บทที่ 52 ซิงเหยียอยากเลี้ยงข้าวซูหาน?

คืนนั้น หยางมี่กับเร่อปาอยู่ดูซูหานแสดงละครที่กองถ่ายตลอดทั้งคืน

ซูหานแสดงไปนานแค่ไหน เร่อปากับหยางมี่ก็เอ่ยปากชมไปนานเท่านั้น

โดยเฉพาะสายตาแบบแฟนคลับตัวยงของเร่อปา แทบไม่ละสายตาไปไหนเลย

การถ่ายทำลากยาวไปจนถึงห้าทุ่ม ในที่สุดก็ได้เวลาเลิกงานพักผ่อนเสียที

"ในที่สุดก็ได้เลิกงานกลับบ้านแล้ว!"

"พี่ซูหาน เมื่อกี้พี่แสดงดีมากเลยค่ะ ฉันรู้สึกเหมือนไม่ได้ดูเขาถ่ายหนังอยู่ แต่เหมือนได้ดูหนังสดๆ ของจริงเลย"

เร่อปายิ้มตาหยีพลางมองซูหานแล้วเอ่ยขึ้น

หยางมี่เหลือบมองเร่อปา แววตาเต็มไปด้วยความหมายว่า: ยัยบ้าเอ๊ย ยังไงเธอก็ดาราดังระดับแถวหน้านะ ช่วยทำตัวให้สมศักดิ์ศรีหน่อยได้ไหม อย่าทำท่าเหมือนคนไม่เคยเห็นโลกกว้างแบบนี้สิยะ

กระแอมทีหนึ่ง หลังจากคิดแบบนั้น หยางมี่ก็หันไปมองซูหานแล้วเอ่ยชมเช่นกัน "ยอดเยี่ยมมากจริงๆ คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่นะ อย่าหักโหมเกินไปล่ะ"

"เดี๋ยวพวกเราไปส่งนายกลับเอง"

"ได้เลยครับ รบกวนสองสาวสวยด้วยนะ"

ในเมื่อเจ้านายเสนอตัวจะไปส่งพนักงาน ซูหานก็ไม่เกรงใจ

หยางมี่กับเร่อปานั่งเบาะหลัง ส่วนซูหานนั่งที่ตำแหน่งข้างคนขับ

ระหว่างทางกลับบ้าน ทั้งหมดก็พูดคุยสัพเพเหระกันเป็นระยะ

"ซูหาน ตอนนี้นายพักอยู่คนเดียวใช่ไหม?"

"ครับ พักอยู่คนเดียว"

"ก่อนหน้านี้มันกะทันหันเกินไป ฉันเลยยังไม่ได้บอกนาย แล้วก็ยังไม่ได้จัดการให้เรียบร้อยด้วย"

"เอาเป็นพรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ย้ายมาอยู่หอพักพนักงานนะ"

"หอพักพนักงานเหรอครับ?"

ซูหานประหลาดใจเล็กน้อย เซ็นสัญญากับเจียสิงแล้วยังมีหอพักพนักงานให้อีก ดีขนาดนี้เลยเหรอ?

แต่ของฟรีแบบนี้ ถ้าไม่ไปอยู่ก็เสียดายแย่ ยังไงก็ต้องไปอยู่แล้ว!

ซูหานไม่คิดอะไรมาก ตอบตกลงทันที "ได้เลยครับ"

"คืนนี้นายก็พักผ่อนให้สบายเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะส่งคนไปช่วยเก็บของ ไม่ต้องเหนื่อยทำเองหรอก"

พอได้ยินว่าซูหานจะไปอยู่ที่หอพักพนักงาน ตาของเร่อปาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"ว้าว! ฉะ…ฉันก็จะไปด้วย!"

"พี่มี่ พรุ่งนี้ฉันก็จะย้ายกลับไปอยู่หอพักพนักงานด้วยเหมือนกัน!"

