บทที่ 67 นายมันคนใจร้าย!

ทว่าเมื่อได้เห็นข่าวคราวเหล่านั้นของหยานอี้ บรรดาสตูดิโอและกิลด์ที่แต่เดิมเตรียมลับมีดรอเชือดกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เลยแม้แต่น้อย ไม่กล้าแม้แต่จะกระดิกตัว ขนาดกลุ่มนายทุนเบื้องหลังก็ยังแอบหวาดผวา

สิ่งที่คนพวกนี้กลัวไม่ใช่หยานอี้ แต่เป็นหูเกอ หวังลี่เจวียน และท่านผู้เฒ่ากัวที่ไปร่วมงานกับหยานอี้ต่างหาก ถ้าคนระดับหยานอี้ในสายตาพวกเขายังเป็นแค่นักเต้นกินรำกิน แต่พอถึงระดับสามคนนั้นแล้ว ก็ไม่ใช่ใครจะมาบงการได้ตามใจชอบอีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านผู้เฒ่ากัว ผู้เปี่ยมด้วยบารมีและมีเส้นสายระดับสูงอันทรงอิทธิพล

ยิ่งพอได้เห็นว่าหยานอี้กล้าเล่นมุกแซวท่านผู้เฒ่ากัวกับหูเกอขนาดนั้นแล้วยังอยู่รอดปลอดภัย ความหวาดกลัวอย่างลึกซึ้งก็พลันเกาะกุมหัวใจพวกเขาในทันที

ส่วนหยานอี้ก็พาทั้งตัวเองและสตูดิโอผ่านพ้นมรสุมระลอกนี้ไปได้โดยไม่รู้ตัว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หยานอี้ก็ถูกสายโทรศัพท์จากหวังชิงอี๋ปลุกให้ตื่นจากภวังค์

"หยานอี้! นายเตรียมการไว้ตั้งนานแล้วทำไมไม่ยอมบอกฉัน! ปล่อยให้ฉันต้องคอยกังวลอกสั่นขวัญแขวนอยู่ตั้งหลายวัน! รู้ไหมว่าช่วงนี้ฉันผมร่วงไปกี่เส้นแล้วเนี่ย? นายมันคนใจร้าย!"

ในฐานะคนรุ่นใหม่ยุคหลังเก้าศูนย์ พอได้รับมอบหมายหน้าที่จากเบื้องบนให้ดูแลหยานอี้อย่างเต็มตัว เธอก็ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ แทบจะมองเรื่องของหยานอี้เป็นเรื่องของตัวเองไปแล้ว

แต่ในเหตุการณ์ครั้งนี้ ตัวเธอกลับต้องมาร้อนรนจนกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่ข้างหลัง ส่วนหยานอี้ล่ะ เงียบกริบไม่ส่งเสียง แต่กลับเตรียมการทุกอย่างไว้หมดแล้ว ขนาดเธอที่เป็นคนประสานงานประจำตัวยังไม่ระแคะระคายสักนิด รอบนี้หวังชิงอี๋โกรธจัดจริงๆ

ทันทีที่ได้รู้ข่าวเมื่อเช้านี้ อารมณ์ก็ระเบิดออกมาจนคุมไม่อยู่ รีบต่อสายโทรศัพท์มาแบบไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม

"นี่แม่คุณ เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย? ทำไมผมฟังไม่เห็นรู้เรื่องเลย?"

หยานอี้ที่เพิ่งตื่นนอนยังคงมึนงงอยู่ จึงเอ่ยถามอย่างทำตัวไม่ถูก

"เอ่อ… นี่นายไม่รู้เลยเหรอว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?"

คราวนี้เป็นหวังชิงอี๋ที่ต้องอึ้งไปบ้าง เดิมทีตั้งใจจะเค้นถามเอาเรื่องหยานอี้ให้หนัก แต่กลับถูกเขาย้อนถามมาประโยคเดียวจนเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก

"มันมีเรื่องอะไรกันแน่ ร้อนรนขนาดนี้ หมายถึงเรื่องศึกชิงบัลลังก์เน็ตไอดอลเหรอ? พักนี้ผมยุ่งจนเหนื่อยแทบเป็นหมา จะมีเวลาไปสนใจพวกนั้นที่ไหน?"

