป อวดเรียวขายาวใต้ถุงน่องดำ กำลังยืนชะเง้อสำรวจรถตู้อู่หลิงหงกวงของเขาด้วยความสงสัย
กระจกรถเลื่อนลง เย่เกินชะโงกหน้าออกไปถาม "คุณหลินใช่ไหมครับ?"
"ใช่ค่ะ! ฉันหลินซือซือเองค่ะ!"
หลินซือซือกอดแฟ้มเอกสารไว้แนบอก พลางสาวเท้าไวๆ เข้ามาใกล้
เย่เกินพยักหน้ารับ ก่อนจะดึงเปิดประตูด้านข้างของรถตู้
"ขึ้นมาคุยข้างบนก่อนสิครับ!"
"เอ่อ… ได้ค่ะ!"
หลังจากลังเลอยู่แวบหนึ่ง เธอก็ก้าวขึ้นมานั่งที่เบาะหลัง
บอกตามตรง หลินซือซือเคยคุยธุรกิจในรถหรูมานับไม่ถ้วน แต่ยังไม่เคยมานั่งดีลงานในรถตู้อู่หลิงหงกวงแบบนี้เลยสักครั้ง
พอนั่งลงบนเบาะหลังที่ทั้งเก่าทั้งเยิน เธอก็รู้สึกขัดหูขัดตาไปหมด แต่ก็ยังต้องฝืนยิ้มหวานส่งให้เย่เกิน
"คุณเย่คะ ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ! เข้าเรื่องเลยดีกว่า จะให้สิบล้านจริงเหรอ?"
เย่เกินเอี้ยวตัวกลับมาถามตรงเผง ทำเอาหลินซือซือที่กำลังยื่นมือมาจะเช็กแฮนด์ถึงกับค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ
"ให้สิบล้านจริงๆ ค่ะ!"
หลินซือซือชะงักไปนิด ก่อนจะรีบหยิบเอกสารสัญญาออกมา
"เพียงแค่คุณตกลงว่าในระยะเวลาหนึ่งปีหลังจากนี้ จะไลฟ์ผ่านแพลตฟอร์มของเราแค่ที่เดียว และต้องไลฟ์ให้ครบวันละสามชั่วโมงค่ะ!"
หลินซือซือคลี่เอกสารออกเตรียมว่าไปตามระเบียบขั้นตอน
แต่เย่เกินกลับยกมือเบรกทันควัน
"เดี๋ยวครับ! ข้อแรกน่ะไม่มีปัญหา แต่ข้อหลังเนี่ยผมคงทำไม่ได้หรอก!"
"อ้าว ทำไมล่ะคะ?"
หลินซือซือทำหน้างง เย่เกินจึงอธิบาย "ผมไม่ได้มีลูกค้าจ้างทุกวันนี่ครับ จะให้ผมมาคอยไลฟ์ต้อนศพทุกวันได้ยังไง!"
"แหม มันจะยากอะไรล่ะคะ! วันไหนไม่มีศพให้คุม คุณก็ไลฟ์ขายของแทนสิคะ!"
"…"
เย่เกินถึงกับนิ่งไป
จะว่าไป ปลายทางของพวกสตรีมเมอร์สุดท้ายก็จบที่การไลฟ์ขายของกันทั้งนั้นจริงๆ…
แต่พอนึกถึงสายอาชีพตัวเอง เขาก็ส่ายหน้าดิก
"ไม่ละครับ ผมไลฟ์สดก็แค่เพื่อโปรโมตงานควบคุมศพเฉยๆ ไม่ได้อยากดังเพื่อจะมารับจ๊อบขายของสักหน่อย!"
"แต่คุณคะ! ไลฟ์ขายของมันกอบโกยเงินได้เยอะกว่าตั้งเยอะนะคะ!"
"แต่อาชีพผมคือคนคุมศพ ไม่ใช่พ่อค้าขายของออนไลน์นี่ครับ!"
