บทที่ 75 พุดดิ้งขิงนมสด

สิบวินาทีต่อมา ฟางหมิงถึงได้หยุดเคี้ยว

"ต้องยอมรับเลยว่า พุดดิ้งนมสองชั้นถ้วยนี้ใช้วิธีโบราณจริงๆ พิถีพิถันกับทุกขั้นตอนมาก ความหนาของแผ่นนมกับความหวานถือว่าลงตัวพอดีเป๊ะ"

ท่ามกลางสายตาคาดหวังของหยานอี้และตากล้อง ในที่สุดฟางหมิงก็เปิดปากพูด

ทว่าพอฟางหมิงพูดแบบนี้ หยานอี้กลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ถ้ามีแค่วิจารณ์สองประโยคนี้มันหาจุดขายยาก ต่อให้ทีมตัดต่อจะเก่งกาจแค่ไหนก็ช่วยไม่ได้หรอก

"แต่ว่านะ เครื่องเคียงของพุดดิ้งนมสองชั้นถ้วยนี้มีปัญหาใหญ่หลวงเลย"

ขณะที่หยานอี้กำลังรู้สึกกร่อย ฟางหมิงก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ทำเอาอารมณ์ของหยานอี้พุ่งจากก้นเหวทะยานสู่จุดสูงสุดทันที

"พุดดิ้งนมสองชั้นแบบดั้งเดิม ทั่วไปจะใส่ลูกเกดหรือไม่ก็มะม่วงมาตัดเลี่ยน แต่ร้านนี้น่าจะอยากลองฉีกแนว ถึงได้ใส่แยมผลไม้ลงไป ซึ่งมันพลาดตรงแยมผลไม้นี่แหละ ถ้าเป็นแยมโฮมเมดก็ยังพอทน แต่นี่ดันไปเลือกใช้แยมแปรรูปตามท้องตลาด กลิ่นสารปรุงแต่งรสเข้มข้นกลบกลิ่นนมและความหวานดั้งเดิมของพุดดิ้งนมสองชั้นไปจนมิด ทำให้เมนูที่เดิมทีค่อนข้างดีถ้วยนี้กลายสภาพเป็นขยะไปเลย!"

คราวนี้ ฟางหมิงชี้ตรงจุดบกพร่องของพุดดิ้งนมสองชั้นได้อย่างแม่นยำ และยังจวกออกมาอย่างไร้ความปรานี

คำพูดนี้ของฟางหมิงโดนใจหยานอี้เข้าอย่างจัง สิ่งที่เขาต้องการก็คือการพูดความจริงแบบขวานผ่าซากแถมพกความปากร้ายมานิดๆ แบบนี้ไม่ใช่เหรอ

พอฟางหมิงพูดจบประโยค หยานอี้ก็ส่งสายตาพึงพอใจไปให้ทันที

"มาๆ พวกเรามาชิมหยางจือกันลู่ถ้วยนี้กันต่อ ดูสิว่ามีอะไรพิเศษอีกไหม"

สองประโยคของฟางหมิงทำให้หยานอี้มองเห็นประกายความหวัง รีบชี้ไปยังหยางจือกันลู่ตรงหน้าทันที

"ได้ครับ งั้นเรามาดูหยางจือกันลู่ถ้วยนี้กันต่อ"

เมื่อเห็นว่าคำวิจารณ์ก่อนหน้านี้ได้รับการยอมรับจากหยานอี้ ในใจของฟางหมิงก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทั้งตัวเริ่มผ่อนคลายลง ไม่ได้เกร็งเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

ฟางหมิงบ้วนปากล้างรสชาติ ก่อนจะหยิบช้อนตักหยางจือกันลู่ตรงหน้าเข้าปากหนึ่งคำแล้วค่อยๆ ละเลียดเคี้ยว

ทว่าคราวนี้ ฟางหมิงกลับไม่ได้มีท่าทางเหมือนรอบที่แล้ว

"เทียบกับถ้วยเมื่อกี้แล้ว ถ้วยนี้ผมหาข้อบกพร่องชัดๆ ไม่เจอเลย กรรมวิธีทั้งหมดแทบจะถอดแบบมาจากสูตรโบราณ ขั้นตอนการทำก็ระมัดระวังตามมาตรฐาน ไม่มีอะไรแปลกใหม่แต่ก็ไม่มีจุดเด่น พูดได้แค่ว่าธรรมดาทั่วไป สำหรับคนที่ชอบรสชาติดั้งเดิม ก็ถือเป็นของที่ใช้ได้อยู่ครับ"

