บทที่ 91 ซุกสาวไว้ในตำหนักทอง วาดฝันขายฝันให้เสี่ยวหลิง

"???"

"พี่เฉวียนนี่คิดจะสร้างวิมานซ่อนสาวเหรอครับเนี่ย?"

"เชี่ย! ที่แท้พี่เฉวียนก็วางแผนแบบนี้ไว้แต่แรก ร้ายกาจจนน่าโดนรุมกระทืบจริงๆ!"

"เอาเข้าไป พี่เฉวียนเล่นงี้ใช่ไหม คราวหน้าอย่าหวังเลยนะว่าพวกเราจะช่วยลงศึก PK ให้อีก!"

…

เมื่อได้ยินคำชวนของหลินเฉวียน หลิวซิ่วเหยียนก็เริ่มลังเลขึ้นมา

"เธอไม่ต้องกังวลเกินไปหรอกนะ ถึงเวลานั้นน่าจะมีสตรีมเมอร์คนอื่นมาอยู่ด้วยกันกับเธอด้วย หรือถ้าเธอไม่อยากมาจริงๆ ก็ไม่เป็นไร"

หลินเฉวียนใช้กลยุทธ์ถอยเพื่อรุกทันที ทำให้หลิวซิ่วเหยียนคลายความระแวงในใจลงไปได้

เพราะอย่างไรเสียหลินเฉวียนก็มีแบ็กหลังที่แข็งแกร่ง แถมยังมีกระแสโด่งดังอย่างยิ่งยวด กระแสในตอนนี้ก็กำลังพุ่งแรงสุดขีด หากเขาสามารถประคองมันต่อไปได้ ในอนาคตการจะก้าวขึ้นเป็นสตรีมเมอร์ระดับแนวหน้าก็คงเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

"ตกลงค่ะ ฉันไปได้ เดี๋ยวจะเริ่มเก็บของเลย ไว้พี่เฉวียนจัดการเรื่องที่พักเสร็จ ฉันก็จะย้ายไปทันทีค่ะ" หลิวซิ่วเหยียนพยักหน้าเบาๆ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มหวานหยดย้อย

หวานเสียจนใครเห็นเข้าก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะละลาย

"ดีเลย วางใจเถอะ ไม่นานก็จัดการเสร็จแล้ว"

หลินเฉวียนเองก็แทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เจอตัวจริงของน้องสาวซิ่วเหยียนนอกจอ

จากนั้นหลินเฉวียนก็ขอให้เธอร้องเพลงในสตรีมอีกสักสองเพลง ถือเป็นการฉลองที่เธอยอมเข้าร่วมกิลด์ของเขา

เมื่อร้องจบไปอีกสองเพลง หลิวซิ่วเหยียนก็จิบน้ำพลางส่ายหน้าพูดขึ้นว่า "ยังไม่ได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการเลย คุณก็เริ่มขูดรีดแรงงานพนักงานแล้วเหรอคะ เถ้าแก่หลิน"

ดวงตาเป็นประกายมีชีวิตชีวาแฝงความซุกซน ขนตายาวงอนขับให้ดูงดงามน่ามองเป็นพิเศษ

"กระแอม… ก็คนมันดีใจนี่ เอาอย่างนี้แล้วกัน เถ้าแก่จะให้เงินชดเชยเล็กๆ น้อยๆ ปลอบใจนะ!"

พูดจบ หลินเฉวียนก็ใช้บัญชีสำรองของตนเองเข้าไปในห้องสตรีมของเธอ จากนั้นก็เปย์คาร์นิวัลรวดเดียวสิบอันในห้องสตรีมของเธอทันที

เมื่อเห็นเอฟเฟกต์คาร์นิวัลลอยขึ้นมาไม่ขาดสายในห้องสตรีม

หลิวซิ่วเหยียนก็หรี่ตายิ้มหวานหยดย้อยขึ้นมาในพริบตา

น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลเอ่ยขึ้นว่า "ขอบคุณสิบคาร์นิวัลจากเถ้าแก่นะคะ～"

"เถ้าแก่อยากฟังอีกสักเพลงไหมคะ?"

เชี่ย! เปลี่ยนสีหน้าไวยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ สูสีกับตัวเขาไม่มีผิด

สมแล้วที่มีพรสวรรค์ในการเป็นสตรีมเมอร์เหมือนกับตน

"ไม่ต้องแล้วล่ะ เธอพักผ่อนเยอะๆ เถอะ!" หลินเฉวียนมองซิ่วเหยียนด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วเอ่ยปาก

"เอาล่ะทุกคน คืนนี้การสตรีมคงต้องจบลงแค่นี้ก่อนนะครับ! ทุกคนแวะไปอยู่เป็นเพื่อนในห้องสตรีมของซิ่วเหยียนกันต่อได้เลย ผมขอตัวลงก่อนล่ะ"

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้สามทุ่ม เจอกันที่เดิมไม่หนีไปไหนแน่นอนครับ!"

