บทที่ 85 สิ่งมีชีวิตลี้ลับที่เข้ามาผูกมิตรด้วยตัวเอง

"จะเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?" หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงประหม่าเล็กน้อย

"ก็จะมีเรื่องประหลาดชวนขนลุกเกิดขึ้นน่ะสิครับ จริงๆ มันก็เหมือนกับที่พวกคุณเจอกันตอนนี้นั่นแหละ เพียงแต่ในยุคก่อนหน้านี้ความเจริญยังเข้าไม่ถึง มันเลยค่อยๆ กลายสภาพเป็นเรื่องเล่าขานในตำนานไป"

มุมปากของหลินเฉวียนผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทว่าหัวคิ้วยังคงขมวดมุ่น

ตามหลักแล้ว อสูรเขาวิญญาณไม่มีทางละทิ้งถิ่นอาศัยเดิมของตัวเองเพื่อบุกรุกเข้ามาในเขตแดนของมนุษย์เด็ดขาด

เช่นนั้นแล้วก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว… มันถูกบีบให้ต้องหนีออกจากถิ่นฐานของตนเอง

และสิ่งมีชีวิตที่จะบีบให้อสูรเขาวิญญาณระดับ A ต้องระเห็จออกจากถิ่นเดิมได้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นสัตว์อสูรที่มีสายเลือดสูงกว่ามันถึงสองขั้น

ประกอบกับที่แห่งนั้นคือเทือกเขาคุนหลุน

ในใจของหลินเฉวียนเริ่มปะติดปะต่อข้อสันนิษฐานได้รางๆ แล้ว

ดูท่าว่าการเดินทางไปบ้านของพี่สาวเจ้าของบัญชี 'คืนนี้สามีไม่อยู่บ้าน' คงเป็นเรื่องที่รอช้าไม่ได้เสียแล้ว

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง แล้วตอนนี้ฉันควรทำยังไงต่อดีคะ?"

หญิงสาวลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางมองไปยังอสูรเขาวิญญาณที่หลบซ่อนตัวอยู่ตรงมุมห้องด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ

"ให้เจ้าแมวจินเจี้ยนเฉิงของคุณเข้าไปทักทายมันก่อนครับ แล้วที่บ้านก็น่าจะมีพวกอาหารเปียกกระป๋องอยู่ใช่ไหม เอาออกมาให้มันกินสักหน่อย แสดงความเป็นมิตรให้มันเห็น"

'คืนนี้สามีไม่อยู่บ้าน' ทำตามที่หลินเฉวียนบอกทันที เธอเริ่มลงมือจัดการ

"เป่ยเป่ย ไปทักทายเพื่อนใหม่เร็วเข้า!"

จากนั้นเธอก็เดินไปเปิดตู้เก็บอาหารแมวที่อยู่ด้านข้าง หยิบอาหารกระป๋องออกมาหนึ่งกระป๋อง

เธอค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้จุดที่อสูรเขาวิญญาณซ่อนตัวอยู่ เปิดฝากระป๋องแล้ววางลงบนพื้น

ท่าทางเหมือนกำลังให้อาหารแมวจรจัดไม่มีผิด

กลิ่นหอมของอาหารกระป๋องลอยฟุ้งกระจายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว เจ้าอสูรเขาวิญญาณค่อยๆ โผล่เข้ามาใกล้ จมูกขยับฟุดฟิดดมกลิ่น จากนั้นก็พุ่งพรวดเข้าไปคว้าอาหารกระป๋องแล้วเผ่นแน่บกลับไปที่มุมห้องทันที

แล้วมันก็เริ่มก้มหน้าก้มตาเคี้ยวจั๊บๆ อย่างเอร็ดอร่อย

"มันกินจริงๆ ด้วยค่ะ!" ความหวาดกลัวในก้นบึ้งหัวใจของหญิงสาวมลายหายไปจนหมดสิ้น

สัตว์อสูรที่กินอาหารแมวกระป๋องเป็น จะมีอะไรน่ากลัวกันเล่า

…

"พี่เฉวียนโคตรเจ๋ง นึกไม่ถึงเลยว่าจะไม่มีเรื่องอะไรจริงๆ!"

"ดูเร็วเข้า เจ้าตัวเล็กนั่นก้มหน้ากินอาหารแมวกระป๋องจริงๆ ด้วย มองแบบนี้แล้วน่ารักชะมัด"

"นี่สินะพี่เฉวียนผู้รอบรู้ พอได้ยินเรื่องราวก็รู้ทันทีว่าเป็นสัตว์อสูรตัวไหน โคตรเทพ!"

