บทที่ 78 ซื้อ! ต้องซื้อให้ได้!

จนถึงตอนนี้ ฟางหมิงถึงได้ตาสว่างเสียทีว่าทำไมเมื่อกี้ตัวเองถึงโดนไล่ตะเพิดออกมา คนเขาอุตส่าห์ลำบากแทบตายเพื่อลดยอดลูกค้า แต่แกดันจะไปถ่ายคลิปเพิ่มคนติดตามให้เขาเนี่ยนะ แบบนี้มันแกว่งเท้าหาเสี้ยนชัดๆ

ทว่าสิ่งที่ฟางหมิงไม่รู้ก็คือ ในเวลานี้สายตาของหยานอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังมองดูสองเฒ่ากำลังง่วนอยู่กับการทำขนมโตเกียวไข่อยู่นั้น เริ่มมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจและเข้าอกเข้าใจอย่างลึกซึ้งผุดขึ้นมา

ในมุมมองของหยานอี้ ถ้าเปลี่ยนให้เขาเป็นสองตายายคู่นี้ละก็ ป่านนี้คงฟาดฝ่ามือใส่หน้าไปนานแล้ว จะมามัวเสียเวลาพูดจาไร้สาระอยู่ทำไม

ไอ้นิสัยดื้อรั้นไม่อยากดังแบบนี้ ช่างถูกจริตและศีลเสมอกับหยานอี้จริงๆ เสียด้วย

แต่ก็นั่นแหละ เรื่องความรู้สึกก็ส่วนหนึ่ง ทว่าตอนนี้หยานอี้กำลังช่วยฟางหมิงสร้างชื่อเสียงอยู่ จะให้เทฟางหมิงกลางคันเพียงเพราะความรู้สึกเห็นอกเห็นใจเล็กๆ น้อยๆ นี้ได้อย่างไร ดังนั้นในใจของหยานอี้จึงเริ่มมีแผนการชั่วร้ายผุดขึ้นมา

"ฟางหมิง แกมานี่ เดี๋ยวพอต่อคิวถึงพวกเรา แกทำอย่างนี้ก่อนนะ แล้วค่อยทำแบบนี้ ขอแค่แกทำได้เนียน ฉันรับประกันเลยว่าครั้งนี้แกได้ดังระเบิดไปทั่วทั้งโต่วอินแน่"

หยานอี้เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา ก่อนจะกวักมือเรียกฟางหมิงที่อยู่ข้างๆ เข้ามากระซิบข้างหู

"แบบ… แบบนี้จะได้เหรอครับพี่"

หลังจากฟังแผนการของหยานอี้จบ ใบหน้าของฟางหมิงก็เผยความลังเลออกมา แผนนี้ของหยานอี้มันออกจะแสบเกินไปหน่อยแล้ว

"ทำตามที่ฉันบอกเถอะ แกแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ"

หยานอี้ส่งยิ้มให้ฟางหมิงเพื่อให้วางใจ

"งั้น… ก็ได้ครับ"

ฟางหมิงมองดูหยานอี้ตรงหน้าด้วยสีหน้ากึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

จากนั้นทั้งสามคนก็กลับเข้าสู่การรอคอยอันยาวนานอีกครั้ง เพื่อรอโตเกียวไข่ของลูกค้าอีกสิบกว่าคน กินเวลาไปเต็มๆ กว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงคิวของพวกเขาทั้งสามคนเสียที

"คุณป้าครับ โตเกียวไข่ของป้าหอมจังเลยนะเนี่ย ผมยืนต่อคิวตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะได้กิน เอาให้พวกผมสามคน คนละอันเลยครับ"

เมื่อมาถึงหน้าแผง ฟางหมิงก็หัวเราะร่าพลางเอ่ยกับสองตายายตรงหน้า ไม่มีทีท่าโกรธเคืองเรื่องที่โดนสองเฒ่าไล่ตะเพิดเมื่อก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

"พวกเธอสามคนน่ะ ปิดมือถือให้หมดเลยนะ ว่างนักหรือไงถึงต้องมาคอยถ่ายคลิปสั้น ไม่ปิดมือถือฉันไม่ทำให้นะ"

จากเหตุการณ์เมื่อครู่ ยายเฒ่ารู้จุดประสงค์ที่พวกหยานอี้มาที่นี่แล้ว พอเห็นทั้งสามคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า จึงชี้นิ้วสั่งทันทีโดยไม่ลังเล

