บทที่ 90 ‘พี่ชายขอกอดหน่อย’ ปลาติดเบ็ดนับหมื่นโดนอ่อยเหยื่อเข้าให้แล้ว

เมื่อเห็นรอยยิ้มเปี่ยมเลศนัยของหลินเฉวียน เหล่าแฟนคลับในห้องสตรีมต่างก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นเป็นที่สุด

หรือว่าท่านเจ้าสมุทรจะเป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อยของพี่เฉวียน แล้วพี่เฉวียนยังมีไม้เด็ดซ่อนอยู่อีกงั้นหรือ?

"เก็ตละ พี่เฉวียนส่งคนมาแอบตลบหลังช่วงวิกฤตชัวร์!"

"สมกับเป็นพี่เฉวียน เจ้าเล่ห์ตัวพ่อของจริง!"

"ห้ามว่าพี่เฉวียนแบบนั้นนะ ที่ทำไปก็เพื่อพวกเราทั้งนั้น พี่น้องทั้งหลาย ลุยไปด้วยกันโว้ย!"

ด้วยผลของการ์ดคูณสอง คะแนนในห้องสตรีมของหลิวซิ่วเหยียนจึงพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของหลิวซิ่วเหยียนเปล่งประกายระยิบระยับ ดูมีเสน่ห์เย้ายวนใจเป็นพิเศษ

หากหลินเฉวียนยังแซงเธอตอนนี้ไม่ได้ เธอก็คิดว่ากิลด์ของเขาคงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเข้าไปร่วมในเวลานี้

เธอไม่ได้คิดจะไปทำการกุศลช่วยเหลือคนยากไร้เสียหน่อย

"ซิ่วเหยียน ฝั่งตรงข้ามจะแอบตลบหลังตอนท้ายนะ"

"เมียจ๋า เมื่อกี้ฝั่งตรงข้ามบอกว่าจะแอบมาตุ๋ยช่วงวิกฤต รีบตั้งรับเร็วเข้า เดี๋ยวจะโดนชิงจังหวะไป"

"พวกเอ็งอยู่ห่างๆ เมียข้าหน่อย นี่มันเมียข้าโว้ย ขอบคุณ! อย่ามาเรียกมั่วซั่ว!"

"ไสหัวไป นี่มันเมียฉันต่างหาก!"

"เดี๋ยวนะ หล่อนเป็นผู้หญิงไม่ใช่เรอะ จะมาเรียกเมียทำไม?"

"ใครบอกว่าผู้หญิงเรียกเมียไม่ได้ล่ะ? ฉันชอบแนบชิดกับพี่สาวคนสวยที่สุดเลยย่ะ"

…

เมื่อสังเกตเห็นข้อความพูดคุยของเหล่าผู้ชม หลิวซิ่วเหยียนก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากยิ้มๆ

"ฝั่งตรงข้ามคิดจะแอบตลบหลังงั้นเหรอคะ ผัวเทพจันทราก็ต้องช่วยซิ่วเหยียนกันป้อมให้ดีๆ ด้วยน้า เดี๋ยวถ้าชนะแล้ว ซิ่วเหยียนจะร้องเพลงให้ผัวเทพจันทราฟังเป็นพิเศษเพลงหนึ่งเลยค่ะ~"

พอได้ยินคำนี้ เทพจันทราผู้รั้งอันดับหนึ่งบนตารางเปย์ของห้องสตรีมก็ฟินจนตัวลอย

[เทพจันทรา: ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง!]

ก่อนที่การประลองจะจบลงเพียงสิบวินาที ในห้องสตรีมของหลิวซิ่วเหยียนก็มีปลาคุนเผิงกระโดดขึ้นมาอีกตัว

คะแนนเพิ่มขึ้นอีกหกล้านแต้ม รวมเป็นสิบสามล้านแต้มเต็มๆ กดทับแถบพลังคะแนนจนแทบมิด

แถบสีแดงฝั่งหลินเฉวียนแทบจะมองไม่เห็นอยู่รอมร่อ

แต้มห่างกันถึงเก้าล้านคะแนนเต็มๆ แถมฝั่งหลินเฉวียนยังไม่ได้เปิดใช้โบนัสคูณสองเลยด้วยซ้ำ

เพราะเขาต้องการจะบดขยี้อีกฝ่ายด้วยพลังที่แท้จริง

ในขณะที่คนจำนวนไม่น้อยในห้องสตรีมของหลินเฉวียนถอดใจยอมแพ้ไปแล้วนั้น เอฟเฟกต์ของขวัญคาร์นิวัลก็เริ่มพวยพุ่งขึ้นมาในห้องสตรีมของเขา

"ขอบคุณสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรสาขาเทียนอันสำหรับคาร์นิวัลหนึ่งร้อยชิ้นครับ"

"ขอบคุณคุนเผิงหมื่นลี้จากพี่หวงครับ"

