ตอนที่ 79
บทที่ 79 ผู้สร้างร้านดังสุดไวรัล
อยากกินตี๋น้อย · 6,386 ตัวอักษร
หลังจากกระบวนการถ่ายทำทั้งหมดสิ้นสุดลง ทั้งสามคนก็เดินทางกลับมายังสตูดิโอ
ทั้งทีมงานเริ่มลุยงานกันอย่างขะมักเขม้นเพราะฟุตเทจวิดีโอที่พวกเขานำกลับมา
ทว่าครั้งนี้ต่างไปจากเดิมเล็กน้อย เพราะในส่วนของการตัดต่อช่วงโพสต์โปรดักชัน หยานอี้ได้เข้ามาคุมด้วยตัวเองตลอดทั้งกระบวนการ แทบจะเรียกได้ว่าวิดีโอทั้งหมดถูกสร้างขึ้นตามความคิดของเขาทุกกระเบียดนิ้ว
"ตรงนี้ ปรับเสียงยายแก่คนนี้ให้ดังขึ้นอีก ดึงความเก๋าออกมาเยอะๆ หน่อย"
"รวบรวมกฎของร้านนี้ครบหรือยัง เอาสคริปต์ไปให้ฟางหมิงอัดเสียงบรรยายเพิ่มเข้าไป"
"ฮ่าๆ ช็อตนี้ต้องเก็บไว้เลย ที่รอก็คือสีหน้านี้นี่แหละ!"
…
ภายใต้การบัญชาการของหยานอี้ คลิปสั้นทั้งคลิปก็ค่อยๆ เผยโฉมออกมาต่อหน้าทุกคน
ทว่าเมื่อได้เห็นชิ้นงานที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างก็ทำหน้าเหวอไปตามๆ กัน วิดีโอนี้มันแปลกประหลาดเกินไปจริงๆ
จะบอกว่าคลิปไม่ดีก็ไม่ใช่ คุณภาพของวิดีโอนั้นไร้ที่ติ เพียงแต่เนื้อหานี่สิที่ทำให้คนทั้งทีมรู้สึกงุนงงจนพูดไม่ออก
"ลูกพี่ คลิปนี้ให้น้ำหนักกับร้านแผงลอยโตเกียวไข่เยอะเกินไปหรือเปล่าครับ คนไม่รู้เรื่องจะนึกว่าพวกเรารับเงินใต้โต๊ะมาอวยนะเนี่ย!"
หลังจากนั่งดูอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดฟางหมิงก็เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติ จึงหันไปมองหยานอี้ที่อยู่ข้างๆ ด้วยความสงสัยแล้วเอ่ยขึ้น
"ฮ่าๆ ก็ต้องการให้ผลลัพธ์มันออกมาเป็นแบบนี้แหละ พวกเราจะเปลี่ยนให้แผงโตเกียวไข่ร้านนี้กลายเป็นร้านดังสุดไวรัลของเหยียนเฉิง"
หยานอี้ลูบคางตัวเองพลางส่งสายตาเฉียบแหลมมองไปยังทุกคนรอบข้างแล้วเอ่ยขึ้น
"เอาละ ตัดต่อเสร็จแล้วก็เตรียมอัปโหลดได้เลย ครั้งนี้เราจะประสานงานกันหลายช่องทาง ทั้งบัญชีโต่วอินของฉันและของหลูอวี่จะเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์กับคลิปของฟางหมิง ต้องดันให้คลิปนี้เป็นไวรัลให้ได้"
เพื่อให้คลิปนี้ดังเปรี้ยงปร้าง ครั้งนี้หยานอี้ทุ่มเททรัพยากรไปไม่น้อยเลย แม้แต่บัญชีโต่วอินของหลูอวี่ก็ถูกเขาดึงมาใช้ประโยชน์ด้วย
ด้วยการผลักดันอย่างเต็มกำลังของหยานอี้ ไม่ถึงหนึ่งวัน คลิปนี้ก็ถูกดันจนขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์โต่วอินประจำวัน ส่งผลให้บัญชีโต่วอินของฟางหมิงมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นอีกหลายแสนคนไปด้วย
ทว่าในครั้งนี้ กระแสในโลกออนไลน์กลับแตกต่างออกไปเล็กน้อย หากจะบอกว่าใต้คลิปก่อนๆ ของฟางหมิง ผู้คนต่างพูดถึงฝีปากอันเฉียบคมของเขาแล้วละก็ ตอนนี้ในช่องคอมเมนต์กลับเต็มไปด้วยคนที่ถูกโตเกียวไข่ดึงดูดใจไปจนหมด
"นึกไม่ถึงว่าจะอยู่ใกล้บ้านฉันขนาดนี้ เจ้าของร้านโคตรแนว วันหลังฉันต้องไปให้ได้เลย"
"ไม่ไหวแล้ว สตรีมเมอร์บรรยายซะน้ำลายสอเลย"
"555 อยากกินก็กิน ไม่อยากกินก็ไสหัวไป ราชินีโตเกียวไข่ ใครจะกล้าหือ!"
