บทที่ 86 หลังรอบปฐมทัศน์สิ้นสุด คำชมล้นหลาม ซูหานทำได้แล้ว

หลังจากพล็อตช่วงนี้ผ่านไป หนีหย่งเซี่ยวก็สั่งให้ลูกน้องลงมือกำจัดสี่หัวหน้าใหญ่

เมื่อส่งสี่หัวหน้าใหญ่ไปลงนรกแล้ว เสียงฮาร์โมนิกาเพลง "สามัคคีชุมนุม" (Auld Lang Syne) ก็ดังคลอขึ้นมา

เสียงฮาร์โมนิกาเพลงนี้ ในประเทศแถบตะวันตกจะใช้ขับร้องในคืนวันคริสต์มาสอีฟ เป็นสัญลักษณ์ของการส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับการเริ่มต้นของปีใหม่

ทว่าในเวอร์ชันภาษาจีนกลับแฝงไว้ด้วยความเศร้าสร้อย

ในแถบเอเชีย เพลงนี้มักถูกใช้เป็นเพลงประกอบในพิธีจบการศึกษาของโรงเรียนหรืองานศพ เป็นสัญลักษณ์ของความโศกเศร้าและความจนใจในการลาจากและจุดจบ

หลังจากหนีหย่งเซี่ยวสังหารสี่หัวหน้าใหญ่ เขายังต้องการกำจัดหานเชินด้วย

สิ่งแรกที่หานเชินทำหลังจากรอดชีวิตกลับมาได้ก็คือการตามหาหนีหย่งเซี่ยว

จึงเกิดเป็นฉากปะทะอารมณ์ระหว่างหนีหย่งเซี่ยวและหานเชินที่ร้านอาหารริมทางฉากนั้น

การต่อสู้ชิงไหวชิงพริบอย่างเงียบงันระหว่างหนีหย่งเซี่ยวกับหานเชินในฉากนี้ชวนให้ขบคิดตามเป็นอย่างยิ่ง

ซูหานแสดงร่วมกับเจิ้งจื่อเหว่ย แต่ออร่าของเขากลับไม่ด้อยไปกว่าเจิ้งจื่อเหว่ยเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งในตอนท้ายที่หนีหย่งเซี่ยวล้มลง ผู้ชมในโรงภาพยนตร์ต่างพากันสูดหายใจลึกด้วยความสะเทือนใจ

เมื่อภาพยนตร์จบลง สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ซูหานพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ขอบตาของทุกคนต่างแดงระเรื่อ และแววตาที่มองไปยังซูหานเต็มไปด้วยความยอมรับ

ซูหานทำได้อีกครั้งแล้ว!

ตัวร้ายตัวนี้ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม!

คนทั้งโรงภาพยนตร์ต่างส่งสายตาชื่นชมมาให้

ครึ่งนาทีต่อมา เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งฮอลล์

"ซูหาน นายสุดยอดมาก!"

"หนีหย่งเซี่ยว!"

"ซูหานสู้ๆ!"

"ไม่ต้องพูดอะไร แค่เขายืนอยู่ตรงนั้น ออร่าบนตัวก็แผ่ออกมาสะกดทุกคนแล้ว ทรงพลังมากจริงๆ"

"ฉันค้นพบว่าตัวเองชอบตัวร้ายตัวนี้เข้าให้แล้ว มีเลือดมีเนื้อ โหดเหี้ยม แต่ก็รักพวกพ้องและรักครอบครัวมาก ไม่ธรรมดาจริงๆ"

"ยอดเยี่ยมมาก บทนี้สุดยอดจริงๆ"

ชั่วพริบตา คำชื่นชมล้นหลามก็พัดกระหน่ำเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง

เมื่อได้ยินผู้คนมากมายเอ่ยปากชม หยางมี่ เร่อปา และหยางเชาเยว่ต่างก็รู้สึกดีใจแทนซูหานไปพร้อมกัน

