บทที่ 266 เรื่องซื้อบ้าน

เซวียนเซวียนดูเหมือนจะซึมซับอารมณ์ของการจากลาจากคุณตาไปด้วย เขาจึงยกมือขึ้นไปจับหน้าของซูหย่งเซิ่ง ทว่าคราวนี้ไม่ได้ตีหน้า แต่กลับยื่นไปปาดน้ำตาให้ซูหย่งเซิ่ง

ดวงตากลมโตจ้องมองซูหย่งเซิ่ง ราวกับกำลังปลอบใจคุณตาว่าอย่าร้องไห้ไปเลย

เมื่อเห็นหลานตาตัวน้อยคอยปลอบใจ ซูหย่งเซิ่งก็ดึงเซวียนเซวียนเข้ามากอดอีกครั้ง ก่อนจะหอมแก้มฟอดใหญ่แล้วเอ่ยว่า “เซวียนเซวียน ตาต้องไปแล้วนะ ไว้คราวหน้าจะมาหาพวกหนูใหม่นะลูก”