ฟางหมิงถอนหายใจเบาๆ พลางพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ

อันที่จริงในวงการเชฟ คนที่มีการสืบทอดวิชา ไม่เพียงแต่ต้องใส่ใจในรสชาติดั้งเดิมและศึกษากรรมวิธีโบราณเท่านั้น แต่ยังต้องรู้จักสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ด้วย หากจะบอกว่าพุดดิ้งนมสองชั้นถ้วยเมื่อกี้คือความล้มเหลวของการทดลองสิ่งใหม่ ถ้วยหยางจือกันลู่นี่ก็จัดว่าไม่ได้เฉียดคำว่าสร้างสรรค์เลยสักนิด แล้วมันจะมีอะไรคู่ควรให้คนอื่นวิจารณ์กันล่ะ

คราวนี้หยานอี้ไม่ได้แสดงอาการประหลาดใจหรือผิดหวังแต่อย่างใด พูดตามตรง จุดเด่นของคลิปวิดีโอนี้ได้มาจากคำวิจารณ์แรกไปเรียบร้อยแล้ว

หลังจากนี้ถ้าเจออะไรใหม่ๆ อีกก็ถือว่ากำไร แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร

หลังจากชิมของหวานสองอย่างแรกเสร็จ ทั้งสามคนก็ค่อยๆ ตกอยู่ในความเงียบ นั่งแทะเมล็ดแตงโม พลางละเลียดชิมหยางจือกันลู่และพุดดิ้งนมสองชั้นตรงหน้าไปพลาง

ต้องยอมรับเลยว่าลิ้นของฟางหมิงนี่ พ่อของเขาฝึกฝนมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจจริงๆ ทั้งพุดดิ้งนมสองชั้นและหยางจือกันลู่ หยานอี้ชิมไม่ออกเลยสักนิดว่ามีอะไรผิดแปลก เขารู้สึกว่ารสชาติอร่อยดีทั้งคู่ ไม่มีตรงไหนที่ไม่น่าพอใจเลย

ตากล้องข้างๆ ก็ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน ขณะเดียวกัน สายตาที่ทั้งสองคนมองฟางหมิงก็เปลี่ยนไป ราวกับกำลังมองตัวประหลาดอย่างไรอย่างนั้น

'นี่มันลิ้นของมนุษย์จริงๆ เหรอวะเนี่ย'

ในใจของทั้งสองคนผุดความคิดแบบเดียวกันขึ้นมาพร้อมกัน

ท่ามกลางสายตาแปลกๆ ของหยานอี้และตากล้อง ยี่สิบนาทีก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ของหวานเมนูสุดท้ายของวันนี้อย่างพุดดิ้งขิงนมสดก็ถูกเจ้าของร้านยกมาเสิร์ฟ

แต่พุดดิ้งขิงนมสดถ้วยนี้กลับทำให้หยานอี้รู้สึกแปลกใหม่ จะว่าไปแล้ว ยังไม่ทันที่พุดดิ้งขิงนมสดจะยกมาเสิร์ฟ ทั้งสามคนก็ได้กลิ่นขิงสดจางๆ ลอยออกมาจากครัวด้านหลัง เคล้ามากับกลิ่นหอมของนมสด ชวนให้รู้สึกอยากลิ้มลองเป็นอย่างยิ่ง

"แค่ได้กลิ่น พุดดิ้งขิงนมสดถ้วยนี้ก็ไม่ธรรมดาแล้ว พุดดิ้งขิงนมสดทั่วไปกลิ่นนมจะไม่เข้มข้นขนาดนี้ แถมกลิ่นขิงสดยังทำให้คนที่ไม่ชอบกินขิงหลายคนต้องถอยหนี แต่ตอนนี้แค่ดมกลิ่นนี้ ผมก็รู้ได้ทันทีว่าสัดส่วนของขิงสดกับนมสดถูกปรับแต่งมาจนกลมกล่อมลงตัวสุดๆ"

พุดดิ้งขิงนมสดยังไม่ทันวางลงบนโต๊ะ ดวงตาของฟางหมิงก็เริ่มเปล่งประกาย เผยให้เห็นถึงความสนใจอย่างเปี่ยมล้น

