บทที่ 56 สัตว์อสูรสุดน่ารัก เริ่มเก็บตกของดี!

ทันทีที่เปิดห้องสตรีม คอมเมนต์ก็เริ่มไหลทะลักอย่างบ้าคลั่ง

เนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ทุกคนจึงมีเวลาว่าง ยิ่งหลินเฉวียนทำคลิปโปรโมตล่วงหน้าไว้แล้ว หลายคนจึงตั้งตารอจนแทบไม่ไหว

…

“ในที่สุดก็มา รอจนเหี่ยวเฉาหมดแล้วเนี่ย”

“สวัสดีตอนบ่ายครับพี่เฉวียน เชิญเริ่มการแสดงได้เลย!”

“ตื่นเต้นจัง เกิดมายังไม่เคยไปงานแฟร์เลย ได้ยินว่ามีให้เสี่ยงทายไข่ด้วย อันนั้นประเมินยากกว่าไข่สัตว์อสูรทั่วไปเยอะเลยนะ”

“นี่คือห้องสตรีมที่มีสัตว์อสูรหายากวิ่งเพ่นพ่านใช่ไหมเนี่ย?”

…

เมื่อเห็นคอมเมนต์รัวเป็นพายุ หลินเฉวียนก็ยิ้มออกมาบางๆ

“สวัสดีตอนบ่ายครับทุกคน วันนี้พวกเรามาอยู่ที่สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองหนานเจียง การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรจะเริ่มตอนหกโมงเย็น เดี๋ยวพวกเราไปเดินดูโซนตลาดซื้อขายกันก่อน”

“ส่วนผม ในฐานะเจ้าของร้านสัตว์อสูร ก็ต้องแวะซื้อไข่สัตว์อสูรกลับไปประดับบารมีที่ร้านสักสองสามฟองอยู่แล้ว”

ขณะที่หลินเฉวียนกำลังพูดอยู่นั้น บนหัวของเขาก็พลันปรากฏวังวนมิติขึ้นมา วินาทีถัดมา ร่างของลูกสุนัขสีขาวปลอดที่มีเขาเดี่ยวก็หมอบแหมะอยู่บนหัวของเขาเรียบร้อย

หลินเฉวียน “…”

ตี้ทิง บอกแล้วไงว่าถ้าไม่มีคำสั่งฉัน ห้ามออกมาน่ะ!

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ตี้ทิงจะกล้าฝ่าฝืนคำสั่งแล้วแอบมุดออกมาเองแบบนี้

ในขณะที่ใบหน้าของหลินเฉวียนเต็มไปด้วยความจนใจ คอมเมนต์ในช่องแชตก็แทบจะระเบิด

“ว้าว ลูกหมาน่ารักจัง นั่นพันธุ์อะไรน่ะ?”

“อยากเลี้ยงแบบนี้บ้างจัง ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”

“สมกับเป็นพี่เฉวียน เมื่อกี้ฉันเพิ่งใช้ฟังก์ชันถ่ายรูปค้นหาสัตว์อสูรในสารานุกรมไป สรุปไม่ขึ้นข้อมูลเลย ชัดเจนว่าเป็นสายพันธุ์หายากแน่ๆ”

“พี่เฉวียนไม่ได้แอบเลี้ยงสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ไว้หรอกนะ ระวังติดคุกนะพี่”

“อยากเลี้ยงมาก สตรีมเมอร์ช่วยชี้เป้าหน่อย!”

…

“นี่คือสุนัขหิมะเขาเดียวกลายพันธุ์ครับ ตอนนี้สายเลือดระดับ E”

หลินเฉวียนหยิบยกข้ออ้างที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาพูด สายเลือดระดับ E จะได้ไม่ตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่น และถ้าในอนาคตสายเลือดเลื่อนระดับขึ้นมา ก็ยังอ้างได้ว่าเป็นผลมาจากการกลายพันธุ์

