บทที่ 64 โดนไอ้เด็กนี่โชว์เหนือใส่อีกจนได้

“ได้ ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวผมผ่าให้ดูเดี๋ยวนี้แหละ!”

ไม่เหมือนกับความระมัดระวังของเหล่าหม่า หลินเฉวียนหยิบค้อนออกมาจากกล่องเครื่องมือผ่าไข่ข้างแผงค้าโดยตรง จากนั้นก็หวดค้อนลงไปตรงๆ ต่อหน้าต่อตาทุกคน

ปัง—!

“แปดสิบ! แปดสิบ! แปดสิบ!”

…

“เชี่ย เจ้าหนุ่มนี่บ้าไปแล้วเหรอ? ใครเขาผ่าไข่กันแบบนี้วะ?”

“เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าข้างในคือไข่สัตว์อสูรระดับ B? ถ้าเป็นอย่างอื่น เกิดทุบแตกขึ้นมาจะไม่เสียใจตายเลยเหรอ?”

“ผ่าไข่แบบนี้ได้ ยังคิดว่าเขาจะประเมินของข้างในไข่ศิลาออกอีกเหรอ?”

ต่างจากข้อความในไลฟ์ของอีกฝ่าย คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ของหลินเฉวียนกลับสะใจกันสุดๆ

“ฮ่าๆๆ ต้องพี่เฉวียนสิ วิธีผ่าไข่แบบใหม่ มั่นใจสุดๆ”

“พวกนายรีบดูเหล่าหม่าเร็ว อึ้งตาค้างไปแล้ว! ขำจนท้องแข็ง…”

“ไม่รู้ขอถามหน่อย นี่มันห้องไลฟ์ทุบกำแพงเหรอ?”

ไม่นานนัก หลินเฉวียนก็กะเทาะเปลือกหินชั้นนอกออกได้สำเร็จ เผยให้เห็นไข่สัตว์อสูรสีเหลืองนวลอยู่ข้างใน

เพื่อให้ผู้ชมได้เห็นชัดเต็มตา หลินเฉวียนจึงหยิบเครื่องตรวจวัดมาทาบลงบนไข่สัตว์อสูร ทันใดนั้นแสงสีเขียววาบก็ส่องเข้าตาผู้ชมทุกคน

“ขอมอบสีที่ผู้ชมทุกท่านชื่นชอบที่สุดให้ทุกคนครับ!”

เหล่าหม่าตกตะลึงทันที อีกฝ่ายผ่าได้สัตว์อสูรระดับ B จากไข่อีกใบจริงๆ ด้วย

แต่ก็ยังดีที่ไข่ศิลาทั้งสองใบนี้ล้วนเป็นเป้าหมายที่เขาคัดเลือกไว้แต่แรก เขาคงไม่เสียยอดฟอลโลเวอร์เพราะเรื่องนี้ แถมอาจจะได้คนติดตามเพิ่มขึ้นด้วย ถือว่าพลิกวิกฤตเป็นโอกาสก็แล้วกัน

“นายชนะแล้ว! นายรู้จริงๆ เหรอว่านี่คือไข่สัตว์อสูรระดับ B? แล้วรู้ไหมว่าข้างในคือสัตว์อสูรพันธุ์อะไร?” เหล่าหม่าเอ่ยถาม

“สัตว์อสูรระดับ B สิงโตฟาร์อีสต์ สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ที่มีพลังต่อสู้สูงมากครับ!”

สิ้นเสียงของหลินเฉวียน ในห้องไลฟ์ก็มีคนพิมพ์ขึ้นมาทันที

[สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร (สาขาหนานเจียง): หลินเฉวียน ไข่สัตว์อสูรใบนี้สมาคมเรารับซื้อเอง นายเปิดราคามาได้เลย เดี๋ยวถือเข้ามาด้วยล่ะ!]