หอพักพนักงานของหยางมี่นี้มีไว้ช่วยเหลือศิลปินหน้าใหม่ที่เซ็นสัญญาในสังกัดเธอและยังไม่มีเงินทองมากมายอะไร

ตอนแรกเร่อปาก็เคยอยู่ที่นั่น พอต่อมาโด่งดังเป็นพลุแตกถึงได้ย้ายออกไป

ตอนนี้พอรู้ว่าซูหานจะไปอยู่หอพักพนักงาน เธอก็เกิดความสนใจขึ้นมา อยากจะย้ายไปอยู่ด้วยกัน

ถ้าเป็นแบบนั้น เธอก็จะได้เจอซูหานทุกวันเลยน่ะสิ

หยางมี่ถลึงตาใส่เร่อปา "เธอจะกลับไปผสมโรงอะไรด้วยยะ? คฤหาสน์หรูหลังโตไม่ยอมอยู่ จะไปหอพักพนักงานทำไม?"

"หอพักพนักงานก็เป็นวิลลาหลังใหญ่เหมือนกันนี่คะ! ฉันแค่อยากกลับไปสัมผัสบรรยากาศครอบครัวใหญ่ไม่ได้เหรอไงกัน?"

หยางมี่: ==

พอรถจอดสนิท ก็มาถึงหน้าบ้านของซูหานแล้ว

"ถึงบ้านแล้ว งั้นผมขอตัวกลับเข้าไปก่อนนะครับ?"

ซูหานปลดเข็มขัดนิรภัย หันไปมองหยางมี่กับเร่อปา

"อื้อ ไปเถอะ รีบกลับไปพักผ่อนได้แล้ว ดึกมากแล้วนะ"

หยางมี่กับเร่อปามองซูหานพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้าพลางโบกมือส่ง

รอจนเห็นแผ่นหลังของซูหานเดินลับตาไป ทั้งสองถึงยอมละสายตากลับมา

พอตั้งสติได้ หยางมี่ก็หันไปมองเร่อปาด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งเครียด

"นี่ ที่เธอพูดเมื่อกี้น่ะ ล้อเล่นหรือเอาจริง?"

"เอาจริงสิคะ! ฉันอยู่คนเดียวออกจะน่าเบื่อ แถมช่วงนี้ฝีมือการแสดงของฉันก็ต้องเรียนรู้เพิ่มเติมจริงๆ ด้วย เผื่อว่าจะได้เรียนรู้อะไรจากซูหานบ้าง จะได้พัฒนาขึ้นมาหน่อยไง"

"ฉันรู้สึกว่าฝีมือการแสดงของฉันชักจะถอยหลังลงคลองเข้าไปทุกทีแล้วเนี่ย"

"เหอะ เหลวไหลเข้าไป ทำตามใจตัวเองเข้าไปเถอะ"

"ฉันขอบอกไว้ก่อนนะ อย่าทำอะไรแผลงๆ เชียว เธอเพิ่งจะก้าวขึ้นมาอยู่จุดสูงสุดได้ไม่นาน แล้วซูหานก็เพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ ถ้าเธอทำอะไรวู่วามขึ้นมา มันไม่ส่งผลดีกับใครทั้งนั้นแหละ"

หยางมี่กลัวว่าเร่อปาจะทำอะไรบุ่มบ่าม จึงเอ่ยเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"พี่มี่ ฉันไม่ได้คิดอะไรเกินเลยขนาดนั้นสักหน่อย ฉันแค่อยากหาเวลาว่างขอคำชี้แนะเรื่องการแสดงจากซูหานจริงๆ นะคะ"

เร่อปาทำหน้าตาไร้เดียงสา

"อีกอย่าง ฉันอยู่คนเดียวมันเหงาจริงๆ นี่นา อีกอย่างข้างในนั้นก็มีน้องๆ ผู้หญิงคนอื่นอยู่ด้วย ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวสักหน่อย พี่จะกังวลอะไรกันคะ"

เดิมทีหยางมี่ไม่มีทางยอมให้เร่อปาย้ายกลับไปหอพักพนักงานเด็ดขาด แต่พอฟังเหตุผลยืดยาวพวกนั้น สุดท้ายก็ทนลูกตื๊อไม่ไหว ต้องยอมพยักหน้าตกลง

เร่อปาดีใจจนเนื้อเต้น คืนนั้นพอกลับถึงบ้าน เธอก็รีบลากกระเป๋าเดินทางออกมารื้อของอย่างตื่นเต้น

"ตัวนี้ เอาไปด้วย!"

