บทที่ 68 ทุกท่านครับ ง่ายจนผมชักจะง่วงแล้วเนี่ย!

หลินเฉวียนถือไข่หินกลับมาที่โต๊ะของตัวเอง เขาไม่แม้แต่จะหยิบเครื่องมือตัดหินอันประณีตบนพื้น ทว่ากลับยื่นมือออกไปคว้าค้อนขึ้นมาด้ามหนึ่ง

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงจนตาค้างของทุกคน เขาเหวี่ยงค้อนทุบลงไปบนไข่หินตรงๆ ทันที

“เจ้าหนุ่มนั่นจะทำอะไรน่ะ? มีใครเขาผ่าไข่กันแบบนั้นบ้าง?”

“ไม่ใช่ว่าเขากำลังยอมแพ้ทิ้งขว้างหรอกนะ ถ้าข้างในมีของดีแล้วโดนทำลายแบบนั้นไม่เสียดายแย่เหรอ ใครเขาผ่าไข่กันอย่างนี้?”

“พวกนายจะไปรู้อะไร! นี่มันวิธีเปิดไข่ประจำตัวของพี่เฉวียนต่างหาก มันคือความมั่นใจ ทุบเปรี้ยงเดียวรู้ผล เข้าใจไหม?”

“เหอะ ฉันว่าก็แค่ฟลุก ความรู้ดีๆ ไม่เรียน ดันเรียนแต่ลีลาเก๊กท่าเป็นชุดๆ”

หลินเฉวียนไม่รู้หรอกว่าผู้ชมในช่องถ่ายทอดสดหลักกำลังคิดอะไรกันอยู่ แต่ถ้าเขารู้เข้า ก็คงทำได้แค่เหยียดยิ้มเยาะเย้ย

ยอมแพ้งั้นเหรอ? รู้จักคำว่าสอบแบบเปิดตำราไหม?

ขนาดเปิดตำราสอบยังไม่มั่นใจอีก งั้นก็อย่าเรียนมันเลย แนะนำให้ฉีกหนังสือทิ้งไปซะเถอะ

ไม่นานนัก หลังจากหลินเฉวียนหวดค้อนลงไปไม่กี่ที ไข่สัตว์อสูรฟองหนึ่งก็กลิ้งหลุดออกมา เจ้าหน้าที่รีบเข้ามาลงทะเบียนอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมาคะแนนของหลินเฉวียนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

[หลินเฉวียน: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ B หนึ่งฟอง]

ชื่อของเขาแซงขึ้นไปอยู่อันดับเหนือกว่าซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิงในทันที

เมื่อเห็นภาพนี้ ซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิงก็เบิกตากว้าง สีหน้าพลันบูดเบี้ยวขณะมองไปยังหลินเฉวียนที่อยู่ไกลออกไป ไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กนี่จะมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ

ถ้าเช่นนั้น ในรอบต่อไปพวกเขาก็ประมาทไม่ได้แล้ว

“สวรรค์ เขาทุบได้ไข่สัตว์อสูรจริงๆ แถมยังเป็นระดับ B อีก แบบนี้ก็เหนือกว่าสองอัจฉริยะจากมหาวิทยาลัยชื่อดังนั่นแล้วน่ะสิ?”

“คนเราดูแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ ไม่นึกเลยว่าเจ้าหนุ่มนี่จะเป็นม้ามืดที่ซ่อนตัวอยู่ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยล่ะ?”

“สองวันนี้เขาติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมในแอปอินฝูบ่อยจะตาย พวกนายไม่เคยสังเกตกันบ้างเลยเหรอ?”

“อะไรนะ? แอปอินฝูเหรอ? ใช่แอปที่พวกวัยรุ่นชอบเล่นกันเยอะๆ นั่นไหม?”

“ไม่รู้เลยขอถามหน่อย ในแอปอินฝูมันมีแต่น้องสาวขาสวยเต้นสายย่อไม่ใช่เหรอ? มีคลิปแบบอื่นด้วยเรอะ?”

