บทที่ 60 แม่ค้าสาวพราวเสน่ห์ ช่างแท้ตาแตกเสียจริง!

“ฮ่าๆๆ เหมือนเห็นคนหน้าโง่ตัวโตๆ เดินมาให้เชือดเลย”

“สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร: ตูแค่พูดตามมารยาท แกดันเอาจริงเหรอเนี่ย?”

“ผู้รับผิดชอบ: อยากจะหนีไปให้พ้น แต่ทำไมถึงหนีไม่พ้นสักที~”

“คอมเมนต์บน ทำไมถึงส่งเสียงออกมาได้อะ?”

“อย่ามัวแต่อ้ำอึ้ง ขอเชิญเหยื่อรายต่อไปได้เลย!”

…

“เอ่อ ได้ครับ อาจารย์หลินเฉวียน อยากซื้ออะไรทางเราจัดการจ่ายให้ทั้งหมด หวังว่าอาจารย์จะโชว์ฝีมือให้เต็มที่ในงานประเมินสัตว์อสูรนะครับ” หลี่โหย่วเหวยพยักหน้าพลางเตือนอ้อมๆ ไม่ให้เขาลืมว่าการจ่ายเงินครั้งนี้มีข้อแลกเปลี่ยน

หลินเฉวียนโบกมือปัดๆ ส่งสัญญาณว่าไม่ต้องห่วง!

จากนั้นเขาก็เดินสำรวจงานประมูลต่อไป ผ่านไปอีกหลายร้านแต่ไม่มีร้านไหนน่าสนใจให้หยุดดู

กระทั่งเดินผ่านไปสิบกว่าแผง หลินเฉวียนจึงหยุดลงที่หน้าร้านแห่งหนึ่ง

จังหวะนั้นเอง ในห้องไลฟ์สดของหลินเฉวียนก็มีเอฟเฟกต์ของขวัญคาร์นิวัลลอยขึ้นมารัวๆ พร้อมข้อความแนบมาด้วย

[เจ้าสมุทร มอบคาร์นิวัล 10 ชิ้นต่อเนื่องให้ หลินเฉวียนประเมินสัตว์อสูร]

[เจ้าสมุทร: พี่เฉวียน ช่วยเปิดหาสัตว์อสูรระดับ B หายากหรือสูงกว่าให้ผมสักตัวได้ไหมครับ? มีสินน้ำใจงามๆ ให้อย่างงามแน่นอน!]

หลินเฉวียนเห็นแบบนั้น มุมปากก็ยกยิ้มจนหุบไม่อยู่

แป๊บเดียวเงินเข้ากระเป๋าถึงห้าหลัก

ถึงจะเทียบไม่ได้กับกำไรจากการช้อนของถูก แต่ถ้าไปกวาดของร้านค้ามากเกินไปก็อาจติดแบล็กลิสต์เอาได้

“ขอบคุณเสี่ยเจ้าสมุทรสำหรับคาร์นิวัลสิบชิ้นด้วยครับ คำขอแค่นี้ หลินเฉวียนคนนี้จะจัดให้อย่างสุดความสามารถ” หลินเฉวียนตบหน้าอกตัวเองดังปัก “ทุกคนเชื่อไหม แผงตรงหน้านี้ มีของดีซ่อนอยู่!”

แม่ค้าเจ้าของแผง: …

พูดจบ หลินเฉวียนก็แพนกล้องไลฟ์ไปที่แผงข้างหน้า บนนั้นมีไข่หินวางเรียงอยู่บ้าง รวมถึงของประดับสัตว์อสูร หม้อ ชาม กะละมัง และของใช้จิปาถะ

เห็นได้ชัดว่าเน้นขายสินค้าของใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไป

หลังแผงมีหญิงสาววัยกลางคนหน้าตาสะสวย กิริยาสง่างาม สวมชุดกี่เพ้าผ่าข้างสูง

ชุดกี่เพ้ารัดรูปเผยให้เห็นเรียวขายาวขาวเนียนแวบๆ มีเนื้อมีหนังชวนมองจนใครเห็นเป็นต้องสะกดสายตา

วินาทีที่แล้วชาวเน็ตยังบ่นอุบว่าทำไมสตรีมเมอร์ไม่ตั้งใจหาของถูก แต่วินาทีถัดมาทุกคนก็ตาสว่างทันที

…

“ที่แท้เดินผ่านแผงก่อนหน้าแบบไม่เหลียวแล ก็เพื่อสิ่งนี้นี่เอง!”

