บทที่ 59 ขอเชิญเหยื่อรายต่อไป! ปั่นราคาตัวเองเนี่ยนะ

หลังจากใคร่ครวญดูแล้ว หลินเฉวียนรู้สึกว่าทักษะนี้เหมาะกับสัตว์อสูรที่มีพลังโจมตีค่อนข้างอ่อนแอมากกว่า มอบให้ตี้ทิงน่าจะดีที่สุด

[มอบอภิสิทธิ์พรสวรรค์ ‘เลียนแบบ’ ให้แก่ตี้ทิง]

ทันใดนั้น ตี้ทิงที่หมอบอยู่บนศีรษะของหลินเฉวียนก็สะดุ้งเงยหน้าขึ้นมา แววตาแฝงความงุนงงสับสนอยู่บ้าง

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีอะไรแปลกๆ เพิ่มเข้ามาในหัวกันนะ

[ติดตั้งเสร็จสิ้น ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มเติม 1,000 แต้ม ระดับสัตว์อสูร +4]

ระดับของตี้ทิงพุ่งทะยานขึ้นเป็นระดับห้าในทันที

…

"กิ๊ซซซ~"

ณ ลานจอดสัตว์อสูรบิน นกยักษ์ดุร้ายตัวหนึ่งร่อนลงสู่พื้น ผู้โดยสารหลายร้อยคนทยอยเดินลงมาจากแผ่นหลังของมัน

ไม่นานนัก หญิงสาวมาดพี่สาวคนสวยในชุดเสื้อโค้ตรัดรูป สวมแว่นกันแดดก็เดินออกมา ด้านหลังของเธอมีเด็กสาวโลลิผูกผมแกละสองข้าง หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเดินตามมาติดๆ

"หัวหน้าคะ พวกเราต้องมาคุ้มกันสตรีมเมอร์คนหนึ่งถึงที่นี่จริงๆ เหรอคะ ทำไมกันล่ะ?" โลลิตัวน้อยถือถังหูลู่ไว้ในมือ เคี้ยวไปพลางเอ่ยถามไปพลาง

"คำสั่งเบื้องบน สั่งให้ทำก็ทำไปเถอะน่า! จะบอกให้นะ ภารกิจครั้งนี้ไม่ธรรมดาหรอก ได้ยินมาว่ามีคนลงขันตั้งค่าหัวในดาร์กเว็บเจาะจงจะจับตัวเขาแล้ว" พี่สาวแว่นตาดำก้าวยาวๆ ด้วยเรียวขาคู่งาม ดูทะมัดทะแมงเด็ดขาดสมเป็นผู้นำ

"เขาไปมีเรื่องกับใครเข้าเหรอคะ?"

"เขาไม่ได้ไปมีเรื่องกับใครหรอก แต่เขารู้… ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้ต่างหาก!"

…

อีกด้านหนึ่ง หลินเฉวียนเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าแผงลอยอีกแผงหนึ่งแล้ว

"น้องชาย สนใจรับอะไรดี แผงพี่มีแต่ของล้ำค่าทั้งนั้นเลยนะ!" เจ้าของแผงเห็นหลินเฉวียนก็รีบเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้นทันที

"ขอดูก่อนนะครับ ไม่ทราบว่าไข่พวกนี้ขายยังไงเหรอ?" หลินเฉวียนนั่งยองๆ ลงตรงหน้ากองไข่หินบนแผง ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มจางๆ

"สองแถวหน้านี้ฟองละแปดพัน ส่วนแถวหลังฟองละห้าหมื่น! ทั้งหมดนี่เพิ่งลงของสดๆ ร้อนๆ เลยนะ อัตราการเปิดเจอของดีสูงกว่ากองที่โดนคัดไปแล้วเยอะมาก!" พ่อค้ายิ้มพลางกล่าว

…

"มาแล้วๆ ผู้เคราะห์ร้ายรายต่อไป"

"ฉันเริ่มสงสารเจ้าของแผงขึ้นมาแล้วสิ"

"ไม่รู้ว่าพ่อค้าคนเมื่อกี้ถ้ารู้ว่าตัวเองขาดทุนยับเยินจะมีสภาพเป็นยังไงบ้าง"

…

[หินวิญญาณธรรมดา]

[…]

[ไข่สัตว์อสูรระดับ D ภายในมีสัตว์อสูรระดับ D หนูชังปฐพี]

[ไข่สัตว์อสูรระดับ B ภายในมีสัตว์อสูรระดับ B เต่าศรวารี]

[ประเมินสัตว์อสูรระดับ B ได้รับแต้มประเมิน 160 แต้ม]

"โอ๊ะ? ในที่สุดสัตว์อสูรระดับ B ก็โผล่มาแล้ว!"

หลินเฉวียนยิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบไข่หินที่มีไข่สัตว์อสูรระดับ B ฟองนั้นขึ้นมา

เขาพูดออกกล้องต่อหน้าผู้ชมทั้งไลฟ์สตรีมแบบโต้งๆ ทันทีว่า

"ไข่หินฟองนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ ข้างในมีไข่สัตว์อสูรระดับ B ซ่อนอยู่ แถมยังเป็นธาตุน้ำด้วย ถ้าไปซื้อตามร้านขายสัตว์อสูร อย่างน้อยๆ ก็ต้องเริ่มที่สี่ห้าล้านขึ้นไปแน่นอน! ไม่นึกเลยว่าจะขายแค่ห้าหมื่นเอง"

ผู้ชมทั้งสตรีม: ???

พ่อค้า: ???

"เดี๋ยวสิพี่เฉวียน พี่เล่นพูดออกมาโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"พี่ยังไม่ได้ซื้อเลยนะพี่เฉวียน อย่าเพิ่งเหลิงสิเหวย!"

"แย่แล้ว พี่เฉวียนหน้ามืดแล้ว ยังไม่ได้ซื้อก็ปั่นราคาให้ตัวเองซะงั้น"

"ขำจะตายอยู่แล้ว เพิ่งเคยเห็นคนขึ้นราคาของที่ตัวเองจะซื้อเป็นครั้งแรกเนี่ยแหละ"

"มีฉันคนเดียวรึเปล่าที่ยังสงสารพ่อค้าคนก่อนหน้านี้ไม่หาย?"

…

พ่อค้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองหลินเฉวียน "น้องชาย ที่พูดเมื่อกี้นี่… เรื่องจริงเหรอ?"

"แน่นอนสิพี่! ดูที่ผิวไข่หินนี่สิ มีลวดลายละลอกคลื่นน้ำจางๆ ลอยขึ้นมา แถมพลังวิญญาณยังเอ่อล้นขนาดนี้ ชัดเจนอยู่แล้วว่าข้างในมีของดี พี่อย่าบอกนะว่าเรื่องพื้นฐานแค่นี้ยังดูไม่ออกน่ะ?"

พ่อค้า: "…"

"อ้อจริงสิ พี่บอกว่าฟองนี้ห้าหมื่นใช่ไหมล่ะ! งั้นผมซื้อเลยแล้วกัน!" หลินเฉวียนพูดหน้าตาเฉย

ถ้าไม่รู้ราคาจริงก็คงไม่เป็นไร แต่พอรู้แล้วพ่อค้าจะไปทำใจขายราคาถูกลงได้ยังไงกัน!

"กระแอม… ท่านปรมาจารย์ ท่านดูปราดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง ท่านก็เห็นว่าผมมาตั้งแผงหาเช้ากินค่ำมันไม่ง่ายเลย ถ้าท่านสนใจจริงๆ เอาแบบนี้แล้วกัน ผมลดให้ท่านหน่อย เหลือสักแปดแสนแปดหมื่นเป็นไง?"

แม้ว่าอีกฝ่ายจะพูดจาเป็นตุเป็นตะ แต่พ่อค้าก็ยังกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

ทว่าหากเป็นเรื่องจริง อีกฝ่ายก็น่าจะยอมควักเงินก้อนโตซื้อไปอยู่ดีไม่ใช่เหรอ!

ถึงเขาจะฟันกำไรได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่อย่างน้อยก็ได้เพิ่มขึ้นมาตั้งเยอะ

…

"ฮ่าๆๆๆ ขำก๊ากเลย กะไว้แล้วว่าพ่อค้าต้องขึ้นราคา พี่เฉวียนนี่เล่นใหญ่สร้างคอนเทนต์เก่งจริงๆ"

"พ่อค้า: ขายให้ห้าหมื่น พี่เฉวียน: อย่ามาล้อเล่น นี่มันมีค่าตั้งห้าล้าน!"

"อยากรู้จังว่าตอนนี้พี่เฉวียนรู้สึกยังไง จะแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำไหมเนี่ย"

…

"แปดแสนแปดหมื่น นี่พี่เล่นขึ้นราคากันหน้าด้านๆ เลยเหรอเนี่ย?" หลินเฉวียนแกล้งทำสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะเอ่ยต่อว่า

"แต่ว่า วันนี้ผมไม่ได้พกเงินมาน่ะสิ!"

หลินเฉวียนแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ทำเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้แล้วเงยหน้าขึ้นทันที

"เอ่อ คนของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองเทียนอันน่าจะดูสตรีมอยู่ใช่ไหมครับ? คราวก่อนพวกคุณชวนผมมา บอกว่าค่าใช้จ่ายทั้งงานวันนี้พวกคุณจะเป็นคนเหมาจ่ายให้ไม่ใช่เหรอ?"

"คนตรงนั้นน่ะ รีบมาจ่ายเงินซื้อไข่ฟองนี้เร็วเข้า!"

พอได้ยินคำนี้ ชาวเน็ตก็พากันฮากระจายทันที

…

"สุดท้ายก็ต้องให้สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรมาตามเช็ดก้นให้อยู่ดี"

"ฉันชักสงสัยแล้วว่าสตรีมเมอร์ตั้งใจตั้งแต่แรก กะจะช่วยให้พ่อค้าได้เงินเพิ่มขึ้น ซึ้งจนน้ำตาจะไหลแล้วเนี่ย!"

"ทุกคนคะ ใครเข้าใจฟีลนี้บ้าง พี่เฉวียนอบอุ่นจังเลยอะ!"

…

สิ้นเสียงของหลินเฉวียนได้ไม่นาน ก็เห็นหลี่โหย่วเหวยที่แอบดูสตรีมอยู่วิ่งเหยาะๆ ตรงเข้ามาทันที

"อาจารย์หลินเฉวียน นี่คือไข่สัตว์อสูรที่ท่านเล็งไว้ใช่ไหมครับ? ผมจะช่วยจัดการซื้อให้เดี๋ยวนี้แหละ" หลี่โหย่วเหวยพูดจบก็หันขวับไปมองพ่อค้า "แกบอกมาดีๆ ไข่ใบนี้ ราคาเท่าไหร่?"

พ่อค้า: ???

ไม่ใช่สิ เขาแค่ตั้งแผงขายไข่ ทำไมคนของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรถึงโผล่มาได้ล่ะเนี่ย

ตอนนี้เขาตั้งแผงอยู่บนถิ่นของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแท้ๆ เชียว!

ถ้าโก่งราคาสูงไป จะไม่โดนไล่ตะเพิดเอาเหรอ แถมวันข้างหน้าก็อาจจะ…

"พี่ก็บอกราคาตามปกติไปเถอะน่า วางใจได้ เขาจ่ายไหวแน่นอน แล้วก็ไม่เอาเรื่องพี่ด้วย นี่มันก็แค่การพนันหินไม่ใช่เหรอ!" หลินเฉวียนเอ่ยยิ้มๆ

ยังไงก็ไม่ใช่เงินตัวเอง ควักจ่ายไปก็ไม่เสียดายอยู่แล้ว

มันก็แค่เงินย้ายจากกระเป๋าคนอื่นไปเข้ากระเป๋าอีกคนหนึ่งเท่านั้นเอง

"แปดแสน… แปดหมื่นครับ?!"

การที่คนของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรปรากฏตัว ย่อมแปลว่าไข่ฟองนี้น่าจะเป็นไข่สัตว์อสูรระดับ B แปดเก้าส่วนอย่างแน่นอน ถ้าขายราคาถูกไปเขาก็คงทำใจไม่ได้ แต่ถ้าจะโก่งให้แพงกว่านี้ก็คงไม่รอด จึงทำได้แค่ยืนยันราคาเดิมเมื่อครู่ไป

"แปดแสนแปดหมื่นงั้นเหรอ? ได้ โอนให้เรียบร้อยแล้ว!"

"ขอบคุณครับ!"

พ่อค้าที่ได้รับเงินแล้วลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ได้ไปล่วงเกินอีกฝ่ายเข้า

หลี่โหย่วเหวยจ่ายเงินเสร็จก็ทำท่าจะเดินหนี แต่กลับถูกหลินเฉวียนคว้าตัวหมับเอาไว้เสียก่อน

"อย่าเพิ่งไปสิครับ! คุณคงไม่ได้คิดว่า ผมจะซื้อแค่ชิ้นนี้ชิ้นเดียวหรอกนะ?"

ในเมื่ออุตส่าห์เสนอหน้ามาถึงที่แล้ว ถ้าไม่ไถให้คุ้มหน่อย จะไปสมกับที่เขาลำบากเดินทางมาไกลได้ยังไงกัน?