บทที่ 155 คืนแรกที่บ้านแม่ยาย จะนอนอย่างไร?

ตอนนี้พวกตัวเล็กยังแบเบาะ ห่างสายตาผู้ใหญ่ไม่ได้เลย เธอและฉินล่างจึงพาลูกๆ ขึ้นเรือไปด้วยไม่ได้ การโคลงเคลงกลางทะเลนั้นเหนื่อยล้ากว่าการนั่งรถระยะไกลมาก แถมยังมีลมทะเลอีก ทารกตัวแค่นี้รับไม่ไหวแน่ๆ

จังหวะนั้นเอง ฟางหย่าเสียนและฟางเมี่ยวฉินเพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวพอดี จึงได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่เข้า

ฟางหย่าเสียนรีบเอ่ยปากทันที "พวกวัยรุ่นอยากไปเที่ยวก็ไปเถอะจ้ะ ฝากลูกไว้ที่บ้าน เดี๋ยวแม่ช่วยดูให้ ออกไปเที่ยวเล่นพักผ่อนให้เต็มที่สักวันนะ"