ตอนที่ 93
บทที่ 93 Shanghai Fortress หนังห่วย
อยากกินตี๋น้อย · 6,406 ตัวอักษร
ความจริงแล้วช่วงนี้หยางเชาเยว่กำลังโดนชาวเน็ตด่า
เรื่องที่เธอไม่มีความสามารถแต่กลับผ่านเข้ารอบไปได้ แม้ชาวเน็ตส่วนใหญ่จะอยู่ข้างเธอ
ทว่าก็มีชาวเน็ตอีกไม่น้อยที่คอยตามดิสตามแซะเธอบนโลกออนไลน์อย่างบ้าคลั่ง
พากันว่าเธอเป็นแค่แจกันดอกไม้ ไร้ความสามารถ ไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่บนเวทีอะไรทำนองนั้น
การต้องยืนอยู่บนเวทีท่ามกลางแรงกดดันมหาศาลเช่นนี้
แม้ภายนอกหยางเชาเยว่จะบอกกับผู้ชมว่าเธอไม่แคร์ ไม่ใส่ใจ แต่ลึกๆ เธอยังคงเก็บเรื่องนี้มาคิดมากอยู่ดี
แต่ทว่าในคืนนี้ ที่เธอโทรหาซูหานไม่ใช่เพื่อมาระบายความทุกข์
หากแต่โทรมาแสดงความยินดีกับเขา
"เชาเยว่"
"พี่ซูหาน หนูแอบไปดูรอบปฐมทัศน์มาแล้วนะ บทที่พี่เล่นสุดยอดมากเลย ชอบมากๆ เลยค่ะ"
"ขอให้หนังทำเงินถล่มทลายนะพี่!"
"ขอบใจนะ!"
"คำอวยพรนี้ฉันรับไว้แล้ว!"
"พี่ซูหาน หนูรู้สึกว่าพี่ทำได้แล้วจริงๆ พี่ย่างเท้าเข้าสู่การเป็นซูเปอร์สตาร์แล้ว"
"ทุกอย่างมันเหมือนฝันไปเลย"
"ไม่กี่วันก่อนพวกเรายังอยู่ในห้องเช่าซอมซ่อที่เหิงเตี้ยนอยู่เลย พอพริบตาเดียว พี่ก็มาถึงจุดนี้แล้ว เหมือนความฝันจริงๆ"
หยางเชาเยว่ทอดถอนใจยาวอย่างอดไม่ได้ พลางนึกย้อนไปถึงวันวาน
"แล้วเธอเป็นไงบ้างล่ะ? ช่วงนี้ในรายการโอเคใช่ไหม?"
พอซูหานถามถึงตรงนี้ ปลายสายของหยางเชาเยว่ก็เงียบเสียงไปกะทันหัน
เธอเงียบไปครู่ใหญ่
พอนึกถึงคนที่รุมรังแกและก่นด่าเธอบนโลกออนไลน์ ขอบตาของเธอก็ร้อนผ่าวด้วยความคับแค้นใจ
เธอเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แต่ก็พยายามสูดหายใจสะกดกลั้นไว้อย่างสุดความสามารถ
"พี่ซูหาน ทุกอย่างราบรื่นดีค่ะ อยู่ที่นี่มีพี่ๆ น้องๆ คอยดูแลหนูตั้งหลายคน หนูมีความสุขดีออก"
เธอไม่อยากให้ซูหานต้องเป็นกังวล จึงเลือกที่จะไม่พูดความจริงออกไป
"งั้นก็ดีแล้ว อ้อ แล้วพวกเกรียนคีย์บอร์ดบนเน็ตมันเยอะ เธอก็อย่าไปใส่ใจนักเลย ปากเป็นของคนอื่น เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก็พอ"
"ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้นะ"
"อื้อ!"
"จริงสิพี่ซูหาน รอบชิงชนะเลิศพวกเราต้องเชิญแขกรับเชิญมาร่วมแสดงด้วย หนูอยากชวนพี่มาช่วยหนูจัง"
"ทางพี่สะดวกไหมคะ?"
ช่วยขึ้นแสดงด้วยเหรอ?
เรื่องนี้…
"ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะพี่! พี่ซูหานรีบพักผ่อนเถอะ อย่าหักโหมนะ"
"ได้สิ!"
ซูหานตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเล
แม้ว่าจะยังไม่ได้ถามหยางมี่ล่วงหน้าก็ตาม
ยังไงหยางเชาเยว่ก็เป็นคนของเขา ย่อมต้องช่วยอยู่แล้ว
อีกอย่าง รอบต่อไปถือเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญมากสำหรับเธอ ยังไงก็ต้องช่วย
ต่อให้ต้องมีปากเสียงกับหยางมี่ก็เถอะ
"แล้วทางรายการว่าไงบ้างล่ะ? เธอบอกพวกเขารึยัง?"