ไม่อย่างนั้นจะให้บอกตรงๆ หรือไงว่านี่คือ 'ตี้ทิง' สัตว์อสูรในตำนาน

ขืนกล้าพูดไป มีหวังได้โดนคนตามมาเคาะประตูบ้านทันทีแน่นอน

เขาทำได้แค่เลือกสัตว์อสูรที่หน้าตาคล้ายที่สุดมาอ้าง

ยังไงเสีย ขอแค่เติมคำว่ากลายพันธุ์เข้าไป ก็ไม่มีใครกล้าสงสัยแล้ว

เพราะการกลายพันธุ์ ย่อมหมายถึงความไม่แน่นอน

เมื่อได้ยินที่หลินเฉวียนพูด ผู้ชมในสตรีมที่พอมีความรู้อยู่บ้างต่างก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าก็พูดอะไรไม่ออก เพราะพวกเขาเองก็ดูไม่ออกจริงๆ ว่ามันคือตัวอะไรกันแน่

อีกอย่าง สุนัขหิมะเขาเดียวก็ไม่ใช่สัตว์อสูรที่มีศักยภาพสูงส่งอะไร การที่เขาทำพันธสัญญาด้วย ก็คงเป็นเพราะมันเป็นพันธุ์กลายพันธุ์ เลยเอามาใช้ขัดตาทัพชั่วคราวละมั้ง

…

“ฮ่าๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว ไหนบอกเป็นระดับอาจารย์ ดันทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรสายเลือดระดับ E เนี่ยนะ ตลกชะมัด”

“ถึงจะกลายพันธุ์ แต่มันจะกลายพันธุ์ได้กี่ครั้งเชียว? ส่วนใหญ่พวกที่กลายพันธุ์ก็เลื่อนระดับสายเลือดได้แค่ครั้งเดียว สรุปก็แค่สายเลือดระดับ D ดีไม่ดีในอนาคตสูงสุดก็ได้แค่ระดับ C”

“ระดับอาจารย์หลินเฉวียน ทำไมถึงทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรขยะแบบนี้? ผมว่าที่ผ่านมาก็แค่จ้างคนมาจัดฉาก หวังสร้างกระแสเรียกร้องความสนใจทั้งนั้นแหละ”

พอหลินเฉวียนพูดจบ ก็มีพวกแอนตี้แฟนกลุ่มหนึ่งโผล่มาเรียกร้องความสนใจ หลินเฉวียนชะงักไปเล็กน้อย พลางรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ตามหลักแล้ว การมีแอนตี้แฟนเป็นเรื่องธรรมดา แต่วันนี้จู่ๆ กลับโผล่มาเป็นพรวน แถมยังดูมีแบบแผนเป็นระเบียบ ชัดเจนว่าตนกำลังตกเป็นเป้าเล่นงานเข้าให้แล้ว

หลินเฉวียนสีหน้าไม่เปลี่ยน เขาลูบสัตว์อสูรของตัวเองพลางพูดว่า “สำหรับสัตว์อสูร การถูกชะตาย่อมสำคัญกว่าศักยภาพครับ”

ขณะเดียวกันในใจก็แอบเสริมว่า แน่นอนอยู่แล้ว สัตว์อสูรตัวไหนมาอยู่กับฉัน ศักยภาพมหาศาลทั้งนั้นแหละ

“การมัวแต่วิ่งตามสัตว์อสูรศักยภาพสูงเพียงอย่างเดียว ก็ต้องย้อนดูตัวเองด้วยว่ามีทรัพยากรพอจะดึงศักยภาพมันออกมาไหม ไม่อย่างนั้นก็ไม่อาจเค้นพลังทั้งหมดของมันออกมาได้หรอก”

“อีกอย่าง ผมเป็นแค่เจ้าของร้านสัตว์อสูร ไม่ได้จะไปออกรบตีกับใคร ยังไงก็ดีกว่าพวกเกรียนคีย์บอร์ดที่ต้องคอยรับจ้างพิมพ์ด่าคนอื่นเพื่อหาเงินประทังชีวิตตั้งเยอะ จริงไหมล่ะครับ?!”

“พวกคุณว่าไงล่ะ?!”

