ตอนที่ 67
บทที่ 67 การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
อยากกินตี๋น้อย · 7,147 ตัวอักษร
"เลิกมองได้แล้ว รีบกินให้เสร็จแล้วไปแข่ง รีบแข่งให้เสร็จจะได้รีบจบเรื่อง!" หลินเฉวียนโกยข้าวเข้าปากไปสองคำ ก่อนจะหันกลับไป ทอดสายตามองแผ่นหลังทั้งสองร่างนั้นอีกรอบ
เปิดหูเปิดตาชะมัด!
สาวสวยทรงเสน่ห์บวกกับสาวน้อยโลลิ!
โดยเฉพาะเรียวขายาวคู่นั้นของสาวทรงเสน่ห์ จุ๊ๆๆ~
ขณะที่หลินเฉวียนกำลังทอดถอนใจชื่นชม จู่ๆ หญิงสาวทรงเสน่ห์ที่สวมแว่นตากันแดดก็หันกลับมา สบสายตากับหลินเฉวียนเข้าพอดี
มุมปากที่ยกยิ้มของหลินเฉวียนหุบลงในพริบตา ปรับสีหน้ากลายเป็นสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรมทันที
หญิงสาวหันกลับไป ริมฝีปากสีแดงเพลิงยกขึ้นเล็กน้อย
"เฮ้อ อิ่มแล้ว! ไปกันเถอะ ไปแข่งกัน แข่งเสร็จเดี๋ยวป๋าอ้วนคนนี้จะพานายไปเปิดหูเปิดตาหาความสุขเอง!" เจ้าอ้วนตบพุงพลางเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา
ดูเหมือนว่าความเร่าร้อนบางอย่างจะถูกสาวสวยทรงเสน่ห์คนเมื่อกี้จุดประกายขึ้นมาเสียแล้ว
"แค่กๆ ไปหาความสุขแบบไหนกันล่ะ?"
"ก็พาไปหยั่งรู้เต๋าไงล่ะ!"
"หืม? หมายความว่าไง?"
"ก็พาไปศูนย์สปาและอาบอบนวดไง บริการครบวงจรตั้งแต่สระ นวด ไปจนถึงเป่าแห้ง ศาสตร์นวดเท้าก็นับเป็นเต๋าเหมือนกันนี่หว่า!"
"เช็ดเป็ด! ในเมื่อนายจะเลี้ยง งั้นฉันจะฝืนใจยอมรับไว้แล้วกัน!"
หลังผ่านการต่อสู้ทางความคิดอันยากลำบากยาวนานถึงศูนย์จุดศูนย์ศูนย์หนึ่งวินาที หลินเฉวียนก็ประกาศทันทีว่า ขอแค่นายเลี้ยง ทุกอย่างคุยกันได้
จากนั้นทั้งสองก็สบตากันแล้วหัวเราะเสียงแหลม "เคะๆๆ" ออกมาพร้อมกัน
ความรู้ใจกันนี้ช่างเหมือนกับเพื่อนเก่าที่คบกันมานานหลายปีไม่มีผิด
พวกเขาก็ไม่ได้อยากจะหาความเพลิดเพลินอะไรนักหรอก แค่ได้ยินมาว่าหมอนวดสาวสวยๆ มักมีภูมิหลังชีวิตที่น่าเวทนา
พ่อติดพนัน แม่ป่วยหนัก น้องชายยังเรียนอยู่ ส่วนตัวเธอก็แตกสลาย!
ในฐานะพลเมืองดีแห่งยุคใหม่ พวกเขาจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือด้วยความกระตือรือร้นได้อย่างไรกัน!
"ไปกันเถอะ! การแข่งขันใกล้จะเริ่มแล้ว!"
