บทที่ 69 รอบชิงชนะเลิศ ก็แค่ประเมินของที่เปิดได้พวกนี้เนี่ยนะ!

แสงสีทองสว่างวาบขึ้นคราหนึ่ง ก่อนที่ไข่สีทองอร่ามตาจะปรากฏสู่สายตาทุกคนในสนาม

กรรมการที่อยู่ข้างๆ รีบถือเครื่องตรวจวัดรุดหน้าเข้ามาสแกนดูทันที แล้วดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

“รีบๆ ลงทะเบียนสิครับ!” หลินเฉวียนเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ พวกบ้านนอกไม่เคยเห็นโลกกว้างเอ๊ย

[หลินเฉวียน: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ A หนึ่งฟอง]

ไข่สัตว์อสูรระดับ A!

ทั่วทั้งสนามส่งเสียงฮือฮาดังระงมขึ้นทันควัน ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าของที่หลินเฉวียนผ่าออกมานั้นจะเป็นถึงไข่สัตว์อสูรระดับ A

ต้องรู้ก่อนว่า ไข่สัตว์อสูรระดับ A นั้นหายากยิ่งยวด ไม่ต้องพูดถึงการผ่าหาจากไข่หินที่มีโอกาสเปิดเจอได้ยากเย็นแสนเข็ญกว่าเป็นไหนๆ เลย

แม้แต่ทางสมาคมเองก็ยังคาดไม่ถึงว่า ไข่หินที่พวกเขาประเมินไว้ว่ามีระดับ B หรือต่ำกว่านั้น กลับผ่าออกมาได้ไข่สัตว์อสูรระดับ A เสียอย่างนั้น

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิงก็สบตากัน ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา ดูเหมือนทั้งคู่จะคาดเดาตอนจบแบบนี้ไว้แต่แรกแล้ว

ในด้านการดูหินเสี่ยงทายไข่ พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินเฉวียนเลยจริงๆ ทำได้เพียงตกเป็นบันไดรองมือรองเท้าให้อีกฝ่ายเหยียบย่ำ โดยไม่มีความหวังที่จะชนะแม้แต่น้อย

ทว่าจุดแข็งของพวกเขาคือการประเมินสัตว์อสูร ไม่ใช่ตรงนี้สักหน่อย

ซือหม่าถูจึงหยิบไข่หินขึ้นมาหนึ่งฟองแล้วลงมือผ่าเช่นกัน

[ซือหม่าถู: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ B หนึ่งฟอง]

เขาหันไปมองหลินเฉวียนด้วยสายตาที่เปี่ยมจิตวิญญาณการต่อสู้ “ฮึ! นี่มันก็แค่การประเมินรอบแรกเท่านั้นแหละ รอบหลังจากนี้ต่างหากที่จะตัดสินผลแพ้ชนะตัวจริง!”

“อ่า ถูกๆๆ นายพูดถูกทุกอย่างเลย!” หลินเฉวียนเอ่ยคล้อยตามด้วยรอยยิ้มแป้น

ซือหม่าถู: “…”

คำพูดของอีกฝ่ายฟังดูเหมือนจะเออออเห็นชอบด้วยก็จริง แต่ทำไมพอเข้าหูแล้วกลับรู้สึกเหมือนกำลังโดนถากถางยังไงชอบกล?

คิดไปเองหรือเปล่านะ?

อีกด้านหนึ่ง หลี่ย่งเฉิงเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า ผ่าไข่สัตว์อสูรฟองที่สามออกมา ซึ่งข้างในเป็นไข่สัตว์อสูรระดับ C

นอกจากพวกเขาแล้ว ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็ยังคงลังเลงกๆ เงิ่นๆ อยู่ตรงนั้น!

สิ่งที่ทำให้หลินเฉวียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ โอวหยางเซินหมิงที่เดินเข้ามาพร้อมกันกับเขา ก็หยิบไข่หินขึ้นมาฟองหนึ่งเช่นกัน แถมข้างในยังมีไข่สัตว์อสูรอยู่จริงๆ เสียด้วย

ดูท่าแล้ว เจ้าอ้วนคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันแฮะ!

สมกับที่เป็นเพื่อนร่วมแช่อ่างเดียวกันคืนนี้จริงๆ!

ไม่นานหลังจากนั้น ผู้เข้าแข่งขันประเมินสัตว์อสูรอีกสองคนก็เลือกไข่หินที่มีไข่สัตว์อสูรได้สำเร็จ ส่วนที่เหลืออีกห้าคนตกรอบทั้งหมด

รวมแล้วมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหกคนที่ผ่านการทดสอบสามตาแรกของรอบที่หนึ่งไปได้

“ท่านผู้ชมทุกท่านคะ การแข่งขันรอบที่หนึ่งของเราได้สิ้นสุดลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหกท่านที่ผ่านเข้าสู่การทดสอบในรอบที่สองค่ะ”

“ซึ่งได้แก่ หลินเฉวียน, ซือหม่าถู, หลี่ย่งเฉิง, โอวหยางเซินหมิง, หวังเฉียง และเซี่ยเทียนเฟิงค่ะ!”