ท่าทีผิดปกติของฟางหมิงทำเอาหยานอี้สะดุ้ง ร้านเล็กๆ ที่เขาสุ่มเลือกมาในวันนี้ จะมีอะไรซ่อนอยู่จริงๆ งั้นเหรอ

"พุดดิ้งขิงนมสดของทั้งสามท่านได้แล้วครับ ทานตอนร้อนๆ นะครับ เชิญชิมได้เลย"

หลังจากทั้งสามคนประหลาดใจได้ไม่นาน เถ้าแก่ก็เดินยิ้มแย้มมาที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับยกโถเล็กๆ มาเสิร์ฟ ฝายังไม่ทันเปิด กลิ่นหอมประหลาดก็ลอยเข้าแตะจมูกของทั้งสามคนแล้ว

"เถ้าแก่ นมสดที่คุณใช้นี่คือนมแพะสดใช่ไหมครับ แถมยังต้องใช้เทคนิคพิเศษในการลดกลิ่นสาบ ควบคู่ไปกับคุณสมบัติของขิงสดที่ช่วยดับคาว ได้มากินพุดดิ้งขิงนมสดถ้วยนี้ วันนี้ถือว่ามาไม่เสียเที่ยวจริงๆ ฮ่าๆ!"

ฝาโถยังไม่ทันเปิด ฟางหมิงก็เปิดโปงเคล็ดลับของพุดดิ้งขิงนมสดถ้วยนี้ออกมาในประโยคเดียว ก่อนจะหันไปยิ้มพูดกับเถ้าแก่ข้างๆ

"โอ้โห วันนี้เจอเซียนกินตัวจริงเข้าให้แล้ว เปิดร้านมาสามถึงห้าปี คนที่พูดถูกแบบนี้จนถึงตอนนี้มีแค่เธอคนเดียวเลยนะเนี่ย พ่อหนุ่ม ใช้ได้นี่ จมูกไวยังกะจมูกหมาเลย ฮ่าๆ!"

เถ้าแก่ฟังแล้วชะงักไปก่อน จากนั้นก็หัวเราะร่าด้วยความประหลาดใจ

"เถ้าแก่ ผมบอกแล้วไงครับ ลิ้นของพวกเราน่ะเรื่องมากสุดๆ คราวนี้เชื่อหรือยังล่ะครับ"

จังหวะนั้นเอง หยานอี้ที่อยู่ข้างๆ ก็รีบยิ้มรับมุกต่อจากเถ้าแก่ทันที

"เอาละๆ ฉันผิดเองที่ไม่ควรดูถูกพวกเธอสามคน วันนี้ร้านเล็กๆ ของฉันได้ต้อนรับพวกเธอสามคนก็ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว"

คนที่เป็นเชฟตัวจริงพอได้เจอกับนักกินตัวจริงเข้า ต่อให้อีกฝ่ายจะติ ก็จะไม่ไล่ออกจากร้านหรอก ในทางกลับกันจะยิ่งดีใจเป็นพิเศษเสียอีก เพราะมีแต่ลูกค้าแบบนี้เท่านั้นที่จะสัมผัสถึงข้อบกพร่องของอาหารได้อย่างแท้จริง และเข้าใจถึงสิ่งที่เชฟต้องการจะสื่อในตอนปรุงอาหาร

"เถ้าแก่ครับ ผมขอให้บัญชีโต่วอินไว้หน่อยนะ เผื่อคุณจะได้ลองกดติดตามดู ถึงเวลานั้นยังช่วยโปรโมตร้านให้คุณได้ด้วย สมัยนี้คนที่ตั้งใจทำอาหารหัวเซี่ยอย่างประณีตจริงๆ มีไม่เยอะแล้วล่ะครับ"

ในตอนนั้นเอง หยานอี้ก็ถือโอกาสยื่นนามบัตรใบหนึ่งให้เถ้าแก่ นามบัตรใบนี้คือสิ่งที่หยานอี้ตั้งใจทำให้ฟางหมิงในช่วงสองวันนี้ จุดประสงค์ก็เพื่อให้เวลาตระเวนกินถ่ายคลิปข้างนอก ได้แลกเปลี่ยนช่องทางติดต่อกับร้านค้าที่มีฝีมือเข้าท่า ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจมีโอกาสได้ร่วมงานกันก็เป็นได้