ความเหน็ดเหนื่อยตลอดสองเดือนที่ผ่านมา ในที่สุดก็ได้รับการพิสูจน์ในวินาทีนี้

จากนั้น นักข่าวก็เริ่มสัมภาษณ์ต่อ

ทว่าคราวนี้เป็นเจิ้งจื่อเหว่ยที่เปิดปากพูด

เจิ้งจื่อเหว่ยกล่าวว่า "ซูหานเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ ครับ ตอนที่เข้าฉากกับเขา ผมรู้สึกผ่อนคลายมาก"

"หลายๆ ครั้ง ในตอนแรกผมยังปรับอารมณ์เข้าไม่ถึงบท แต่พอได้เข้าฉากกับเขา ผมก็รู้สึกว่าตัวเองสามารถดึงอารมณ์เข้ามาได้ทันที ผมถูกเขาช่วยดึงอารมณ์ร่วมไปด้วย"

"วงการภาพยนตร์ไม่ได้มีนักแสดงรุ่นใหม่ที่เก่งกาจขนาดนี้มานานมากแล้ว ถ้าผมเดาไม่ผิด อนาคตเขาจะต้องเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก และเป็นประเภทที่จะก้าวขึ้นไปถึงระดับจักรพรรดิภาพยนตร์ได้อย่างแน่นอนครับ"

เจิ้งจื่อเหว่ยไม่ตระหนี่คำชมเลยแม้แต่น้อย

คำพูดของเขานับว่ามีน้ำหนักอย่างยิ่ง

กล้องถ่ายรูปนับไม่ถ้วนรอบตัวต่างกดชัตเตอร์ดังรัวไม่หยุด

หากคาดการณ์ไม่ผิด ข้อความที่เจิ้งจื่อเหว่ยพูดในครั้งนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นประเด็นร้อนในวันพรุ่งนี้

คลิปวิดีโอช่วงนี้จะต้องถูกเหล่านักข่าวแชร์กันอย่างบ้าคลั่งแน่นอน

เมื่อรู้ว่าคลิปนี้จะต้องกลายเป็นจุดสนใจ บรรดานักข่าวในตอนนี้จึงพากันบันทึกคำพูดของเจิ้งจื่อเหว่ยกันอย่างขะมักเขม้น

จากนั้นก็มีนักข่าวสัมภาษณ์ซูหานต่อ

"คุณซูหานครับ หลังจากได้ดูภาพยนตร์ของคุณแล้ว ผมถึงได้รู้ว่าฝีมือการแสดงที่แท้จริงคืออะไร ซึ่งผมเองก็นับถือมากจริงๆ แต่ช่วงนี้มีคนในโลกออนไลน์พูดถึงคุณในแง่ลบมากมาย ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจแสดงหนัง แล้วทำไมตั้งแต่แรกคุณถึงไม่ออกมาพูดอะไรเพื่อปกป้องตัวเองเลยล่ะครับ?"

ทุกครั้งที่ชาวเน็ตทั้งโลกออนไลน์รุมโจมตี ซูหานไม่เคยออกมาพูดอะไรเพื่อตัวเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ดังนั้นเมื่อเหล่านักข่าวได้เห็นซูหานสยบทุกคนด้วยฝีมือการแสดง พวกเขาจึงรู้สึกไม่พอใจแทนซูหานจริงๆ และอยากอาศัยโอกาสนี้ให้ซูหานได้ออกมาพูดอะไรสักหน่อย

เพื่อให้เขาได้แนะนำตัวและอธิบายความจริงให้ทุกคนเข้าใจ

"สำหรับข่าวลือและคำซุบซิบนินทาในโลกออนไลน์ หลายๆ ครั้งผมก็เลือกที่จะหลับตาข้างหนึ่ง ลืมตาข้างหนึ่ง ไม่ได้เข้าไปสนใจอะไรมากครับ"

"แม้คำครหาจะมีมากมาย แต่ผมคิดว่าแค่ยืนหยัดทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี และยึดมั่นในเจตนารมณ์เดิมก็พอ ขอแค่เราพยายาม แล้วใช้ผลงานเป็นคำตอบบอกทุกคนก็เพียงพอแล้วครับ"

