บทที่ 55 สองสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ ใกล้สิ้นอายุขัยแล้วหรือ

หลังจากหลินเฉวียนตอบคอมเมนต์ของแฟนคลับคนแรกไป เขาก็ไม่ได้ก้มลงดูหน้าจออีก

แต่อย่างไรเสีย ต่อให้เห็นเข้า เขาก็คงไม่เก็บมาใส่ใจให้เสียเวลา ไปวัดฝีมือกันในการแข่งขันเลยดีกว่า!

เมื่อเตรียมตัวเสร็จสิ้น หลินเฉวียนก็เอ่ยถามหลิงเอ๋อร์ว่าอยากไปด้วยกันไหม แต่เธอกลับปฏิเสธ โดยบอกว่าจะอยู่เฝ้าร้านและไลฟ์สตรีมแทน

หลินเฉวียนไม่ได้เซ้าซี้ การที่หลิงเอ๋อร์มีความมุ่งมั่นก้าวหน้าเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกปลาบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง

แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดี แม้ตนจะบอกเธอไปแล้วว่าไม่เป็นไร แต่หญิงสาวก็ยังคงรู้สึกผิดอยู่ลึกๆ เพราะการขายไข่สัตว์อสูรตัดราคาในวันแรกนั้นทำให้หลินเฉวียนสูญเงินไปเกือบล้าน

ในตอนนี้ หลิงเอ๋อร์จึงคิดเพียงแค่อยากจะรีบขายไข่สัตว์อสูรให้ได้มากพอ เพื่อชดเชยความเสียหายที่ตนเองเคยก่อไว้ให้แก่หลินเฉวียน

หลินเฉวียนเดินออกจากบ้านแล้วเรียกแท็กซี่ตรงไปยังสาขาย่อยของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองเทียนอัน ก่อนจะขึ้นรถรับส่งพิเศษของทางสมาคม มุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานมหกรรมแลกเปลี่ยนของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองหนานเจียง

แม้โลกใบนี้จะเน้นเรื่องการฝึกสัตว์อสูรเป็นหลัก แต่วิทยาการทางเทคโนโลยีก็ก้าวหน้ากว่าโลกใบเดิมของเขาอยู่ไม่น้อย

ถึงขั้นมีเทคโนโลยีมิติในระดับหนึ่ง มีแหวนมิติที่สามารถเก็บสิ่งของได้ ทว่าความจุก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย

มนุษย์ปฏิบัติต่อศาสตร์การฝึกสัตว์อสูรและวิทยาการทางเทคโนโลยีอย่างเท่าเทียม อาวุธเทคโนโลยีขั้นสูงบางชนิดในปัจจุบัน ถึงขั้นสามารถสร้างบาดแผลให้แก่สัตว์อสูรดุร้ายขั้น 6 หรือขั้น 7 ได้ด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้ ระหว่างเมืองต่างๆ จึงมักจะมีเส้นทางคุ้มกันความปลอดภัยที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะ

ในสถานการณ์ปกติ สัตว์อสูรดุร้ายจะไม่เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีสัตว์เลี้ยงหรือยานพาหนะที่สัญจรอยู่บนเส้นทางคุ้มกันความปลอดภัยนี้

ขบวนของพวกหลินเฉวียนมีบอดี้การ์ดระดับสูงของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรคอยคุ้มกัน การเดินทางมายังสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองหนานเจียงจึงเป็นไปอย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองหนานเจียงแตกต่างจากสาขาย่อยในเมืองเทียนอัน ที่นี่คือสมาคมสาขาหลัก ซึ่งมีอำนาจดูแลสาขาย่อยในเมืองบริวารอีกหลายแห่ง

ฟู่เหวินชางอาจารย์ของเขาดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองหนานเจียงแห่งนี้ แต่เนื่องจากควบตำแหน่งศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยเทียนอันด้วย จึงมีชื่อเป็นรองประธานของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองเทียนอันด้วยเช่นกัน

ทันทีที่มาถึง สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาของหลินเฉวียนก็คืออาคารอันโอ่อ่าและภูมิฐาน ที่นี่คือสถานที่จัดงานมหกรรมแลกเปลี่ยนและการแข่งขันประเมินสัตว์อสูรในค่ำคืนนี้—กองบัญชาการสมาคมสาขาหนานเจียง

พื้นที่แห่งนี้ถูกแบ่งออกเป็นเขตภายนอกและเขตภายใน

เขตภายในอนุญาตให้เฉพาะบุคคลภายในสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเข้าไปเท่านั้น ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่จะมาประลองฝีมือในคืนนี้ ก็จะสามารถเข้าไปได้เฉพาะในช่วงเวลาที่กำหนด

ส่วนเขตภายนอกนั้นมีข้อจำกัดน้อยกว่ามาก ขอเพียงไม่ใช่พวกผู้ร้ายหลบหนีคดี ก็สามารถตั้งแผงซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าที่นี่ได้ทั้งสิ้น หลินเฉวียนเดินตามผู้รับผิดชอบของเมืองเทียนอันมุ่งหน้าตรงไปยังเขตภายใน