พูดจบ หลินเฉวียนก็ไม่เปิดโอกาสให้ผู้ชมได้ทันตั้งตัว ตัดการเชื่อมต่อสตรีมลงทันที

เหล่าผู้ชมในห้องสตรีมยังไม่ทันจะได้พิมพ์เครื่องหมายคำถามลงไปด้วยซ้ำ ก็พบว่าห้องสตรีมปิดตัวลงไปแล้ว

ผู้ชมต่างพากันแห่เข้าไปในห้องสตรีมของซิ่วเหยียน ทำให้ยอดคนดูในห้องสตรีมของเธอที่ปกติมีอยู่แค่สามถึงห้าพันคน พุ่งพรวดขึ้นมาเป็นสี่หมื่นกว่าคนในพริบตา

"พี่เฉวียนโคตรหมาเลย นึกจะลงก็ลงดื้อๆ คืนนี้ขออยู่กับเมียตรงนี้แหละ!"

"น้องสาวจ๋า พี่ชายแสนดีของน้องมาแล้วจ้า!"

"ออกไปไหนไม่ได้แล้ว คืนนี้ออกไปไม่รอดแน่ ขอค้างคืนมันที่นี่แหละ"

"ขออีกเพลง ขออีกเพลง!"

"ขออีกเพลง!"

"…"

เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอรัวขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง หลิวซิ่วเหยียนก็รู้ว่านี่คือพี่เฉวียนโยนยอดผู้เข้าชมของตัวเองมาให้เธอโดยตรง

เธอต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี

รอยยิ้มสดใสบนใบหน้ายิ่งเจิดจ้าขึ้น เธอมองตรงไปยังกล้อง ริมฝีปากอวบอิ่มแวววาวขยับแย้มออกเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดไร้ที่ติ

"งั้น พี่ชายทั้งหลายอยากฟังเพลงอะไรกันดีคะ"

"ใครอยากฟัง 'พี่ชายขอกอดหน่อย' กดหนึ่ง ใครอยากฟัง 'สามีใต้หล้าอันดับหนึ่ง' กดสอง ดีไหมคะ?"

รอยยิ้มอันแสนหวานทำเอาผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันยกยิ้มตามจนแทบทนไม่ไหว

"11111 กดหนึ่งกันให้ปุ่มพังไปเลย!"

"222 เรียกสามีมันไม่ดีกว่าเรียกพี่ชายตรงไหนวะ?"

"11221122 มีแต่เด็กเท่านั้นแหละที่ต้องเลือก สลับกันร้องทั้งสองเพลงไปเลยสิครับ"

"…"

เมื่อเห็นข้อความที่ไหลรัวอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับยอดกดถูกใจที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้กระแสความนิยมในห้องสตรีมเพิ่มสูงขึ้นไม่น้อย

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง หลิวซิ่วเหยียนก็เอ่ยขึ้นว่า "ฉันเห็นคนกดหนึ่งเยอะกว่านะคะ แต่สองก็ไม่น้อยเลยเหมือนกัน"

"งั้นฉันร้องเพลงหนึ่งก่อน แล้วค่อยร้องเพลงสองต่อแล้วกันนะคะ!"

…

หลังจากหลินเฉวียนปิดสตรีมลง เมื่อเห็นยอดสรุปของขวัญ มุมปากของเขาก็แทบจะฉีกยิ้มจนหุบไม่อยู่

[การสตรีมสิ้นสุดลง ระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงสี่สิบหกนาที]

[ได้รับแต้มเหรียญ 17,928,900 แต้ม จำนวนผู้ส่งของขวัญ 5,829 คน จำนวนผู้ชม 132,839 คน]

[ถอนเงินสดได้ 1,255,023 หยวน]

ไม่เลวเลยจริงๆ กอบโกยเงินก้อนเล็กๆ เข้ากระเป๋าได้อีกแล้ว

พรุ่งนี้ หลังจากฉี่เมิ่งมาถึง ก็จะได้ปรึกษากันว่าจะขยายร้านสัตว์อสูรให้เติบโตและแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไรก่อน

แม้ว่าตัวเขาจะมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้างแล้วในเมืองหนานเจียง แต่ร้านสัตว์อสูรของเขานั้นยังไม่ได้เริ่มต้นตั้งไข่เลยด้วยซ้ำ

หลินเฉวียนคิดทบทวนดู เขายังมีแต้มประเมินสัตว์อสูรเหลืออยู่อีกจำนวนหนึ่ง สามารถนำไปแลกเป็นสัตว์อสูรระดับ C และสัตว์อสูรระดับ D ได้ทั้งหมด

