บทที่ 88 เข้าใจผิดจนแก้ตัวไม่ขึ้น!

“เชี่ย เปิดตัวทางการแล้ว หลักฐานมัดแน่น!”

“กูว่าแล้วไง พี่หยางกับบอสหยางไม่ธรรมดา ดูสิ แอบกิ๊กกันจริงๆ ด้วย!”

“ข้างบนพูดอะไรเนี่ย อะไรคือกิ๊กกัน นี่เขาเรียกรักแท้ เปิดตัวกันแล้วเข้าใจไหม!”

“มิน่าล่ะคลิปเมื่อวานถึงได้… จู่ๆ ก็รู้สึกใจสลาย ไอ้แซ่หลี่มันเคลมเทพธิดาของกูไปแล้ว!”

“อะไรคือไอ้แซ่หลี่เคลมเทพธิดา? ชัดๆ เลยว่ายัยแซ่หยางเป็นฝ่ายงาบพี่โรคจิตของบ้านเราไปต่างหากล่ะโว้ย!”

“พวกมึง เห็นกันไหม ท้องบอสหยางเหมือนจะป่องขึ้นมารอบหนึ่งนะเว้ย!”

“เออจริง เมื่อกี้ไม่ได้สังเกต พอดูละเอียดตอนนี้ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ด้วย สาวๆ รีบดูเร็ว!”

“หลี่หยาง ไอ้สารเลว มิน่าล่ะบอสหยางถึงเปิดตัว ที่แท้มึงก็หว่านเมล็ดไปแล้วนี่เอง!”

“หลบไปให้หมด ให้กูดูหน่อยว่ากี่เดือนแล้ว ถึงได้ท้องป่องขนาดนี้!”

“อืม ประเมินคร่าวๆ น่าจะยังไม่ถึงสามเดือน เฮ้อ เทพธิดาแห่งยุค ผักกาดขาวสวยๆ โดนหมูคาบไปแทะซะแล้ว!”

…

ในห้องไลฟ์ คอมเมนต์ลอยทะลักล้นจอจนแทบปิดไม่มิด

คำพูดบางคำ แค่เริ่มหลุดปากออกมา ไม่ว่าจริงหรือเท็จ ก็ทำให้คนรู้สึกว่ามีมูลความจริงขึ้นมาได้ทั้งนั้น

ทั้งที่หน้าท้องของบอสหยางก็แบนราบอย่างเห็นได้ชัด อย่างมากก็แค่เมื่อกี้หิวจัดตอนกินข้าวกล่อง เลยกินเยอะกว่าปกติไปสองคำ

ทว่าพอยิ่งคุยกันไป ชาวเน็ตกลับเริ่มถกกันอย่างจริงจังแล้วว่าเธอท้องได้กี่เดือน

เมื่อเห็นสายตาที่มีเลศนัยของนาน่า หลิวเทียนเซียน และคนอื่นๆ หน้าของบอสหยางก็แดงแจ๋ขึ้นมาทันที

เธอรู้ว่าเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว กำลังจะอ้าปากอธิบาย แต่นาน่ากลับเดินรี่เข้ามา ยื่นมือไปลูบท้องน้อยของเธอพลางเอ่ยขึ้น “บอสหยาง สารภาพมาซะดีๆ นี่กี่เดือนแล้วคะเนี่ย!”

คำพูดนี้ทำเอาบอสหยางช็อกเหมือนโดนฟ้าผ่า

“อะไรคือกี่เดือนของเธอ?”

ต่อให้บอสหยางจะซื่อแค่ไหนก็ฟังความหมายของนาน่าออก แต่ก็ยังอดถามย้อนไม่ได้

ยัยคนนี้ พูดจาไม่คิดจะเกรงใจกันบ้างเลยหรือไง!

“ก็นี่ไง คนดูเขาถามกันทั้งนั้น กำลังทายกันใหญ่เลยว่าท้องกี่เดือนแล้ว ท้องถึงได้ออกชัดขนาดนี้!”

“แต่ก็จริงนะเนี่ย พอได้จับดูแล้ว ฉันว่าน่าจะยังไม่ถึงสามเดือนมั้ง!”

นาน่ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ได้ยินดังนั้น เติ้งฉีฉีกับหลิวเทียนเซียนจึงรีบกดเข้าห้องไลฟ์ไปดู

แม้แต่หลี่หยางยังหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าห้องไลฟ์ด้วยคน

บอสหยางยิ่งยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก รีบกดเข้าไปดูตามสัญชาตญาณ

วินาทีที่เธอเห็นข้อความในคอมเมนต์ลอยของชาวเน็ต เธอก็ตะลึงงันไปทั้งร่าง

“ฉันไม่ได้ท้อง! ฉันยังไม่เคยมีอะไรกับเขาเลยด้วยซ้ำ จะไปท้องได้กี่เดือนกันเล่า?”