“ขอเสียงปรบมือแสดงความยินดีให้พวกเขากันหน่อยค่ะ!”

จากนั้น เสียงปรบมือดังกึกก้องก็ดังกระหึ่มขึ้นทั่วทั้งสนาม

บนลานประลอง เจ้าหน้าที่หลายคนเริ่มทยอยเข้ามาขนหินเสี่ยงทายที่ยังไม่ได้ผ่าทั้งหมดออกไป พร้อมกับนำเอาไข่สัตว์อสูรเหล่านั้นมาวางเรียงไว้ตรงกึ่งกลางลาน

“รอบที่สี่ ซึ่งก็คือรอบชิงชนะเลิศในวันนี้ของพวกเรา”

“ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะต้องลงสนามไปประเมินไข่สัตว์อสูรทั้ง 35 ฟองที่เพิ่งผ่าออกมาเมื่อสักครู่นี้ค่ะ”

“โดยจะต้องตอบสายพันธุ์ของไข่สัตว์อสูร มีการกลายพันธุ์หรือไม่ และระบุธาตุพลังของมัน”

“หากตอบหมวดหมู่สายพันธุ์ใหญ่ถูกต้องจะได้หนึ่งคะแนน ตอบสายพันธุ์เฉพาะเจาะจงถูกต้องจะได้สองคะแนน ส่วนข้ออื่นๆ จะได้ข้อละหนึ่งคะแนนค่ะ”

“แต่ก่อนหน้านั้น ท่านรองประธานทั้งสามท่านจะลงมาทำการประเมินด้วยตัวเองก่อน แล้วนำผลลัพธ์มาเปรียบเทียบกับคำตอบของทุกท่าน หากมีผลที่ไม่ตรงกัน เราจะฟักไข่ฟองนั้นออกมาดูสดๆ ตรงนี้ทันทีค่ะ”

“นอกจากนี้ สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรของเรายังมีศูนย์เพาะพันธุ์มืออาชีพที่สุด ทุกท่านจึงไม่ต้องกังวลว่าสัตว์อสูรที่ฟักออกมาจะมีสภาพความเป็นอยู่ไม่ดีเลยนะคะ!”

พิธีกรสาวเหยาเหยาเอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงสดใสขี้เล่น

เมื่อได้ยินกฎเกณฑ์นี้ ผู้ชมจำนวนมากต่างก็พากันพยักหน้าเห็นพ้อง

ไข่สัตว์อสูรที่เพิ่งผ่าออกมาสดๆ ร้อนๆ จากไข่หินแบบนี้ ย่อมไม่มีทางเล่นตุกติกโกงกันได้อย่างแน่นอน

เพราะก่อนที่ไข่หินจะถูกผ่าออก แม้แต่สมาคมควบคุมสัตว์อสูรก็ทำได้แค่คาดเดาระดับขั้นของสัตว์อสูรที่อาจจะมีอยู่ข้างในคร่าวๆ เท่านั้น เรื่องสายพันธุ์อะไรเทือกนั้นแทบจะดูไม่ออกเลย

สิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือการแข่งขันที่ยุติธรรมเช่นนี้แหละ

พวกหลินเฉวียนย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ อยู่แล้ว

ไม่นาน รองประธานสมาคมทั้งสามท่านก็เดินลงมาที่ลาน หลินเฉวียนสังเกตเห็นว่าอาจารย์ฟู่ก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

ความเร็วในการประเมินของพวกเขาจัดว่าเร็วมาก หากเป็นระดับ C หรือระดับ B ใช้เวลาราวๆ ยี่สิบวินาทีก็สามารถระบุสายพันธุ์และลงทะเบียนได้แล้ว

สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาต้องขมวดคิ้วอยู่นานสองนานก็คือไข่สัตว์อสูรระดับ A ฟองนั้น พวกเขาพินิจดูอยู่นานมากจนยากจะตัดสินใจได้เด็ดขาด ในที่สุดจึงระบุสายพันธุ์และธาตุพลังที่ดูใกล้เคียงที่สุดลงไป

พอได้ยินเนื้อหาการทดสอบ หลินเฉวียนก็ลิงโลดในใจขึ้นมาทันที

ตรงนี้มีสัตว์อสูรระดับ B ตั้งสิบกว่าฟอง หากฟักออกมาทั้งหมด เขาก็มีโอกาสสุ่มพลังพรสวรรค์ได้ถึงสิบกว่าอย่างเลยไม่ใช่หรือไง?