มุมปากของหลินเฉวียนยกยิ้มเจ้าเล่ห์ สวนกลับแบบจ่อหน้าตรงๆ

กับพวกแอนตี้แฟนพวกนี้ หลินเฉวียนไม่มีความจำเป็นต้องอดทนให้อยู่แล้ว

“ไอ้สถุล…”

“แน่จริงมึงพูดใหม่อีกรอบสิ? กูจะด่าให้จมดินเลย!”

“ก็แค่มีร้านสัตว์อสูรกระจอกๆ ร้านเดียว ทำเป็นวางกล้าม!”

“ไอ้คนปัญญาอ่อนแบบนี้ กล้าเรียกตัวเองว่าอาจารย์ได้ยังไง? รู้หรือเปล่าว่าคนดูก็คือพระเจ้า!”

…

ทว่าเมื่อเทียบกับพวกแอนตี้แฟนแล้ว แฟนคลับตัวยงของหลินเฉวียนที่ช่วยกันตอกกลับมีเยอะกว่ามาก

“ขำจะตายแล้ว พี่เฉวียนโคตรเด็ด!”

“ฮ่าๆๆ พวกหัวร้อนอกแตกตาย! อุตส่าห์รับเงินเศษสตางค์มาป่วนหาแสง คราวนี้เตะเจอแผ่นเหล็กเข้าให้แล้วไง!”

“พี่เฉวียนอย่าไปสนใจพวกกองทัพหน้าที่ไม่รู้ใครจ้างมาเลยค่ะ”

…

ในเวลาเดียวกัน หลินเฉวียนเพิ่งเปิดสตรีมได้ครู่เดียว ก็มีคนจำเขาได้หลายคนและรีบกรูกันเข้ามาขอถ่ายรูปคู่

ตอนนี้หลินเฉวียนในเมืองหนานเจียงถือว่ามีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย คนพวกนี้ล้วนเป็นแฟนคลับพันธุ์แท้ที่ตั้งใจมารอดักเจอเขาโดยเฉพาะ

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ หลินเฉวียนก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “เอาล่ะทุกคน ต่อไปผมจะพาทุกคนไปเดินดูแผงลอยแถวนี้ มาดูกันว่าจะสอยของดีอะไรติดมือกลับไปได้บ้าง”

“ในตลาดแผงลอยแบบนี้ โอกาสฟลุกได้ของดีมีอยู่จริง แต่ก็นั่นแหละ ถ้าสายตาไม่ถึงจริงๆ ผมก็ไม่แนะนำให้มาเสี่ยงเล่นนะครับ”

พูดจบ หลินเฉวียนก็พากลุ่มคนที่ตามมาเดินเข้าไปในพื้นที่ตลาดซื้อขาย

และไม่นานก็ตกเป็นเป้าสายตาของพ่อค้าแม่ค้าหลายราย

พวกที่ยกโขยงคนตามมาแถมยังไลฟ์สดไปด้วยแบบนี้ พ่อค้าแถวนี้เห็นมานักต่อนัก ส่วนใหญ่ก็แค่พวกแกล้งทำเป็นรู้เรื่อง หวังจะอาศัยชื่อเสียงการล่าสมบัติมาเพิ่มยอดผู้ติดตาม

และคนประเภทนี้นี่แหละที่หลอกเอาเงินง่ายที่สุด เพราะพวกเขามั่นใจในตัวเองสูงลิบ

หลินเฉวียนไม่ได้สังเกตเลยว่า ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในลานซื้อขายได้ไม่ทันไร บรรดาผู้คนรอบข้างก็มองเขาเป็นหมูอ้วนตัวเบ้อเร่อรอให้เชือดไปเสียแล้ว

เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ลุงคนหนึ่งก็ปรี่เข้ามาทักทายหลินเฉวียน

“น้องชาย มาดูที่แผงลุงก่อนสิ มีแต่ไข่ชั้นยอดทั้งนั้นเลยนะ!”