“พวกเธอ…”

บอสหยางเริ่มลนลาน แม้แต่คำพูดยังตะกุกตะกักไม่เป็นประโยค

บ้าเอ๊ย ถ้าปล่อยให้ข่าวลือแพร่ไปแบบนี้ ทั้งชีวิตนี้คงล้างมลทินไม่หลุดแน่!

“เอ๊ะ ยังจะบอกว่าไม่มีอีก!”

“ทีแรกฉันก็นึกว่าเข้าใจผิดกัน เธอดูนี่สิ ดูคลิปนี้!”

“กอดจูบกันนานขนาดนั้น ยังจะบอกว่าไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอีกเหรอ เธอแกล้งเนียนเกินไปแล้วมั้ง?”

แอวริลเอ่ยปากขึ้นมา ตอนนี้เธอเพิ่งจะสังเกตเห็นคลิปที่หลี่หยางกับบอสหยางกอดกันเมื่อวาน ซึ่งมีคนแอบถ่ายแล้วแคปภาพไว้

ตามหลักแล้ว เมื่อคืนเธอคอยตามดูหลี่หยางมาทั้งคืน ก็น่าจะได้เห็นคลิปนี้สิ

ทว่าก็อย่างที่เธอว่าไว้ เมื่อคืนตอนที่พยายามศึกษาหลี่หยางให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เธอเปิดดูคลิปที่หลี่หยางเล่นเป็นคนโรคจิตไปสองสามคลิป แล้วก็ทนดูต่อไม่ไหวเพราะมันน่ากลัวเกินไป

ทำให้พลาดคลิปนี้ไปอย่างสิ้นเชิง

พอได้เห็นในตอนนี้ เธอก็มั่นใจในความสัมพันธ์ของหลี่หยางกับบอสหยางทันที

สองคนนี้เป็นแฟนกันชัดๆ ถึงขั้นเปิดตัวกันขนาดนี้ ความจริงกระจ่างแล้วไม่ใช่เหรอ?

“ฉัน…”

เมื่อมองดูหน้าจอมือถือที่แอวริลยื่นมาให้ ซึ่งกำลังเล่นภาพที่ชวนให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก บอสหยางก็พูดไม่ออกไปในทันที

เธออดไม่ได้ที่จะตวัดสายตาไปค้อนใส่หลี่หยางอย่างดุเดือด

คราวนี้ดีล่ะ ต่อให้กระโดดลงแม่น้ำเหลืองก็ล้างไม่สะอาดแล้วจริงๆ

ทว่าการตวัดตามองโดยไม่ได้ตั้งใจนั้น กลับยิ่งทำให้คนอื่นรู้สึกเหมือนกำลังส่งสายตาหวานซึ้ง แอบทอดสะพานและกระเง้ากระงอดใส่กัน

ยิ่งพอเห็นหลี่หยางยักไหล่ทำหน้าตาแบบ ‘ผมก็บริสุทธิ์ใจนะ’ ตอบรับสายตาเธอ มันก็ยิ่งชวนให้คิดลึกเข้าไปใหญ่!

“แหมๆ แอบกิ๊กกันจริงๆ ด้วยสินะเนี่ย?”

“พวกเธอสองคนจะเกินไปแล้วนะ มาแจกอาหารหมาทรมานคนโสดแถวนี้เหรอ?”

อย่าว่าแต่คนอื่นในห้องไลฟ์เลย แม้แต่เติ้งฉีฉีที่อยู่ตรงนี้ยังพูดอย่างไม่อ้อมค้อม ฟันธงไปตรงๆ ว่าสองคนนี้กำลังอวดหวานทรมานคนโสดชัดๆ

ให้ตายสิ มันจะโจ่งแจ้งเกินไปแล้ว

“มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเธอคิดนะ!”

“ฟังฉันอธิบายก่อน เมื่อคืนนั่นมันอุบัติเหตุ เขาเล่นนอกบทเอง ฉันแค่ปฏิเสธไม่ได้เฉยๆ!”

“ฉันกับเขาไม่มีเรื่องแบบนั้นจริงๆ ยิ่งเรื่องลูกยิ่งไม่ต้องพูดถึง เรื่องนั้นยังอีกนาน!”

บอสหยางปวดหัวจี๊ด เพื่ออนาคตในเส้นทางดวงดาวของตัวเอง เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้องอธิบายให้กระจ่าง

“เอาน่าๆ บอสหยาง เธอไม่ต้องพูดแล้ว!”

“ในเมื่อเธอกับหลี่หยางมีความสัมพันธ์ระดับนี้แล้ว ฉันก็คงไม่แย่งเขาไปจากเธอหรอก!”

“แต่ฉันอยากจะแนะนำจากใจจริงนะ ด้วยพรสวรรค์ของหลี่หยาง ถ้าหันมาเอาดีทางวงการเพลง ไม่ช้าก็เร็วต้องดังเปรี้ยงไปทั่วโลกแน่ วงการภาพยนตร์มันไม่เหมาะกับเขาหรอก ฉันหวังว่าเธอจะไม่ทำลายความสามารถพิเศษของเขานะ!”