ผู้ชมต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า ไม่คิดว่าเจ้าหนุ่มที่แทบไม่มีชื่อเสียงในวงการประเมินสัตว์อสูรคนนี้จะทะยานขึ้นมาคว้าอันดับหนึ่งได้

แต่นี่ก็เป็นเพียงแค่รอบแรกเท่านั้น หนทางยังอีกยาวไกล

สิ่งที่ทำให้หลินเฉวียนประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ ภายในเวลาที่กำหนด ผู้เข้าแข่งขันทุกคนในรอบแรกกลับหาไข่หินที่มีไข่สัตว์อสูรเจอได้ทั้งหมด

ก็นะ ผู้เชี่ยวชาญการประเมินสัตว์อสูรชั้นยอด มักจะเป็นเซียนพนันหินตัวฉกาจด้วยกันทั้งนั้น

ตอนนี้หลินเฉวียนเข้าใจแล้วว่าทำไมรอบแรกของการแข่งขันประเมินสัตว์อสูร ถึงต้องเป็นการประเมินไข่หิน

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ ไข่หินที่มีไข่สัตว์อสูรอยู่จริงก็จะเหลือเพียงสิบแปดฟองเท่านั้น

หากในรอบที่สอง ผู้เข้าแข่งขันทุกคนยังหาเจอได้หมด รอบที่สามก็จะไม่มีใครผ่านเข้ารอบได้เลย

เขาต้องเหลือไข่ฟองที่ดูยากที่สุดเอาไว้ เพื่อให้คนอื่นหาไม่เจอ

เมื่อถึงเวลาแข่งขันรอบที่สอง ผู้เข้าแข่งขันทุกคนก็เดินลงสู่สนามอีกครั้ง

หลินเฉวียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขามุ่งตรงไปยังไข่หินฟองที่ดูง่ายที่สุดในบรรดาไข่ที่เหลืออยู่ทันที การแย่งชิงฟองที่ดูง่ายที่สุดไป จะทำให้คนอื่นหาไม่เจอ

ซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิงเองก็พุ่งตรงไปยังเป้าหมายของตัวเองเช่นกัน

หลังจากจบรอบแรก แม้จะไม่สามารถเลือกไข่หินฟองต่อไปได้ทันที แต่ก็อนุญาตให้ยืนสำรวจไข่หินฟองอื่นได้ นี่จึงเป็นข้อได้เปรียบของคนที่ทำเสร็จก่อน

ไม่นานนัก ทั้งสามคนก็นำไข่หินกลับมาวางบนโต๊ะและเริ่มผ่าไข่อีกครั้ง

[ซือหม่าถู: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ B หนึ่งฟอง]

[หลี่ย่งเฉิง: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ B หนึ่งฟอง]

[หลินเฉวียน: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ B หนึ่งฟอง]

“ฮือฮา---”

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในสนามหรือผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด ต่างก็ส่งเสียงอื้ออึงด้วยความตื่นตะลึง

ฝีมือของทั้งสามคนนี้ทิ้งห่างคนอื่นจนเกิดช่องว่างอย่างเห็นได้ชัด

“ดูท่าแล้ว สถานการณ์การแข่งรอบนี้น่าจะตัดสินท็อปสามได้แล้วมั้ง!”

“ก็ไม่แน่หรอกนะ นี่มันแค่การประเมินไข่ ยังไงก็ต่างจากการประเมินสัตว์อสูรอยู่บ้าง บางคนที่ประเมินสัตว์อสูรเก่ง อาจจะไม่ได้เก่งเรื่องประเมินไข่ก็ได้”

เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที เม็ดเหงื่อเย็นเยียบเริ่มผุดซึมบนใบหน้าของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ

เนิ่นนานทีเดียว กว่าจะมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งอุ้มไข่หินก้าวเดินกลับมาที่โต๊ะด้วยความมั่นใจ

จากนั้นจึงเริ่มผ่าไข่ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้อง

ผลปรากฏว่าไข่หินถูกตัดจนเล็กลงเรื่อยๆ กระทั่งผ่าจนหมดก้อน ก็ยังไม่มีไข่สัตว์อสูรโผล่ออกมาแม้แต่ฟองเดียว

ชายวัยกลางคนมองดูเศษเปลือกหินด้วยแววตาเลื่อนลอย ก่อนจะปาเครื่องมือตัดหินในมือลงพื้นด้วยความโมโห

“พวกคุณตั้งกฎบ้าบออะไรกันเนี่ย? แข่งประเมินสัตว์อสูรแต่ไม่ให้ประเมินสัตว์อสูร ดันให้มาประเมินหิน คิดว่าพวกเราเป็นพวกผีพนันหินหรือยังไง? ข้าไม่เอาด้วยแล้วโว้ย!”

พูดจบ ชายวัยกลางคนก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันอ้างว้างเดียวดาย

“ว่าแต่ฉันก็สงสัยเหมือนกันนะ ทำไมแข่งประเมินสัตว์อสูรต้องมาประเมินไข่หินด้วย?”

“ดูเหมือนว่าจะเป็นข้อกำหนดใหม่ที่สำนักงานใหญ่สหพันธ์ผู้ฝึกสัตว์อสูรเพิ่งเพิ่มเข้ามาในปีนี้นะ! ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร?”