จากนั้น อีกฝ่ายก็นำหินไข่สัตว์อสูรจำนวนมากมาวางเรียงตรงหน้าหลินเฉวียนพร้อมกับส่งยิ้มให้

ไข่สัตว์อสูรนั้น ไม่ได้มีแค่ที่สัตว์อสูรออกไข่มาสดๆ ร้อนๆ เท่านั้น แต่ยังมีไข่สัตว์อสูรยุคโบราณบางส่วนที่ถูกผลึกศิลาวิญญาณห่อหุ้มไว้ โดยอาศัยไอพลังวิญญาณหล่อเลี้ยงเพื่อรักษาสัญญาณชีพของไข่เอาไว้

แต่โอกาสที่จะพบไข่สัตว์อสูรที่ถูกห่อหุ้มด้วยศิลาวิญญาณเช่นนี้มีน้อยมาก

ด้วยเหตุนี้ วงการที่เรียกว่า 'การเสี่ยงทายไข่' จึงถือกำเนิดขึ้น

เป็นที่รู้กันดีว่า มนุษย์เราย่อมชื่นชอบการเดิมพันกับสิ่งที่ไม่รู้ และชอบเล่นกับความน่าจะเป็นอันริบหรี่ประเภทเปิดครั้งเดียวเปลี่ยนชีวิต การเสี่ยงทายไข่จึงได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

เพียงแต่ ก้าวเดียวสวรรค์ ก้าวเดียวขุมนรก การเสี่ยงทายไข่ก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

…

“นี่จะเริ่มเสี่ยงทายไข่แล้วเหรอ? ตื่นเต้นว่ะ!”

“ได้ยินว่าราคาเสี่ยงทายไข่ไม่ได้ถูกกว่าซื้อสัตว์อสูรเป็นๆ เลย แต่ถ้าเปิดได้ขึ้นมา อัตราการเติบโตจะดีสุดๆ”

“แนะนำให้พี่เฉวียนเทหมดหน้าตัก เหมาหมดเลย จะได้รู้กันไปว่าจะเสียดายไหม ขืนเลือกเอาของดีไปหมด คนข้างหลังก็ซวยแย่สิ”

…

สายตาของหลินเฉวียนจับจ้องไปที่หินไข่เหล่านั้น ก่อนจะเปิดใช้งานเนตรหยั่งรู้ระดับเทวะเพื่อตรวจสอบทันที

[ศิลาวิญญาณธรรมดา]

[ศิลาวิญญาณธรรมดา]

[ศิลาวิญญาณธรรมดา]

พอกวาดสายตามองหินไข่ทั้งหมดในคราวเดียว มุมปากของหลินเฉวียนก็กระตุกยิกๆ

เขารู้อยู่หรอกว่าโอกาสที่จะได้ไข่จากหินพวกนี้มันต่ำ แต่นึกไม่ถึงว่าจะต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ ที่นี่ไม่มีไข่สัตว์อสูรเลยแม้แต่ใบเดียวเนี่ยนะ

เล่นบ้าอะไรกันวะเนี่ย!

ดูเหมือนจะจับสังเกตได้ว่าหลินเฉวียนไม่สนใจ พ่อค้าจึงเผยแววตาประหลาดใจออกมา ดูท่าคุณชายตรงหน้าคนนี้ อย่างน้อยก็พอมีสายตาดูของอยู่บ้างสินะ

“น้องชาย อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ ถึงพวกนี้พลังวิญญาณจะดูริบหรี่ แต่ก็ยังมีโอกาสเปิดเจอนะ แถมยังเป็นกลุ่มหินเสี่ยงทายที่ราคาถูกที่สุดด้วย ถ้าน้องไม่สนใจ ลุงยังมีอีกฟองที่เก็บซ่อนไว้อย่างดีไม่ยอมเปิดอยู่นะ ลองดูฟองนี้สิ!”

ว่าแล้วพ่อค้าก็ทำท่ามีลับลมคมใน ล้วงเอาหินไข่ขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลออกมาจากกล่องไม้ด้านหลัง แล้ววางลงบนแผง

“โอ้? พลังงานเข้มข้นขึ้นเยอะเลยนี่ ขอผมดูชัดๆ หน่อยสิ”

หลินเฉวียนย่อตัวลงนั่ง เริ่มพินิจพิจารณาอย่างละเอียด ขณะเดียวกันในแววตาก็พลันวาบประกายขึ้นมา