"งั้นคุณก็รับพวกสปอนเซอร์โฆษณา หรือไม่ก็ไปลงแข่ง PK กับสตรีมเมอร์คนอื่นที่ทางเราดันอยู่ก็ได้ค่ะ"
"อันนั้นก็ไม่เอาครับ ผมบอกแล้วไงว่าผมเป็นผู้ควบคุมศพ ผมเปิดไลฟ์พาเดินคุมศพ คนดูก็เข้ามาดูเพราะชอบแบบนั้น ผมไม่อยากทำเรื่องไร้สาระมาหากินกับความรู้สึกของคนดูหรอก!"
"คุณนี่มัน…"
หลินซือซือถึงกับสะอึกไปเลย
เธอคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าในโลกนี้จะมีคนที่ไม่อยากหาเงินเพิ่มอยู่ด้วย
"ทำไมเหรอครับ? หรือว่าตอนนี้ สตรีมเมอร์ที่ไม่ยอมไลฟ์ขายของให้แพลตฟอร์มแบบผม มันไม่คุ้มค่าตัวสิบล้านแล้วล่ะ?"
เย่เกินปรายตามองเธออย่างล้อๆ หลินซือซือลังเลอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็ยอมพยักหน้า
"คุ้มค่ะ! ขอแค่ก่อนไลฟ์คุณช่วยกริ๊งกร๊างมาบอกฉันล่วงหน้าสักคำ ฉันจะได้ยิงโปรโมตขึ้นหน้าฟีดให้ แค่นี้คุณก็มีค่าตัวคู่ควรกับเงินก้อนนี้แล้วค่ะ!"
"ถ้าแค่นั้นก็สบายมากครับ!"
เย่เกินพยักหน้า หลินซือซือจึงยิ้มออก "งั้นเราก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เซ็นสัญญากันเลยไหมคะ?"
"เซ็นได้ครับ! แต่ย้ำกันไว้ก่อนนะ ว่าผมจะไลฟ์เฉพาะตอนที่ออกไปควบคุมศพเท่านั้น!"
"ตกลงค่ะ!"
หลินซือซือมองเย่เกินด้วยสายตาประหลาดใจระคนทึ่ง พลางยื่นสัญญาให้ เย่เกินรับมาจรดปากกาเซ็นชื่อลงไปอย่างไม่คิดมาก
เหมือนยังไม่อยากจะเชื่อ หลินซือซือกอดสัญญาแนบอกแล้วอดถามย้ำอีกรอบไม่ได้
"คุณจะไม่ลองไลฟ์ขายของดูจริงๆ เหรอคะ? ผันตัวมาทางนี้ทำเงินได้มหาศาลเลยน้า!"
"ทำเงินเหรอ? ต่อให้รวยล้นฟ้า ฉันก็จะคุมศพโว้ย!"
เย่เกินฉีกยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี หลินซือซืออึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ายอมแพ้แล้วก้าวลงจากรถไป
"เงินค่าสัญญาจะโอนเข้าบัญชีภายในสามวันทำการนะคะ! ถ้าฝ่ายอนุมัติทำงานไว คืนนี้เงินก็น่าจะเข้าบัญชีแล้วค่ะ!"
หลินซือซือยืนอยู่ข้างนอกแล้วกล่าวลาตามมารยาท เย่เกินก็พยักหน้ารับ
"กลับดีๆ นะครับ ไม่ส่งนะ!"
ท่ามกลางความมืดมิด เสียงส้นสูงของหลินซือซือดังกึกกักตามจังหวะก้าว เย่เกินทอดสายตามองส่งจนเธอเดินลับสายตาไป
ขณะเดียวกัน หน้าจอมือถือก็สว่างขึ้นด้วยข้อความเชาซิ่น เป็นไป๋หย่าที่ทักมาขอเลขที่บัญชีธนาคาร
เย่เกินพิมพ์ส่งไปแบบไม่ได้คิดอะไรมาก
ครู่ต่อมา มือถือก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งเข้ามา
【บัญชีหมายเลขลงท้าย 0929 มียอดเงินโอนเข้า 500,000 หยวนถ้วน!】
มองดูยอดเงินรางวัลจำนวนมหาศาล เย่เกินก็เหม่อลอยไปพักใหญ่ จากนั้นจึงหันไปมองหลีซีตรงเบาะข้างคนขับ
"ต่อไปนี้ พวกเราสั่งปิ้งย่างกินกันได้ทุกวันแล้วนะ!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น