แอวริลส่ายหน้า เอ่ยกับบอสหยางด้วยสีหน้าท่าทางของผู้มีการศึกษาและเข้าใจโลก

“นั่นสิ เธออย่ามาแก้ตัวเลย ถ้าไม่มีอะไรกันจริงๆ เขาเล่นนอกบทแล้วทำไมเธอไม่ปฏิเสธล่ะ? หลอกผีหรือไง? ฉันว่าเธอจงใจมาหว่านอาหารหมาตรงนี้ชัดๆ!”

เติ้งฉีฉีก็พยักหน้าสนับสนุน

หลิวเทียนเซียนไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงมองบอสหยางที มองหลี่หยางที โดยไม่รู้ว่าทำไม ในใจถึงเกิดความรู้สึกซับซ้อนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ในหัวของเธอ ภาพความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมา

เมื่อครั้งกระโน้น ตอนที่ถ่ายละครแล้วโดนหลี่หยางทำให้ตกใจกลัว ในตอนที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาเลย มีเพียงผู้ชายคนนี้ที่สลับตัวตนระหว่างปีศาจร้ายกับเทพบุตรอย่างอ่อนโยน แล้วเอาเสื้อมาคลุมให้เธอ

ฉากนั้นไม่รู้ทำไม ราวกับถูกมีดสลักลึกไว้ในความทรงจำ อยากจะลืมก็ลืมไม่ลง

มันคือความรู้สึกจากการเคว้งคว้างสิ้นหวังถึงขีดสุดจนได้รับการปกป้องดูแล มันช่างตราตรึงหัวใจเหลือเกิน!

แต่มาตอนนี้ เธอกลับรู้สึกว่าแค่คิดไปไกลก็ถือเป็นบาปแล้ว

นี่มันผู้ชายของคนอื่น เธอจะไปคิดเพ้อเจ้อได้ยังไงกัน?

“พอแล้วๆ พวกเธอจะคิดยังไงก็ช่างเถอะ!”

“เอาเป็นว่าคำเดียวสั้นๆ คนบริสุทธิ์ย่อมบริสุทธิ์ คนแปดเปื้อนย่อมแปดเปื้อน ฉันกับเขาไม่ได้มีสัมพันธ์แบบนั้น!”

บอสหยางจนปัญญาจะอธิบาย ทำได้เพียงผายมือออกอย่างหมดท่า

“แล้วก็นายด้วย ทำไมไม่พูดอะไรสักคำฮะ!”

“เรื่องเมื่อวานเป็นความผิดของนายทั้งหมด ตอนนี้ฉันแก้ตัวไม่ขึ้นแล้ว นายต้องคืนความบริสุทธิ์ให้ฉันนะ!”

เมื่อเห็นหลี่หยางยืนทึ่มอยู่ข้างๆ บอสหยางก็ยิ่งโมโหจนควันออกหู ปรี่เข้าไปข้างหน้าอย่างดุดันแล้วเตะเข้าที่ก้นของหลี่หยางไปทีหนึ่ง แถมยังจะยื่นมือไปบิดหูของเขาอีกต่างหาก

“เฮ้ยๆ คุณจะทำอะไรเนี่ย?”

“เรื่องเมื่อวานมันมาโทษผมได้ยังไง? เห็นๆ กันอยู่ว่าคุณเป็นฝ่ายเริ่มลงไม้ลงมือก่อนชัดๆ ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำนะคร้าบ!”

“อีกอย่าง ตอนนี้จะให้ผมพูดอะไรล่ะ?”

“ยิ่งพูดยิ่งเละสิ ถ้าผมบอกพวกเขาว่าเมื่อวานแค่ล้อกันเล่น คุณคิดว่าจะมีคนเชื่อเหรอ?”

หลี่หยางไม่ยอม โดดหลบมือของบอสหยางพลางร้องโวยวาย

“นายยังจะพูดอีก…”

เมื่อเห็นคนอื่นๆ มองมาด้วยสายตาแปลกๆ บอสหยางก็อับอายจนแทบไม่มีหน้าจะไปมองใครแล้ว

อะไรคือเธอเป็นฝ่ายลงไม้ลงมือก่อน แล้วหมอนี่เป็นแค่ฝ่ายถูกกระทำ?

ให้เขาพูดออกมาแบบนี้ มันยิ่งไม่มีทางอธิบายให้เข้าใจได้แล้วไม่ใช่เหรอ!

“หลี่หยาง นายหยุดอยู่ตรงนั้นเดี๋ยวนี้นะ ฉันรับรองเลยว่าจะไม่ตีนายให้ตายคาที่!”

บอสหยางทิ้งมาดความสง่างามไปจนหมดสิ้น ดวงตาเบิกกว้าง สองมือเท้าสะเอว ตะโกนขู่อย่างดุเดือด