"อ๊ะ ตัวนี้ก็ต้องเอาไปด้วย!"

เธอรื้อตู้ค้นลิ้นชักขนกระโปรงสวยๆ ออกมาเพียบ แล้วเอามาทาบตัวหน้ากระจกไปมา

ทางฝั่งซูหานกำลังง่วนอยู่กับการถ่ายทำเรื่องสองคนสองคม 2

ส่วนทางด้านจางจ้านก็เริ่มเดินหน้าถ่ายทำ Shanghai Fortress แล้วเช่นกัน

ตามกิจวัตรประจำวัน ซูหานไถดูเทรนด์ยอดนิยมบนเวยปั๋ว

เป็นไปตามคาด บนเทรนด์มีตารางงานล่าสุดของจางจ้านติดอยู่จริงๆ

#จางจ้านเปิดกล้อง Shanghai Fortress แล้ว!#

#จางจ้านทุ่มเทและขยันขันแข็งในการถ่ายทำภาพยนตร์อย่างยิ่ง#

ประเด็นร้อนบนเทรนด์ส่วนใหญ่ก็วนเวียนอยู่กับเรื่องพรรค์นี้

เลื่อนดูอยู่หลายรอบ ก็มีแต่ภาพถ่ายเก๊กท่าจัดฉากของจางจ้านทั้งนั้น

หมอนี่วันๆ รู้จักแต่สร้างภาพลักษณ์ขายแฟนคลับ พองานฉายออกมาจริงๆ ถึงตอนนั้นจะไม่ห่วยแตกจนคนดูสลบเหมือดไปเลยเรอะ?

สำหรับคนอย่างจางจ้าน ซูหานไม่คิดแม้แต่จะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบด้วยเลยสักนิด

คืนนั้น ตัวเลขรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศก็อัปเดตออกมาอีกครั้ง

Kung Fu Jungle กวาดรายได้ไปแล้ว 700 ล้านหยวน

ส่วน CJ7 ทำรายได้พุ่งไปถึง 900 ล้านหยวน!

จางอวี่ฉีส่งข้อความทางวีแชตมาหา

เนื้อหาใจความหลักๆ คือบอกว่ารายได้ของ CJ7 ไปได้สวยมาก ได้ยินซิงเหยียเล่าว่าเพราะได้ซูหานช่วยโปรโมต และเป็นเพราะกระแสความนิยมของเขาด้วย รายได้ถึงได้ถล่มทลายขนาดนี้

ทางซิงเหยียเองก็บอกว่าถ้ามีโอกาสก็อยากจะเลี้ยงข้าวซูหานสักมื้อ

จากนั้นเธอยังเล่าต่อว่า ช่วงนี้เธอเพิ่งมีเรื่องขัดแย้งเล็กน้อยกับทางซิงเหยีย เลยรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง มื้อนี้เธอคงไม่สะดวกไปร่วมโต๊ะด้วย

ไว้มีโอกาสคราวหน้า เธอค่อยนัดเลี้ยงข้าวเขาต่างหากอีกที

พออ่านมาถึงตรงนี้ ซูหานก็ประหลาดใจเล็กน้อย

จางอวี่ฉีมีเรื่องขัดแย้งกับซิงเหยียเนี่ยนะ?

มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

สองคนนี้เพิ่งจะร่วมงานกันในหนังเสร็จไปหมาดๆ ทำไมถึงได้มีเรื่องขัดแย้งกันได้ล่ะ?

แล้วที่ซิงเหยียอยากจะเลี้ยงข้าวเขาเนี่ยนะ?

นึกจะชวนก็ชวนกะทันหันขนาดนี้ รู้สึกเหมือนมีเงื่อนงำอะไรซ่อนอยู่ชอบกลแฮะ