ตลอดทางที่เดินผ่าน เขาเห็นผู้คนมาตั้งแผงขายไข่สัตว์อสูร รวมถึงสมบัติสวรรค์นานาชนิดที่ช่วยเพิ่มขีดความสามารถและคุณสมบัติของสัตว์อสูรอยู่ไม่น้อย

ทว่าสิ่งที่พบเห็นได้มากที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นชิ้นส่วนวัตถุดิบจากร่างของสัตว์อสูรดุร้ายสารพัดชนิด

เพียงแค่กวาดสายตามองคร่าวๆ หลินเฉวียนก็เห็นชิ้นส่วนของสัตว์อสูรดุร้ายระดับ B อยู่หลายชิ้น นี่มันสัตว์อสูรที่ไปถึงขั้น 5 ได้เชียวนะ สมแล้วที่เป็นงานมหกรรมแลกเปลี่ยนครั้งใหญ่ที่สุดของทั้งเมืองหนานเจียง

เมื่อผ่านเขตภายนอกมา ก็มาถึงประตูทางเข้าของเขตภายใน

นอกจากเจ้าหน้าที่ที่คอยทำหน้าที่ลงทะเบียนแล้ว สองข้างทางยังมีสิงโตหินสองตัวหมอบสงบนิ่งอยู่ ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

หลินเฉวียนสบตากับดวงตาหินคู่นั้นของสิงโตหิน พลันรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวราวกับกำลังถูกอสูรกลายพันธุ์จับจ้อง

เขารีบเปิดใช้เนตรหยั่งรู้ระดับเทวะมองไปยังสิงโตหินทั้งสองตัวทันที แล้วก็ต้องพบว่า…พวกมันยังมีชีวิตอยู่จริงๆ หรือนี่?

[สายพันธุ์: สิงโตหิน]

[อายุ: เก้าสิบเจ็ดปี]

[ระดับ: เลเวล 69]

[พลังชีวิต: 13,120]

[พลังโจมตี: 1,312]

[พลังป้องกัน: 1,413]

[ความเร็ว: 699]

[สายเลือด: ระดับ A]

[ธาตุ: หิน]

[ทักษะ: พุ่งชน, เกราะเต่า…]

[พรสวรรค์: กลายเป็นหิน, พิทักษ์อารักขา…]

[สภาพร่างกาย: เหือดแห้ง, ชราภาพ, อ่อนแรง…]

[อาการผิดปกติ: ถูกพันธนาการด้วยพรสวรรค์แห่งสายเลือด ทำให้ยากจะทะลวงผ่านคอขวดไปได้อีก บัดนี้ใกล้จะถึงคราวสิ้นอายุขัย มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งร้อยปี…]

[รายละเอียดมีมากเกินไป ละไว้ในฐานที่เข้าใจ…]

[ประเมินเสร็จสิ้น ได้รับแต้มประเมินสัตว์อสูร 32 แต้ม]

"ซี๊ด---"

นี่ถึงกับเป็นสิงโตหินสัตว์อสูรขั้น 7 เลเวล 9 สองตัวเลยหรือนี่ ในเมืองหนานเจียงทั้งเมือง คงนับว่าเป็นยอดฝีมือระดับเพดานบินแล้วกระมัง

ต่อให้เทียบในเขตเจียงหนานทั้งหมด ก็คงจัดอยู่ในกลุ่มยอดฝีมือระดับแนวหน้าได้สบายๆ

(พันธมิตรหัวเซี่ยแบ่งออกเป็นห้าเขตใหญ่ เมืองหนานเจียงเป็นเมืองระดับปานกลางค่อนไปทางสูงภายใต้สังกัดเขตเจียงหนาน)

เพราะถึงอย่างไร ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่ได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการของสหพันธ์ในปัจจุบัน แม้จะเป็นถึงผู้ฝึกสัตว์อสูรขั้น 10 แต่สัตว์อสูรในสังกัดที่แข็งแกร่งที่สุดก็อยู่แค่เลเวล 89 เท่านั้น

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่านี่จะเป็นสัตว์อสูรพิทักษ์ของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองหนานเจียง

แต่น่าเสียดาย ที่ใกล้จะถึงคราวสิ้นอายุขัยแล้ว

'จริงสิ สาเหตุที่สิงโตหินตัวนี้ใกล้สิ้นอายุขัยก็เพราะมันเลื่อนระดับไม่ได้ ส่วนที่เลื่อนระดับไม่ได้ก็เพราะการขึ้นมาถึงเลเวล 69 นั้นแทบจะรีดเค้นศักยภาพของพรสวรรค์ระดับ A ของมันจนหยดสุดท้ายแล้ว มันถึงได้กลายสภาพเป็นแบบนี้'

'ถ้าหากเราช่วยมันยกระดับสายเลือดได้ มันจะทะลวงข้ามขั้นไปสู่ขั้น 8 ตามไปด้วยได้หรือเปล่านะ?'

