บทที่ 265 การจากลา

ฉินล่างยกสำรับข้าวไปให้ซูซือหาน เนื่องจากเธอกำลังให้นมลูก สองมือจึงต้องคอยประคองทารกทั้งฝั่งซ้ายและขวา ไม่สะดวกที่จะใช้มือกินข้าว เธอจึงพูดกับฉินล่างว่า "ฉินล่าง ฉันรอให้เซวียนเซวียนกับอวี่ถงกินนมเสร็จก่อนค่อยกินดีกว่าค่ะ"

"แล้วเธอจะต้องทนหิวไปถึงเมื่อไหร่กันล่ะ เซวียนเซวียนกินนมทีนึงตั้งยี่สิบนาทีเลยนะ เดี๋ยวผมป้อนเธอเอง" ฉินล่างหยิบตะเกียบขึ้นมา ถือชามกับข้าวพลางเอ่ยขึ้น

ใบหน้านวลของซูซือหานแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ก่อนจะพูดว่า "เอ่อ… ก็ได้ค่ะ"