บทที่ 69 การตัดสินใจอันเด็ดขาดของผู้กำกับรายการ!

“เราจะไปไหนกันครับ”

หลี่หยางกับบอสหยางกลับมาถึงลานจอดรถแห่งหนึ่งในเมืองภาพยนตร์ พอขึ้นรถแล้ว เขาก็เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

“เร่อปามาโม่ตู ฉันจะไปหาเธอ!”

“แล้วก็มีอีกคนที่อยากเจอนาย เห็นแก่ที่ช่วงนี้ฉันคอยช่วยนายตลอด ถือว่าไว้หน้าฉันสักครั้งเถอะ!”

“พอไปถึงที่นั่นแล้ว ไม่ต้องพูดอะไรมาก พยายามรอมชอมหน่อย!”

บอสหยางปรายตามองหลี่หยาง ไม่รู้ทำไม พอเห็นหน้าหมอนี่ทีไรเธอก็รู้สึกปวดหัวตุบๆ ทุกที

“พยายามรอมชอมหน่อย… คนของเทียนหมิงเหรอครับ”

หลี่หยางหรี่ตาลงเล็กน้อย เข้าใจแจ่มแจ้งขึ้นมาทันที

บอสหยางไม่ได้ตอบ แววตามีร่องรอยของการครุ่นคิด ก่อนจะเหยียบคันเร่งออกรถไป

…

“รังแกกันเกินไปแล้ว รังแกกันเกินไปจริงๆ!”

“ฉันไม่สน ต้องเตะไอ้หลี่หยางนั่นออกจากกลุ่มแขกรับเชิญให้ได้!”

“วันนี้ไม่มันออก ก็ฮวาฮวาของเราออก พวกคุณเลือกมาเลย!”

ในขณะที่ฝั่งหลี่หยางกับบอสหยางขับรถออกไป อีกด้านหนึ่ง ในห้องทำงานทีมงานรายการ 《ซูเปอร์สตาร์มาเล่นเป็นตัวประกอบ》 ผู้จัดการของฮวาฝ่าซือกำลังมีปากเสียงกับผู้กำกับอย่างดุเดือด

ทางด้านผู้ช่วยก็ทำหน้าตาปวดใจ ถือถุงน้ำแข็งคอยประคบให้ฮวาฝ่าซือไม่หยุด

ต้องยอมรับเลยว่า หลี่หยางลงมือแบบไม่ไว้หน้าใครสักนิดจริงๆ ยิ่งเวลาผ่านไป หน้าของฮวาฝ่าซือก็ยิ่งบวมเป่งจนแทบจะกลายเป็นหัวหมูเข้าไปทุกที แถมยังเป็นหัวหมูพะโล้อีกต่างหาก

เพราะหน้าตาเขียวช้ำจนเสียโฉม บ่ายวันนี้เขาเลยไม่ได้ไลฟ์สด สภาพเรียกได้ว่าน่าเวทนาสุดขีด

“พวกคุณพูดอะไรบ้างสิ ตกลงจะเก็บใครไว้?”

ผู้จัดการที่ยืนเถียงหัวชนฝาหันกลับมามอง ยิ่งเห็นสภาพน่าเวทนาของฮวาฝ่าซือ เขาก็ยิ่งเดือดดาล

ตลอดหลายปีมานี้ บริษัทมีนายทุนใหญ่หนุนหลังตั้งมากมาย ใครหน้าไหนจะกล้าแตะต้องดาราในสังกัดพวกเขา?

ครั้งนี้ไม่เพียงแต่ตบหน้าฮวาฝ่าซือ แต่ยังตบหน้าคนทั้งบริษัท มันยากจะยอมรับได้จริงๆ

ข้างๆ ผู้จัดการ ผู้กำกับรายการขมวดคิ้วแน่น จ้องมองเขาอย่างเงียบงัน

ด้านข้างมีทั้งรองผู้กำกับ ฝ่ายโปรดักชันรายการ และพิธีกรนาน่า ต่างก็ขมวดคิ้วมองผู้จัดการคนนั้นเช่นกัน

พวกเขาไม่ได้อยากไปล่วงเกินบริษัทเบื้องหลังของฮวาฝ่าซือ แต่คนพวกนี้ก็ทำตัวรังแกคนอื่นเกินไปหน่อยแล้ว

คิดจริงๆ หรือว่าใครถูกใครผิด คนอื่นเขาจะดูไม่ออก?

“คุณอู๋ พวกคุณกำลังเล่นบทบีบไข่ให้ยอมจำนนเหรอครับ”

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเอ่ยปาก ผู้กำกับจึงสูดหายใจเข้าลึกแล้วเอ่ยเสียงขรึม

“หึๆ บีบไข่? ไม่กล้าหรอกครับ แค่อยากทวงความยุติธรรม!”