จู่ๆ เขาก็เกิดความคิดแวบขึ้นมาว่า อยากจะแกล้งตอบผิดให้หมดเพื่อจะได้ฟักไข่ออกมาดูทุกฟองเลยดีไหมนะ

แต่พอลองคิดดูอีกที หากตนติดหนึ่งในสามอันดับแรกแล้วได้ไปต่อที่เขตเจียงหนาน หรือกระทั่งไปแข่งรอบชิงชนะเลิศที่เมืองหลวง ถึงตอนนั้นก็น่าจะได้เจอสัตว์อสูรอีกเพียบ พรสวรรค์ย่อมกอบโกยได้ง่ายๆ สบายมืออยู่แล้ว

ตอนนี้จะมาเสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่ายไม่ได้

งั้นก็สร้างความตกตะลึงเล็กๆ น้อยๆ ให้ผู้ชมพวกนี้ดูหน่อยก็แล้วกัน!

หลังจากรองประธานทั้งสามท่านตรวจตราเสร็จสิ้น พิธีกรสาวก็ได้กระดาษคำตอบสุดท้ายมาไว้ในมือ

“เอาล่ะค่ะ ท่านรองประธานสมาคมทั้งสามท่านได้ตรวจสอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ข้อมูลโดยละเอียดของไข่สัตว์อสูรทั้งหมดอยู่ในมือของฉันแล้วค่ะ”

“ต่อไปนี้ฉันขอประกาศว่า การแข่งขันรอบที่สี่รอบชิงชนะเลิศ เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกท่านลงสนามไปทำการประเมินได้เลยค่ะ”

ผู้เข้าแข่งขันทั้งหกคนรีบก้าวลงสู่สนามทันทีในแวบแรก ต่างคนต่างเลือกไข่สัตว์อสูรหนึ่งฟองแล้วเริ่มพินิจพิจารณา

ไข่สัตว์อสูรแต่ละฟองล้วนมีหมายเลขกำกับอยู่ หลินเฉวียนเดินตรงไปยังไข่สัตว์อสูรหมายเลขหนึ่งทันทีแล้วเริ่มสังเกตดู

หลังจากแสร้งทำเป็นมองอย่างละเอียดอยู่ราวๆ สามถึงห้าวินาที เขาก็หยิบแท็บเล็ตเฉพาะสำหรับการแข่งขันขึ้นมาแล้วเริ่มพิมพ์ผลวิเคราะห์ข้อมูลของไข่สัตว์อสูรหมายเลขหนึ่งลงไป

[สัตว์อสูรระดับ C หมาป่าจันทราสีเงิน ไม่กลายพันธุ์ ธาตุมืด]

หมายเลข 2… หมายเลข 3…

ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกำลังวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน ผู้ชมทุกคนก็พลันสังเกตเห็นว่า มีผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งที่มีความเร็วในการประเมิน พอๆ กับสามรองประธานสมาคมเมื่อครู่นี้เลยทีเดียว

ในเวลาเดียวกันนั้น ที่นั่งกรรมการ ประธานหลี่และบรรดารองประธานที่อยู่ด้านหลังเขา ต่างก็เผยแววตาประหลาดใจออกมา

หนึ่งในนั้นเป็นชายชราผมขาวโพลน เขาหยิบแท็บเล็ตหลักขึ้นมา ซึ่งบนหน้าจอกำลังแสดงคำตอบที่ผู้เข้าแข่งขันทั้งหกคนด้านล่างกรอกเข้ามา

“ตอนนี้ ความเร็วของหลินเฉวียนแทบจะไม่ต่างจากความเร็วในการประเมินของพวกเราเลย และที่สำคัญ… ถูกต้องทั้งหมด!”

“เจ้าเด็กนี่ มีของอยู่จริงๆ แฮะ ดูท่าสายตาของรองประธานฟู่จะไม่เลวเลย”

“เหวินชาง ตอนนั้นนายยอมปล่อยให้เด็กคนนี้จากไปได้ยังไงกันเนี่ย?” ประธานหลี่หันกลับมาถามด้วยน้ำเสียงสงสัยเล็กน้อย

“ท่านประธาน คิดว่าผมไม่อารมณ์เสียหรือไงล่ะ? แต่เจ้าเด็กนี่มันดื้อหัวรั้นอย่างกับลา แถมที่บ้านเขายังเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีก ผมก็ทำได้แค่ยอมปล่อยให้เขากลับไปนั่นแหละ” ฟู่เหวินชางเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์

“แต่ว่า พวกเราควรจะดีใจนะที่เขาเป็นคนของเมืองหนานเจียงเรา!”

มุมปากของประธานหลี่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ให้หลินเฉวียนเป็นตัวแทนของเมืองหนานเจียง ไปสร้างความตกตะลึงเล็กๆ น้อยๆ ให้พวกผู้เข้าแข่งขันจากที่อื่นได้เห็นเสียหน่อยเถอะ