…
เวลาหกโมงเย็น การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
หลินเฉวียนสวมชุดการแข่งขันที่สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเทียนอันจัดเตรียมไว้ให้ แล้วเดินเข้าสู่สนามแข่งขันพร้อมกับโอวหยางเจ้าอ้วน
การแข่งขันใช้รูปแบบการถ่ายทอดสดออนไลน์สู่สายตาผู้ชมทั่วทั้งเครือข่าย พร้อมดึงยอดรับชมถ่ายทอดสดเป็นพิเศษในเขตหนานเจียง
รอบแรกเป็นรูปแบบการแสดงคัดเลือกรอบแรก ภายในห้องโถงแข่งขันของหอประเมินสัตว์อสูร มีแท่นจัดแสดงที่วางไข่ศิลาไว้หลายร้อยฟอง ขณะเดียวกันก็มีโต๊ะสำหรับวางไข่ศิลาตั้งอยู่สิบแปดตัว
ข้างโต๊ะมีอุปกรณ์ตัดและแกะกะเทาะเปลือกสำหรับนำไข่ศิลาออกมาวางเตรียมไว้
กติกาหลักคือ ผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบแปดคนจะเข้าไปในพื้นที่การแข่งขันกลางลานพร้อมกัน และต้องเลือกไข่ศิลาออกมาหนึ่งฟองภายในเวลาที่กำหนด
จากนั้นต้องลงมือแกะกะเทาะไข่ด้วยตัวเอง หากแกะออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบจะถือว่าทำการแสดงสำเร็จ
ใครก็ตามที่สามารถแกะได้ไข่สัตว์อสูรจะผ่านเข้าสู่รอบถัดไป
ทั้งสามรอบแรกล้วนเป็นการแกะกะเทาะไข่ทั้งหมด ใครที่ไม่สามารถแกะได้ไข่สัตว์อสูรจะถูกคัดออกทันที
จากกติกาการแข่งขัน หลินเฉวียนสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า ต้องแกะให้ได้ไข่สัตว์อสูรเท่านั้นถึงจะถูกรางวัล เช่นนั้นในบรรดาไข่ศิลาชุดนี้ของวันนี้ เกรงว่าจะมีไม่น้อยเลยที่แกะออกมาแล้วเป็นสิ่งอื่น
การแกะไข่ติดต่อกันสามรอบ เกรงว่าการแข่งขันเชิงโชว์ฝีมือในสามรอบแรกนี้ คงจะคัดคนออกไปได้กลุ่มใหญ่ทีเดียว
เพราะไข่สัตว์อสูรที่อยู่ในไข่ศิลาพวกนี้ ย่อมไม่มีทางมีจำนวนมากขนาดนั้นแน่นอน
ทันทีที่กติกานี้ถูกประกาศออกมา ผู้ชมในไลฟ์สดต่างพากันส่งข้อความรัวหน้าจอกันอย่างบ้าคลั่ง
"เรียบง่ายเด็ดขาด กติกาแบบนี้เจ๋งดีว่ะ"
"เวรเอ๊ย เลือกถูกสามรอบติด แถมต้องเป็นไข่สัตว์อสูรด้วยเนี่ยนะ? ถ้าเป็นฉันมาเลือก รอบแรกก็คงสู่ขิตแล้ว"
"กติกาแบบนี้เป็นการทดสอบครั้งใหญ่สำหรับนักประเมินสัตว์อสูรอย่างแน่นอน แต่ถ้าทำสำเร็จได้จริง ก็แสดงว่าคนที่ผ่านไม่ใช่แค่มีฝีมือแกร่ง แต่ยังโชคดีระดับเทพีแห่งโชคลาภมานอนข้างเตียงเลยล่ะ!"