“พูดก็พูดเถอะ นี่คือของล้ำค่าที่ 'แท้ตาเปล่า' ที่สุดในไลฟ์พี่เฉวียนวันนี้แล้ว!”

“ปราดเดียวรู้เลยว่าของแท้ ชอบพี่สาวทรงเสน่ห์แบบนี้ที่สุด!”

“เฮ้ย เอาไปเปิดรอบดึกไม่ได้เหรอ? กลางวันแสกๆ แบบนี้ผมเขินนะเว้ย!”

“ในเน็ตทำตัวหงิมๆ ตัวจริงนี่พุ่งชนไม่ยั้งเลยนะพวกเอ็ง”

…

หลินเฉวียนเองก็กลั้นยิ้มแทบไม่อยู่ สายตามองสำรวจของบนแผง สลับกับแอบเหลือบมองความขาวเนียนเป็นระยะ

“พ่อหนุ่ม อยากได้อะไรจ๊ะ ร้านพี่มีครบทุกอย่างเลยนะ ได้ใช้แน่นอนจ้ะ!” หญิงงามแย้มยิ้มสดใส เอ่ยทักทายหลินเฉวียนอย่างกระตือรือร้น

“กระแอม… ขอดูแป๊บหนึ่งครับ การประเมินสม… ไข่หินสัตว์อสูรเนี่ย ต้องพินิจดูใกล้ๆ ถึงจะหยั่งลึกไปถึงความลับข้างในได้” หลินเฉวียนแสร้งไอแก้เก้อ

เขาย่อตัวลงเพื่อเปลี่ยนมุมมอง

หยิบไข่หินขึ้นมาใบหนึ่งแล้วแกล้งเพ่งดูอย่างละเอียด

และด้วยความที่เขานั่งยองๆ มุมกล้องในไลฟ์จึงกดต่ำลงตามไปด้วย ทำให้เห็น 'ความลับ' ลึกซึ้งยิ่งขึ้นกว่าเดิม

…

“ของจริงเริ่มแล้ว!”

“หกหกหก สตรีมเมอร์เหลี่ยมจัดมาก!”

“ต้องยกให้พี่เฉวียนจริงๆ รู้ใจแฟนคลับที่สุด!”

“เปิดกว้างมากแม่คุณ…”

…

[ศิลาวิญญาณทั่วไป]

[ศิลาวิญญาณหายาก]

[แกนอสูรระดับ A]

[ไข่สัตว์อสูรระดับ B ภายในมีสัตว์อสูรระดับ B วานรเนตรทอง]

[…]

“ซี้ด แท้ตาเปล่า แท้ตาเปล่าของจริง!”

หลินเฉวียนตื่นเต้นจนเนื้อเต้น ล้วงมือถือสำรองจากกระเป๋าอีกข้างออกมาเปิดเพลงคลอทันที

“พี่… สาวครับ! ไข่หินของพี่นี่แท้ตาเปล่าแบบไม่ต้องสืบเลย!”

“ในนี้มีไข่สัตว์อสูรระดับ B อยู่ใบหนึ่ง แถมยังหายากสุดๆ เสี่ยเจ้าสมุทรเมื่อกี้ ฟองนี้เอาไหม!”

พอหลินเฉวียนพูดจบ ข้อความก็เด้งขึ้นมากลางจออีกครั้ง

[เจ้าสมุทร: เอา! พี่ซื้อมาเลย ผมให้สามเท่าของราคาซื้อ!]

“เหยื่อรายใหม่ปรากฏตัวอย่างเฉิดฉาย!”

“เสี่ยใจร้อนไปแล้ว!”

“เดี๋ยวนะ พวกนายไม่คิดเหรอว่าพี่เฉวียนนี่โกงเกินไปแล้ว? แค่ตระเวนช้อนของถูกก็รวยติดอันดับท็อปได้สบายๆ เลยนะ! นี่ยังอุตส่าห์มาไลฟ์บรรยายให้พวกเราดูอีก ซึ้งจนน้ำตาจะไหล!”

