บทที่ 62 ท้าประลองพนัน ลับฝีมือก่อนเริ่มแข่งจริง

“บังเอิญจัง ได้ยินว่าตอนนี้น่าจะมีผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งกำลังเดินกวาดของดีอยู่เหมือนกันนะ”

“จริงด้วยๆ เป็นสตรีมเมอร์เหมือนกัน อยู่ข้างในนั่นไง!”

“เหล่าหม่าอย่าป๊อดสิ เดินเข้าไปท้าชนตรงๆ เลย”

“เหล่าหม่า ถึงเวลาพิสูจน์ฝีมือแล้ว แค่นายกล้าไปท้าแข่ง ฉันเปย์รถสปอร์ตให้เลย!”

…

เดิมทีเหล่าหม่ายังรู้สึกเหมือนขี่หลังเสือแล้วลงยากอยู่บ้าง แต่พอเห็นคอมเมนต์บอกว่าจะเปย์รถสปอร์ต ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมาทันที

“ได้เลยครับพี่ชาย เตรียมส่งรถสปอร์ตมาได้เลย ผมจะไปหาผู้เข้าแข่งขันที่พวกคุณว่าเดี๋ยวนี้แหละ จะแสดงให้เห็นว่า ฉายา ‘ราชานักประเมินสัตว์อสูรแห่งหยางเจียง’ ของผม ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย!”

พูดจบ เขาก็สาวเท้ายาวๆ ก้าวเข้าไปในโซนตลาดนัดด้านนอกของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร เดินกวาดสายตามองตามแผงต่างๆ เพื่อตามหา ‘ผู้เข้าแข่งขัน’ ที่คอมเมนต์กำลังพูดถึงกันยกใหญ่

ไม่นานนัก เขาก็เหลือบไปเห็นสตรีมเมอร์หนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล กำลังยืนต่อล้อต่อเถียงอยู่กับลุงเจ้าของแผงลอย

แถวนี้มีสตรีมเมอร์อยู่แค่คนเดียว คงเป็นหมอนี่สินะ?

อายุน้อยขนาดนี้ ไม่มีทางเป็นนักประเมินสัตว์อสูรระดับผู้เชี่ยวชาญไปได้หรอก บางทีเราอาจจะมีโอกาสชนะก็ได้

เหล่าหม่ารู้สึกมั่นใจขึ้นมาในอก ก่อนจะก้าวเดินอย่างมาดมั่น ตรงเข้าไปยังจุดที่หลินเฉวียนยืนอยู่

“เถ้าแก่ ผมแค่ขอดูก็ไม่ได้เหรอครับ?”

“คุณชาย ท่านปล่อยให้พวกพ่อค้าแผงลอยอย่างพวกเรามีทางทำมาหากินบ้างเถอะนะขอรับ?” เจ้าของแผงลอยเหลือบมองสายตาของพ่อค้าแผงข้างๆ ก่อนจะกัดฟันพูดออกมา

การที่อีกฝ่ายมาหยุดอยู่ตรงหน้าแผง แปลว่าบนแผงนี้ต้องมีของที่เจ้าตัวเล็งไว้อยู่แน่ๆ

ใจจริงเขาก็อยากให้อีกฝ่ายชี้ออกมา แล้วตนจะได้โขกราคาขายแพงๆ ให้

ทว่าเมื่อกี้พวกพ่อค้าแผงลอยได้ปรึกษาหารือกันแล้ว ว่าจะปล่อยให้อีกฝ่ายกวาดของดีไปแบบนี้ต่อไปไม่ได้

หากถูกกวาดไปจริงๆ นั่นก็เท่ากับเป็นการพิสูจน์ว่า แผงอื่นๆ ที่เจ้าหนุ่มนี่ไม่ยอมแวะดู มันไม่มีของดีอยู่เลยน่ะสิ?