ผู้จัดการแซ่อู๋สวนกลับ

“ทวงความยุติธรรม?”

“ดาราของคุณมีเรื่องก็มาทวงความยุติธรรม แล้วแขกรับเชิญของเราโดนรังแก จะไปทวงความยุติธรรมกับใคร?”

“รู้ว่าบริษัทพวกคุณกร่าง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องกร่างขนาดนี้มั้ง?”

“รายการเราไลฟ์สดตลอดเวลา ใครถูกใครผิด ผู้ชมหลายล้านคนเห็นกันเต็มสองตา!”

“บริษัทพวกคุณใช้เส้นสาย ให้กองถ่ายไปกดดันแขกรับเชิญในรายการ คิดว่าคนอื่นเขาดูไม่ออกจริงๆ เหรอ?”

“เวลานี้จะมาบีบให้เราถอดแขกรับเชิญออก แถมยังเจาะจงว่าเป็นหลี่หยาง พวกคุณจงใจเล่นงานหลี่หยาง หรือจงใจเล่นงานรายการเรากันแน่?”

“ผมจะบอกให้ จะให้หลี่หยางถอนตัว ฝันไปเถอะ!”

“ในเมื่อพวกคุณยืนกรานจะพาฮวาฝ่าซือกลับไป ก็พาไปเลยสิ ยังไงเขาก็ไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดีอะไรในรายการอยู่แล้วนี่!”

ผู้กำกับลุกพรวดขึ้นมาทันทีแล้วเอ่ยเสียงกร้าว

“อะไรนะ…”

“คุณว่าไงนะ!”

ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา ผู้จัดการคนนั้นก็สะดุ้งตัวสั่นเทิ้ม มองผู้กำกับด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

แม้กระทั่งฮวาฝ่าซือกับผู้ช่วยที่อยู่ไม่ไกลก็หันขวับมามองด้วยความตกตะลึง

พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่า ผู้กำกับคนนี้จะกล้าตัดสินใจแบบนี้

ต้องรู้ก่อนนะว่า บริษัทเบื้องหลังของพวกเขามีนายทุนใหญ่ระดับบิ๊กหนุนหลัง ปกติแล้วในวงการ ใครบ้างจะไม่ไว้หน้าให้สักสองสามส่วน?

แต่วันนี้ ผู้กำกับคนนี้กลับพูดจาฉีกหน้ากันขนาดนี้ ทำให้พวกเขาถึงกับช็อกจนตั้งรับไม่ทัน

“ซ่งหมิงฮุย นี่คุณพูดเองนะ?”

“ถ้าแน่จริงก็พูดอีกรอบสิ!”

ผู้จัดการคนนั้นจ้องหน้าผู้กำกับซ่งหมิงฮุยตาเขม็ง ไม่อาจยอมรับผลลัพธ์แบบนี้ได้เด็ดขาด

“ผมบอกแล้วไง ถ้าจะไปพวกคุณก็ไป ใครกล้าบีบให้หลี่หยางออกจากรายการนี้ ผมไม่ยอมแน่!”

ซ่งหมิงฮุยสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยอย่างไม่ไว้หน้าสักนิด

“ดี! ดี! ดีมาก!”

“คุณคอยดูเถอะ นี่คุณพูดเองนะ บริษัทเราจะจำไว้!”

“ไป…”

ตาของผู้จัดการคนนั้นแดงก่ำ พูดคำว่าดีติดกันสามครั้ง พยักหน้ารัวๆ สุดท้ายก็หันขวับ โบกมือเรียกพวกฮวาฝ่าซือให้ออกไป

จังหวะที่เปิดประตู เขาก็ถีบเปรี้ยงเข้าใส่ ดูท่าทางคงอยากจะถีบประตูกระจกบานนั้นให้แหลกคาส้นเท้า

ไม่นาน ห้องทำงานก็กลับมาเงียบกริบ ทุกคนต่างหันไปมองผู้กำกับซ่งหมิงฮุย

“ผู้กำกับซ่ง…”

ด้านข้าง รองผู้กำกับอดทักท้วงไม่ได้

“ช่างเถอะ คนพวกนี้โวยวายเกินไป ไม่รู้จักกาลเทศะเอาซะเลย!”

“พวกคุณก็เห็น รายการออกอากาศมาตั้งหลายวันแล้ว บอสหยางกับคนอื่นๆ ยังอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน แต่ฮวาฝ่าซือนี่เรตติ้งตกฮวบลงเหวไปเลย!”

“ตรงกันข้ามกับหลี่หยาง เรื่องราวหลุดโลกพวกนั้น กลับช่วยดึงยอดคนดูพุ่งกระฉูดขึ้นมาแทน!”