“คงกะจะปั้นยอดมนุษย์รอบด้านขึ้นมาล่ะมั้ง! ไม่แน่เดี๋ยวคงมีจัดศึกประลองสัตว์อสูรระหว่างปรมาจารย์ประเมินสัตว์อสูรอีกรอบแน่ๆ”

คำบ่นของชายวัยกลางคนไม่ได้ทำให้สถานการณ์ในสนามเปลี่ยนแปลงไป ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือยังคงตั้งหน้าตั้งตาเลือกกันต่อไป

ไม่นาน ชายอีกคนก็ถือไข่หินมาที่โต๊ะอย่างมั่นอกมั่นใจแล้วเริ่มตัด

เขามั่นใจมากว่าข้างในต้องมีของดีแน่ ส่วนจะเป็นอะไรนั้น เขาเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร

“เปิด!” เขาเริ่มผ่าไข่ทันที

แสงสีทองวาบผ่านตา

ข่าวดี: ผ่าเจอของแล้ว!

ข่าวร้าย: มันไม่ใช่ไข่สัตว์อสูร!

“ทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้!” ชายคนนั้นทุบกำปั้นลงบนโต๊ะด้วยความโกรธแค้น

หลังจากนั้น ก็มีคนผ่าพลาดติดต่อกันเรื่อยๆ แน่นอนว่ามีคนที่ผ่าได้เช่นกัน

ในที่สุด มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 11 คนที่ผ่านรอบที่สองไปได้ และตกรอบไป 7 คน

ในขณะเดียวกัน นั่นก็หมายความว่าจะมีผู้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้มากที่สุดเพียง 7 คนเท่านั้น

หลินเฉวียนมองไปในสนาม และพบว่าซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิงที่อยู่อีกฝั่งกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่แทบจะฆ่าคนได้

อะไรกัน มีความแค้นฝังลึกอะไรขนาดนั้นถึงต้องมองกันขนาดนี้

หลินเฉวียนกระซิบใส่กล้องสตรีมสดของตัวเองเบาๆ “ทุกคนครับ รอบสามกำลังจะจบแล้ว มันง่ายจนผมเริ่มง่วงแล้วเนี่ย เข้าใจฟีลปะ?”

…

“เรื่องขิงขอยกให้พี่เฉวียนคนเดียวเลย!”

“เต็ม 10 ให้พี่เฉวียน 8.4 พอ เพราะพี่มีอีก 1.6 ไว้ขิง!”

“999: โคตรเฉียบ!”

“ขอโทษทีนะ พี่เฉวียนคนดีย์ของเรามาตบเด็ก ใครไม่อยากโดนยำก็หลบไป๊!”

“ฉันเห็นแววพี่เฉวียนมาตั้งแต่เด็กแล้วว่าโตไปต้องได้ดี!”

…

การแข่งขันรอบที่สามเริ่มต้นขึ้น

ปรมาจารย์ประเมินสัตว์อสูรทั้งสิบเอ็ดคนเดินเข้าสู่สนาม

เช่นเดียวกับพวกซือหม่าถู ทันทีที่หลินเฉวียนลงไป เขาก็หยิบไข่สัตว์อสูรฟองหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ แล้วเริ่มทุบเปิดอย่างป่าเถื่อนทันที

ตอนฟองแรก ทุกคนคิดว่าวิธีเปิดไข่ของเขาคือเรื่องไร้สาระ

พอฟองที่สอง ทุกคนเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่ควรเปิดแบบนั้น ใจเย็นๆ หน่อยจะดีกว่า

แต่พอมาถึงฟองที่สาม ทัศนคติของทุกคนก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

“วิธีเปิดไข่แบบนี้นี่แหละเรียบง่ายและสะใจดี อยากมีฝีมือแบบนี้บ้างจัง”

“ขอโทษที ตัวตลกคือฉันเอง นึกว่าเขาพึ่งดวง ที่ไหนได้เขาสอบผ่านด้วยฝีมือล้วนๆ”

“ทุกคน นิยายเรื่องเทพทรราชอหังการหยุดอัปอีกแล้วเว้ย!”

…

ค้อนฟาดลงไปเปรี้ยงเดียว ไข่หินใต้ค้อนของหลินเฉวียนก็เปล่งประกายแสงเจิดจ้าบาดตา สว่างวาบจนทำให้ทั่วทั้งสนามประลองสว่างโร่ขึ้นมาทันตาเห็น

แสงสีทองระดับตำนาน!

“นั่น… นั่นมัน?”

ท่านประธานผุดลุกขึ้นจากที่นั่งทันที จ้องมองไปยังทิศทางของหลินเฉวียนด้วยความตกตะลึงสุดขีด