"หลายๆ สิ่ง เวลาสามารถพิสูจน์ได้ และผมก็มอบทุกอย่างให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินครับ"

ระหว่างที่ซูหานกำลังกล่าวถ้อยคำอย่างปล่อยวางและสุขุม เหล่านักข่าวก็กดชัตเตอร์กันไม่หยุด แสงแฟลชนับไม่ถ้วนสว่างวาบบนใบหน้าของเขาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากสัมภาษณ์ซูหานเสร็จ นักข่าวก็หันกล้องไปทางหยางมี่อย่างรวดเร็ว

"มี่มี่ครับ หลังจากที่คุณได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ของซูหานแล้ว คุณคิดว่ายังไงบ้างครับ?"

ไมโครโฟนถูกยื่นไปจ่อตรงหน้าของหยางมี่ จากนั้น กล้องทุกตัวก็จับจ้องไปที่เธอในเวลาเดียวกัน

ซูหานเองก็หันไปมองหยางมี่เช่นกัน เพื่อรอฟังคำวิจารณ์จากเธอ

"ฝีมือการแสดงของซูหานดีมากจริงๆ ค่ะ ตอนนั้นฉันก็เคยไปเยี่ยมกองถ่ายมาด้วย ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินข่าวลือมาตลอดว่าซูหานถ่ายทำผ่านในเทกเดียวแทบทุกครั้ง ตอนนั้นฉันยังไม่เชื่อเลยค่ะ แต่หลังจากที่ได้ไปดูด้วยตาตัวเองที่กองถ่าย ฉันถึงเชื่อ"

"ในสายตาของฉัน เขาเป็นนักแสดงที่มีพรสวรรค์จริงๆ แตกต่างจากนักแสดงทั่วๆ ไปมากค่ะ"

"เขาไม่เคยผ่านการเรียนหรือฝึกฝนการแสดงอย่างเป็นระบบมาก่อน เขามีวิธีการแสดงเฉพาะตัวของเขาเอง ซึ่งฉันรู้สึกว่ามันยอดเยี่ยมมากจริงๆ"

"ฉันชอบตัวละครของเขาในเรื่องนี้มากค่ะ ดีจริงๆ ยอดเยี่ยมมากเลย"

"ตัวฉันเองก็โชคดีมากที่ได้เซ็นสัญญากับนักแสดงที่เก่งขนาดนี้ ก็หวังว่าในอนาคตเขาจะยิ่งพัฒนาและไปได้ดียิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ"

คำวิจารณ์ของหยางมี่ตรงไปตรงมาและเป็นกลางอย่างยิ่ง

เมื่อการสัมภาษณ์ทั้งหมดสิ้นสุดลง ระหว่างที่ผู้ชมทยอยแยกย้ายกันออกจากโรงภาพยนตร์ เสียงชื่นชมก็ดังแว่วเข้ามาในหูเป็นระยะ

"ซูหานเก่งมากจริงๆ"

"ฝีมือการแสดงนี่สุดยอดไปเลย"

"ถึงได้บอกไงว่าข่าวลือก่อนหน้านี้เชื่อไม่ได้ คนเขาแอบทุ่มเทความพยายามไปมากแค่ไหน ใครจะไปรู้ล่ะ"

"ใช่เลย เชื่อไม่ได้หรอก เรื่องบางเรื่องฟังหูไว้หูก็พอ หลายครั้งมันต้องดูที่ผลงานของคนคนนั้นจริงๆ"

"บทตัวร้ายอย่างหนีหย่งเซี่ยวนี่เข้าถึงใจคนดูมาก มีเลือดมีเนื้อ ฉันล่ะชอบจริงๆ"

"ประเด็นสำคัญคือการได้ประชันบทบาทกับดารารุ่นใหญ่ตั้งมากมายขนาดนั้นแต่กลับไม่โดนกลบออร่าเลย นี่ไม่ใช่เรื่องที่ใครๆ ก็ทำได้หรอกนะ"

"ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมมากจริงๆ"