บทที่ 61 เอฟเฟกต์ของขวัญสุดอลังการ! บริการสั่งทำพิเศษของหลินเฉวียน

“คิกคิกคิก! น้องชายนี่ใจถึงจริงๆ เลยนะ!”

เมื่อเห็นหลินเฉวียนใจป้ำถึงขั้นเหมาของทั้งหมดบนแผง ริมฝีปากแดงระเรื่ออันเย้ายวนของหญิงงามวัยสะพรั่งก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ชวนให้รู้สึกสดชื่นสบายตา

“ฮิฮิ ถ้าพี่สาวไม่ว่าอะไร ผมขอเปิดไข่ฟองนี้ตรงนี้เลยได้ไหมครับ?”

หลินเฉวียนชี้ไปที่ไข่หินที่มีไข่สัตว์อสูรระดับ B ฟองนั้น แล้วเอ่ยถามแม่ค้าสาวคนสวย

“แน่นอนสิจ๊ะ ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว พี่เองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าสายตาของน้องชายจะเฉียบคมแค่ไหน?”

“สายตาผมมันต้องเฉียบอยู่แล้วครับ อย่างเช่นที่ผมมองว่าพี่ยังคงมีเสน่ห์สะพรั่ง ของแท้แน่นอนเปิดประตูต้อนรับโชคเลยไงล่ะครับ!” หลินเฉวียนพยายามกลั้นมุมปากที่ยกขึ้นไม่หยุดแล้วกล่าวกลั้วหัวเราะ

จากนั้น เขาก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลาอีก

ชายหนุ่มหยิบอุปกรณ์ตัดสำหรับผ่าไข่หินโดยเฉพาะที่วางอยู่ด้านข้างขึ้นมา แล้วผ่าเปลือกหินออกในทันที

เผยให้เห็น… เปลือกไข่สีขาวราวกับหิมะที่ซ่อนอยู่ข้างใน

…

“เชี่ย มีจริงๆ ว่ะ!”

“ราคาพุ่งแล้ว พุ่งทะลุเพดานจริงๆ พี่เฉวียนโคตรเจ๋ง!”

“คราวนี้ดีเลย ยินดีกับพี่เฉวียนด้วยที่ปลดล็อกความสำเร็จโดนพ่อค้าแม่ค้าทุกแผงขึ้นบัญชีดำ”

“ไม่ใช่สิ พวกนายกล้าสงสัยพี่เฉวียนกันได้ยังไงวะ? คุณภาพของพี่เฉวียนยังต้องพูดอะไรอีกเหรอ?”

…

หลินเฉวียนหยิบไข่ออกมาอุ้มไว้ในมือ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

เขาหยิบเครื่องตรวจวัดออกมา แล้วทาบลงบนฟองไข่สัตว์อสูรต่อหน้าทุกคน แสงสีเขียวเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที

“ไข่สัตว์อสูรระดับ B!”

“เมื่อกี้ผมรับปากเสี่ยหวงเอาไว้แล้วว่าจะคิดราคาแค่สามเท่า! งั้นก็คิดหนึ่งแสนห้าหมื่นให้กับป๋าละกันนะครับ คำไหนคำนั้น เดี๋ยวเราทักแชตส่วนตัวไปซื้อขายกันโดยตรงเลย!”

…

“สตรีมเมอร์หัวไวเกินไปแล้ว แบบนี้เสี่ยใหญ่คงหลงเสน่ห์หัวปักหัวปำ วันหน้าต้องรู้สึกผิดแล้วกลับมาเปย์ของขวัญให้อีกเรื่อยๆ แน่!”

“เสี่ยใหญ่บอก: ไม่นึกเลยว่าสตรีมเมอร์ผู้ชายจะยั่วยวนยิ่งกว่าสตรีมเมอร์หญิงซะอีก!”

“ทำไมสิทธิประโยชน์ของแฟนคลับถึงแจกให้แต่แฟนคลับรวยๆ ล่ะ แบ่งให้ฉันได้เก็บตกของดีแบบนี้บ้างไม่ได้เหรอ?”