“ไม่ว่าจะยังไง ในรายการตอนนี้ เขาก็กลายเป็นจุดขายสำคัญไปแล้ว ใครจะถอนตัวก็ได้ แต่เขาห้ามไปเด็ดขาด!”

“เพื่อรายการแล้ว ผมจำเป็นต้องฟันธงแบบนี้!”

ซ่งหมิงฮุยโบกมือ เอ่ยอย่างหนักแน่นเด็ดขาด

“แต่ผู้กำกับคะ เคยคิดบ้างไหม สปอนเซอร์ในรายการเราตั้งหลายรายล้วนมีความร่วมมือกับบริษัทของฮวาฝ่าซือทั้งนั้น ตัดสินใจบุ่มบ่ามแบบนี้ ถ้าบริษัทพวกนั้นแอบเล่นตุกติกแทงข้างหลัง ผลที่ตามมามันจะเกินรับไหวนะคะ!”

หัวหน้าฝ่ายวางแผนเอ่ยเตือน

“เหอะ ถ้ารายการนี้สะสมกระแสไม่ได้ ต่อให้มีสปอนเซอร์เยอะแค่ไหนจะมีประโยชน์อะไร ช้าเร็วเขาก็ถอนตัวกันหมดอยู่ดี!”

“ถ้ามีกระแสความนิยมจริง ยังต้องง้อคนอื่นอีกเหรอ?”

“รอดูก่อนเถอะ วันหลังฉันจะนัดเจอหลี่หยาง แล้วเปิดอกคุยกับเขาสักหน่อย!”

ซ่งหมิงฮุยหรี่ตาลงเล็กน้อยพลางเอ่ย

ด้านข้าง พิธีกรนาน่าอ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้าถอนหายใจ ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

…

โม่ตู เมืองระดับมหานคร ศูนย์กลางเศรษฐกิจระหว่างประเทศอันแสนเจริญรุ่งเรือง

กลางดึกคืนนี้ บนท้องถนนยังคงมีรถราขวักไขว่ แสงสีแห่งราตรีเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

รีสอร์ตปี้อวิ๋นซานจวง แม้จะบอกว่าเป็นรีสอร์ต แต่ความจริงที่นี่คือคลับเฮาส์สุดหรูระดับไฮเอนด์ คนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางเข้ามาเยือนได้เลย

ค่าใช้จ่ายข้างใน ถ้าสินทรัพย์ไม่ถึงหลักหลายสิบล้าน ก็ไม่มีปัญญาแตะต้องแน่นอน

รถของบอสหยางแล่นฉิวเข้ามาในรีสอร์ต ก่อนจะเทียบจอดลงหน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง

“มี่มี่…”

เสียงร้องทักอย่างร่าเริงดังขึ้น ทันทีที่บอสหยางก้าวลงจากรถ ก็มีร่างหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาจากที่ไม่ไกล

“เร่อปา!”

พอเห็นว่าเป็นใคร บอสหยางก็เผยรอยยิ้มดีใจ สองสาวเดินเข้าหากัน ประชันความสวยกินกันไม่ลงทั้งคู่

“หลี่หยาง นายก็มาด้วยเหรอ?”

เมื่อเห็นหลี่หยางที่ก้าวลงจากรถตามมาติดๆ เร่อปาก็ส่งยิ้มทักทาย

หลี่หยางไม่ได้ตอบ สายตาของเขาจับจ้องไปยังอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเร่อปา

นั่นเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง อายุราวๆ ยี่สิบกว่าปี สูงประมาณร้อยแปดสิบเซนติเมตร สูงกว่าหลี่หยางสักเซนสองเซนได้

รูปร่างเพรียวระหง ใบหน้าขาวผ่อง ทาแป้งไว้เนียนกริบ ดูสวยกว่าผู้หญิงหลายคนเสียอีก

เขาสวมชุดสูทเข้ารูป พอถอดเสื้อแล้วจะมีกล้ามเนื้อหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่อย่างน้อย ตอนสวมเสื้อผ้าอยู่ก็ดูดีมีสไตล์จริงๆ!

“หลี่หยาง ช่วงนี้มัวแต่ถ่ายละคร เราไม่ได้เจอกันเกือบสองเดือนแล้วมั้ง?”

ชายหนุ่มคนนั้นก็คือสวีไป่ซงที่ร่วมแสดงละครกับเร่อปา ปัจจุบันเป็นพระเอกเบอร์ต้นๆ ของเทียนหมิงเอนเตอร์เทนเมนต์ และกำลังคิดจะอาศัยละครเรื่องนี้ทะยานขึ้นสู่ระดับตัวท็อปแถวหน้า!