ในทางกลับกัน ถ้าไม่ยอมขายให้ สถิติความแม่นยำที่ทำไว้ก่อนหน้านี้ ก็จะกลายเป็นการโปรโมตการเสี่ยงทายไข่ศิลาให้กับตลาดแห่งนี้แทน และช่วยดึงดูดผู้คนให้หลั่งไหลเข้ามา

ดังนั้นหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว พวกเขาจึงตัดสินใจไม่ยอมขายของให้หลินเฉวียน ทางที่ดีคืออย่าแม้แต่จะให้มองเลยจะดีที่สุด

เมื่อเห็นสภาพนี้ สีหน้าของหลินเฉวียนก็มืดมนลงทันที

หากไม่ซื้อในงานตลาดนัดครั้งนี้ หลินเฉวียนก็คงหาที่ที่สามารถผ่าเจอไข่สัตว์อสูรระดับ B ได้ง่ายดายขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว

ในขณะที่หลินเฉวียนกำลังครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะคว้าไข่ศิลาฟองที่สามที่มีไข่สัตว์อสูรระดับ B ซ่อนอยู่มาได้ เสียงผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ขอโทษนะครับ คุณคือผู้เข้าแข่งขันในงานประลองประเมินของล้ำค่าคืนนี้ใช่ไหม?”

หลินเฉวียนหันกลับไปมอง ก็พบกับชายวัยกลางคนที่มีทรงผมแบบเกาะกลางถนน

อีกฝ่ายกำลังส่งยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าเขาเสียอีก สายตาที่มองมาเหมือนหมาป่ากำลังจ้องมองลูกแกะตัวน้อย

ดูท่าทางเพิ่งจะเรียนจบมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ นักประเมินสัตว์อสูรระดับนี้ ฝีมือจะเก่งกาจไปได้สักแค่ไหนเชียว?

“พี่เฉวียน คนนี้ฉันรู้จัก!”

ในตอนที่หลินเฉวียนกำลังงุนงงว่าอีกฝ่ายมาหาตนด้วยเรื่องอะไร แฟนคลับผู้กระตือรือร้นคนหนึ่งข้างๆ ก็สะกิดเตือนเขา

“หืม? ใครเหรอ?”

“ก็คือ ‘เหล่าหม่าเสี่ยงทายไข่’ ไง ช่วงนี้ดังอยู่นะ! มียอดผู้ติดตามในอินฝูเป็นล้านเลย! ไลฟ์ของเขาเน้นพวกเสี่ยงทายไข่ศิลาแล้วก็ตะลอนแนะนำไข่สัตว์อสูรตามร้านต่างๆ”

“งั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว หน้าตาอาจจะดูธรรมดา แต่อย่าดูถูกเชียวนะ ฝีมือเสี่ยงทายไข่ของเขาใช้ได้เลย โดยรวมแล้วทำกำไรได้ตลอด! ฉันเคยดูอยู่สองครั้ง แต่รู้สึกว่าบรรยากาศและการมีส่วนร่วมในไลฟ์สู้ของพี่เฉวียนไม่ได้เลย!”

“ถ้าอย่างนั้นก็พอมีฝีมืออยู่บ้างสินะ!” หลินเฉวียนเลิกคิ้วขึ้น

โดยทั่วไปแล้ว อัตราการผ่าเจอไข่สัตว์อสูรจากการเสี่ยงทายไข่ศิลาจะอยู่ที่ราวๆ หนึ่งในสิบเท่านั้น ผ่าสิบครั้งขาดทุนเสียเก้าครั้ง

การที่อีกฝ่ายสามารถรักษาผลงานไม่ให้ขาดทุนจากการเสี่ยงทายไข่ได้อย่างต่อเนื่อง ก็นับว่ามีสถิติที่ไม่เลวแล้ว มิน่าล่ะถึงได้มีแฟนคลับติดตามมากขนาดนี้