“พี่เฉวียนยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวชัดๆ! ได้ทั้งชื่อเสียง ได้ทั้งไข่หินฟรี แถมยังได้ค่าหัวคิวจากเสี่ยใหญ่อีก”

หลี่โหย่วเหวย: ???

เดี๋ยวนะ ทำไมหลินเฉวียนประเมินไข่ช้อนของถูกอย่างสบายใจ แต่เป็นพวกเขาสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองหนานเจียงที่ต้องมาแบกรับภาระจ่ายเงินอยู่ข้างหลังล่ะเนี่ย?

[เจ้าสมุทร: ขอบใจมาก!]

สิ้นข้อความนั้น บนหน้าจอมือถือของผู้ชมทุกคนในห้องสตรีม ก็พลันปรากฏภาพคุนเผิงตัวมหึมาแหวกว่ายทะยานขึ้นมาจากด้านล่าง!

ถึงขนาดที่มือถือสั่นสะเทือนตามไปด้วย

เอฟเฟกต์จัดเต็มสุดๆ!

“สุดยอด!”

“เชี่ย? เอฟเฟกต์โคตรเท่!”

“เดี๋ยวนะ นี่มันเอฟเฟกต์ของขวัญอะไรกัน ทำไมฉันหาไม่เจอ?”

“นายจะไปหาเจอได้ยังไง นั่นมันต้องเลเวลถึงระดับหนึ่งก่อนถึงจะปลดล็อกได้ ของขวัญชิ้นนี้น่าจะสามแสนเหรียญใช่ไหมถ้าจำไม่ผิด?”

…

ในขณะที่ผู้ชมในห้องสตรีมกำลังตื่นเต้นอยู่นั้น เอฟเฟกต์ของขวัญก็ยังไม่จบลงง่ายๆ

ผ่านไปสิบวินาที ก็มีคุนเผิงอีกตัวกระโจนทะยานขึ้นมาอีก

…

“ขอบคุณเสี่ยหวงสำหรับคุนเผิงหมื่นลี้สิบตัวด้วยครับ เสี่ยใจป้ำสุดๆ!” หลินเฉวียนฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงใบหู

“ในเมื่อคุณเชื่อมั่นในสายตาของผม ในฐานะสตรีมเมอร์ ผมจะทำให้เสี่ยผิดหวังได้ยังไงล่ะครับ นี่เป็นหน้าที่ที่ผมต้องทำอยู่แล้ว เสี่ยไม่ต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้หรอก”

“เอาอย่างนี้ครับเสี่ย เราแลกคอนแทกต์กันไว้ วันหน้าถ้าคุณอยากได้สัตว์อสูรประเภทไหน สามารถทักแชตส่วนตัวมาหาผมได้โดยตรง ขอแค่ไม่ใช่สิ่งที่เว่อร์จนเกินไป ผมจะพยายามหามาให้เสี่ยให้ได้ครับ”

ดูปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือคนรวยที่ไม่ขาดแคลนเงินทอง และเป็นหนึ่งในกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของหลินเฉวียน

หลังจากปลดล็อกร้านค้าผู้ฝึกสัตว์อสูรแล้ว เขาก็คิดเอาไว้ว่าจะใช้แต้มประเมินสัตว์อสูรแลกเป็นไข่สัตว์อสูร เพื่อจัดหาตามที่ลูกค้าเป้าหมายต้องการ

และเสี่ยคนนี้ ทั้งๆ ที่สามารถรับไข่สัตว์อสูรฟองนี้ไปได้แบบสบายๆ โดยไม่ต้องจ่ายอะไรเพิ่ม แต่ก็ยังเปย์ของขวัญให้เขาอย่างล้นหลาม นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าอีกฝ่ายมีกำลังทรัพย์มากแค่ไหน

ต้องรู้ก่อนนะว่า ‘คุนเผิงหมื่นลี้’ นี้เป็นของขวัญที่แสดงข้อความประกาศทั่วทั้งแพลตฟอร์มอินฝู

ชิ้นหนึ่งมีมูลค่าถึงสามแสนเหรียญพันธมิตร และยังต้องมียอดเปย์สะสมเกินสามสิบล้านเหรียญพันธมิตรขึ้นไปถึงจะมีสิทธิ์ปลดล็อกได้

ในฐานะสตรีมเมอร์ ลูกค้าระดับเสี่ยใหญ่แบบนี้ ย่อมต้องบริการให้ดีที่สุด

สตรีมเมอร์ที่ไม่ดูแลลูกค้ารายใหญ่ จะเป็นสตรีมเมอร์ที่ดีได้อย่างไรกัน?