…
กระแสความร้อนแรงของคลิปนี้ ทำให้แผงโตเกียวไข่แย่งซีนฟางหมิงไปอย่างสิ้นเชิง ท่าทีการปฏิบัติต่อโลกที่ไม่เหมือนใคร รวมไปถึงรสชาติของโตเกียวไข่ที่ถูกยกย่องจนแทบจะขึ้นสวรรค์นั้น สามารถดึงดูดความอยากของชาวเน็ตได้อย่างอยู่หมัดจริงๆ
ถึงตอนนี้ยอดกดไลก์ของคลิปนี้แซงหน้าจำนวนแฟนคลับเดิมของฟางหมิงไปแล้ว ทำเอาฟางหมิงทั้งขำทั้งร้องไห้ไม่ออกเลยทีเดียว
"ลูกพี่ สรุปแล้วพี่กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่ครับเนี่ย? ผมชักจะดูไม่ออกแล้วสิ"
จนกระทั่งตกดึก ฟางหมิงก็เดินมาหาหยานอี้ด้วยความสงสัยเต็มหัว
"หึๆ นายลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนแรกฉันวางตำแหน่งนายไว้เป็นอะไร?"
หยานอี้เผยรอยยิ้มลึกล้ำยากจะหยั่งถึงบนใบหน้า มองไปยังฟางหมิงที่อยู่ตรงหน้าพลางเอ่ยขึ้น
"ผู้สร้างร้านดังสุดไวรัลเหรอครับ?"
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฟางหมิงก็มองไปยังหยานอี้อย่างลังเลแล้วเอ่ยถาม
"บิงโก ถูกต้องแล้ว ถ้านายมัวแต่เดินสายปากจัดอย่างเดียวโดยไม่เปลี่ยนแนวมาทางนี้ แล้ววันข้างหน้านายจะหาเงินยังไงล่ะ ฉันไม่ได้หวังให้นายไปไลฟ์สดขายของเหมือนกับหลูอวี่หรอกนะ"
จากนั้นหยานอี้ก็ยิ้มพลางอธิบายให้ฟางหมิงฟังต่อ
เพียงแต่ยังมีอีกจุดหนึ่งที่หยานอี้ไม่ได้พูดออกไป ตั้งแต่เมื่อช่วงเช้าหยานอี้ก็มีแผนการหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวแล้ว แผนการที่จะอาศัยร้านค้าที่ฟางหมิงช่วยโปรโมตจนโด่งดังเหล่านี้มาทำเงินก้อนโต เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มลงมือปฏิบัติจริงเท่านั้น
"แต่ถ้าทำแบบนี้ พวกเราจะไม่กลายเป็นพวกรับเงินมารีวิวหลอกคนดูเหรอครับ? ต่อไปชื่อเสียงพวกเราจะเหม็นโฉ่เอานะ"
ทว่าหลังจากได้ฟังคำอธิบายของหยานอี้ สีหน้าของฟางหมิงกลับปรากฏความสับสนลังเลขึ้นมา
"วางใจเถอะน่า ฉันไม่ให้นายพูดโกหกหรอก อะไรเป็นยังไงก็ว่าไปตามนั้น พวกเราไม่ทำลายชื่อเสียงตัวเองด้วยการรับเงินมารีวิวมั่วซั่วแน่นอน ฉันจะทำให้นายกลายเป็นนักวิจารณ์อาหารมืออาชีพในวงการ จนบรรดาพ่อค้าแม่ค้าต้องแย่งกันจ้างให้นายไปด่าที่ร้านของพวกเขาเลยคอยดู"
เมื่อเห็นความสงสัยของฟางหมิง หยานอี้ก็ได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ จากนั้นจึงอธิบายทิศทางของฟางหมิงให้อีกฝ่ายฟังซ้ำอีกรอบ
"นี่… นี่มันจะดูไม่น่าไว้ใจเกินไปหน่อยเหรอครับ…"
เวลานี้ฟางหมิงโดนคำอธิบายชุดนี้ของหยานอี้กล่อมจนมึนงงไปทั้งตัว ปากของเขาจะยังมีประโยชน์แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
"นายแค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่"
หยานอี้ย่อมรู้อยู่แก่ใจดีว่า อินฟลูเอนเซอร์สายกินส่วนใหญ่กับทางร้านอาหารนั้นมีความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันอยู่แล้ว ทางร้านอาศัยอินฟลูเอนเซอร์เพื่อสร้างกระแสความนิยม ส่วนอินฟลูเอนเซอร์ก็อาศัยทางร้านในการกอบโกยผลกำไรที่คู่ควร ส่วนขั้นตอนและวิธีการระหว่างนั้นจะมีใครมาสนใจกันเล่า ในเมื่อไม่มีใครอยากมีปัญหากับเงินทองอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง
ฟางหมิงในตอนนี้ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าการเดินหมากตานี้ของหยานอี้หมายถึงอะไรกันแน่ แต่ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อหยานอี้ เขาก็ยอมเก็บความคลางแคลงใจลงไป
"เอาละ นายกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ จำที่ฉันบอกไว้ให้ดี ช่วงนี้นายก็ตระเวนรีวิวร้านไปเรื่อยๆ ก่อน พอนายมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ก็น่าจะมีคนติดต่อเข้ามาหาเอง ถึงตอนนั้น สตูดิโอของเราก็จะมีตัวท็อปกำเนิดขึ้นมาอีกคนแล้ว"
หยานอี้ยิ้มพลางมองฟางหมิงที่อยู่เบื้องหน้า
สิ่งที่หยานอี้ชื่นชมในตัวฟางหมิงมากที่สุดก็คือความซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง แม้กระทั่งตอนนี้ที่เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาแล้วก็ยังไม่มีความคิดนอกลู่นอกทางแม้แต่น้อย ขอเพียงเป็นเรื่องที่หยานอี้สั่ง เขาก็จะตั้งใจทำเสมอ นี่ต่างหากคือสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้หยานอี้มองเห็นศักยภาพในตัวฟางหมิง
หลังจากส่งฟางหมิงกลับไปแล้ว หยานอี้ก็รีบออกจากสตูดิโอเพื่อมุ่งหน้ากลับบ้าน
ทว่าเมื่อมาถึงหน้าบ้าน หยานอี้กลับไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปข้างใน หากแต่หันตัวไปเคาะประตูบ้านของกู้พ่านแทน
"อ้าว~ นี่มันบอสหยานนี่นา ไม่เจอกันตั้งนานเลยนะ ช่วงนี้คุณโดดเด่นน่าดูเลยนี่ ท่าทางจะกอบโกยเงินไปได้ไม่น้อยเลยสิ?"
นับตั้งแต่แยกกันคราวนั้น ช่วงเวลานี้หยานอี้ก็ยุ่งตัวเป็นเกลียวมาโดยตลอด ทั้งสองคนจึงไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว
"บอสกู้ ธุรกิจเล็กๆ ของผมจะไปเทียบอะไรกับคุณได้ล่ะครับ พอดีผมมีโปรเจกต์หนึ่ง ไม่รู้ว่าคุณอยากจะมาร่วมแจมด้วยกันไหม"
หยานอี้ไม่ได้ใส่ใจคำแซวของกู้พ่านเลยแม้แต่น้อย เขาพิงขอบประตูพลางยิ้มมองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยขึ้น
"คุณยังมีโปรเจกต์อะไรได้อีก? คงไม่ได้กำลังมาล้อฉันเล่นหรอกนะ?"
กู้พ่านชะงักไปกับคำพูดของหยานอี้ เธอเดินเข้ามาใกล้ด้วยความระแวงเล็กน้อย พลางพยายามมองหาพิรุธบนใบหน้าของเขา
"ครั้งนี้สิ่งที่ผมจะทำน่ะเป็นโปรเจกต์ใหญ่เลยนะ ตกลงคุณจะเอายังไง? ตอบมาให้ชัดเจนเลย รับรองว่าโปรเจกต์นี้เชื่อถือได้ร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน"
คราวนี้บนใบหน้าของหยานอี้ไม่มีแววล้อเล่นแม้แต่นิดเดียว เขามองกู้พ่านตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึม
พูดกันตามตรง นับตั้งแต่ที่ไลฟ์สดขายของกับหลูอวี่ครั้งก่อนจนกวาดเงินมาได้กว่าสิบล้านหยวน ในหัวของหยานอี้ก็เริ่มมีไอเดียบางอย่างผุดขึ้นมาแล้ว
ในเมื่อตัวเองได้ทะลุมิติมายังโลกใบนี้แล้ว อย่างไรก็ต้องใช้ชีวิตให้มีความหมายสักหน่อย ในเมื่อไม่อยากคลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงแล้ว การผันตัวไปสร้างความสำเร็จในแวดวงธุรกิจก็น่าจะไม่เลวเหมือนกัน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น