พูดจบก็ส่งของขวัญคาร์นิวัลให้หลินเฉวียนห้าชิ้นเป็นการแสดงน้ำใจ

หลังจากผ่านของขวัญระดับคุนเผิงหมื่นลี้จากป๋าคนก่อนหน้ามาแล้ว หลินเฉวียนพลันรู้สึกว่าคาร์นิวัลพวกนี้จืดชืดไปถนัดตา

แต่ถึงอย่างนั้น อีกเดี๋ยวก็จะมีเงินก้อนโตเข้ากระเป๋าอีกแล้ว

แค่คิดหลินเฉวียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง “ขอบคุณสำหรับคาร์นิวัลจากทางสมาคมด้วยครับ ส่วนเรื่องราคา ไว้เดี๋ยวเราค่อยคุยกันต่อหน้านะครับ”

หากนี่เป็นไข่ของสายพันธุ์หายาก อย่างน้อยที่สุดก็ต้องทำให้พวกเขาตระหนักถึงมูลค่าของมันให้มากขึ้นก่อน แบบนั้นถึงจะตั้งราคาสูงๆ ได้อย่างมั่นคง

ดังนั้นหลินเฉวียนจึงไม่รีบร้อนที่จะปิดการขาย

“ฉันแพ้แล้ว! ว่าแต่ นายก็กำลังไลฟ์อยู่เหมือนกันเหรอ? มีคนติดตามเท่าไหร่ล่ะ? ถ้างั้นพวกเรามาเปิดเสียงดวลพีเคกันหน่อยไหม เดี๋ยวฉันให้แฟนคลับของฉันข้ามไปกดติดตามนายเอง?”

เหล่าหม่ารู้ดีว่าหลังจากดวลกันจบ แฟนคลับของเขาต้องแห่ไปกดติดตามอีกฝ่ายแน่ๆ แต่ถ้าเขาพูดออกไปแบบนี้ มันจะกลายเป็นว่าเขาเป็นคนสั่งให้แฟนคลับไปกดติดตามให้เอง

ความหมายของมันต่างกันลิบลับ

“ไม่ต้องหรอกครับ ขอบคุณ”

คิดไม่ถึงว่าหลินเฉวียนจะไม่คิดรับน้ำใจนี้เลยสักนิด

“การแข่งก็ใกล้จะเริ่มแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ”

หลินเฉวียนหยิบไข่สัตว์อสูรขึ้นมาแล้วเดินจากไปทันที

เมื่อเห็นแผ่นหลังของหลินเฉวียนที่เดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว เหล่าหม่าก็รู้สึกเก้อเขินขึ้นมาทันที เขาแอบส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองกล้องไลฟ์ของตัวเอง

“เฮ้อ ได้อยู่ เจ้าหนุ่มนี่ฝีมือไม่เลว เสียดายที่ไม่ประสีประสาเอาซะเลย โอกาสดีๆ ที่จะได้ดังขนาดนี้กลับคว้าไว้ไม่ได้ น่าเสียดายจริงๆ!”

“กระแสขนาดนี้ อีกฝ่ายรับไว้ไม่ไหวเองนะเนี่ย!”

เขาพูดพลางถอนหายใจด้วยความเสียดาย

ทว่าไม่นานนัก ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็เริ่มกระหน่ำตบหน้าเขาอย่างจัง

“เมื่อกี้ฉันแวะไปดูมาแล้ว พวกนายรู้ไหมว่าเขาคือใคร?”

“พวกนายไม่รู้จักแม้กระทั่งพี่เฉวียนเนี่ยนะ ขำจะตายอยู่แล้ว ตกลงใครเกาะกระแสใครกันแน่?”

“เชี่ยเอ๊ย? ฉันเห็นแล้ว ฝั่งนู้นคือคนที่ประเมินสัตว์สายพันธุ์ใกล้สูญพันธุ์กับพวกวงศ์วานมังกรได้นี่หว่า”

เมื่อเห็นข้อความที่วิ่งขึ้นมาบนหน้าจอ เหล่าหม่าก็ชะงักไปเล็กน้อย เขามองไปยังแผ่นหลังที่ลับสายตาไปไกล พลางพึมพำเสียงเบา “เขาคือหลินเฉวียนประเมินสัตว์อสูรที่กำลังดังช่วงนี้เหรอ?”

ฉิบหายแล้วไง? คราวนี้ตัวตลกกลายเป็นกูเองซะงั้น

ช่วงสองสามวันมานี้เขาเอาแต่ไลฟ์มากเกินไปจนไม่ได้สนใจดูว่าหลินเฉวียนคนนี้หน้าตาเป็นยังไง ไม่นึกเลยว่าจะเด็กขนาดนี้

จริงสิ เจ้าเด็กนี่จะเข้าร่วมการแข่งขันประเมินสัตว์อสูรคืนนี้ด้วยเหรอ?