"ขอบคุณคาร์นิวัลสองร้อยชิ้นจากบริษัทอินฝูครับ"

"…"

ในแปดวินาทีสุดท้าย ห้องสตรีมของหลินเฉวียนก็มีของขวัญหลั่งไหลเข้ามามูลค่ากว่าหนึ่งล้านเหรียญ แถบคะแนนดีดพุ่งพรวดขึ้นมาอีกกว่าสิบสองล้านแต้มในทันที

เรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวจนขนหัวลุก

เมื่อเห็นแถบพลังคะแนนของฝั่งตรงข้ามไล่กวดขึ้นมาในพริบตา ร่างกายของหลิวซิ่วเหยียนก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อย เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนที่ม่านตาจะเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

วินาทีสุดท้าย ทุกอย่างก็ยุติลง

คะแนนสุดท้ายของทั้งสองฝ่าย จบลงที่ 17 ล้าน ต่อ 13 ล้านแต้ม!

ช่องว่างของขวัญห่างกันถึงสี่แสนเหรียญเต็มๆ

ชัยชนะที่เดิมทีควรจะเป็นของเธอค่อยๆ สลายหายไป และถูกอีกฝ่ายยึดครองไปในที่สุด

เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าหลินเฉวียนจะมีศักยภาพถึงเพียงนี้ สตรีมเมอร์ที่เพิ่งไลฟ์ได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ กลับเอาชนะเธอที่มีผู้ติดตามหลายแสนคนได้

ต้องรู้ก่อนนะว่าเพื่อให้ได้ชัยชนะมา เธอถึงกับเตือนพวกพี่ใหญ่สายเปย์ในกลุ่มของตัวเองเป็นพิเศษ แถมยังทักไปออดอ้อนพี่ใหญ่เทพจันทราในแชตส่วนตัวอีกต่างหาก

แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงแพ้อยู่ดี

ช่างเถอะ เดิมทีเธอคิดจะรอให้อีกฝ่ายเติบโตจนมั่นคงก่อนแล้วค่อยตัดสินใจเข้าร่วม เพื่อความปลอดภัยมากกว่านี้

แต่ดูจากตอนนี้แล้ว คงทำได้เพียงเข้าร่วมก่อนกำหนดเท่านั้น

หลังจากเปิดเสียงกลับมา หลิวซิ่วเหยียนก็ทำปากยู่ด้วยความโมโหทันที!

"คุณเล่นตุกติกนี่! ให้ทางออฟฟิเชียลมาเปย์ของขวัญให้เนี่ยนะ!"

"อ้าว? เราเคยตกลงกันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าห้ามออฟฟิเชียลเปย์ล่ะครับ? แถมผมก็ไม่ได้เปิดการ์ดคูณสองด้วยนะ! แพ้แล้วจะมาโทษผมไม่ได้หรอกมั้ง?" หลินเฉวียนหัวเราะหึๆ

จากนั้นก็เตือนความจำ "แพ้แล้วก็ต้องยอมรับตามกติกานะครับ อย่าลืมสัญญาเดิมพันของเราล่ะ!"

"แต่ก่อนหน้านั้น เพลงที่ร้องคราวที่แล้วน่ะ ร้องให้ฟังอีกรอบก่อนเลย!"

คำพูดของหลินเฉวียนทำเอาพวกสายหื่นในห้องสตรีมของเขาพากันตื่นเต้นดีใจยกใหญ่

"ฮ่าๆๆ ร้องเพลง ร้องเพลง ฉันพร้อมแล้วโว้ย"

"ฮิๆ มุมปากยังหุบไม่ลงเลยเนี่ย ยกยิ้มค้างไปแล้ว"

"ทุกคนเข้าใจความรู้สึกนี้ไหม จะมีพี่สาวคนสวยมาเรียกฉันว่าผัวแล้วเว้ย"

"ข้างหน้านี่ลานตกปลาชัดๆ พวกปากกระพงทั้งหลายเข้าแถวกันดีๆ นะ มาทีละคน"

…

"ก็ได้! แพ้แล้วก็ต้องยอมรับตามกติกา แต่เรื่องผลประโยชน์เนี่ย ห้ามให้ฉันน้อยเกินไปเด็ดขาดนะ!"

"ไม่มีปัญหา รับรองว่าจะเซ็นสัญญาในระดับเดียวกับสตรีมเมอร์แถวหน้าให้แน่นอน!" หลินเฉวียนตบหน้าอกรับประกันกับเธอ

เขาเชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเอง ดังนั้นเขาก็เชื่อมั่นเช่นกันว่า ภายใต้การนำพาของเขา สตรีมเมอร์คนอื่นๆ ในกิลด์ก็จะมีศักยภาพไม่แพ้กัน

แต่แน่นอนว่า หากพวกเธอทำผลงานไม่ถึงเกณฑ์ที่เขากำหนด เขาก็พร้อมจะยกเลิกสัญญาได้ทันทีเช่นกัน

"งั้นก็ได้ค่ะ! แล้วพวกคุณอยากฟังเพลงอะไรกันล่ะ?"