แต่ก็นะ ขอเวลาเขาอีกสักนิด ยอดผู้ติดตามแซงหน้าหมอนี่ได้สบายๆ อยู่แล้ว

หลินเฉวียนเหลือบมองยอดผู้ติดตามของตัวเอง ตอนนี้พุ่งมาถึงแปดหมื่นเก้าพันคนแล้ว

วันนี้ทะลุหนึ่งแสนคนคงไม่ใช่ปัญหา

เมื่อทะลุหนึ่งแสนไปได้ อัตราการเพิ่มของแฟนคลับหลังจากนั้นก็จะเร็วยิ่งขึ้นไปอีก

สิ่งที่ยากที่สุดคือขั้นตอนการเริ่มจากศูนย์ไปหนึ่ง ส่วนจากหนึ่งไปร้อยนั้นถือว่าง่ายกว่ามาก

“ใช่ครับ มีธุระอะไรกับผมเหรอ?” หลินเฉวียนเลิกคิ้ว ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“คืออย่างนี้ ไหนๆ ก็ว่างอยู่ สนใจมาประลองกันสักรอบไหมล่ะ ถือว่าช่วยเติมเต็มความฝันของผมที่อยากประลองกับปรมาจารย์นักประเมินสัตว์อสูรมืออาชีพหน่อยเป็นไง?”

เหล่าหม่าพูดเข้าประเด็นทันที

แฟนคลับของเขาเปย์รถสปอร์ตมาให้แล้ว เขาจะมัวอึกอักไม่ได้

พอสิ้นเสียงคำพูดของเขา บรรดาแฟนคลับในห้องไลฟ์สดก็พากันส่งป้ายไฟเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง

…

“เยี่ยมมาก เหล่าหม่าจัดเต็มไปเลย!”

“พอยุยงให้ไป ก็กล้าไปจริงๆ แฮะ นั่งรอดูเหล่าหม่าหน้าแตกดีกว่า ป๊อปคอร์นพร้อมแล้ว”

“พวกนายไม่รู้สึกเหรอว่าคนฝั่งตรงข้ามหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน?”

“ซี๊ดดด~ เมื่อกี้ฉันลองสลับหน้าจอออกไป เจอห้องไลฟ์ของฝั่งนั้นแล้ว คนดูสดห้าหมื่นคน มากกว่าฝั่งเราที่มีหมื่นกว่าคนตั้งหลายเท่า!”

“ฮ่าๆๆ สงสัยจะเตะโดนแผ่นเหล็กเข้าให้แล้วสิ ฉันเริ่มขำแล้วเนี่ย!”

…

“ประลองเหรอ?” หลินเฉวียนชะงักไปเล็กน้อย สมองเริ่มหมุนเร็วจี๋

คิดอยู่สองวินาที เขาก็พยักหน้าพลางตอบว่า “ได้สิ ไม่มีปัญหา จะแข่งกันยังไงล่ะ?”

การประลองกับอีกฝ่าย จะช่วยให้เขาฉวยโอกาสนี้ซื้อไข่ศิลาฟองที่สามมาได้ และทำให้พวกเจ้าของแผงไม่ตั้งแง่รังเกียจเขาอีก

อีกอย่าง หมอนี่มีผู้ติดตามเป็นล้านไม่ใช่เหรอ?

งั้นก็ขอโทษด้วยแล้วกัน ขอแบ่งมาหน่อยนะ!

ในฐานะที่เป็นสตรีมเมอร์สายประเมินสัตว์อสูรเหมือนกัน ฝีมือของเขาย่อมดึงดูดแฟนคลับของอีกฝ่ายให้ข้ามมาฝั่งนี้ได้อย่างแน่นอน

“ก็แข่งกันโดยเดินดูรอบๆ ตลาดแห่งนี้ด้วยกัน จากนั้นซื้อไข่ศิลามาคนละฟอง ดูว่าใครจะผ่าเจอของ และของใครมีมูลค่าสูงกว่าคนนั้นก็ชนะ เป็นไง?”

