บทที่ 156 พ่อซูดีใจยกใหญ่: เซวียนเซวียนยอมให้ตาคนนี้อุ้มแล้ว!

ซูหย่งเซิ่งนึกถึงพัฒนาการของเครื่องหน้าลูกสาวตั้งแต่เล็กจนโต ในใจก็ยอมรับความจริงข้อนี้ได้อย่างสบายใจ

มือข้างหนึ่งถือของเล่นชวนเซวียนเซวียนเล่น สายตากลับเหลือบมองหลานสาวฝาแฝดทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยว่า “อวี่ถง เข่อซิน หนูน้อยทั้งสองต้องโตมาหน้าเหมือนหม่าม้าเยอะๆ นะ หม่าม้าสวย เป็นคนงามหยาดเยิ้ม วันข้างหน้าอวี่ถงกับเข่อซินบ้านเราจะได้เป็นสาวงามตัวน้อยเหมือนกัน”

ฟางหย่าเสียนที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดขึ้น “หน้าเหมือนฉินล่างก็ดีนะ ฉินล่างหน้าตาหล่อเหลาขนาดนั้น ลูกสาวหน้าเหมือนเขารับรองว่าเป็นสาวงามชั้นหนึ่งแน่นอน”