"เอ่อ พวกเราไม่ได้ถ่ายครับ คุณยายสบายใจได้เลย พวกเราไม่ถ่ายคลิปแน่นอนครับ"

พอได้ยินคำพูดของยายเฒ่า ฟางหมิงก็รีบแบมือทั้งสองข้างออก แสดงความบริสุทธิ์ใจให้อีกฝ่ายเห็นทันที

ส่วนหยานอี้และตากล้องหนุ่มที่อยู่ด้านหลังฟางหมิงก็รีบทำตามติดๆ เพื่อแสดงว่าไม่มีเจตนาจะถ่ายคลิปเลยสักนิด

"ไม่ถ่ายคลิปก็ดีแล้ว สามอันใช่ไหมล่ะ เดี๋ยวฉันทำให้ อันละสามสิบ จะสแกนจ่ายหรือเงินสดก็ได้"

เมื่อเห็นว่าในมือของทั้งสามคนไม่มีใครถือมือถืออยู่เลย ใบหน้าของยายเฒ่าก็ฉีกยิ้มเบิกบานขึ้นมาทันที ไม่มีความระแวดระวังเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป พลางลงมือทำโตเกียวไข่ร่วมกับตาเฒ่าอย่างอารมณ์ดี

"สามสิบเหรอครับ? แพงขนาดนี้เลยเหรอ"

พอยายเฒ่าบอกราคาออกมา ทั้งสามคนก็อดตกใจไม่ได้ แม้แต่หยานอี้ก็ยังตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ

ในเมืองเหยียนเฉิง โตเกียวไข่ที่แพงที่สุดและใส่เครื่องสารพัดอย่างก็ตกราวๆ ยี่สิบกว่าเท่านั้นเอง แต่โตเกียวไข่หน้าตาบ้านๆ ชิ้นละสามสิบนี้ ทำเอาโลกทัศน์ของทั้งสามคนเปิดกว้างขึ้นมาจริงๆ

ทว่าแม้ป้าแก่จะสังเกตเห็นความตกใจของทั้งสามคน แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไร กลับส่งสายตาประเภท ‘จะซื้อก็ซื้อ ไม่ซื้อก็เชิญ’ มองมาที่พวกเขาทั้งสามคนแทน

"ซื้อครับ! ต้องซื้อสิ! ดูจากวัตถุดิบของโตเกียวไข่นี่ วันนี้พวกเราไม่ขาดทุนแน่นอน"

หยานอี้ที่ได้สติเป็นคนแรกเอ่ยตกลงอย่างเด็ดขาดโดยไม่รอช้า จากนั้นก็กลัวว่ายายเฒ่าจะเปลี่ยนใจ จึงรีบล้วงเงินร้อยหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้ววางลงในกล่องเก็บเงินของสองตายาย ก่อนจะได้เงินทอนกลับมาสิบบาท

อุตส่าห์ยืนต่อคิวมาตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าแล้ว จะให้มายอมแพ้ตอนนี้ได้ยังไง ยิ่งไปกว่านั้น แผนการของพวกเขาก็ยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้นเลยด้วยซ้ำ หยานอี้ไม่มีทางยอมถอยเด็ดขาด

"ผมบอกเลยนะคุณป้า โตเกียวไข่ของป้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ นะครับ ใช้ไข่ไก่บ้านล้วนๆ เลยใช่ไหมล่ะเนี่ย แถมแป้งนี่ก็เป็นแป้งที่โม่สดๆ จากชนบทใช่ไหมครับ แป้งในซูเปอร์มาร์เก็ตสมัยนี้ทำออกมาได้ไม่เนียนละเอียดขนาดนี้หรอกนะ"

ขณะที่ยายเฒ่าเริ่มลงมือทำ ฟางหมิงก็เริ่มชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย

"ไอ้หนุ่ม ตานายแหลมคมไม่เบานี่ อย่าเห็นว่าแผงเราเล็กๆ แค่นี้นะ ของที่ใช้ทำโตเกียวไข่น่ะพวกเราทำเองในบ้านทั้งนั้น ไม่เหมือนข้างนอกที่ใส่แต่สารพัดสารปรุงแต่ง แม้แต่ซอสนี่ก็เป็นสูตรลับที่บ้านเราทำเอง ไปกินที่อื่นไม่มีทางได้รสชาตินี้หรอก"