หลิวซิ่วเหยียนทำหน้าตาละห้อยดูน่าสงสาร

ในเวลานี้ ข้อความบนหน้าจอก็ยังคงเป็นคำว่า 'พี่ชายขอกอดหน่อย' เรียงเป็นตับอย่างพร้อมเพรียง

เพลง 'สามีใต้หล้าอันดับหนึ่ง' คราวก่อนพวกเขาฟังกันไปแล้ว ตอนนี้เลยอยากฟังเพลงใหม่บ้าง

"ฮะแฮ่ม แฟนคลับฝั่งผมบอกว่าอยากฟังเพลง 'พี่ชายขอกอดหน่อย' น่ะครับ ถึงได้เปย์กันดุเดือดขนาดนี้ จัดมาสักรอบสิครับ!" หลินเฉวียนกระแอมเบาๆ

"ถ้างั้นแล้วยังจะตีกันดุขนาดนี้อีกเนี่ยนะ!"

หลิวซิ่วเหยียนค้อนขวับใส่เขา จากนั้นก็เม้มริมฝีปากเพื่อเตรียมใจเล็กน้อย

ต่อมา น้ำเสียงอันหวานหยดย้อยก็ดังก้องขึ้นในห้องสตรีมอีกครั้ง

"คนอื่นเขามีกัน หนูก็อยากได้บ้างจัง~"

"หนูก็อยากให้พี่ชายกอดเหมือนกันน้า~"

พอเริ่มเอื้อนเอ่ยท่อนแรก ห้องสตรีมก็มีพวกหน้ามืดตาค้างโผล่พรวดขึ้นมาหลายหมื่นคน

แม้แต่ข้อความแชตก็แทบไม่มีใครพิมพ์ส่งมาแล้ว ทุกคนต่างจมดิ่งไปกับเสียงเพลงอันไพเราะของสาวน้อย

"โทรศัพท์ฉันพังแล้ว ปัดหน้าจออินฝูไม่ไปเลย…"

"จบเหวละ หาทางออกไม่ได้เลย~"

"โดนสะกดจิตขั้นสุด~"

…

"ได้ยินมาว่าความรักน่ะมหัศจรรย์เป็นบ้า~"

"หัวใจมันจะเต้นตึกตักๆ~"

"…"

"อย่าปล่อยให้วัยเยาว์ต้องเสียดายทีหลังเลยน้า~"

เมื่อบทเพลงจบลง เสียงหวานยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท

เนิ่นนานทีเดียวที่พวกเขายังไม่อาจหลุดพ้นจากภวังค์ได้

…

"ความรู้สึกนี้เลย โคตรจะชอบ!"

"ไอ้มุมปากเวรนี่ ทำไมมันหุบไม่ลงวะเนี่ย!"

"อินฝูของวันนี้พอแค่นี้แหละ พี่น้องทั้งหลาย ผมขอตัวไปก่อนล่ะ!"

น้ำเสียงอันหวานฉ่ำ ใบหน้าอันแสนหวาน แม้จะเคยได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้ว ทุกคนก็ยังคงเคลิบเคลิ้มหลงใหลอยู่ดี

"แจ่มแจ้งจริงๆ เลยนะเนี่ย! น้องซิ่วเหยียน ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนเหรอ? สะดวกย้ายมาที่หนานเจียงไหม?"

หลินเฉวียนไม่ได้ลืมหรอกนะว่าอีกฝ่ายมีเจ้าส้มตัวใหญ่อยู่ในครอบครอง

นั่นคือเจ้าส้มตัวใหญ่ที่มีพรสวรรค์กวักทรัพย์เชียวนะ

หากได้แมวตัวนี้มา กิลด์หรือแม้กระทั่งบริษัทของเขา จะต้องค้าขายเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน

"เอ๋? ไปหนานเจียงเหรอคะ? ตอนนี้ฉันอยู่หนานหูค่ะ ห่างจากหนานเจียงไม่ไกลเท่าไหร่"

เมืองหนานเจียงกับเมืองหนานหูอยู่ห่างกันร้อยกว่ากิโลเมตร ทั้งคู่อยู่ในเขตเจียงหนานเหมือนกัน

"ตอนนี้เธอก็น่าจะเช่าห้องอยู่ที่นั่นใช่ไหมล่ะ? แล้วฟังจากสำเนียง เธอก็ไม่เหมือนคนหนานหูด้วย น่าจะแค่ไปทำงานที่นั่นเฉยๆ สินะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฉวียน หลิวซิ่วเหยียนก็พยักหน้ารับ

"ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว เธอมาที่หนานเจียงได้เลย ต่อไปบริษัทของฉันจะตั้งอยู่ที่นี่ เดี๋ยวฉันเช่าบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ให้อยู่เลย"