"อื้อ หนูถามทางทีมงานรายการแล้วค่ะ พอรู้ว่าหนูอยากเชิญพี่ พวกเขาตกใจกันใหญ่เลย แถมยังดีใจมากด้วย"
มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ตอนนี้กระแสความนิยมของซูหานถือว่าเป็นหน้าใหม่เบอร์ต้นๆ ของวงการ
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขาไปออกรายการ 'ชีวิตที่โหยหา' และร้องเพลงไปหนึ่งเพลง รายการวาไรตี้มากมายต่างก็จับจ้องมาที่เขาตาเป็นมัน
เขาเปรียบเสมือนเนื้อชิ้นโต เมื่อก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงและเริ่มเฉิดฉาย ทุกคนก็พร้อมจะรุมแย่งตัว
"งั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันคุยทางนี้แป๊บหนึ่ง แล้วถึงเวลาจะไปช่วยเธอ"
"เย้ เยี่ยมเลยค่ะ!"
หยางเชาเยว่ดีใจจนเนื้อเต้น
"ยังเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งเดือน ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ ไว้ใกล้ๆ แล้วหนูค่อยบอกรายละเอียดอีกทีนะ พี่ซูหานรีบนอนเถอะค่ะ!"
"อืม เธอก็เหมือนกัน รีบพักผ่อนซะ มีอะไรก็บอกฉันได้ตลอด"
"ค่า ฝันดีนะคะ"
"ราตรีสวัสดิ์"
พอกดวางสายจากหยางเชาเยว่ ซูหานหันกลับมาก็เจอยังมี่ยืนอยู่ข้างหลัง จ้องมองเขาตาเขม็งราวกับจะกลืนกินเขาทั้งตัว
"อุ๊ย!"
"ตกใจหมด นึกว่าผีสาวที่ไหนโผล่มาซะอีก"
มุกตลกฝืดของซูหานทำเอาหยางมี่อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่
"เมื่อกี้ที่นายคุยโทรศัพท์ ฉันได้ยินหมดแล้วนะ จะไปออกรายการวาไรตี้อะไรนั่นน่ะ ไม่คิดจะถามฉันสักคำเลยเหรอ หืม?"
"ยังไงพวกเราก็เซ็นสัญญากันแล้ว ตอนนี้เรื่องงานของนายฉันเป็นคนดูแล นายจะตัดสินใจอะไรตามใจชอบไม่ได้นะ"
"แต่ว่า… เห็นแก่ที่ครั้งนี้นายทำผลงานออกมาได้ดี ฉันอนุญาตให้นายไปก็ได้!"
"รายการไหนล่ะ? รายการ Produce 101 ของหยางเชาเยว่ใช่ไหม?"
ซูหานเองก็นึกไม่ถึงว่าจู่ๆ หยางมี่จะพูดง่ายขนาดนี้
"วันหลังเดี๋ยวฉันไปประสานงานกับทางรายการให้"
"โอเค งั้นเรื่องนี้ยกให้คุณจัดการเลย"
"เอาเป็นว่าคราวหน้ามีอะไรก็บอกฉันตรงๆ เพราะตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการหลักของนาย การดูแลนายให้ดีทุกเรื่องถือเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของฉัน"
"ในมุมมองของฉันนะ ฉันคิดว่าเส้นทางการแสดงของนายตอนนี้ควรยึดบทตัวร้ายเป็นหลักไปก่อน พอยืนหยัดได้อย่างมั่นคงแล้ว ค่อยขยายขอบเขตการแสดงไปบทอื่นๆ ในอนาคต"
ความจริงแล้วซูหานก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
"จริงสิ ช่วงนี้มีหนังเรื่องหนึ่งติดต่ออยากได้ตัวนาย"
"หือ? หนังเรื่องอะไรครับ?"
"เรื่อง 'Flash Point' บทตัวร้ายเหมือนกัน ดูเหมือนตัวละครจะชื่อโทนี่"
เชี่ยเอ๊ย!
พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาจริงๆ
เขาเพิ่งจำลองชีวิตตัวละครนี้เสร็จ บทก็ลอยมาประเคนถึงที่เลย
"เรื่องนี้แหละเจ๋ง! รับเลยครับ!"
ซูหานไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ตอบรับเสียงดังฟังชัด
เห็นเขากระตือรือร้นรีบตอบตกลงขนาดนี้ หยางมี่จึงมองเขาด้วยความงุนงงเล็กน้อย "นายนี่นะ… บทก็ยังไม่เคยเห็น ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวละครเป็นแบบไหน ก็ดันตอบตกลงซะแล้ว ออกจะใจเร็วเกินไปหน่อยมั้ง"
แฮ่ม แน่นอนล่ะ ในสายตาของหยางมี่ เขายังไม่น่าจะรู้อะไรเลย
พอนึกขึ้นได้ ซูหานจึงต้องแกล้งตีเนียนสักหน่อย
เขายกสองนิ้วขึ้นลูบคาง ขมวดคิ้วเล็กน้อย แสร้งทำเป็นครุ่นคิด "ก็นะ ฟังชื่อแล้วรู้สึกเหมือนเป็นหนังฟอร์มยักษ์เลยนี่ครับ"
"วันหลังค่อยไปด้วยกัน ไปลองแคสต์บทดู นายชอบก็ใช่ว่าจะแคสต์ผ่านบทนี้สักหน่อย"
"ทำไมจะไม่ผ่านล่ะครับ?"
ซูหานเลิกคิ้ว มองหยางมี่อย่างไม่ยี่หระ "ดูเหมือนคุณจะยังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือการแสดงของผมเท่าไหร่นะเนี่ย?"
"ฝีมือการแสดงของนายน่ะดีจริง แต่ก็ใช่ว่าจะเหมาะกับทุกบทบาทนี่ ไว้ถึงเวลาค่อยดูกันอีกทีเถอะ"
Flash Point เอ๋ย Flash Point ฉันชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ
รู้สึกเหมือนไม่ได้ถ่ายหนังใหม่นานจนร่างจะขึ้นสนิมอยู่แล้ว
เร็วเข้าเถอะน่า!
ตอนนี้ซูหานแทบจะอดใจรอไม่ไหว
ทว่าต่อให้ใจร้อนแค่ไหน ก็คงต้องรอให้ 'สองคนสองคม 2' เข้าฉายอย่างเป็นทางการเสียก่อน
ในคืนนั้นเอง
คลิปวิดีโอที่จางจ้านถูกด่าประจานกลางงานรอบปฐมทัศน์ของ 'Shanghai Fortress' ได้รับความสนใจจากชาวเน็ตนับไม่ถ้วน ชาวเน็ตต่างพากันอึ้ง หลายคนเริ่มสงสัยกันยกใหญ่ว่า มันห่วยขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?
เหล่านักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่เพิ่งกลับจากงานรอบปฐมทัศน์ พอถึงบ้าน สิ่งแรกที่ทำคือเปิดคอมพิวเตอร์ วางมือบนคีย์บอร์ด
แล้วรัวแป้นพิมพ์อย่างดุเดือด จนคลอดบทวิจารณ์ออกมาเป็นระลอก!
#Shanghai Fortress หนังขยะที่ถูกตรึงบนเสาหลักแห่งความอัปยศ!#
#Shanghai Fortress: หนังขยะระดับตำนาน ที่คุ้มค่าแก่การถูกระเบิดลง!#
#Shanghai Fortress เกือบทำลายวงการไซไฟในประเทศจนพังพินาศ#
"รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับเชิญไปร่วมงานรอบปฐมทัศน์ของ 'Shanghai Fortress' ตอนแรกก็ไปดูด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม เพราะหนังเรื่องนี้โปรโมตยิ่งใหญ่อลังการมาก ประกาศว่าเป็นผลงานระดับมาสเตอร์พีซที่ซุ่มทำมาสิบปี ผมก็นึกหวังว่าพอหนังเรื่องนี้ฉาย วงการหนังไซไฟในประเทศคงจะมีความหวังขึ้นมาบ้าง"
"แต่พอได้ดูหนังเรื่องนี้จริงๆ ผมถึงกับช็อก มันโคตรห่วยแตกเลยให้ตายสิ! อย่างแรกเลย ฉากสงครามทำออกมาส่งๆ อย่างที่สอง ฉากรักใคร่เละเทะไม่เป็นท่า เนื้อเรื่องชุ่ยถึงขีดสุด"
"ผมนึกไม่ออกจริงๆ ว่ามันมีตรงไหนที่เชื่อมโยงกับบทที่อ้างว่าขัดเกลามาอย่างพิถีพิถันถึงสิบปีบ้าง? และที่สำคัญที่สุดคือช่วงแรกประโคมข่าวอวยจางจ้านกันยกใหญ่ บอกว่าเขาถ่ายซ้ำเป็นสิบๆ เทกเพื่อให้ภาพออกมาดูดีที่สุด"
"ผมก็นึกว่าไอดอลหน้าหวานคนนี้จะทุ่มเทจริงๆ เลยแวะไปดูว่าฝีมือการแสดงจะเด็ดแค่ไหน ผลปรากฏว่า เอ่อ โดนตบหน้าฉาดใหญ่เลย! ฝีมือการแสดงเหรอ ขอร้องเถอะ จะหานักแสดงก็หาคนที่เป็นมืออาชีพหน่อย! ถึงไม่ใช่มืออาชีพก็ไม่เป็นไร แต่ก็ไม่เห็นต้องอวยจนเว่อร์ขนาดนั้นเลยนี่หว่า"
"ฝีมือการแสดงขยะแบบแกยังกล้าเอาไปเทียบกับซูหานอีกเหรอ? ไปกินขี้ไป๊!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น