เมื่อเห็นสีหน้าของเมียแก่ดูผ่อนคลายลงไปมาก ตาเฒ่าที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มพูดเยอะขึ้น ถึงขั้นเป็นฝ่ายรับมุกของฟางหมิงไปคุยต่อเอง

"ฮิๆ มันแน่อยู่แล้วครับ พ่อผมเป็นพ่อครัวใหญ่ประจำหมู่บ้านเลยนะ เรื่องแค่นี้ผมดูออกอยู่แล้ว กระทั่งถั่วเหลืองที่ป้าใช้เป็นถั่วเหลืองรุ่นแรกคัดพิเศษเกรดดีผมยังมองออกเลย ซี้ด… น้ำลายผมจะไหลแล้วเนี่ย"

ฟางหมิงพูดไปพลางทำท่าทางน้ำลายสอไปด้วย ซึ่งท่าทางของฟางหมิงไม่ได้แกล้งทำเลยสักนิด โตเกียวไข่แบบนี้ในเมืองเหยียนเฉิงคงมีแค่ที่นี่ที่เดียว วัตถุดิบระดับพรีเมียมล้วนๆ เล่นเอาฟางหมิงอยากกินจนแทบทนไม่ไหวจริงๆ

"ฮ่าๆ สายตาของเอ็งนี่มันสุดยอดจริงๆ ข้าขายมาตั้งหลายปี ไม่เคยเจอคนหนุ่มคนไหนเก่งกาจขนาดนี้มาก่อนเลย ฮ่าๆ"

การวิจารณ์แบบมีหลักการผสมกับการยกยอปอปั้นของฟางหมิงทำให้ตาเฒ่าหัวเราะร่าออกมาในทันที พลางมองฟางหมิงด้วยรอยยิ้มกว้าง

หลังจากผ่านเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ นี้ไป สองเฒ่ากลับยิ่งตั้งอกตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือ เห็นได้ชัดว่ามองออกแล้วว่าฟางหมิงไม่ธรรมดา จึงคิดจะงัดฝีมือที่แท้จริงออกมาโชว์เสียหน่อย

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หยานอี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังฟางหมิงก็อดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้เขาอย่างชื่นชม

ถึงแม้ทั้งสามคนจะไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายคลิป แต่ทั้งกล้องและเครื่องบันทึกเสียงก็ไม่ได้ขาดไปเลยแม้แต่อย่างเดียว ตั้งแต่ตอนที่ยืนต่อคิวเมื่อครู่ หยานอี้กับพวกก็ได้แอบติดตั้งกล้องความละเอียดสูงไว้ในบริเวณใกล้เคียงล่วงหน้าแล้ว และได้บันทึกภาพเหตุการณ์ตรงหน้าไว้ทั้งหมดอย่างชัดเจน

เวลาที่ใช้ทำโตเกียวไข่นั้นไม่นานเลย เพียงแค่สามถึงห้านาที ทั้งสามคนก็ถือโตเกียวไข่ไว้ในมือคนละอันแล้วเดินออกจากแผงไปด้วยความพึงพอใจ

"ผมว่านะพี่ใหญ่ พวกเราทำแบบนี้มันจะแสบเกินไปหน่อยไหมครับ ยังไงซะคุณตากับคุณยายสองคนนั้นก็ลำบากไม่ใช่น้อย อีกอย่างโตเกียวไข่ร้านนี้มันอร่อยมากจริงๆ ผมไม่อยากให้หลังจากนี้ต้องอดกินไปเลยนะพี่"

หลังจากแผนการถ่ายทำของวันนี้สิ้นสุดลง ฟางหมิงก็หันไปมองหยานอี้ที่อยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกลำบากใจและไม่สบายใจอยู่บ้าง

"นายวางใจเถอะ เรื่องนี้ฉันมีแผนการรองรับไว้หมดแล้ว การอาศัยชื่อเสียงของนายมาช่วยดันกระแสของพวกเขา มันเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้นแหละ นายไม่ต้องไปกังวลแทนคนอื่นเขาหรอก"

ทว่าหยานอี้กลับไม่ยอมฟังคำทัดทานของฟางหมิง ในเวลานี้ในใจของหยานอี้ได้วางแผนการรอบด้านไว้หมดแล้ว การที่ให้ฟางหมิงทำเช่นนั้นย่อมมีเหตุผลรองรับแน่นอน ส่วนรายละเอียดลึกๆ นั้น ยังไม่สะดวกที่จะอธิบายให้ฟางหมิงฟังอย่างละเอียดในตอนนี้