แทบจะในพริบตาที่เอฟเฟกต์คุนเผิงสว่างวาบขึ้น ผู้ชมหน้าใหม่จำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องสตรีม พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยซ้ำ รู้แค่พิมพ์รัวเลขหกเพื่อแสดงความคารวะกันจนเต็มหน้าจอ

จำนวนคนดูในห้องสตรีมจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเดิมที่นิ่งอยู่ที่สองหมื่นคน ก็ทะยานแตะห้าหมื่นคนพร้อมกันในทันที

“ไม่รู้จริงๆ ขอถามหน่อย แม่ค้าคนสวยนั่นคือสตรีมเมอร์เหรอ? แจ่มสุดๆ ไปเลย!”

“เดี๋ยวนะ แล้วคนที่ยิ้มหน้าตาเจ้าเล่ห์นั่นใครกันน่ะ?”

“รบกวนผู้ช่วยอย่าโผล่เข้ามาในกล้องสตรีมตามใจชอบสิ เกะกะสายตาเวลาดูสตรีมเมอร์หมด”

…

หลังจากจัดการเรื่องไข่เสร็จเรียบร้อย หลี่โหย่วเหวยก็ก้าวเข้ามาข้างหน้า เขาหยิบแหวนมิติสำหรับเก็บของออกมาวงหนึ่ง ก่อนจะเก็บสิ่งของทั้งหมดบนแผงเข้าไปข้างในจนหมดเกลี้ยง แล้วยื่นมันให้กับหลินเฉวียน

“แค่กๆ หลินเฉวียน ฉันว่าเวลาก็ไม่เช้าแล้วนะ ทำไมนายไม่ไปเตรียมตัวล่วงหน้าหน่อยล่ะ ถือว่าเว้นทางรอดให้พ่อค้าแม่ค้าแถวนี้บ้างเถอะ”

“อีกอย่าง นี่คือแหวนมิติขนาดสามลูกบาศก์เมตร ฉันยกให้นายเลย ถ้ายังอยากจะซื้ออะไรอีกล่ะก็ ลงบัญชีไว้ได้เลยนะ พวกเขาน่าจะจำหน้านายได้หมดแล้วล่ะ!”

พูดจบ โดยไม่รอให้หลินเฉวียนตอบตกลงหรือไม่ หลี่โหย่วเหวยก็รีบชิ่งหนีไปทันที

ล้อเล่นน่า ถ้าเขายังอยู่ตรงนี้ แล้วปล่อยให้หลินเฉวียนผลาญเงินแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ไม่แน่ว่าเบื้องบนอาจจะลงมาเอาเรื่องกับเขาเข้าก็ได้

“เอาล่ะๆ รู้แล้วน่า” หลินเฉวียนโบกมือปัดๆ ไม่ได้สนใจฝีเท้าที่รีบร้อนจากไปของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

หลังจากบอกลาแม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์ หลินเฉวียนก็เดินเตร่ต่อไป พลางแนะนำสิ่งต่างๆ ให้กับผู้ชมในห้องสตรีมฟังไปด้วย

ทว่าหลังจากนั้น เมื่อหลินเฉวียนเดินไปหยุดที่หน้าแผงไหน ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากอะไร เจ้าของแผงก็พลันมีสีหน้าดีใจสุดขีด ก่อนจะรีบส่ายหน้าแล้วเก็บแผงปิดร้านหนีไปทันที

เรื่องนี้ทำให้หลินเฉวียนแปลกใจอยู่บ้าง คนพวกนี้ไม่ทำมาหากินกันแล้วหรือไง?

เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่า ตอนนี้ตัวเองได้กลายเป็นเข็มทิศบอกทางรวยไปเสียแล้ว

ถ้าเขาไปหยุดอยู่ที่หน้าแผงไหน แผงนั้นจะต้องมีของดีหลุดรอดมาให้ช้อนแน่นอน เจ้าของแผงเลยอยากจะเก็บไว้ขุดหาเอาเองต่างหาก

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ หลินเฉวียนก็จนปัญญาอยู่บ้าง

เอาเถอะ ฝีมือมันเปิดเผยออกไปมากเกินไป เลยโดนแบนเข้าให้จนได้

แต่ก็ช่วยไม่ได้ ภารกิจของระบบมันบังคับให้เขาต้องอวดเก่งขนาดนี้นี่นา!

‘หรือว่าฉันควรจะปลอมตัวหน่อยดีนะ?’ หลินเฉวียนคิดในใจ

…

“พี่น้องทั้งหลาย วันนี้พวกเรามาอยู่ที่งานมหกรรมการค้าของเมืองหนานเจียงกันครับ ได้ยินมาว่าที่นี่มีแผงวัดดวงไข่หินอยู่เพียบ วันนี้เหล่าหม่าจะพาทุกคนไปช้อนของดี ให้พวกคุณได้สัมผัสความรู้สึกของการรวยข้ามคืนกันไปเลย”

ชายคนหนึ่งไว้ทรงผมแสกกลาง ใบหน้าเปื้อนยิ้ม รูปร่างหนาไปด้วยมัดเนื้อ กำลังยืนอยู่ตรงทางเข้าเขตด้านนอกของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร ไม้เซลฟี่ในมือหันเล็งเข้าหาตัวเอง ดูออกได้อย่างชัดเจนว่ากำลังไลฟ์สตรีมอยู่

เขาชื่อหม่าจวิน เรียกตัวเองว่าเหล่าหม่า เป็นสตรีมเมอร์สายวัดดวงไข่หินบนแพลตฟอร์มอินฝู

คลิปและไลฟ์สตรีมของเขาส่วนใหญ่จะเป็นการตระเวนสำรวจร้านเพื่อคัดเลือกสัตว์อสูร และการสตรีมเสี่ยงโชคกับไข่หินเป็นหลัก หากเจอชิ้นที่รู้สึกว่าเข้าท่า เขาก็จะอาศัยเงิน ‘สนับสนุน’ จากผู้ชมในห้องสตรีมเพื่อซื้อไข่หินมาเปิดวัดดวง

ด้วยน้ำเสียงที่ดุดันโผงผาง ประกอบกับความเชี่ยวชาญในการศึกษาวิจัยสัตว์อสูร ทำให้เขาสะสมยอดผู้ติดตามได้ถึงหลักล้านคน

ครั้งนี้ เขาได้ยินมาว่าสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองหนานเจียงกำลังจัดงานมหกรรมการค้าขึ้น

ในฐานะสตรีมเมอร์สายลุยเดี่ยวที่เน้นการวัดดวงกับไข่หิน เขาย่อมไม่ยอมพลาดโอกาสทองเช่นนี้อย่างแน่นอน

“ได้ยินมาว่า งานมหกรรมการค้าครั้งนี้ได้รวบรวมนักประเมินสัตว์อสูรรุ่นเยาว์จากเมืองต่างๆ เอาไว้เพียบเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเราจะบังเอิญเจอเข้าสักคนไหม”

“ถ้าเจอเข้าสักคน ได้ประลองฝีมือกันสักตั้งก็คงจะดี จะได้ให้พวกคุณได้เห็นถึงฝีมือที่แท้จริงของเหล่าหม่าคนนี้กันไปเลย!”

เหล่าหม่าหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี

ยังไงการคุยโวก็ไม่ผิดกฎหมายอยู่แล้ว เขาจะโม้ให้สุดทางแล้วมันจะทำไมล่ะ?

ทว่าในตอนนั้นเอง สายตาอันเฉียบไวของเขาก็เหลือบไปเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาในคอมเมนต์ และนั่นก็ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นมาในทันที