…

“เอาละ มีคำยืนยันจากเสี่ยเจ้าสมุทรแค่นี้ก็พอแล้ว”

หลินเฉวียนพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปยิ้มให้หญิงงาม

“พี่สาว เปิดราคามาได้เลยครับ! เท่าไหร่ผมก็สู้ไหว ข้างตัวกับข้างหลังผมมีเสี่ยใหญ่คอยหนุนหลังอยู่ทั้งคู่”

“คิกๆๆ~ พ่อหนุ่ม ที่เธอประเมินไปเมื่อกี้ เป็นเรื่องจริงเหรอจ๊ะ?” หญิงงามไม่ได้ตอบราคาทันที แต่กลับเอ่ยถามพลางจ้องหน้าเขา

หลินเฉวียนรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร จึงพยักหน้ารับเบาๆ

“ในไข่หินใบนี้เป็นไข่สัตว์อสูรระดับ B จริงๆ ครับ สายตาผมไม่น่าพลาด”

“ถ้าอย่างนั้น ไข่หินใบนี้พี่คิดห้าหมื่นหยวนแล้วกันจ้ะ!” แววตาของหญิงงามทอประกายประหลาด มองหลินเฉวียนด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง

ห้าหมื่น?

ได้ยินราคานี้ ไม่ใช่แค่หลินเฉวียนที่อึ้ง แต่คนดูทั้งห้องไลฟ์ต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

…

“เฮ้ย ไม่ฉวยโอกาสโก่งราคาเฉย?”

“ทั้งสวยมีเสน่ห์แถมยังซื่อสัตย์อีก แม่ค้าคนนี้ฉันรักเลย!”

“บอกพิกัดร้านมาที อยู่ตรงไหน!”

…

“หือ? ห้าหมื่น? แน่ใจนะครับ?” หลินเฉวียนถามย้ำอีกรอบ

“จ้ะ! ป้ายเขียนไว้ห้าหมื่นก็คือห้าหมื่น ร้านพี่ไม่มีการขึ้นราคากลางคันหรอก แต่ถ้าเธอไม่รังเกียจ หากเปิดได้สัตว์อสูรระดับ B จริงๆ ขอพี่ติดป้ายโฆษณาตรงนี้หน่อยได้ไหมจ๊ะ?”

หญิงงามทรงสะบึมชี้ไปที่ป้ายข้างตัวที่มีข้อความเขียนไว้ว่า “บันทึกการเปิดได้ไข่สัตว์อสูรระดับ ** จากร้านนี้” เห็นได้ชัดว่าต้องการผลทางการตลาด

หลินเฉวียนไม่นึกเลยว่าเธอจะยอมทิ้งกำไรก้อนโตตรงหน้าเพื่อผลประโยชน์ระยะยาวแบบนี้

“อีกอย่าง ดูจากท่าทางแล้วเธอเป็นสตรีมเมอร์ใช่ไหมจ๊ะ? ขอแอดวีแชตหน่อยได้ไหม เผื่อวันหน้าเธอไลฟ์ขายของ จะได้ร่วมงานกันบ้าง! แน่นอนว่าหมายถึงพวกของใช้สัตว์อสูรพวกนี้นะ!”

หญิงงามยิ้ม เธอรู้ดีว่าการเสี่ยงทายไข่หินไม่สามารถแปะลิงก์ขายสินค้าในอินฝูได้

โอกาสเป็นของคนที่กล้าเอ่ยปากเสมอ

หลินเฉวียนต้องยอมรับว่าการกระทำของเธอทำให้เขารู้สึกสบายใจมาก จนไม่มีความคิดที่จะปฏิเสธเลยสักนิด

เขาหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมาทันที มุมปากฉีกยิ้มกว้างจนแทบถึงใบหู

“ไม่มีปัญหาครับ มาแอดกันเลย!”

พอขยับเข้าไปใกล้ เรียวขายาวขาวเนียนดุจหยกไร้ถุงน่องคู่นั้นก็ปรากฏชัดเต็มสองตา

มันเป็นเรียวขาที่ขาวผ่องและมีน้ำมีนวลชวนมองอย่างยิ่ง

ถึงจะไม่เรียวบาง แต่กลับดูดีไร้ที่ติ สาวอวบระยะสุดท้ายคือที่สุดจริงๆ!

ถ้าให้หลินเฉวียนให้คะแนน ขาคู่นี้ต้องได้อย่างน้อยเก้าสิบห้าคะแนนเต็มร้อย!

ระหว่างที่กำลังแอดวีแชตอยู่นั้น หลินเฉวียนก็ชี้นิ้วไปยังไข่สัตว์อสูรใบอื่นๆ บนแผง แล้วหันไปสั่งหลี่โหย่วเหวยที่ยืนอยู่ข้างหลัง

“ของบนแผงนี้ ผมเหมาหมด! จ่ายเงิน!”

หลี่โหย่วเหวย: …