บทที่ 89 ชวนสาวเข้ากิลด์! เปิดศึก PK!

"เข้ากิลด์เหรอคะ?"

หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าจะพลันผุดประกายแห่งความดีใจระคนประหลาดใจขึ้นมาทันที

"ฉันเข้าได้จริงๆ เหรอคะ?"

"แน่นอนอยู่แล้ว แต่เธอจะเก็บไปคิดดูก่อนก็ได้นะ เพราะด้วยหน้าตาระดับเธอเนี่ย ถ้าไปอยู่กิลด์อู๋โยว ยอดผู้ติดตามแตะล้านคนก็คงไม่ใช่เรื่องยากหรอก" หลินเฉวียนเอ่ยแนะนำตามตรง

เมื่อได้ยินหลินเฉวียนพูดเช่นนั้น หญิงสาวก็นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นว่า

"ไม่เอาดีกว่าค่ะ ฉันไม่ค่อยชอบบรรยากาศของกิลด์นั้นเท่าไหร่!"

"ในเมื่อพี่เฉวียนอ้าแขนรับขนาดนี้ ฉันก็ตกลงอยู่แล้วสิคะ แต่ว่าพี่เฉวียนต้องให้สวัสดิการดีๆ กับฉันหน่อยน้า~"

หญิงสาวยิ้มอย่างซุกซน ใบหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ของเธอนั้นชวนให้นึกถึงสาวในฝันของเด็กหนุ่มนับไม่ถ้วน

"เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้ว เชื่อมือพี่เฉวียนแล้วจะมีอิสรภาพทางการเงิน! เดี๋ยวจบแล้วส่งช่องทางติดต่อมาทางข้อความส่วนตัวนะ เดี๋ยวฉันจะให้คนส่งสัญญาไปให้"

"ได้เลยค่ะพี่เฉวียน งั้นฉันไม่กวนเวลาพี่ไปดวลพีเคแล้วนะ เดี๋ยวจะพาลูกเพจแวะไปช่วยดันนะคะ~"

พูดจบ หญิงสาวก็กดตัดสายไปทันที

…

"พี่เฉวียน แกมันน่าโดนตื้บจริงๆ จะเก็บไว้กินคนเดียวอีกแล้วใช่ไหมวะ?"

"เมนต์บนพูดผิดแล้ว ถ้าพี่เฉวียนเซ็นสัญญาเข้ามา วันข้างหน้าก็ต้องได้คอลสายกันบ่อยๆ สิวะ น้องสาวรู้ความขนาดนี้ พวกเราได้เจอบ่อยๆ แน่"

"ฮิๆ คิดไว้แล้วว่าติดตามพี่เฉวียนไม่ผิดหวังแน่นอน กดฟอลโลว์แล้วจ้า"

"พี่เฉวียนเร็วๆ หน่อยเถอะ อยากเห็นน้องซิ่วเหยียนจนแทบจะทนไม่ไหวแล้วเนี่ย"

"อยากได้ยินน้องซิ่วเหยียนเรียกสามีต่อแล้วอ่า"

…

"ฮะๆ พวกนายจะใจร้อนอะไรกันขนาดนั้นล่ะ ตุนกระสุนกันไว้พร้อมรึยัง ถ้ากระสุนไม่พอนี่ระวังต่อไปจะอดเห็นน้องซิ่วเหยียนนะเว้ย"

"ถ้าเราชนะศึกพีเคครั้งนี้ได้ อยากเห็นทุกวันก็ยังได้ เข้าใจความหมายของฉันรึยัง?"

หลินเฉวียนส่งสัญญาณเตือนเป็นนัยๆ ทำให้ผู้ชมในห้องสตรีมจำนวนมากเข้าใจกระจ่างแจ้งทันที

ที่แท้ถ้าคว้าชัยชนะในศึกพีเคครั้งนี้มาได้ อีกฝ่ายก็จะถูกพี่เฉวียนเซ็นเข้าสังกัดด้วย แล้วนั่นก็เท่ากับกลายเป็นคนกันเองในครอบครัวแล้วน่ะสิ!