ต้องคอยจับตาดูให้ดีแล้วสิ ถ้าอีกฝ่ายคว้าแชมป์ได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะพลิกกลับมาเกาะกระแสความดังของอีกฝ่ายได้เหมือนกัน

คิดได้ดังนั้น เขาก็รีบควักโทรศัพท์มือถือออกมารัวข้อความหาลูกน้องทันที

[เสี่ยวหลิว รีบตัดคลิปตอนที่ฉันประลองไลฟ์สดเมื่อกี้เลยนะ พาดหัวคลิปไปเลยว่า ‘เหล่าหม่าพ่ายแพ้อย่างเฉียดฉิวให้หลินเฉวียน แชมป์การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรหนานเจียง!’ เข้าใจไหม?]

“เอ๋? พี่รู้ได้ยังไงว่าเขาจะได้แชมป์?” เสี่ยวหลิวถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

[เจ้าเด็กนั่นคือหลินเฉวียนที่กำลังดังไง มีโอกาสคว้าแชมป์สูงมาก ถ้าเขาไม่ได้แชมป์ ถึงตอนนั้นนายค่อยเปลี่ยนชื่อคลิปก็จบเรื่องไม่ใช่เหรอ รีบไปตัดเลย พอแข่งจบให้ปล่อยคลิปออกไปเป็นเจ้าแรกทันที]

“ได้ครับ”

เมื่อได้รับการตอบรับอย่างมั่นเหมาะ เหล่าหม่าก็กลับมายิ้มให้กล้องไลฟ์อีกครั้ง

“เชื่อว่าทุกคนคงจะสนใจไลฟ์การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรหนานเจียงคืนนี้กันมาก วันนี้เราจะมาถ่ายทอดสดจากสถานที่จริงให้ทุกคนได้ดูกันเลยครับ!”

เหล่าหม่าหยิบบัตรผ่านของตัวเองออกมาโบกไปมาให้ผู้ชมดู

…

“เชี่ย? เหล่าหม่าเป็นแขกรับเชิญพิเศษด้วยเหรอเนี่ย?”

“ได้ยินมาว่าการแข่งนี้ คนดูต้องมีคุณสมบัติสูงมากเลยนะ แต่เหล่าหม่าได้สิทธิ์ก็ไม่แปลกหรอก!”

“ไอ้เฒ่านี่ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ หมั่นไส้ชะมัด!”

“รีบเข้าไปเหอะ ผู้เข้าแข่งขันคนไหนก็คงตบเหล่าหม่าคว่ำได้สบายๆ ฉันเริ่มตั้งตารอการแข่งนี้แล้วสิ”

เหล่าหม่า: ???

นั่นเรียกว่าผู้เข้าแข่งขันธรรมดาๆ ที่ไหนกันเล่า?

…

“พี่เฉวียน รอเดี๋ยวครับ!”

เสียงตะโกนเรียกดังขึ้นจากด้านหลังของหลินเฉวียน

หลินเฉวียนหันกลับไป ก็เห็นชายร่างอ้วนวิ่งกระหืดกระหอบตรงมาหาเขา การเปิดโต๊ะพนันเมื่อครู่ อีกฝ่ายก็ได้เงินไปไม่ใช่น้อยๆ เลย

“มาครับพี่เฉวียน ขอบาร์โค้ดรับเงินหน่อย ผมจะโอนส่วนแบ่งสามส่วนให้พี่ครับ!” ชายอ้วนเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“ดูท่า นายจะรู้จักฉันแล้วสินะ?” หลินเฉวียนพยักหน้า เงินก้อนนี้เป็นส่วนของเขาอยู่แล้ว เขาจึงหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องออกมารับเงินโอนจากอีกฝ่าย

“เมื่อกี้ได้ยินแฟนคลับพี่คุยกัน ผมก็เลยลองค้นดูครับ”

“มีผู้ติดตามแค่เก้าหมื่นสาม แต่มีคนดูสดตั้งเกือบห้าหมื่นคน ต้องพี่ยกนิ้วให้พี่เลยจริงๆ! ถ้าเป็นคนอื่น ไม่มีทางทำแบบนี้ได้แน่ๆ ครับ”

ชายร่างอ้วนตอบตามความจริง ก่อนจะมองหลินเฉวียนแล้วพูดต่อว่า

“ผมชื่อโอวหยางเซินหมิง เป็นตัวแทนจากสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเมืองซีอู๋ครับ”

“นายก็เป็นผู้เข้าแข่งขันเหมือนกันเหรอ?”