สัตว์อสูรขั้น 8 ในสหพันธ์ทั้งหมดย่อมนับเป็นตัวตนระดับหัวแถวอย่างไม่ต้องสงสัย

หลินเฉวียนลองตรวจสอบดู พบว่าการจะแลกเปลี่ยนสายเลือดระดับ S ที่สูงกว่าอีกหนึ่งขั้นนั้น จำเป็นต้องใช้แต้มประเมินสัตว์อสูรถึง 3,200 แต้ม สองตัวก็ปาเข้าไป 6,400 แต้ม

"ใช้เวลาสักหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหา ไว้ค่อยกลับมาดูอีกทีแล้วกัน!"

หลินเฉวียนปรายตามองสิงโตหินทั้งสองตัวอย่างลึกซึ้งอีกสองสามครา จากนั้นภายใต้การนำทางของผู้รับผิดชอบจากเมืองเทียนอัน เขาก็ลงทะเบียนสำหรับเข้าแข่งขันในคืนนี้เรียบร้อย และได้รับบัตรประจำตัวผู้เข้าแข่งขันมาครอบครอง

ด้วยบัตรใบนี้ เขาสามารถเข้าสู่เขตภายในของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ในช่วงเวลาของการแข่งขัน

ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าการแข่งขันประเมินสัตว์อสูรในค่ำคืนนี้จะเริ่มต้นขึ้น หลังจากลงทะเบียนเสร็จ หลินเฉวียนจึงเริ่มแยกย้ายเดินเล่นได้อย่างอิสระ

หลินเฉวียนเดินเลี่ยงไปยังมุมที่ไร้ผู้คน ในจังหวะที่เขากำลังคิดจะเปิดสตรีม เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็พลันดังก้องขึ้น

[ติ๊ง! ภารกิจใหม่ได้รับการเผยแพร่แล้ว โปรดตรวจสอบ]

ดวงตาของหลินเฉวียนเป็นประกายวาบ เขารีบเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาดูทันที

เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะไลฟ์สตรีมอยู่แล้ว ภารกิจนี้ช่างมาได้ประจวบเหมาะเจาะจงราวกับของขวัญฟรีๆ ชัดๆ

[ประกาศภารกิจระบบ]

[เนื้อหา: เปิดการไลฟ์สตรีม ทำการประเมินไข่สัตว์อสูรระดับ B ขึ้นไปไม่น้อยกว่าสามฟอง อีกทั้งต้องอธิบายรายละเอียดของไข่สัตว์อสูรฟองนั้นต่อหน้าเจ้าของแผงและผู้ชม เสนอราคาซื้อตามความเป็นจริง และทำการซื้อมันมาให้สำเร็จ]

[รางวัลภารกิจ: สิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง, แต้มประเมินสัตว์อสูร 3,000 แต้ม]

[บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: นกเขาหดสั้นลงหนึ่งเซนติเมตร]

[จำกัดเวลาภารกิจ: 12 ชั่วโมง]

เชี่ยเอ๊ย?! ทำไมบทลงโทษรอบนี้มันไม่เหมือนเดิมวะ อ้าวเฮ้ย แกก็หักเงินฉันต่อสิ จะหักเท่าไหร่ก็หักไปเซ่ ทำไมถึงมาจ้องเล่นงานเจ้านั่นของฉันแทนล่ะ…

บัดซบ! การไลฟ์สตรีมรอบนี้ต้องเอาจริงเอาจัง ห้ามเล่นๆ เด็ดขาด

นี่มันเดิมพันด้วยความสุขตลอดชั่วชีวิตที่เหลืออยู่ของเขาเลยนะเฟ้ย

เมื่ออ่านรายละเอียดเนื้อหาภารกิจจบ หลินเฉวียนก็รู้สึกว่าวันนี้ตนเองคงทำภารกิจให้สำเร็จได้ยากลำบากเหลือเกิน

การประเมินและควานหาไข่สัตว์อสูรระดับ B ขึ้นไปสามฟองนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่การต้องอธิบายรายละเอียดทุกเม็ดต่อหน้าเจ้าของแผง มันไม่เท่ากับการปั่นราคาให้ตัวเองต้องจ่ายแพงขึ้นหรอกเหรอ?

เงินที่เขาพกมามันไม่พอน่ะสิ!

อ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ จู่ๆ เขาก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ คราวก่อนใครกันนะที่บอกว่า ค่าใช้จ่ายในการแลกเปลี่ยนซื้อขายวันนี้ ทางสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรจะเป็นคนจ่ายให้น่ะ?

พอคิดได้เช่นนี้ ในใจของหลินเฉวียนก็รู้สึกโล่งอกและปรับอารมณ์ได้ขึ้นมาทันควัน

ช่างมันเถอะ อย่างไรเสียก็ใช้เงินของสมาคม เขาไม่ได้ควักเนื้อตัวเองสักหน่อย จะไปเสียดายทำไม

คิดได้ดังนั้น เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป กดปุ่มเริ่มไลฟ์สตรีมทันที