ในเมืองเทียนอันแห่งนี้ ร้านสัตว์อสูรที่มีสัตว์อสูรระดับ D เป็นส่วนใหญ่ก็ถือว่าเป็นร้านขนาดใหญ่มากแล้ว

ตอนนี้สัตว์อสูรระดับ F และระดับ E ก็ถูกเสี่ยวหลิงขายไปจนเกือบหมดเกลี้ยงแล้ว สามารถเริ่มลงมือจัดสรรร้านสัตว์อสูรใหม่ได้เสียที

เมื่อปิดสตรีมเสร็จ หลินเฉวียนก็พบว่าเสี่ยวหลิงกำลังเล่นอยู่กับเล่อตูในโกดังด้านหลัง

หลังจากได้รับการบำรุงด้วยอาหารและสารอาหารมาหลายวัน เล่อตูก็ฟื้นตัวขึ้นมามากแล้ว

ตามที่หลินเฉวียนคาดไว้ อีกไม่นานมันก็น่าจะฟื้นตัวได้เต็มที่ และปลุกพรสวรรค์สายเลือดที่ซ่อนอยู่ของตนเองขึ้นมา

ถึงเวลานั้น ภายใต้พรสวรรค์ของเทาเที่ย ความแข็งแกร่งของมันจะก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล

เขาลูบหัวเล่อตูอยู่สองสามที เนื่องจากหลินเฉวียนเคยให้อาหารมันอยู่หลายครั้ง เล่อตูจึงสนิทสนมกับหลินเฉวียนเป็นพิเศษ

"จริงสิ เสี่ยวหลิง เธออยากเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรไหม?"

หลินเฉวียนยิ้มพลางหันไปมองเสี่ยวหลิง เธอยังอายุน้อย ดูเหมือนเขาจะไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอมีพรสวรรค์ของผู้ฝึกสัตว์อสูรหรือไม่

"ผู้ฝึกสัตว์อสูรเหรอคะ หนูทำได้ด้วยเหรอ?"

ในดวงตาของเสี่ยวหลิงปรากฏแววแห่งความปรารถนา หลินเฉวียนมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ได้แกล้งทำ

"ได้สิ แค่เธออยาก เล่อตูก็สามารถเป็นสัตว์อสูรตัวแรกของเธอได้เลยนะ พรสวรรค์ของมันน่ะร้ายกาจมากเลยล่ะ!"

"ร้ายกาจเหรอคะ? ร้ายกาจแค่ไหนกัน?"

"อย่างน้อยที่สุดก็สามารถเติบโตไปถึงระดับสัตว์อสูรขั้นแปดได้เลยนะ"

"สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอคะ?!" ดวงตาของเสี่ยวหลิงเป็นประกายขึ้นมาทันที

แต่แล้วเธอก็พลันฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันไปมองหลินเฉวียนด้วยสีหน้าอาลัยอาวรณ์

"แต่ว่าพี่เฉวียนคะ ระดับของสัตว์อสูรจะถูกจำกัดด้วยตัวผู้ฝึกสัตว์อสูรไม่ใช่เหรอคะ ถ้าหนูไม่สามารถขึ้นเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรขั้นสองได้ มันก็จะไม่สามารถพัฒนาต่อได้เหมือนกันใช่ไหมล่ะคะ"

"ตามทฤษฎีแล้วก็ใช่ แต่เธอรู้ได้ยังไงล่ะว่าตัวเองทำไม่ได้"

"เอาแบบนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปที่สมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรเพื่อปลุกพรสวรรค์ดู จะได้รู้ว่าเธอมีพรสวรรค์อะไรบ้าง" หลินเฉวียนครุ่นคิด

พรสวรรค์ของผู้ฝึกสัตว์อสูรนั้น จำเป็นต้องรอให้อายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์เสียก่อน ถึงจะไปทำพิธีปลุกพรสวรรค์โดยเฉพาะที่ศูนย์สัตว์อสูรหรือสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรซึ่งเป็นหน่วยงานของทางการได้

ค่าใช้จ่ายค่อนข้างต่ำ ในสภาวะปกติทุกคนเมื่อถึงวัยก็มักจะไปลองปลุกพรสวรรค์กันทั้งนั้น

แต่หลินเฉวียนกลับสัมผัสไม่ได้ถึงพรสวรรค์ของผู้ฝึกสัตว์อสูรหรือความผิดปกติใดๆ ในตัวเสี่ยวหลิงเลย น่าจะเป็นเพราะเธอยังไม่เคยผ่านการปลุกพรสวรรค์มาก่อนนั่นเอง