ถึงตอนนั้นก็ค่อยให้พี่เฉวียนขออะไรที่ล้ำเส้นสักนิดหน่อย…

อย่างเช่นให้ร้องเพลงพวกนั้นให้ฟังข้ามคืนไปเลย คิคิคิ…

"เริ่มเลยพี่เฉวียน!"

หลินเฉวียนทักแชตส่วนตัวไปหาหลิวซิ่วเหยียน เมื่อได้รับการยืนยันว่าอีกฝ่ายพร้อมแล้ว เขาก็จึงส่งคำขอเชื่อมต่อสายไปทันที

ไม่นานนัก บนหน้าจออีกฝั่งก็ปรากฏใบหน้าสวยสะกดใจสไตล์อินโนเซนต์แฝงความเซ็กซี่ของหลิวซิ่วเหยียน พร้อมกับรอยยิ้มหวานหยดย้อย

"พี่เฉวียน สวัสดียามดึกค่า~"

"เตรียมตัวพร้อมรึยัง คืนนี้ฝั่งเราชนะพวกเธอแน่นอน!"

"คิกๆ ฝั่งฉันพวกพี่เบิ้มเตรียมตัวพร้อมกันตั้งนานแล้วนะ พี่เฉวียนอยากจะชนะเนี่ยไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ!"

"เอาแบบนี้เป็นไง! พีเคของเราก็เหมือนเดิม ใครแพ้คนนั้นต้องแสดงความสามารถพิเศษ" จู่ๆ หลินเฉวียนก็ยกยิ้มมุมปากขึ้น

"พี่เฉวียน คิดว่าฉันไม่รู้เหรอคะว่าพี่กำลังคิดอะไรอยู่? ฉันคุยกับพวกพี่เบิ้มของฉันไว้แล้ว ถ้าพวกเราชนะ ฉันจะร้องเพลงให้พวกเขาฟังตั้งสองรอบแหน่ะ ฮิๆ!"

หลิวซิ่วเหยียนหรี่ตายิ้มจนเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ความหวานละมุนนั้นชวนให้คนมองแทบจะเอามือกุมหัวใจเอาไว้

"โอ้โห ดักทางกันถูกซะงั้น งั้นก็ไปวัดกันในพีเคเลยละกัน!" หลินเฉวียนผายมือออกอย่างจนปัญญา

"ดีค่ะ งั้นก็เริ่มกันเลยเถอะ!"

พวกพี่เบิ้มเปย์หนักของทั้งสองฝั่งต่างวอร์มเครื่องรอกันอยู่นานแล้ว ถึงเวลาเปิดฉากตะลุมบอนเสียที ไม่มีอะไรต้องพูดพร่ำทำเพลงกันอีก

ทั้งสองฝั่งเปิดฉากดวลทันที หลังจากพูดทักทายกันไปสองสามประโยค ก็กดปิดเสียงของอีกฝ่ายลง

จากนั้นหลินเฉวียนก็เปิดเพลงปลุกใจดังกึกก้องในห้องสตรีม

"พวกเราทุกคน แสดงให้พวกพี่เบิ้มฝั่งนู้นเห็นไปเลย ว่าคำว่าพลังมวลชนมันเป็นยังไง ฝีมือที่แท้จริงมันคืออะไร"

"ใครมีป้ายแฟนคลับส่งป้ายแฟนคลับ ใครมีแว่นกันแดดส่งแว่นกันแดด ใครมีรถสปอร์ตก็ส่งรถสปอร์ตมา พี่น้องทั้งหลาย รัวของขวัญขึ้นมาเลย"

"อนาคตจะได้เห็นสาวหวานน่ารักทุกวันรึเปล่า ก็ขึ้นอยู่กับพลังของพวกนายแล้ว งัดความสามารถที่มีออกมาให้หมดสิโว้ย!!"

"ขอบคุณอินฝูหมายเลขหนึ่งจากพี่ไห่ด้วยครับ พี่น้องทั้งหลาย ลุยกันต่อเลย!"