เรื่องการเสี่ยงทายหินนั้น เหล่าหม่าคลุกคลีอยู่ในวงการนี้มากว่ายี่สิบปี ย่อมมีความมั่นใจในตัวเองอยู่บ้าง

เว้นเสียแต่ว่าไอ้หนุ่มตรงหน้านี่จะโชคดีระดับฟ้าประทาน

“ไม่จำเป็นต้องเดินดูทั้งหมดหรอก แผงด้านหน้าผมดูไปหมดแล้ว คุณยังไม่ได้ดูมันจะไม่ยุติธรรม เอาแบบนี้แล้วกัน ผมว่าดูแค่สามแผงนี้พอดีกว่า ผมยังไม่ได้ดูเลย!” หลินเฉวียนชี้นิ้วไปยังแผงร้านค้าข้างๆ ไม่กี่แผง

เจ้าของแผงที่เพิ่งปฏิเสธหลินเฉวียนไปเมื่อครู่ถึงกับยิ้มแห้งออกมา

หากอีกฝ่ายแค่จะมาเสี่ยงทายหินเฉยๆ ตนก็อาจจะหาทางไล่ไปได้ แต่ถ้าเป็นการเดิมพันท้าประลองกัน เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธแล้ว

“ตกลง ไม่มีปัญหา!”

การท้าประลองเสี่ยงทายไข่ศิลาของทั้งคู่ ดึงดูดความสนใจจากผู้คนที่เดินผ่านไปมาและพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นได้ในทันที

ทุกคนต่างพากันเข้ามารุมล้อม รอชมการดวลอันดุเดือดของทั้งสองฝ่าย

และในตอนนั้นเอง ร่างท้วมๆ ร่างหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากฝูงชน

เจ้าอ้วนน้อยสวมรองเท้าแตะหูหนีบกับเสื้อเชิ้ตลายดอก ดึงโต๊ะตัวหนึ่งออกมาจากมิติเก็บของ จากนั้นก็ขีดเส้นแบ่งพื้นที่บนโต๊ะออกเป็นสองฝั่ง

“เปิดรับแทงแล้วจ้า เปิดรับแทง! ใครคิดว่าไอ้หนุ่มคนนี้ชนะแทงฝั่งซ้าย ใครคิดว่าลุงคนนี้ชนะแทงฝั่งขวา! เสี่ยงดวงเปลี่ยนเศษเหรียญเป็นรถมอเตอร์ไซค์กันได้เลย!”

หลังจากเตรียมของเสร็จ เจ้าอ้วนน้อยก็อ้าปากกว้างตะโกนเรียกลูกค้าทันที

หลินเฉวียน : ???

เหล่าหม่า : ???

“ฉันลงหนึ่งร้อย พี่เฉวียนชนะชัวร์!”

“แต่ลุงคนนั้นมียอดฟอลเป็นล้านเลยนะ ต้องมีฝีมืออยู่แล้ว วงการประเมินของพวกนี้ยิ่งแก่ยิ่งมีประสบการณ์ ฉันแทงลุงคนนี้!”

“มีเหตุผล ขอตามลุงด้วยคน ร่วมสนุกสักหน่อย!”

“พวกสายตาสั้นเอ๊ย! ฉันเทหมดหน้าตัก!”

ในพริบตาเดียว คนที่ยืนมุงดูอยู่ไม่น้อยต่างรู้สึกว่ามันน่าสนุก จึงพากันเข้ามาร่วมวงด้วย

ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่มาที่นี่ได้ ไม่มีใครขัดสนเรื่องเงินกันอยู่แล้ว

ไม่นานนัก กองเงินที่ลงฝั่งเหล่าหม่าก็พูนสูงขึ้นเรื่อยๆ ตรงกันข้ามกับฝั่งของหลินเฉวียน นอกจากกลุ่มแฟนคลับที่เดินตามมาแล้ว ก็แทบไม่มีคนอื่นลงขันเลย

หลินเฉวียนรู้ดีว่า นั่นเป็นเพราะกระแสความนิยมของเขายังไม่ได้แพร่กระจายไปจนถึงจุดเดือดพล่าน

ผู้ฝึกสัตว์อสูรพวกนี้ โดยทั่วไปแล้วไม่ได้คอยติดตามกระแสร้อนแรงในอินฝูอยู่ตลอดเวลา

ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบร้อน ปล่อยให้กระสุนบินไปอีกสักพักก่อนเถอะ