…

"จิ๊ว~"

หลังจากสวาปามอาหารกระป๋องจนเกลี้ยง อสูรเขาวิญญาณก็ยกอุ้งเท้าขึ้นมาเลีย ความกระวนกระวายที่มีต่อหญิงสาวมลายหายไปจนสิ้น

จิตใจที่ทั้งอยากผูกมิตรทั้งกระวนกระวายหวาดกลัว ถูกหญิงสาวละลายลงด้วยความอบอุ่นจนหมดแล้ว

"เอาล่ะ ตอนนี้ในสายตามัน พวกคุณกลายเป็นเพื่อนแล้วครับ มันไม่ทำร้ายพวกคุณแน่นอน เปิดไฟแล้วให้มันเผยร่างจริงได้เลย"

แป๊ก--

ทันทีที่แสงไฟสว่างวาบ ร่างของอสูรเขาวิญญาณก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

การพรางตัวของมันมีผลหลอกสายตาแค่ในความมืดเท่านั้น

หญิงสาวกวาดสายตามองสำรวจอสูรเขาวิญญาณ

อีกฝ่ายก็เอียงคอไปมา จ้องมองเธออยู่เช่นกัน

เมื่อสายตาประสานกัน อสูรเขาวิญญาณสัมผัสได้ถึงความปรารถนาดีของหญิงสาว มันจึงค่อยๆ คลานเข้ามาหาตรงหน้าเธอ แล้วเอาหัวคลอเคลียถูไถที่ท่อนขาของเธอเบาๆ

"ฉันลูบตัวมันได้ไหมคะ?"

เมื่อเห็นท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของมัน ความรู้สึกเอ็นดูก็เอ่อล้นขึ้นมาในหัวใจของหญิงสาว

"ได้แน่นอนครับ!"

เมื่อได้ยินคำตอบยืนยันจากหลินเฉวียน หญิงสาวก็ย่อตัวลงแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวของอสูรเขาวิญญาณเบาๆ

"ที่แท้ร่างจริงของมันเป็นแบบนี้เอง ดูเหมือนจะมีตัวตนจริงๆ แต่พอแตะแล้วรู้สึกเหมือนเป็นกลุ่มไอพลังงานที่หนาแน่นมากๆ เลยค่ะ"

เมื่อสัมผัสได้ถึงการลูบไล้ของหญิงสาว เจ้าอสูรเขาวิญญาณก็เงยหน้าขึ้นส่งเสียงร้องเบาๆ ก่อนจะเอาหัวถูไถต่อไปอย่างออดอ้อน ดูท่าทางจะมีความสุขมากทีเดียว

…

"ว้าว รู้สึกเหมือนเธอจะสยบมันได้แล้วแฮะ"

"สัตว์อสูรตัวนี้หายากมากเลยนะเนี่ย ถ้าเอามาศึกษาดีๆ ไม่แน่อาจจะเพาะพันธุ์ได้อีกเพียบเลย"

"พี่เฉวียนโคตรเจ๋ง คราวหน้าถ้าฉันไปจับสัตว์อสูรในป่า จะมาขอต่อสายวิดีโอกับพี่เฉวียนมั่ง"

…

"กิ๊ว~"

อสูรเขาวิญญาณส่งเสียงร้องเบาๆ ให้หญิงสาว จากนั้นก็วิ่งพรวดออกไปทันที

"อ๊ะ มันวิ่งหนีไปแล้ว!"

หญิงสาวที่ตอนแรกอยากให้อีกฝ่ายรีบๆ ไปให้พ้น กลับรู้สึกใจหายวูบขึ้นมา ราวกับทำของล้ำค่าบางอย่างหล่นหาย

"ยังไงมันก็เป็นสัตว์อสูรป่านี่ครับ แต่ผมเดาว่า พรุ่งนี้มันคงกลับมาหาคุณอีก พออยู่ด้วยกันนานเข้า คุณอาจจะรั้งมันไว้ที่บ้านได้เลยก็ได้" หลินเฉวียนเอ่ยปลอบ

"จริงเหรอคะ? ขอบคุณมากนะคะพี่เฉวียน ถ้าไม่ได้พี่เฉวียน คืนนี้ฉันคงไม่กล้านอนแน่ๆ เลย"

"ยินดีครับ ไว้เดี๋ยวเราทักแชตส่วนตัวคุยเรื่องข้อควรระวังของสัตว์อสูรตัวนี้กันต่อ"

"ได้ค่ะพี่เฉวียน งั้นฉันไม่รบกวนเวลาพี่แล้วนะคะ บ๊ายบายค่ะ" พูดจบ หญิงสาวก็ตัดสายไปด้วยตัวเอง จากนั้นก็ส่งลูกโป่งสารภาพรักหลายลูกเข้ามาในห้องไลฟ์สดของหลินเฉวียน

"ขอบคุณน้องสาวคนสวยสำหรับลูกโป่งสารภาพรักสิบลูกด้วยนะครับ เดี๋ยวทักแชตส่วนตัวไปนะ!"

พอเห็นเอฟเฟกต์ของขวัญที่อีกฝ่ายส่งมา มุมปากของหลินเฉวียนก็ฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงหางตา

"เอาละทุกคน การไลฟ์สดประเมินสัตว์อสูรคืนนี้ก็ขอจบลงแค่นี้นะครับ! ขอตัวไปกินมื้อดึกพักผ่อนสักหน่อย อีกหนึ่งชั่วโมงค่อยเจอกันใหม่นะ!"

หลินเฉวียนโบกมือให้กล้องไลฟ์สด ก่อนจะเตรียมกดปิดห้องไลฟ์ลงทันที

…

"???"

"สตรีมเมอร์กินคนเดียว รีบร้อนขนาดนั้นเลยเรอะ?"

"ปิดไลฟ์ no, ไปแชตเต๊าะสาว yes!"

"…"

หลินเฉวียนไม่สนใจหรอกว่าพวกเขาจะคิดยังไง ถึงเวลาเลิกงานก็ต้องปิดไลฟ์สิ

อุตส่าห์มาสตรีมสดเป็นเจ้านายตัวเองแล้ว ยังเลิกงานตรงเวลาไม่ได้อีกเหรอ?

ขืนทำงั้นก็ไม่ต่างอะไรกับพวกวัวควายใช้แรงงานน่ะสิ

[จบการไลฟ์สด ระยะเวลา 3 ชั่วโมง 12 นาที]

[ได้รับคลื่นเสียง 104,680, ผู้ส่งของขวัญ 345 คน, ยอดผู้ชมรวม 323,920 คน]

[ถอนเงินได้ 7,327.6 หยวน]

[ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ]

[ประเมินสัตว์อสูรระดับ B ขึ้นไปครบ 5 ตัว, ยอดผู้ชมพร้อมกันในห้องไลฟ์สดสะสมทะลุ 300,000 คน]

[รางวัลภารกิจ: แต้มประเมินสัตว์อสูร 3,000 แต้ม, เพิ่มเลเวลสัตว์อสูร +5 (ภายในเลเวล 20)]

[แต้มประเมินสัตว์อสูร: 6,360]

เมื่อเทียบกับภารกิจก่อนหน้านี้ หลินเฉวียนรู้สึกว่าครั้งนี้ทำสำเร็จเกินเป้าไปไม่น้อย

ถึงขนาดมีสัตว์อสูรดุร้ายขั้นเก้าโผล่มาเลยด้วยซ้ำ

แต่ก็ดี คืนนี้เขามีลุ้นขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในการค้นหายอดนิยม

เพื่อดึงดูดยอดผู้ติดตามเข้าบัญชีตัวเอง

ผู้ติดตามหนึ่งล้านคน ฉันมาแล้ว!

ส่วนเรื่องแต้มประเมินสัตว์อสูร หลินเฉวียนกำลังชั่งใจว่าจะเก็บไว้ก่อนดีไหม เพราะถ้าอัปเกรดตอนนี้ มันอาจจะยังไม่เห็นผลชัดเจนเท่าไหร่?

ไม่สิ ตัวเองเพิ่งได้คุณสมบัติใหม่มาอีกหลายอย่าง ถ้าเอามาผสานเข้าด้วยกัน ไม่แน่ว่าวันนี้อาจจะได้สัตว์อสูรขั้นสามตัวแรกมาครองเลยก็ได้

เขาจึงส่งคำสั่งเรียกตัวไปหาพี่ฮาทันที

ในฐานะที่พี่ฮาอยู่เคียงข้างเขามานาน ความรู้ใจระหว่างทั้งคู่ก็ยอดเยี่ยมที่สุด ย่อมกลายเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งไปโดยปริยาย

ส่วนเรื่องสายเลือดน่ะเหรอ?

เรื่องพรรค์นั้น ต่อหน้าเขาแล้ว มันนับเป็นปัญหาด้วยหรือไง?

ระหว่างรอพี่ฮา หลินเฉวียนก็ครุ่นคิดว่า ไว้ค่อยหาทางช่วยยกระดับสิงโตหินสองตัวของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร เพื่อยืดอายุขัยพวกมันดูดีไหม

ถึงตอนนั้น อีกฝ่ายก็ถือว่าติดหนี้บุญคุณเขาแล้ว

ไม่แน่ว่าในยามคับขัน อาจจะมีประโยชน์มหาศาลเลยก็ได้

แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้ค่อยคิดทีหลัง ถ้าจะลงมือทำตอนนี้ ก็คิดก่อนดีกว่าว่าจะจัดสรรพรสวรรค์ใหม่ทั้งห้าอย่างนี้ยังไงดี!