"…"

เมื่อได้ยินคำพูดปลุกระดมอันดุเดือดของหลินเฉวียน ผู้ชมในห้องสตรีมจำนวนมากก็พากันฮึกเหิมเลือดร้อนขึ้นมาทันที

แฟนคลับนับไม่ถ้วนต่างพากันส่งของขวัญเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แยกไม่ออกแล้วว่าส่งมาเพื่อหนุนหลังเขา หรือแค่เพราะอยากดูสาวน่ารักกันแน่

ในบรรดานั้น ถึงขั้นมีแฟนคลับสาวๆ อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

ข้อความคอมเมนต์บนหน้าจอไหลทะลักอย่างบ้าคลั่ง

"ลุยๆๆ พี่น้องทุกคนลุยพร้อมกัน ทำให้ฝั่งนั้นรู้ซะบ้างว่าพวกเราเจ๋งแค่ไหน"

"พี่เฉวียนสุดยอด ทำให้พวกนั้นเห็นบารมีของพี่เฉวียนเราหน่อย"

"ผมส่งแว่นกันแดดไปอันนึงแล้วนะ ทำเต็มที่แล้ว สู้เขานะพวกเรา!"

"เห้ย ไม่ใช่ละ ทำไมฝั่งนู้นคะแนนพุ่งไปแปดแสนแต้มแล้ววะ?"

"อย่ายอมแพ้ดิวะ ลุยกันหน่อยพวกเรา!"

เมื่อเห็นแถบคะแนนของฝั่งตรงข้ามทะยานขึ้นไปแตะแปดแสนแต้มในพริบตา หลินเฉวียนเองก็ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

ฝั่งเขามีคนส่งของขวัญช่วยกันตั้งพันกว่าคน แต่กลับได้คะแนนมาแค่แสนกว่าแต้มเท่านั้น

ดูท่าฝั่งนั้นจะเตรียมการมาดีจริงๆ

กะจะใช้ความเหนือกว่าแบบท่วมท้นนี้ มาบั่นทอนกำลังใจของแฟนคลับฝั่งเขาอย่างนั้นรึ?

ขณะที่หลินเฉวียนกำลังจะอ้าปากปลุกระดมต่อ เอฟเฟกต์รูปปลาคุนเผิงอันคุ้นตาก็พลันแหวกว่ายปรากฏขึ้นกลางห้องสตรีมของเขา

"ขอบคุณคุนเผิงหมื่นลี้จากพี่หวงด้วยครับ!"

ในพริบตาเดียว แถบคะแนนฝั่งหลินเฉวียนก็พุ่งทะยานพรวดขึ้นมาอีกสามแสนแต้ม

เมื่อมีพี่เบิ้มสายเปย์คอยหนุนหลัง แฟนคลับที่เหลือก็เกิดลูกฮึดขึ้นมาทันที ต่างพากันกดรัวของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ขาดสาย

ก็ในเมื่อพี่เบิ้มโยนเงินลงมาสามแสนแต้มแล้ว พวกเขาจะหยอดลงไปสักสามเหรียญมันจะไปเสียหายอะไร

เพียงชั่วพริบตา จำนวนคนที่เข้ามาร่วมช่วยดันฝั่งหลินเฉวียนก็เพิ่มขึ้นมหาศาล

คะแนนฝั่งหลินเฉวียนทะยานขึ้นแตะสี่ล้านแต้มอย่างรวดเร็ว บดขยี้หนึ่งล้านแต้มของฝั่งตรงข้ามจนมิด

หลินเฉวียนมองใบหน้าหวานหยดของอีกฝั่งด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่มีความร้อนรนแม้แต่น้อย

เขาถึงขั้นหยิบแก้วรูปเศียรพระพุทธรูปเขียวข้างตัวขึ้นมา จิบน้ำอย่างสบายอารมณ์

แม้ฝั่งนั้นจะเตรียมตัวมา แต่ช่วยไม่ได้นะ เพราะเขาก็เตรียมตัวมาเหมือนกัน

แน่นอนว่าเขาแค่ไหว้วานให้พี่หวงมาช่วยสู้ศึกพีเคเฉยๆ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะเล่นใหญ่ฟาดคุนเผิงลงมาตรงๆ แบบไม่เห็นค่าของเงินเลยสักนิด