หลังจากตั้งสติได้ หยานอี้ก็พอเดาได้ว่าอีกฝ่ายพูดถึงเรื่องอะไร แต่ตัวเองก็เหมือนจะไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าหวังชิงอี๋จะโวยวายแต่เช้าตรู่ไปเพื่ออะไร

"ช่วงนี้นายไม่ได้ไปร่วมงานประชาสัมพันธ์ที่จัตุรัสฟางเฮ่อเหรอ? แถมยังอยู่กับท่านผู้เฒ่ากัว กัวติ่งเทียน แล้วก็หูเกอที่เป็นราชาภาพยนตร์ กับหวังลี่เจวียนที่เป็นราชินีภาพยนตร์ด้วย?"

หวังชิงอี๋แม้จะยังงงๆ แต่ปากก็ยังไม่ยอมแพ้ เอ่ยถามต่อทันควัน

"ใช่แล้ว เธอรู้ได้ไง ผมก็แค่ไปงานอีเวนต์โปรโมตธรรมดาๆ งานหนึ่งเอง มันจะลอยไปถึงหูเธอได้ยังไงกัน?"

คราวนี้หยานอี้ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ งานนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเขามีส่วนร่วมตลอด แม้จะไลฟ์สตรีมทั่วอินเทอร์เน็ต แต่มันก็แค่ออกอากาศในสถานีวิทยุและโทรทัศน์เมืองเหยียนเฉิงเท่านั้นเอง

ตอนแรกเฉินลู่อยากจะเชิญนักข่าวมา แต่สุดท้ายก็เพราะเรื่องศึกชิงบัลลังก์เน็ตไอดอล ทำเอาพวกสำนักพิมพ์กับสื่อออนไลน์แห่กันไปงานนั้นหมด ใครจะว่างมาทำข่าวงานโปรโมตลานพลาซ่าเล็กๆ ในเมืองระดับสามกัน

ในมุมมองของหยานอี้ งานนี้ไม่น่าจะได้รับความสนใจมากมายอะไรขนาดนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหวังชิงอี๋ที่อยู่ไกลถึงหางโจวยังรู้เรื่องได้ แถมฟังจากน้ำเสียงของเธอแล้ว ดูเหมือนจะสร้างความฮือฮาไม่น้อยเลยทีเดียว จังหวะนี้หยานอี้ถึงกับอึ้งค้างไปเลย

"ฉันว่านายรีบเปิดดูเวยป๋อเถอะ ตอนนี้เวยป๋อนายคงระเบิดไปแล้วมั้ง"

เมื่อพบว่าหยานอี้ไม่รู้เรื่องราวบนอินเทอร์เน็ตจริงๆ หวังชิงอี๋ก็ค่อยๆ ใจเย็นลง แล้วเอ่ยกับหยานอี้ผ่านสาย

พอได้ยินคำเตือนของหวังชิงอี๋ หยานอี้ก็เปิดแอปเวยป๋อบนมือถือขึ้นมาดูข้อมูลบนโลกออนไลน์ทันที

ทว่าวินาทีถัดมา ทั้งตัวเขาก็แทบหมดแรง

"ล้อเล่นกันรึเปล่าเนี่ย ชื่อเสียงเกียรติยศที่สั่งสมมาทั้งชีวิตต้องมาพังเพราะแบบนี้เหรอ!"

หยานอี้แหงนหน้าคร่ำครวญออกมาด้วยความรวดร้าวใจสุดแสน

ในเวยป๋อเวลานี้ เต็มไปด้วยรูปภาพของหยานอี้ที่ถูกหูเกอกับกัวติ่งเทียนบังคับให้แต่งหญิงเมื่อวานแพร่สะพัดไปทั่ว

ไม่ว่าจะบทความสั้นยาวหรือภาพหน้าปกข่าว ล้วนใช้รูปนี้เป็นภาพประกอบทั้งสิ้น และคงต้องยอมรับเลยจริงๆ ว่าพอแปะรูปนี้เข้าไป ยอดคลิกของโพสต์เวยป๋อพวกนี้ก็พุ่งกระฉูดขึ้นไปแบบฉุดไม่อยู่

ที่ทำให้หยานอี้รู้สึกเหลือเชื่อยิ่งกว่าเดิมคือ หลังจากหูเกอกับกัวติ่งเทียนกลับไปเมื่อเช้า ทั้งคู่ดันพากันรีโพสต์เวยป๋อที่กำลังติดเทรนด์ร้อนแรงที่สุด พร้อมกับพิมพ์คอมเมนต์แซวประกอบลงไปด้วย