"พี่เฉวียนสู้ๆ ทำไมพี่เฉวียนยังไม่เปิดไลฟ์อีกเนี่ย ฉันอยากดูมุมมองบุคคลที่หนึ่งของว่าที่แชมป์นะ"
ในเวลานี้ ประธานและรองประธานอีกหลายคนของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรต่างก็มาถึงกันครบแล้ว และนั่งประจำตำแหน่งในโซนกรรมการ
เหยาเหยา พิธีกรของการแข่งขันคัดเลือกตัวแทนสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งเมืองหนานเจียงในครั้งนี้ กำลังหันหน้าเข้าหากล้องเพื่ออธิบายกติกาให้ทุกคนฟัง
"หลังผ่านการประชันในสามรอบแรก หากมีผู้เข้าแข่งขันเหลือมากกว่าสี่คน จะเข้าสู่รอบตัดสินของเราในทันที การประลองในค่ำคืนนี้จะรวดเร็วกว่าครั้งก่อนๆ มากค่ะ
ขอเพียงผู้เข้าแข่งขันทำผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ก็จะถูกคัดออกจากการแข่งขันทันที นี่เป็นการทดสอบความสามารถในการรับแรงกดดันภายใต้สภาวะแวดล้อมเช่นนี้ของผู้เข้าแข่งขันเป็นอย่างยิ่ง
นอกจากนี้ เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้เข้าแข่งขันบางท่านที่ต้องการไลฟ์สด ทางเราได้จัดช่างกล้องมืออาชีพคอยตามถ่ายอย่างใกล้ชิด ท่านใดที่ต้องการสามารถแจ้งกรรมการที่อยู่ข้างกายได้โดยตรงเลยค่ะ
เอาละค่ะ ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว ดิฉันขอประกาศว่า การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรในค่ำคืนนี้ เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!"
ในตอนนี้เอง พิธีกรเหยาเหยาได้ประกาศเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
หลินเฉวียนจึงให้ช่างภาพถือโทรศัพท์มือถือของตนเพื่อเปิดไลฟ์สดแล้วหันกล้องมาที่เขา
"สวัสดีชาวเน็ตทุกคน การแข่งขันคืนนี้เริ่มขึ้นแล้ว ผมคงไม่มัวเสียเวลาคุยกับทุกคนมาก ขอตัวไปประเมินไข่ก่อนล่ะ" หลินเฉวียนยิ้มทักทายผู้ชมในห้องไลฟ์
จากนั้นเขาก็เดินจากโต๊ะของตนไปยังโซนไข่ศิลากลางลานประลอง
ทั้งลานแข่งขัน มีเพียงเขาคนเดียวที่เปิดห้องไลฟ์แยกมุมกล้องส่วนตัว
แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่เขารับปากแฟนคลับไว้ ถึงแม้จะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับมากนักก็ไม่เป็นไร
ในห้องไลฟ์หลักของสนามแข่งขัน กล้องกวาดผ่านตัวผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน ทำให้เห็นสีหน้าท่าทางของผู้เข้าแข่งขันเหล่านี้ได้อย่างชัดเจนบนหน้าจอ
บางคนมีสีหน้าราบเรียบ บางคนเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ บางคนก็ยิ้มรับสถานการณ์
เห็นได้ชัดว่าการทดสอบรอบแรกนี้ไม่ใช่ความท้าทายที่ยากเกินไปสำหรับพวกเขา
เมื่อกล้องถ่ายทอดสดกวาดผ่านซือหม่าถู ผู้ชมหญิงในห้องไลฟ์ต่างก็ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดด้วยความตื่นเต้น
"สามีฉันหล่อมาก!"
"ให้เวลาพวกเธอสามวินาที ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของหนุ่มน้อยคนนี้!"
"แม่จ๋า หนูมีความรักแล้ว ผู้เข้าแข่งขันชายคนนี้หล่อโคตรๆ เลย หล่อกว่าดาราตัวท็อปซะอีก!"
"ผู้เข้าแข่งขันหล่อขนาดนี้ ฉันต้องหาทางไปดักเจอให้ได้แล้วล่ะ ตอนนี้ฉันจะไปนั่งรอหน้าประตูสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเดี๋ยวนี้เลย"
บรรดาแฟนคลับสาวๆ ในห้องไลฟ์ต่างพากันแปลงร่างเป็นแฟนคลับสายคลั่งรักหน้าตา และปักใจเชื่อว่าซือหม่าถูจะต้องคว้าแชมป์ได้อย่างแน่นอน
พวกเธอก็เป็นแบบนี้ ใครหน้าตาดีก็เชียร์คนนั้น
ความหล่อคือความถูกต้อง!
จะเอาความสามารถไปทำไม? หล่ออย่างเดียวก็กินแทนข้าวได้แล้ว!
เมื่อการแข่งขันเริ่มต้นขึ้น หลินเฉวียนก็พุ่งเข้าไปกลางลานทันที และเริ่มกวาดตามองทั้งหมดรอบหนึ่งอย่างรวดเร็ว
เขาไม่ได้รีบร้อนหยิบไข่ศิลาที่มีไข่สัตว์อสูรออกมาทันที เพราะไม่เพียงแต่ต้องคำนึงถึงรอบแรกเท่านั้น แต่ยังต้องคิดถึงอีกสองรอบหลังจากนี้ด้วย
ในสถานการณ์ที่จำนวนไข่สัตว์อสูรมีไม่เพียงพอ แบบที่ดูแล้วแยกแยะยากมากๆ จำเป็นต้องเก็บเอาไว้ใช้ในรอบหลังๆ
เมื่อเขากวาดตามองครบหนึ่งรอบ ก็พบว่ามีคนอุ้มไข่ศิลากลับไปที่โต๊ะของตัวเองแล้วถึงสองคน
คนคนนั้นก็คือซือหม่าถูและหลี่ย่งเฉิง สองนักศึกษาจากสถาบันชั้นนำที่เลือกใช้วิธีการเล่นแบบไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม
พวกเขาเลือกที่จะผ่าเอาไข่สัตว์อสูรฟองแรกออกมาด้วยความเร็วสูงสุด
พวกเขาไม่สนใจว่าความยากในการเลือกหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร พวกเขาต้องการเพียงแค่ทำความเร็วให้เหนือกว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเท่านั้น
【ซือหม่าถู: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ C หนึ่งฟอง】
【หลี่ย่งเฉิง: ผ่าได้ไข่สัตว์อสูรระดับ C หนึ่งฟอง】
ทันทีที่เสียงประกาศผลสำเร็จของพวกเขาสองคนดังขึ้น ทั่วทั้งสนามก็พลันฮือฮาขึ้นมาทันที
"เชี่ยเอ๊ย? นี่น่ะเหรอพลังของเด็กสถาบันชั้นนำ?"
"เร็วขนาดนี้ ฉันชักสงสัยแล้วว่ามีเตี๊ยมกันภายในหรือเปล่า เพิ่งดูไปไม่กี่ฟองก็หยิบกลับมาแล้วฟองหนึ่งเนี่ยนะ"
"พวกเเกดูผู้เข้าแข่งขันหมายเลขสิบแปดนั่นสิ เดินดูกวาดไข่ศิลาทั่วทั้งลานไปรอบหนึ่ง ฟองหนึ่งดูแค่หนึ่งวินาที เขามาเล่นตลกเหรอ?"
"พวกนายไม่รู้จักเขาเหรอ? เขาคือนักประเมินหลินเฉวียนที่กำลังดังมากช่วงนี้นะ! อาจารย์หลินเฉวียนทำแบบนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเขาแน่นอน"
ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่จับจ้อง หลินเฉวียนอุ้มไข่ศิลาฟองสุดท้ายขึ้นมา แล้วเดินต้วมเตี้ยมกลับไปที่โต๊ะของตนอย่างไม่รีบร้อน
เขาตรวจดูจนครบหมดแล้ว ในบรรดาไข่ศิลาทั้งหมดหนึ่งร้อยหกสิบแปดฟองในลานแห่งนี้
มีไข่สัตว์อสูรอยู่เพียงแค่สามสิบหกฟองเท่านั้น!
เช่นนั้นก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่า จะต้องมีคนถูกคัดออกอย่างแน่นอน!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น