เวลาล่วงเลยมาจนถึงหนึ่งนาทีสุดท้าย ทั้งสองฝั่งต่างก็สู้กันจนกระสุนแทบจะร่อยหรอเกลี้ยงกระเป๋าแล้ว

ในตอนนั้นเอง ไม่รู้ว่าหลินเฉวียนคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขาเห็นมุมปากของหลิวซิ่วเหยียนกระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย เหมือนกับกำลังเตรียมจะเล่นแง่อะไรบางอย่าง

…

"แย่แล้ว ฝั่งนู้นกดใช้การ์ดคูณสองแล้ว ดูเหมือนกำลังจะก่อเรื่องแน่ๆ!"

"พวกเรานำห่างขนาดนี้แล้ว พวกนั้นยังมีปัญญาพลิกเกมได้อีกเหรอ?"

"ฉันว่ามันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง?"

"พวกเรา ใครยังมีเสบียงเหลืออยู่ก็อย่ากั๊กไว้ รีบเทกระหน่ำเข้าไปเร็ว!"

เมื่อเห็นฝั่งตรงข้ามเปิดใช้งานการ์ดสองเท่า ผู้ชมในห้องสตรีมก็เริ่มร้อนรนขึ้นมาทันที ถ้าโดนแซงขึ้นมาล่ะก็ งานนี้มีหวังลำบากแน่!

ทว่า คนส่วนใหญ่ก็ยังคงนิ่งนอนใจอยู่

"ใจเย็นๆ กันหน่อยน่า แค่ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายแค่นั้นแหละ"

"ฝั่งนู้นจะแซงเราได้ยังไง อย่าบอกนะว่าจะเปย์ตูมเดียวสามแสนได้เหมือนกัน อย่ามาล้อเล่น…"

พริบตาที่ผู้ชมรายนี้พิมพ์ข้อความจบ ในห้องสตรีมของฝั่งตรงข้ามก็พลันปรากฏเอฟเฟกต์คุนเผิงสยายปีกทะยานขึ้นมาเช่นกัน

ปลาวาฬทะยานดับสิ้นสรรพสิ่ง

ด้วยผลลัพธ์ของการ์ดสองเท่า แถบคะแนนของฝั่งนั้นก็ทะยานพุ่งพรวดไปแตะกว่าหกล้านแต้มในคราวเดียว

พลิกกลับมาแซงฝั่งหลินเฉวียนไปเท่าตัวในทันที

"เชี่ยเอ๊ย! โดนเหลี่ยมเข้าให้แล้ว ใช้เงินเท่ากันแต่ฝั่งนู้นปั่นคะแนนแซงเฉย"

"นี่มันโกงชัดๆ ถ้าคะแนนปกติยังพอฟัดพอเหวี่ยงได้ แต่นี่ฝั่งนู้นคูณสองขึ้นมาจะไปเล่นยังไงไหว?"

"ชิบหายแล้ว ต่อไปก็ไม่ได้ฟังน้องซิ่วเหยียนร้องเพลงในห้องพี่เฉวียนแล้วสิเนี่ย?"

"โง่ปะเนี่ย เราก็แวบไปฟังที่ห้องสตรีมของน้องซิ่วเหยียนโดยตรงเลยสิวะ!"

"เออ มีเหตุผล! เกือบลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย!"

เมื่อเห็นคอมเมนต์เริ่มหันไปคุยเรื่องผลลัพธ์หลังจากแพ้กันอย่างออกรส เส้นเลือดที่ขมับของหลินเฉวียนก็เต้นตุบๆ ขึ้นมาทันที

ไอ้พวกนี้มันจะไม่ไว้หน้ากันเกินไปหน่อยแล้วมั้ง?

เขามองดูทุกคนพลางส่งยิ้มบางๆ มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจ

"พี่น้องทุกคน อย่าเพิ่งถอดใจ สี่สิบวินาทีสุดท้าย มีเท่าไหร่ใส่ให้หมด ไม่ต้องห่วง งานนี้…พวกเราไม่มีทางแพ้!"