การทำแบบนี้ยิ่งทำให้ภาพพวกนั้นผ่านตาผู้คนมากขึ้นไปอีก ในชั่วพริบตาเดียว ทั้งวงการบันเทิงไม่ว่าจะรุ่นใหญ่หรือรุ่นเล็กก็แทบไม่มีใครไม่รู้เรื่องนี้เลย

เจอกับเรื่องแบบนี้เข้าไป หยานอี้ก็ได้แต่กลืนน้ำลายขมๆ ลงคอ มีทุกข์แต่พูดไม่ออก จะให้บุกไปเอาเรื่องหูเกอกับท่านผู้เฒ่ากัวก็ใช่ที่ ต่อให้มีใจอยากทำ เขาก็ไม่มีความกล้าพอ เรื่องพรรค์นี้คาดว่าคงมีแต่หวังชิงอี๋คนเดียวเท่านั้นแหละที่กล้าทำ

สำหรับการกลับมาดังเปรี้ยงปร้างอีกรอบ แถมยังดังกระหึ่มไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตด้วยวิธีพิลึกแบบนี้ หยานอี้บอกได้คำเดียวว่าถึงเวลาที่เขาควรจะเฟดตัวออกจากวงการบันเทิงอีกรอบแล้วจริงๆ พวกผู้ยิ่งใหญ่ในวงการบันเทิงนี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ในใจเจ็บปวดเหลือเกิน แต่พูดออกไปไม่ได้

หลังจากโดนเรื่องชวนปวดหัวนี้ปลุกจนตื่น หยานอี้ก็หมดอารมณ์นอนต่อ จึงลุกขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าล้างตาแล้วรีบมุ่งหน้าไปที่สตูดิโอ

พูดตามตรง ตัวเขาไม่ได้แวะมาที่สตูดิโอร่วมสัปดาห์แล้ว ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา แทบจะถูกท่านผู้เฒ่ากัวเรียกตัวไปที่หน้างานทุกวัน แล้วก็โดนสั่งให้ทำงานจิปาถะเหน็ดเหนื่อยสารพัดสารพัน แทบทุกวันหยานอี้ต้องลากสังขารที่เมื่อยล้าอ่อนเพลียกลับบ้าน จึงไม่มีเวลาแวะมาที่สตูดิโอเลย

แต่ก็ยังดีที่ตอนนี้สตูดิโอเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว แผนงานช่วงหลังของหลูอวี่เขาก็วางโครงสร้างไว้หมดแล้ว ส่วนซีรีส์วิดีโอชุดเฉินเซียงหกโมงครึ่ง หยานอี้ก็จัดการเตรียมบทในส่วนที่ไม่มีตัวเองร่วมแสดงส่งมาให้ที่สตูดิโอเรียบร้อย หลายวันมานี้ทุกคนในสตูดิโอที่ทำงานกันเงียบๆ จึงไม่ได้ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า

ทว่าพอหยานอี้ก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศวันนี้ สิ่งที่รอรับอยู่กลับเป็นสายตาแปลกๆ จากทุกคน

"ลูกพี่ ลุคแต่งหญิงของพี่นี่โคตรเท่เลยนะ!"

"ลูกพี่ไปร่วมงานกับพี่เจวียนมาแท้ๆ แต่ไม่ยอมบอกพวกเราเลย ใจร้ายเกินไปแล้ว ฉันยังอยากได้ลายเซ็นพี่เจวียนอยู่เลยเนี่ย!"

"จริงด้วยๆ ลูกพี่ไม่แฟร์เลย ได้ร่วมงานกับพี่หูของฉันแต่กลับไม่ยอมบอกกัน เฮ้อ ความรู้สึกเริ่มเหินห่างซะแล้ว"

…

หยานอี้เพิ่งจะเดินเข้ามาในออฟฟิศ ก็ต้องเจอกับเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วจากคนในสตูดิโอที่ดังแทรกกันเข้ามาไม่หยุดหย่อน แน่นอนว่าส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกที่อยากได้ลายเซ็น ต้องรู้ไว้ด้วยว่าในวงการบันเทิงเป็นที่รู้กันดีว่าแฟนคลับผู้ชายของหูเกอมีเยอะกว่าแฟนคลับผู้หญิงเสียอีก แค่ในสตูดิโอของหยานอี้ก็มีคนชอบหูเกอไปเกินครึ่งแล้ว คนพวกนี้รุมพูดเซ็งแซ่จนหยานอี้เริ่มปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที